اوراق بهادار چیست؟

اوراق بهادار قراردادهای سرمایه‌گذاری رایج هستند که توسط شرکت‌ها و دولت‌ها به سرمایه‌گذاران فروخته می‌شوند تا سرمایه جذب کنند.

اصطلاح "اوراق بهادار" به انواع متعددی از سرمایه‌گذاری‌ها مانند سهام، اوراق قرضه، قراردادهای سرمایه‌گذاری، اسناد و مشتقات اشاره دارد. اوراق بهادار می‌تواند مالکیت در یک شرکت به صورت سهام، رابطه طلبکاری با یک نهاد دولتی یا شرکت به صورت اوراق قرضه، یا حقوق مالکیت به صورت گزینه را نشان دهد.

نکات کلیدی

• اوراق بهادار ابزارهای مالی قابل معامله در بازارهای عمومی و خصوصی هستند.
• عمدتاً سه نوع اوراق بهادار وجود دارد: حقوق صاحبی، بدهی و هیبریدی.
• فروش عمومی اوراق بهادار توسط کمیسیون بورس و اوراق بهادار (SEC) تنظیم می‌شود.
• سازمان‌های خودتنظیم‌گر مانند NASD، NFA و FINRA به تنظیم اوراق بهادار مشتقه کمک می‌کنند.

اوراق بهادار چگونه کار می‌کنند

قانون اوراق بهادار ۱۹۳۳ اولین قانون فدرال برای تنظیم بازار سهام ایالات متحده است، که قبلاً در سطح ایالتی تنظیم می‌شد. این قانون ایجاب می‌کند که هر کسی که می‌خواهد قراردادهای سرمایه‌گذاری را به عموم بفروشد، اطلاعات خاصی در مورد پیشنهاد پیشنهادی، شرکت ارائه‌دهنده پیشنهاد و چهره‌های اصلی آن شرکت منتشر کند. این الزامات برای حفاظت از عموم سرمایه‌گذاران از شیوه‌های بازاریابی فریبنده یا گمراه‌کننده طراحی شده‌اند. شرکت و چهره‌های اصلی آن به شدت مسئول هرگونه نادرستی در صورت‌های مالی خود هستند، چه عمدی باشد یا نه. قوانین بعدی کمیسیون بورس و اوراق بهادار (SEC) را ایجاد کرد که مسئول مقررات و اجرا است. اصطلاح "اوراق بهادار" معمولاً با سهام، اوراق قرضه و ابزارهای مشابه مرتبط است، اما دیوان عالی ایالات متحده تفسیر بسیار گسترده‌تری به آن می‌دهد. دادگاه در پرونده Howey در برابر SEC (۱۹۴۶) دریافت که فروش زمین و خدمات کشاورزی توسط شاکی یک "قرارداد سرمایه‌گذاری" محسوب می‌شود حتی اگر هیچ اثری از سهام یا اوراق قرضه وجود نداشته باشد.

آزمون Howey

Howey در برابر SEC آزمون چهارشاخه Howey را برقرار کرد که بیان می‌کند یک سرمایه‌گذاری می‌تواند به عنوان اوراق بهادار تنظیم شود اگر:

• سرمایه‌گذاری پول وجود داشته باشد.
• سرمایه‌گذاری در یک "شرکت مشترک" انجام شود.
• سرمایه‌گذاران انتظار سود از سرمایه‌گذاری خود را داشته باشند.
• هر سود یا بازدهی مورد انتظار به دلیل اقدامات یک طرف سوم یا ترویج‌کننده باشد.

تحت این قانون، مهم نیست که پیشنهاد اوراق بهادار با قرارداد قانونی یا گواهی‌های سهام رسمی شود یا نه. هر نوع پیشنهاد سرمایه‌گذاری می‌تواند اوراق بهادار باشد. دادگاه‌ها در چندین مورد مقررات اوراق بهادار را بر دارایی‌های غیرمتعارف مانند ویسکی، بیور و چینچیلا اجرا کرده‌اند. SEC علیه صادرکنندگان ارزهای دیجیتال و توکن‌های غیرقابل تعویض (NFT) اقدام به اجرا کرده است.

انواع اوراق بهادار

اوراق بهادار می‌توانند به طور گسترده به دو نوع تقسیم شوند: حقوق صاحبی و بدهی. با این حال، برخی اوراق بهادار هیبریدی عناصری از هر دو حقوق صاحبی و بدهی را ترکیب می‌کنند.

اوراق بهادار حقوق صاحبی

اوراق بهادار حقوق صاحبی نشان‌دهنده علاقه مالکیت برگزارشده توسط سهامداران در یک نهاد مانند شرکت، شراکت یا تراست است. این در قالب سهام سرمایه، که شامل سهام عادی و ممتاز است، محقق می‌شود. دارندگان اوراق بهادار حقوق صاحبی معمولاً حق پرداخت‌های منظم ندارند، اگرچه اوراق بهادار حقوق صاحبی اغلب سود سهام پرداخت می‌کنند. آن‌ها می‌توانند از سود سرمایه‌ای هنگام فروش اوراق بهادار سود ببرند، با فرض اینکه ارزش آن‌ها افزایش یافته باشد. اوراق بهادار حقوق صاحبی به دارنده حق کنترل برخی از شرکت را به صورت متناسب از طریق حقوق رأی می‌دهد. آن‌ها تنها در علاقه باقی‌مانده پس از پرداخت همه تعهدات به طلبکاران در صورت ورشکستگی سهم می‌برند، با این حال. گاهی اوقات به عنوان پرداخت در نوع ارائه می‌شوند.

اوراق بهادار بدهی

اوراق بهادار بدهی نشان‌دهنده پول قرض‌گرفته‌شده‌ای است که باید با شرایطی که اندازه وام، نرخ بهره و تاریخ سررسید یا تمدید را تعیین می‌کند، بازپرداخت شود. اوراق بهادار بدهی عموماً دارنده خود را به پرداخت منظم بهره و بازپرداخت اصل بدون توجه به عملکرد صادرکننده، همراه با هر حقوق قراردادی دیگر که شامل حقوق رأی نمی‌شود، مستحق می‌کند. آن‌ها شامل اوراق قرضه دولتی و شرکتی، گواهی‌های سپرده (CDها) و اوراق بهادار وثیقه‌دار مانند CDOها و CMOها هستند. آن‌ها معمولاً برای یک دوره ثابت صادر می‌شوند. می‌توانند در پایان این زمان توسط صادرکننده بازخرید شوند. اوراق بهادار بدهی می‌توانند وثیقه‌دار و پشتیبان‌گیری‌شده توسط وثیقه یا بدون وثیقه باشند. اگر وثیقه‌دار باشند، ممکن است در صورت ورشکستگی به صورت قراردادی بر بدهی‌های بدون وثیقه و تابع اولویت داشته باشند.

اوراق بهادار هیبریدی

اوراق بهادار هیبریدی، همانطور که نام نشان می‌دهد، برخی از ویژگی‌های هر دو اوراق بهادار بدهی و حقوق صاحبی را ترکیب می‌کنند. نمونه‌ها شامل وارانت‌های حقوق صاحبی هستند که گزینه‌هایی صادرشده توسط خود شرکت هستند که به سهامداران حق خرید سهام را در یک بازه زمانی خاص و با قیمت خاص می‌دهند. آن‌ها شامل اوراق قرضه قابل تبدیل هستند که می‌توانند به سهام عادی در شرکت صادرکننده تبدیل شوند و سهام ممتاز، که سهام شرکت هستند که پرداخت‌های بهره، سود سهام یا سایر بازده‌های سرمایه می‌تواند بر پرداخت‌های سایر سهامداران اولویت داشته باشد.

مهم: سهام ممتاز از نظر فنی به عنوان اوراق بهادار حقوق صاحبی طبقه‌بندی می‌شود اما اغلب به عنوان اوراق بهادار بدهی درمان می‌شود زیرا "مانند اوراق قرضه رفتار می‌کند." سهام ممتاز نرخ سود سهام ثابت ارائه می‌دهد و ابزارهای محبوب برای سرمایه‌گذاران جستجوگر درآمد هستند. آن‌ها اساساً اوراق بهادار درآمد ثابت هستند.

اوراق بهادار مشتقه

مشتقه نوعی قرارداد مالی است که قیمت آن توسط ارزش برخی دارایی زیربنایی مانند سهام، اوراق قرضه یا کالا تعیین می‌شود. مشتقات معمولاً معامله‌شده گزینه‌های کال هستند که اگر دارایی زیربنایی افزایش یابد ارزش کسب می‌کنند، و گزینه‌های پوت که وقتی دارایی زیربنایی کاهش یابد ارزش کسب می‌کنند.

اوراق بهادار پشتیبان‌گیری‌شده توسط دارایی

اوراق بهادار پشتیبان‌گیری‌شده توسط دارایی بخشی از یک سبد بزرگ دارایی‌های مشابه مانند وام‌ها، اجاره‌ها، بدهی‌های کارت اعتباری، وام‌های مسکن یا هر چیز دیگری که درآمد تولید می‌کند، نشان می‌دهد. جریان نقدی از این دارایی‌ها جمع‌آوری شده و در طول زمان بین سرمایه‌گذاران توزیع می‌شود.²

اوراق بهادار چگونه معامله می‌شوند

اوراق بهادار عمومی در بورس‌های سهام لیست می‌شوند جایی که صادرکنندگان می‌توانند لیست اوراق بهادار را جستجو کنند و سرمایه‌گذاران را با اطمینان از یک بازار مایع و تنظیم‌شده برای معامله جذب کنند. سیستم‌های معامله الکترونیکی غیررسمی رایج‌تر شده‌اند و اوراق بهادار اغلب "خارج از بورس" یا مستقیماً بین سرمایه‌گذاران، چه آنلاین یا از طریق تلفن، معامله می‌شوند. عرضه عمومی اولیه (IPO) اولین فروش عمده اوراق بهادار حقوق صاحبی شرکت به عموم را نشان می‌دهد. هر سهام جدید صادرشده همچنان در بازار اولیه فروخته می‌شود، اما پس از IPO به عنوان عرضه ثانویه اشاره می‌شود. اوراق بهادار همچنین می‌توانند به صورت خصوصی به یک گروه محدود و واجد شرایط در آنچه به عنوان قرارگیری خصوصی شناخته می‌شود، ارائه شوند، که تمایز مهمی از نظر قانون شرکت و تنظیم اوراق بهادار است. شرکت‌ها گاهی سهام را در ترکیبی از قرارگیری عمومی و خصوصی می‌فروشند. اوراق بهادار به سادگی به عنوان دارایی از یک سرمایه‌گذار به سرمایه‌گذار دیگر در بازار ثانویه، که به عنوان بازار پس از فروش نیز شناخته می‌شود، منتقل می‌شوند. سهامداران می‌توانند اوراق بهادار خود را به سرمایه‌گذاران دیگر برای نقد و/یا سود سرمایه بفروشند. بازار ثانویه بازار اولیه را تکمیل می‌کند. برای اوراق بهادار قرارگیری‌شده خصوصی کمتر مایع است زیرا عمومی قابل معامله نیستند و تنها می‌توانند بین سرمایه‌گذاران واجد شرایط منتقل شوند.

سرمایه‌گذاری در اوراق بهادار

نهادی که اوراق بهادار را برای فروش ایجاد می‌کند به عنوان صادرکننده شناخته می‌شود و کسانی که آن‌ها را می‌خرند سرمایه‌گذاران هستند. اوراق بهادار عموماً یک سرمایه‌گذاری و وسیله‌ای را نشان می‌دهند که شهرداری‌ها، شرکت‌ها و سایر شرکت‌های تجاری می‌توانند سرمایه جدید جذب کنند. شرکت‌ها می‌توانند پول زیادی تولید کنند وقتی عمومی می‌شوند و سهام را در عرضه عمومی اولیه (IPO) می‌فروشند. دولت‌های شهر، ایالت یا شهرستان می‌توانند با شناور کردن یک مسئله اوراق قرضه شهرداری برای یک پروژه خاص جذب کنند. جذب سرمایه از طریق اوراق بهادار می‌تواند جایگزین ترجیحی برای تأمین مالی از طریق وام بانکی باشد، بسته به تقاضای بازار یا ساختار قیمت‌گذاری یک نهاد. خرید اوراق بهادار با پول قرض‌گرفته‌شده عملی شناخته‌شده به عنوان خرید با حاشیه است و یک تکنیک سرمایه‌گذاری محبوب است. شرکت ممکن است حقوق مالکیت را به صورت نقد یا اوراق بهادار دیگر، چه در آغاز یا در عدم پرداخت، برای پرداخت بدهی‌ها یا تعهدات دیگر به نهادهای دیگر تحویل دهد. این ترتیب‌های وثیقه به ویژه بین سرمایه‌گذاران نهادی در حال رشد بوده‌اند.

تنظیم اوراق بهادار

کمیسیون بورس و اوراق بهادار ایالات متحده (SEC) عرضه عمومی و فروش اوراق بهادار در ایالات متحده را تنظیم می‌کند. عرضه‌های عمومی، فروش و معاملات اوراق بهادار ایالات متحده باید ثبت و به دپارتمان‌های اوراق بهادار ایالتی SEC ارسال شوند. سازمان‌های خودتنظیم‌گر (SROها) در صنعت کارگزاری اغلب موقعیت‌های تنظیمی را نیز بر عهده می‌گیرند. نمونه‌هایی از SROها شامل انجمن ملی معامله‌گران اوراق بهادار (NASD) و مقام تنظیم‌کننده صنعت مالی (FINRA) هستند.

اوراق بهادار باقی‌مانده

اوراق بهادار باقی‌مانده نوعی اوراق بهادار قابل تبدیل هستند. آن‌ها می‌توانند به شکل دیگری، معمولاً سهام عادی، تغییر کنند. اوراق قرضه قابل تبدیل اوراق بهادار باقی‌مانده است زیرا به دارنده اوراق قرضه اجازه می‌دهد اوراق بهادار را به سهام عادی تبدیل کند. سهام ممتاز نیز ممکن است ویژگی قابل تبدیل داشته باشد. شرکت‌ها ممکن است اوراق بهادار باقی‌مانده را برای جذب سرمایه سرمایه‌گذاری وقتی رقابت برای資金 شدید است، ارائه دهند. وقتی اوراق بهادار باقی‌مانده تبدیل یا اجرا شود، تعداد سهام عادی فعلی برجسته را افزایش می‌دهد. این می‌تواند استخر سهام کلی و قیمت را رقیق کند. رقیق‌سازی همچنین معیارهای تحلیل مالی مانند سود هر سهم را تحت تأثیر قرار می‌دهد زیرا سود شرکت باید بین تعداد بیشتری سهام تقسیم شود. گفته می‌شود شرکت عمومی معامله‌شده آن‌ها را ادغام کرده است اگر اقداماتی برای کاهش تعداد کل سهام برجسته خود انجام دهد. اثر خالص این اقدام افزایش ارزش هر سهم است. این اغلب برای جذب سرمایه‌گذاران بیشتر یا بزرگ‌تر، مانند صندوق‌های مشترک، انجام می‌شود.

سایر انواع اوراق بهادار

اوراق بهادار دامنه گسترده‌ای از گزینه‌ها، شرایط، ریسک‌ها و پاداش‌ها را پوشش می‌دهند.

اوراق بهادار گواهی‌شده

اوراق بهادار گواهی‌شده آن‌هایی هستند که به صورت فیزیکی، کاغذی نشان داده می‌شوند. اوراق بهادار همچنین می‌توانند در سیستم ثبت مستقیم نگهداری شوند که سهام را به صورت ورود در کتاب ثبت می‌کند. یک عامل انتقال سهام را به نمایندگی شرکت بدون نیاز به گواهی‌های فیزیکی نگهداری می‌کند. فناوری مدرن و سیاست‌ها نیاز به گواهی‌ها را در اکثر موارد حذف کرده‌اند و برای صادرکننده برای نگهداری یک ثبت کامل اوراق بهادار. سیستمی توسعه یافته است که در آن صادرکنندگان می‌توانند یک گواهی جهانی واحد نشان‌دهنده همه اوراق بهادار برجسته را در یک سپرده‌گذاری جهانی شناخته‌شده به عنوان شرکت اعتماد سپرده‌گذاری (DTC) سپرده‌گذاری کنند. همه اوراق بهادار معامله‌شده از طریق DTC به صورت الکترونیکی نگهداری می‌شوند. اوراق بهادار گواهی‌شده و بدون گواهی از نظر حقوق یا privileges سهامدار یا صادرکننده تفاوت ندارند.

اوراق بهادار حامل

اوراق بهادار حامل قابل مذاکره هستند و دارنده سهام را به حقوق تحت اوراق بهادار مستحق می‌کنند. آن‌ها در موارد خاصی با تأیید و تحویل از سرمایه‌گذار به سرمایه‌گذار منتقل می‌شوند. اوراق بهادار حامل پیش‌الکترونیکی همیشه تقسیم‌شده بودند. هر اوراق بهادار یک دارایی جداگانه قانونی متمایز از دیگران در همان مسئله تشکیل می‌داد. دارایی‌های اوراق بهادار تقسیم‌شده می‌توانند قابل تعویض یا کمتر معمولاً غیرقابل تعویض بسته به عمل بازار باشند. هنگام وام‌دهی، وام‌گیرنده می‌تواند دارایی‌های معادل یا دارایی اصلی یا دارایی یکسان خاص را در پایان وام بازگرداند. اوراق بهادار حامل ممکن است در برخی موارد برای کمک به فرار مالیاتی استفاده شوند و می‌توانند توسط صادرکنندگان، سهامداران و نهادهای تنظیمی مالی منفی دیده شوند. آن‌ها در ایالات متحده نادر هستند.

اوراق بهادار ثبت‌شده

اوراق بهادار ثبت‌شده نام دارنده و سایر جزئیات لازم را دارند. آن‌ها توسط صادرکننده در یک ثبت نگهداری می‌شوند. انتقال اوراق بهادار ثبت‌شده از طریق اصلاحات در ثبت رخ می‌دهد. اوراق بهادار بدهی ثبت‌شده همیشه غیرتقسیم‌شده هستند. کل مسئله یک دارایی واحد تشکیل می‌دهد با هر اوراق بهادار بخشی از کل. اوراق بهادار غیرتقسیم‌شده به طبیعت قابل تعویض هستند. سهام بازار ثانویه نیز همیشه غیرتقسیم‌شده هستند.

اوراق بهادار نامه‌ای

اوراق بهادار نامه‌ای با SEC ثبت نشده‌اند و نمی‌توانند عمومی در بازار فروخته شوند. اوراق بهادار نامه‌ای، همچنین شناخته‌شده به عنوان اوراق بهادار محدود، سهام نامه‌ای یا اوراق قرضه نامه‌ای، مستقیماً توسط صادرکننده به سرمایه‌گذار فروخته می‌شود. اصطلاح از الزام SEC برای یک "نامه سرمایه‌گذاری" از خریدار ناشی می‌شود که بیان می‌کند خرید برای اهداف سرمایه‌گذاری است و قصد فروش مجدد ندارد. این نامه‌ها اغلب نیاز به فرم SEC ۴ هنگام تغییر دست دارند.

اوراق بهادار کابینتی

اوراق بهادار کابینتی تحت یک بورس مالی عمده مانند NYSE لیست می‌شوند اما فعالانه معامله نمی‌شوند. آن‌ها توسط جمعیت سرمایه‌گذاری غیرفعال نگهداری می‌شوند و بیشتر احتمال دارد اوراق قرضه باشند تا سهام. اصطلاح "کابینت" به مکان فیزیکی اشاره دارد که سفارش‌های اوراق قرضه historically خارج از کف معامله ذخیره می‌شدند. کابینت‌ها معمولاً سفارش‌های محدود را نگهداری می‌کردند و سفارش‌ها تا انقضا یا اجرا در دست بودند.

صدور اوراق بهادار: نمونه‌ها

مورد XYZ را در نظر بگیرید، یک استارت‌آپ موفق که علاقه‌مند به جذب سرمایه برای تحریک مرحله بعدی رشد خود است. مالکیت استارت‌آپ تا کنون بین دو بنیانگذار آن تقسیم شده است. آن چند گزینه برای دسترسی به سرمایه دارد. می‌تواند بازارهای عمومی را با انجام IPO ضربه بزند، یا می‌تواند پول را با ارائه سهام خود به سرمایه‌گذاران در قرارگیری خصوصی جذب کند. روش سابق به شرکت اجازه می‌دهد سرمایه بیشتری تولید کند، اما با هزینه‌های سنگین و الزامات افشا همراه است. هر دو سهام در بازارهای ثانویه معامله می‌شوند و در روش دوم تحت بررسی عمومی نیستند. هر دو مورد شامل توزیع سهام است که سهم بنیانگذاران را رقیق می‌کند و حقوق مالکیت را به سرمایه‌گذاران اعطا می‌کند. این نمونه‌ای از اوراق بهادار حقوق صاحبی است. بعداً، دولتی را در نظر بگیرید که علاقه‌مند به جذب پول برای احیای اقتصاد خود است. آن از اوراق قرضه (اوراق بهادار بدهی) برای جذب آن مبلغ استفاده می‌کند و پرداخت‌های منظم به دارندگان کوپن را وعده می‌دهد. در نهایت، مورد استارت‌آپ ABC را ببینید. آن پول را از سرمایه‌گذاران خصوصی، شامل خانواده و دوستان، جذب می‌کند. بنیانگذاران استارت‌آپ به سرمایه‌گذاران خود یک یادداشت قابل تبدیل ارائه می‌دهند که در تاریخ بعدی به سهام استارت‌آپ تبدیل می‌شود. اکثر چنین رویدادهایی رویدادهای تأمین مالی هستند. یادداشت اساساً اوراق بهادار بدهی است زیرا وامی است که توسط سرمایه‌گذاران به بنیانگذاران استارت‌آپ انجام شده است. یادداشت در مرحله بعدی به حقوق صاحبی به صورت تعداد از پیش تعیین‌شده سهام که بخشی از شرکت را به سرمایه‌گذاران می‌دهد، تبدیل می‌شود. این نمونه‌ای از اوراق بهادار هیبریدی است.

تفاوت بین سهام و اوراق بهادار چیست؟

سهام یا سهام حقوق صاحبی یک نوع اوراق بهادار هستند. هر سهم سهام نشان‌دهنده مالکیت کسری از یک شرکت عمومی است که ممکن است شامل حق رأی برای مدیران شرکت یا دریافت بخش کوچکی از سودها باشد. انواع دیگری از اوراق بهادار مانند اوراق قرضه، مشتقات و اوراق بهادار پشتیبان‌گیری‌شده توسط دارایی وجود دارد.

اوراق بهادار marketable چیست؟

اوراق بهادار marketable هر نوع سهام، اوراق قرضه یا اوراق بهادار دیگری است که می‌تواند به راحتی در یک بورس عمومی خریده یا فروخته شود. سهام شرکت‌های عمومی می‌تواند در بورس سهام معامله شود و اوراق قرضه خزانه می‌تواند در بازار اوراق قرضه خریده و فروخته شود. اوراق بهادار غیرmarketable نمی‌تواند قانونی به عموم فروخته شود. سهام در شرکت‌های غیرعمومی تنها می‌تواند تحت شرایط بسیار محدود خریده یا فروخته شود.

اوراق بهادار خزانه چیست؟

اوراق بهادار خزانه اوراق بهادار بدهی صادرشده توسط دپارتمان خزانه ایالات متحده برای جذب پول برای دولت هستند. آن‌ها توسط دولت پشتیبان‌گیری می‌شوند بنابراین این اوراق قرضه بسیار کم‌ریسک محسوب می‌شوند و برای سرمایه‌گذاران ریسک‌گریز بسیار مطلوب هستند.

نتیجه‌گیری

اوراق بهادار رایج‌ترین قراردادهای سرمایه‌گذاری را نشان می‌دهند. اکثر مردم بخشی از پس‌انداز خود را در اوراق بهادار حقوق صاحبی یا بدهی وقتی برای بازنشستگی پس‌انداز می‌کنند، قرار می‌دهند. این بازارهای اوراق بهادار همچنین برای بازار به عنوان یک کل مهم هستند. آن‌ها به شرکت‌ها اجازه می‌دهند سرمایه را از عموم جذب کنند.