ریسک نظارتی چیست؟

ریسک نظارتی ریسکی است که تغییر در قوانین و مقررات می‌تواند تأثیر قابل‌توجهی بر یک اوراق بهادار، کسب‌وکار، بخش یا بازار داشته باشد. تغییر در قوانین یا مقرراتی که توسط دولت یا نهاد نظارتی ایجاد می‌شود، می‌تواند هزینه‌های عملیات یک کسب‌وکار را افزایش دهد، جذابیت یک سرمایه‌گذاری را کاهش دهد یا چشم‌انداز رقابتی در یک بخش تجاری خاص را تغییر دهد. در موارد شدید، چنین تغییراتی می‌توانند مدل کسب‌وکار یک شرکت را نابود کنند.

نکات کلیدی

• ریسک نظارتی به ریسکی اشاره دارد که تغییر در قوانین یا مقررات می‌تواند به یک کسب‌وکار یا سرمایه‌گذاری آسیب برساند و بر آن کسب‌وکار، بخش یا بازار تأثیر بگذارد.
• در حالی که اغلب برای خیر عمومی لازم است، مقررات دولتی می‌توانند هزینه‌های انجام کسب‌وکار را افزایش دهند یا چشم‌انداز رشد بیشتر را محدود کنند، که این امر به سودها آسیب می‌رساند و بازده سرمایه‌گذاری‌ها را کاهش می‌دهد.
• ریسک انطباق با ریسک نظارتی متفاوت است، زیرا ریسک انطباق ریسکی است که یک کسب‌وکار قوانین یا مقررات موجود را نقض کند.

درک ریسک نظارتی

تقریباً هر کسب‌وکاری می‌تواند با ریسک نظارتی قابل‌توجهی مواجه شود، با توجه به قدرت هر دولتی برای اجبار کسب‌وکارهای فعال در مرزهایش به رعایت قوانین آن. ریسک‌های نظارتی اغلب به دلیل خشم عمومی نسبت به آسیب‌های ناشی از یک کسب‌وکار یا بخش تجاری به وجود می‌آیند.

اما حتی اگر قوانین جدیدی هرگز تصویب نشوند، رهبران کسب‌وکار موظف‌اند ریسک‌های نظارتی را ارزیابی و نظارت کنند و در صورت بروز آن‌ها آماده واکنش باشند. این می‌تواند زمان‌بر و پرهزینه باشد، زیرا ریسک نظارتی ناشی از حتی یک مسئله می‌تواند سال‌ها ادامه یابد.

مثال‌هایی از ریسک نظارتی

یک بخش که با ریسک نظارتی قابل‌توجهی در زمینه اجرای قوانین ضد انحصار مواجه است، فناوری بزرگ (Big Tech) است، از جمله متا (که قبلاً فیسبوک نامیده می‌شد)، آمازون، گوگل و اپل. این عمدتاً نتیجه واکنش عمومی رو به رشد نسبت به قدرت بازار عظیم و در حال افزایش و تأثیر اجتماعی آن‌هاست.

مثال‌های گذشته از ریسک نظارتی که به وقوع پیوست شامل معرفی قانون ساربانز-آکسلی در سال 2002 است که الزامات حسابداری سخت‌گیرانه‌تری و مجازات‌های کیفری شدیدتری برای نقض قوانین اوراق بهادار وضع کرد. این قانون پس از خشم عمومی نسبت به چندین رسوایی حسابداری در اوایل دهه 2000، از جمله رسوایی‌های شرکت انرون و ورلدکام، تصویب شد.

نوع دیگری از ریسک نظارتی می‌تواند استانداردهای آلودگی سخت‌گیرانه‌تر برای تولیدکنندگان یا الزامات مسافت پیموده‌شده برای تولیدکنندگان خودرو به دلیل نگرانی‌های عمومی درباره تغییرات اقلیمی باشد. در این مورد، ریسک ممکن است ناشی از تخلف یک کسب‌وکار نباشد، بلکه صرفاً از نگرانی گسترده‌تر درباره خیر عمومی—در این مورد، تأثیر تغییرات اقلیمی—ناشی شود.

ریسک نظارتی در مقابل ریسک انطباق

ریسک انطباق ریسکی است که یک شرکت تشخیص داده شود که قوانین یا مقررات موجود را نقض کرده است. این می‌تواند دلایل متعددی داشته باشد، از جمله کنترل‌های ناکافی، سهل‌انگاری و خطای انسانی. اطمینان از اینکه یک کسب‌وکار قادر به حفظ انطباق است و این کار را انجام می‌دهد، می‌تواند منبع هزینه‌های قابل‌توجهی باشد. مانند ریسک نظارتی، مدیریت ریسک انطباق بخش ضروری از مدیریت کلی ریسک یک کسب‌وکار است.

مدیریت ریسک نظارتی شامل تفکر استراتژیک آینده‌نگر و همچنین نظارت دقیق بر نظرات عمومی و فرآیند نظارتی در بخش مربوط به کسب‌وکار است. از سوی دیگر، ریسک انطباق شامل آگاهی از قوانین و مقررات موجود و رویکردی سیستماتیک‌تر برای تأیید اینکه شرکت با همه آن‌ها مطابقت دارد، می‌شود.

آیا ریسک نظارتی یک ریسک سیستماتیک است؟

ریسک نظارتی یک ریسک غیرسیستماتیک است، که ریسکی خاص برای یک شرکت یا صنعت است. از آنجا که مقررات لزوماً بر بازار گسترده تأثیر نمی‌گذارند اما بر شرکت‌های خاصی اثر می‌گذارند، ریسک نظارتی به‌عنوان ریسک غیرسیستماتیک طبقه‌بندی می‌شود.

مثالی از ریسک نظارتی چیست؟

مثالی از ریسک نظارتی می‌تواند وضع قوانین زیست‌محیطی جدید توسط دولت باشد که استانداردهای سخت‌گیرانه‌تری برای انتشار گازهای گلخانه‌ای بر شرکت‌های خودروسازی اعمال کند. این تغییر می‌تواند هزینه‌های تولید را افزایش دهد، نیاز به سرمایه‌گذاری در تحقیق و طراحی و فناوری جدید داشته باشد یا فروش خودروهای فعلی را محدود کند، که می‌تواند سودها و رقابت‌پذیری بازار را کاهش دهد.

چگونه می‌توان ریسک نظارتی را کاهش داد؟

برخی از راه‌های کاهش ریسک نظارتی شامل انجام ارزیابی ریسک، ایجاد چارچوب‌های انطباق و حاکمیت شرکتی، آموزش کارکنان در مورد مقررات، نظارت بر تخلفات نظارتی، به‌روز ماندن با اخبار و تغییرات نظارتی، اجرای استراتژی‌های مدیریت نظارتی مداوم، استفاده از نرم‌افزارهای نظارتی و انعطاف‌پذیر ماندن در برابر تغییرات نظارتی است.

نتیجه‌گیری

ریسک نظارتی تأثیر بالقوه منفی تغییرات در قوانین بر کسب‌وکارها یا سرمایه‌گذاری‌ها است که می‌تواند هزینه‌ها را افزایش دهد، رشد را محدود کند یا مدل‌های کسب‌وکار را مختل کند. شرکت‌ها باید به‌روز و انعطاف‌پذیر باقی بمانند و تغییراتی را که می‌توانند بر عملیات آن‌ها تأثیر منفی بگذارند، پیش‌بینی کنند.