معامله پوشش ریسک چیست؟

معامله پوشش ریسک یک اقدام تاکتیکی است که یک سرمایه‌گذار با هدف کاهش ریسک از دست دادن پول (یا مواجهه با کسری) در حین اجرای استراتژی سرمایه‌گذاری خود انجام می‌دهد.

نکات کلیدی

• معامله پوشش ریسک یک اقدام تاکتیکی است که سرمایه‌گذار با هدف کاهش ریسک از دست دادن پول (یا مواجهه با کسری) در حین اجرای استراتژی سرمایه‌گذاری خود انجام می‌دهد.
• معاملات پوشش ریسک معمولاً شامل ابزارهای مشتقه مانند اختیار معامله، قراردادهای آتی یا قراردادهای فوروارد برای کاهش ریسک سرمایه‌گذاری‌ها هستند.
• پوشش ریسک پیچیده‌تر می‌تواند با استفاده از اوراق بهادار با همبستگی معکوس انجام شود.

درک معاملات پوشش ریسک

معامله پوشش ریسک معمولاً شامل ابزارهای مشتقه مانند اختیار معامله یا قراردادهای آتی است، اما می‌تواند با دارایی‌های با همبستگی معکوس نیز انجام شود و اشکال مختلفی داشته باشد. در حالی که این معاملات عموماً برای محدود کردن زیان‌هایی که یک موقعیت در صورت نادرست بودن فرض اولیه سرمایه‌گذاری با آن مواجه می‌شود استفاده می‌شوند، می‌توانند برای قفل کردن مقدار مشخصی سود نیز به کار روند. به همین دلیل، این معاملات ابزار رایجی برای کسب‌وکارها و همچنین مدیران پرتفوی هستند که به دنبال کاهش ریسک کلی پرتفوی خود هستند. معاملات پوشش ریسک می‌توانند به یک سرمایه‌گذاری یا معاملات تجاری عادی مرتبط باشند، اما خود پوشش معمولاً مبتنی بر بازار است. یک معامله پوشش ریسک مبتنی بر سرمایه‌گذاری می‌تواند از ابزارهای مشتقه مانند اختیار فروش، قراردادهای آتی یا قراردادهای فوروارد استفاده کند. این ابزارهای مشتقه به شکلی مشابه با دینامیک یک بیمه‌نامه عمل می‌کنند. کسانی که یک ابزار مشتقه را به منظور پوشش ریسک خریداری می‌کنند، حق بیمه‌ای پرداخت می‌کنند. اگر مشکلی در سرمایه‌گذاری استراتژیک رخ دهد، بیمه‌نامه—یعنی پوشش تاکتیکی—پرداخت می‌کند، اما اگر هیچ مشکلی پیش نیاید، پوشش یک هزینه غرق‌شده است. این هزینه‌ها اغلب بسیار کمتر از زیان‌های احتمالی هستند که سرمایه‌گذاران در صورت اشتباه بودن سرمایه‌گذاری خود با آن مواجه می‌شوند، و اگر سرمایه‌گذاری به همان شکلی که انتظار می‌رفت نتیجه دهد، این هزینه‌های غرق‌شده اغلب توسط سرمایه‌گذار قابل قبول تلقی می‌شوند. یکی از مشکلات در نظر گرفتن معاملات پوشش ریسک صرفاً به عنوان بیمه این است که، برخلاف بیمه، امکان سومی وجود دارد که اغلب توسط سرمایه‌گذاران بی‌تجربه در نظر گرفته نمی‌شود، یعنی اینکه سرمایه‌گذاری افزایش ارزش پیدا کند، اما تنها به مقدار کم. در این سناریو، سرمایه‌گذار ممکن است متوجه شود که سود کوچک به زیان تبدیل شده است وقتی هزینه معامله پوشش ریسک در نظر گرفته شود. سرمایه‌گذاران همچنین می‌توانند از خرید دارایی‌های با همبستگی معکوس برای پوشش ریسک‌های کلی پرتفوی ناشی از یک دارایی یا دیگری استفاده کنند. به عنوان مثال، سرمایه‌گذاران به دنبال سهامی هستند که همبستگی پایینی با شاخص S&P 500 دارند تا سطحی از محافظت در برابر افت ارزش سهام پراکنده‌ای که این شاخص را تشکیل می‌دهند، به دست آورند. این نوع معاملات پوشش ریسک اغلب به عنوان تنوع‌بخشی شناخته می‌شوند، زیرا محافظت مستقیمی که ابزارهای مشتقه ارائه می‌دهند را ارائه نمی‌کنند.

معاملات پوشش ریسک در کسب‌وکار جهانی

معاملات پوشش ریسک برای اقتصاد جهانی حیاتی هستند. به عنوان مثال، اگر شرکت داخلی A کالاهایی را به شرکت خارجی B بفروشد، اولین معامله فروش است. فرض کنید قرار است این معامله با ارز شرکت B تسویه شود. اگر شرکت A نگران نوسانات ارزی باشد که بر ارزش قرارداد تأثیر بگذارد زمانی که پول واقعاً وارد شده و به ارز داخلی شرکت A تبدیل می‌شود، آن‌ها می‌توانند از طریق بازار ارز خارجی وارد یک معامله پوشش ریسک شوند و موقعیت‌های جبران‌کننده‌ای بگیرند که ریسک ارزی را به حداقل برسانند. شایان ذکر است که معاملات پوشش ریسک لزوماً کل ارزش فروش یا موقعیت دارایی را پوشش نمی‌دهند. در حالی که پوشش کامل از نظر ریاضی ممکن است، تقریباً هرگز به کار گرفته نمی‌شود زیرا چنین معامله‌ای هزینه‌برتر از حد مورد نظر است. این می‌تواند به یکی از دو دلیل باشد:

• حذف تمام ریسک، بسیاری از پاداش‌ها را از بین می‌برد. در معاملات پوشش ریسک، سرمایه‌گذاران سعی می‌کنند ریسک نزولی را محدود کنند، اما سودهای صعودی را حذف نکنند.
• ممکن است محاسبه، نظارت و اجرای یک پوشش کامل زمان و هزینه بیشتری نسبت به پذیرش زیان‌های محدود داشته باشد.