ایران‌فی
ورود
خبر

شاخص‌یاب

جست‌وجوی نام یا نماد یک دارایی

تحلیل بنیادین

پرتفوی بهینه‌شده به‌عنوان اوراق بهادار فهرست‌شده چیست؟

یک شاخص سهام تک کشوری است که تعداد دارایی‌های کمتری نسبت به شاخص معیار (Benchmark Index) دارد.

عکس آرشیوی مرتبط با موضوع

Newspaper Stack (8582618448).jpg
عکس: Babak Farrokhi from Tehran, IRAN · CC BY 2.0

عکس آرشیوی مرتبط با موضوع

Newspaper Stack (8582618448).jpg
عکس: Babak Farrokhi from Tehran, IRAN · CC BY 2.0

پرتفوی بهینه‌شده به‌عنوان اوراق بهادار فهرست‌شده (Optimized Portfolio As Listed Securities - OPALS) یک شاخص سهام تک کشوری است که تعداد دارایی‌های کمتری نسبت به شاخص معیار (Benchmark Index) دارد. OPALS توسط مورگان استنلی در سال ۱۹۹۴ ایجاد شد و به‌عنوان یکی از پیش‌زمینه‌های محبوبیت صندوق‌های قابل معامله در بورس (Exchange-Traded Funds - ETFs) شناخته می‌شود.

شناخت پرتفوی بهینه‌شده به‌عنوان اوراق بهادار فهرست‌شده (OPALS)

پرتفوی‌های بهینه‌شده به‌عنوان اوراق بهادار فهرست‌شده برای ردیابی یک شاخص تک کشوری طراحی شده‌اند، اما انتظار می‌رود که با داشتن تعداد دارایی‌های کمتر، عملکرد بهتری نسبت به شاخص داشته باشند؛ به عبارت دیگر، بهینه‌شده باشند. این پرتفوی‌ها ممکن است قبل از سررسید فروخته شوند یا از طریق تحویل فیزیکی سهام پایه تسویه شوند. این محصول برای سرمایه‌گذاران سهام بین‌مرزی طراحی شده است که نمی‌توانند به‌طور مؤثر از قراردادهای آتی (Futures) استفاده کنند، یا به دلایل نظارتی قادر به استفاده از آتی‌ها نیستند، و همچنین توجیه اقتصادی برای راه‌اندازی عملیات سهام کشور به کشور ندارند.

پرتفوی بهینه‌شده به‌عنوان اوراق بهادار فهرست‌شده و بهینه‌سازی پرتفوی

بهینه‌سازی پرتفوی فرآیند انتخاب بهترین پرتفوی (تخصیص دارایی) از میان مجموعه‌ای از تمام پرتفوی‌های ممکن برای دستیابی به یک هدف است. این فرآیند معمولاً تلاش می‌کند تا عواملی مانند بازده مورد انتظار را به حداکثر برساند، در حالی که عواملی مانند هزینه‌ها، نوسانات و ریسک را به حداقل می‌رساند. پرتفوی بهینه بسته به اهداف بازده و تحمل ریسک هر سرمایه‌گذار متفاوت است.

بهینه‌سازی پرتفوی اغلب در دو مرحله انجام می‌شود:

  • بهینه‌سازی وزن کلاس‌های دارایی : شامل تصمیم‌گیری‌هایی مانند انتخاب درصد پرتفوی که در سهام، اوراق قرضه یا املاک و مستغلات قرار می‌گیرد.
  • بهینه‌سازی وزن اوراق بهادار در یک کلاس دارایی : شامل انتخاب دقیق اینکه کدام سهام یا اوراق قرضه نگهداری شوند.

نگهداری بخشی از پرتفوی در هر کلاس دارایی مقداری تنوع (Diversification) فراهم می‌کند، و نگهداری دارایی‌های خاص مختلف در هر کلاس، تنوع بیشتری را به ارمغان می‌آورد.

فهرست‌بندی پرتفوی‌های بهینه‌شده به‌عنوان اوراق بهادار

پرتفوی‌های بهینه‌شده به‌عنوان اوراق بهادار در بورس اوراق بهادار لوکزامبورگ معامله می‌شوند. آن‌ها برای بسیاری از شاخص‌های مختلف مورگان استنلی کپیتال اینترنشنال (MSCI) در دسترس هستند. این پرتفوی‌ها معمولاً فقط توسط سرمایه‌گذاران نهادی بزرگ خریداری می‌شوند. آن‌ها حداقل سرمایه‌گذاری ۱۰۰ میلیون دلاری دارند و با کمیسیون بورس و اوراق بهادار ایالات متحده (SEC) ثبت نشده‌اند، بنابراین به‌طور کلی برای اکثر سرمایه‌گذاران آمریکایی در دسترس نیستند.

پرتفوی‌های بهینه‌شده به‌عنوان اوراق بهادار اغلب به‌عنوان یکی از چندین پیش‌زمینه برای معرفی صندوق‌های قابل معامله در بورس در ایالات متحده شناخته می‌شوند. این پرتفوی‌ها در بورس اوراق بهادار لوکزامبورگ معرفی شدند، زیرا قوانین سهل‌گیرانه‌تر این بورس به مورگان استنلی اجازه داد تا سهام را به سرمایه‌گذاران خرده‌فروش عرضه کند. در سال ۱۹۹۶، مورگان استنلی سهام معیار جهانی سهام (World Equity Benchmark Shares - WEBS) را معرفی کرد. این‌ها واحدهای ثبت‌شده در SEC بودند که مشابه پرتفوی‌های بهینه‌شده به‌عنوان اوراق بهادار بوده و برای سرمایه‌گذاران خرده‌فروش آمریکایی در دسترس بودند.

نتیجه‌گیری

پرتفوی بهینه‌شده به‌عنوان اوراق بهادار فهرست‌شده (OPALS) یک شاخص سهام تک کشوری است که با تعداد دارایی‌های کمتر نسبت به شاخص معیار طراحی شده تا عملکرد بهتری داشته باشد. این محصول که توسط مورگان استنلی در سال ۱۹۹۴ ایجاد شد، برای سرمایه‌گذاران نهادی بین‌مرزی که نمی‌توانند از قراردادهای آتی استفاده کنند، مناسب است و به‌عنوان پیش‌زمینه‌ای برای صندوق‌های قابل معامله در بورس (ETFs) شناخته می‌شود. OPALS در بورس لوکزامبورگ معامله می‌شود، حداقل سرمایه‌گذاری ۱۰۰ میلیون دلاری دارد و برای اکثر سرمایه‌گذاران آمریکایی در دسترس نیست. مثال‌هایی مانند WEBS نشان‌دهنده تکامل این مفهوم به سمت محصولات در دسترس‌تر مانند ETFها است. بهینه‌سازی پرتفوی، که در قلب OPALS قرار دارد، شامل انتخاب دارایی‌ها برای حداکثر کردن بازده و به حداقل رساندن ریسک و هزینه‌ها است، که از طریق تخصیص کلاس دارایی و انتخاب اوراق بهادار خاص انجام می‌شود.