نگهداری چیست؟

نگهداری (Hold) توصیه‌ای از سوی تحلیلگران است که به معنای عدم خرید یا فروش یک اوراق بهادار است. شرکتی که توصیه نگهداری دریافت می‌کند، معمولاً انتظار می‌رود که همگام با بازار یا در سطح شرکت‌های مشابه عمل کند. این رتبه‌بندی بهتر از فروش اما بدتر از خرید است، به این معنا که سرمایه‌گذارانی که موقعیت‌های بلندمدت موجود دارند نباید بفروشند، اما سرمایه‌گذارانی که سهامی ندارند نیز نباید خرید کنند.

درک توصیه‌های نگهداری

توصیه نگهداری را می‌توان به این صورت در نظر گرفت: آنچه دارید نگه دارید و از خرید بیشتر آن سهام خاص خودداری کنید. نگهداری یکی از سه توصیه سرمایه‌گذاری اصلی است که توسط مؤسسات مالی و تحلیلگران حرفه‌ای مالی ارائه می‌شود. همه سهام معمولاً دارای توصیه خرید، فروش یا نگهداری هستند. اغلب، یک سهام ممکن است دو یا چند توصیه متضاد از مؤسسات مالی مختلف دریافت کند. در این موارد، برای سرمایه‌گذاران مهم است که توصیه‌های ارائه‌شده را بررسی کنند و تصمیم بگیرند کدام یک برای موقعیت خاص آن‌ها دقیق‌تر است.

اگر سرمایه‌گذار تصمیم بگیرد که یک سهام نگهداری است، دو گزینه بالقوه دارد. اگر سرمایه‌گذار قبلاً سهام آن شرکت را در اختیار دارد، باید سهام را نگه دارد و عملکرد آن را در کوتاه‌مدت، میان‌مدت و بلندمدت مشاهده کند. اگر سرمایه‌گذار هیچ سهامی از آن شرکت ندارد، باید منتظر بماند تا چشم‌اندازهای آینده واضح‌تر شوند.

نکات کلیدی

• توصیه نگهداری به این معناست که تحلیلگری که آن را ارائه می‌دهد، معتقد نیست که سهام موردنظر در کوتاه‌مدت نسبت به سهام‌های مشابه عملکرد بهتری یا بدتری خواهد داشت.
• نگهداری گاهی اوقات به عنوان تمجید ضعیف تلقی می‌شود، اما سهام‌هایی که به عنوان نگهداری برچسب‌گذاری شده‌اند همچنان می‌توانند در بلندمدت عملکرد خوبی داشته باشند.
• یک سهام ممکن است توصیه‌های متضادی داشته باشد، بنابراین سرمایه‌گذاران باید قبل از تصمیم‌گیری به جزئیات توجه کنند.

نگهداری در مقابل استراتژی خرید و نگهداری

نگهداری توصیه تحلیلگر درباره یک سهام است و از استراتژی خرید و نگهداری (buy-and-hold) متمایز است، که در آن یک اوراق بهادار با این فرض خریداری می‌شود که برای مدت طولانی نگه داشته خواهد شد. تعریف بلندمدت به سرمایه‌گذار خاص بستگی دارد، اما اکثر افرادی که وارد استراتژی خرید و نگهداری می‌شوند، یک سهام را برای پنج سال یا بیشتر نگه می‌دارند. این نوع استراتژی سرمایه‌گذاران را مجبور می‌کند که در طول انقباض‌های بازار و رکودها به سرمایه‌گذاری‌های خود پایبند باشند تا در زمان افت بازار نفروشند؛ در عوض، آن‌ها نوسانات را تحمل می‌کنند و در اوج بازار می‌فروشند.

مزایای نگهداری یک سهام

وقتی سرمایه‌گذار سهامی را نگه می‌دارد، در واقع یک موقعیت بلندمدت در یک اوراق بهادار ایجاد می‌کند. سرمایه‌گذارانی که یک سهام را برای مدت طولانی نگه می‌دارند، می‌توانند از سودهای سه‌ماهه و افزایش بالقوه قیمت در طول زمان بهره‌مند شوند. حتی اگر یک سهام توصیه نگهداری داشته باشد و ثابت بماند، اگر سود سهام پرداخت کند، سرمایه‌گذار همچنان می‌تواند سود کند. موقعیت نگهداری موقعیت بدی نیست، و حتی سهام‌هایی که به عنوان نگهداری برچسب‌گذاری شده‌اند، می‌توانند در طول زمان ارزششان افزایش یابد. آن‌ها فقط به احتمال زیاد نسبت به سایر سهام‌های مشابه عملکرد بهتری نخواهند داشت.

ریسک‌های نگهداری

با این حال، نگهداری یک سهام نیز ریسک‌هایی دارد. همه موقعیت‌های بلندمدت در معرض نوسانات بازار و کاهش‌های احتمالی قیمت هستند. گاهی اوقات سرمایه‌گذاران یک رکود اقتصادی خرد یا کلان را پیش‌بینی می‌کنند اما به دلیل توصیه یک مؤسسه مالی برجسته، سهام را نگه می‌دارند. اگر قیمت سهام متعاقباً با بازار کاهش یابد، سرمایه‌گذار ضرر می‌کند. با این حال، زیان‌های کاغذی در افت گسترده بازار تنها در صورتی مهم هستند که سرمایه‌گذار در کوتاه‌مدت به پول نیاز داشته باشد. اما اگر مبانی یک سهام تضعیف شده باشد، سرمایه‌گذار باید بازنگری کند که آیا ادامه نگهداری منطقی است یا خیر.