پایان اشتغال چیست؟

پایان اشتغال (Termination of Employment) چیست؟

پایان اشتغال به معنای پایان همکاری یک کارمند با یک شرکت است. یک کارمند می‌تواند به صورت داوطلبانه از شغل خود کناره‌گیری کند یا بر اساس تصمیم کارفرما از کار اخراج شود. کارفرمایان ممکن است به دلایل مختلفی مانند کاهش نیرو، عملکرد ضعیف شغلی یا مازاد نیرو، اقدام به پایان اشتغال کنند.

کارمندی که به دلیل بیماری، مرخصی یا تعلیق فعالانه کار نمی‌کند، همچنان جزو کارکنان محسوب می‌شود اگر رابطه کاری با کارفرما به طور رسمی با اعلام پایان همکاری خاتمه نیافته باشد.

نکات کلیدی

• پایان اشتغال به معنای پایان همکاری یک کارمند با شرکت است.
• پایان اشتغال ممکن است داوطلبانه باشد، مانند زمانی که کارمند به دلخواه خود شرکت را ترک می‌کند.
• پایان اشتغال غیر داوطلبانه زمانی رخ می‌دهد که شرکت کاهش نیرو، اخراج یا خاتمه همکاری انجام دهد.
• بسته‌های پایان همکاری (Severance) اختیاری هستند و شرکت ملزم به ارائه آن‌ها نیست.
• کارمندی که بدون تقصیر خود بیکار شده باشد، ممکن است واجد شرایط دریافت بیمه بیکاری باشد.

پایان اشتغال داوطلبانه

یک کارمند می‌تواند در هر زمان به صورت داوطلبانه همکاری خود را پایان دهد. معمولاً این کار زمانی انجام می‌شود که فرد شغل بهتری پیدا کند، بازنشسته شود، کسب‌وکار خود را شروع کند یا بخواهد از کار فاصله بگیرد.

پایان داوطلبانه ممکن است ناشی از اخراج سازنده (Constructive Dismissal) نیز باشد. این بدان معناست که کارمند مجبور به ترک شرکت است، زیرا تحت فشار و شرایط کاری دشوار قرار داشته است، که می‌تواند شامل موارد زیر باشد:

• محل کار جدیدی که فاصله زیادی با منزل دارد
• افزایش ساعات کاری
• حقوق پایین
• آزار و اذیت

اخراج اجباری که کارمند مجبور به استعفا یا اخراج شود نیز جزو اخراج سازنده محسوب می‌شود. اگر کارمند بتواند ثابت کند که اقدامات کارفرما غیرقانونی بوده است، ممکن است مشمول جبران خسارت یا مزایا شود.

کارمندی که به صورت داوطلبانه شرکت را ترک می‌کند معمولاً ملزم به ارائه استعفا (Notice) است، که می‌تواند شفاهی یا کتبی باشد. اکثر مدیران ترجیح می‌دهند حداقل دو هفته قبل از ترک کار، اطلاعیه دریافت کنند تا کارمند بتواند وظایف مهم خود را تکمیل کند و کارفرما فرصت جایگزینی داشته باشد.

نکته مهم: اگر اشتغال شما به دلیل تغییر ساعات کاری، کاهش نیرو یا پایان همکاری تغییر کند، ممکن است واجد شرایط بیمه سلامت COBRA برای ۱۸ ماه تحت طرح گروهی موجود باشید. در صورت ادامه تحت همان طرح، مسئول پرداخت کامل حق بیمه ماهانه خواهید بود.

پایان اشتغال غیر داوطلبانه

پایان اشتغال غیر داوطلبانه زمانی رخ می‌دهد که کارفرما کارمند را اخراج یا کاهش نیرو دهد.

کاهش نیرو و کوچک‌سازی: در کاهش نیرو، کارمندان معمولاً بدون تقصیر خود اخراج می‌شوند. شرکت‌ها برای کاهش هزینه‌ها، بازسازی سازمان یا عدم نیاز به مهارت خاصی ممکن است تصمیم به کاهش نیرو بگیرند. این کاهش نیرو می‌تواند موقت یا دائم باشد، مانند آنچه در دوران پاندمی COVID-19 رخ داد.

اخراج (Fired): کارمند معمولاً به دلیل عملکرد ضعیف، رفتار نامناسب یا ناسازگاری با فرهنگ سازمانی اخراج می‌شود. همچنین ممکن است به دلیل رفتار غیر اخلاقی که قوانین شرکت را نقض کرده باشد، اخراج شود. بر اساس قوانین «استخدام به دلخواه» (At-Will Employment) در برخی ایالت‌ها، شرکت می‌تواند بدون هشدار هر کارمند ضعیف یا ناقض قوانین شرکت را اخراج کند و نیازی به ارائه دلیل ندارد.

اخراج‌های غیرقانونی: کارفرما نمی‌تواند کارمند را به دلایل زیر اخراج کند:

• امتناع از کار در شرایط ناایمن
• استفاده از مرخصی
• گزارش حادثه یا شخص به بخش منابع انسانی
• افشای اطلاعات به نهادهای نظارتی

اخراج بر اساس تبعیض نژادی، دینی، جنسی، سنی، معلولیت یا ملیت نیز غیرقانونی است. در صورت اخراج غیرقانونی، کارفرما ممکن است ملزم به جبران خسارت یا بازگرداندن کارمند شود.

پایان اشتغال با دلیل (Termination for Cause)

کارفرما ممکن است برای علت مشخصی کارمند را اخراج کند. در این حالت، کارمند معمولاً دوره بهبود ۶۰ تا ۹۰ روزه دارد و اگر عملکرد بهبود نیابد، اخراج با ملاحظه قانونی صورت می‌گیرد. گاهی اخراج بدون ملاحظه انجام می‌شود، به این معنا که کارمند به دلیل عدم شایستگی یا رفتار نادرست اخراج نشده و ممکن است دوباره استخدام شود.

پایان اشتغال متقابل (Mutual Termination)

پایان متقابل زمانی رخ می‌دهد که کارفرما و کارمند توافق کنند همکاری خاتمه یابد. این روش ترجیح داده می‌شود زیرا می‌تواند فشار روانی را برای هر دو طرف کاهش دهد.

جبران پایان همکاری

برخی کارفرمایان بسته‌های پایان همکاری (Severance Pay) ارائه می‌دهند، که معمولاً برای کارمندانی که بیش از سه ماه در شرکت کار کرده‌اند و به صورت غیر داوطلبانه اخراج می‌شوند، مرسوم است. این بسته‌ها اختیاری است و طبق قوانین فدرال الزامی نیستند.

نکته: آخرین روز کار با کارفرما معمولاً به عنوان تاریخ پایان یا اخراج شناخته می‌شود. قوانین ایالتی ممکن است پرداخت حقوق و مرخصی‌های استفاده‌نشده را فوراً الزامی کنند. کارمندانی که بدون تقصیر خود بیکار شده‌اند، ممکن است واجد شرایط دریافت بیمه بیکاری باشند و هر ایالت برنامه بیمه بیکاری خود را ارائه می‌دهد.

پایان اشتغال و اخراج یکسان هستند؟

بله، پایان اشتغال همان اخراج است.

سه نوع پایان اشتغال

۱. غیر داوطلبانه ۲. داوطلبانه ۳. متقابل

نحوه مدیریت پایان اشتغال

در هنگام پایان همکاری یک کارمند، کارفرما باید مشکلات گذشته منجر به اخراج را مستند کرده باشد. در جلسه پایان همکاری، باید مستقیم، با دلسوزی و سریع عمل شود و کارمند از محل کار خارج گردد.

جمع‌بندی

دلایل زیادی برای پایان همکاری کارمند و کارفرما وجود دارد. برخی کارمندان داوطلبانه ترک می‌کنند و برخی دیگر به دلیل سوء رفتار، عملکرد ضعیف یا دلایل دیگر اخراج می‌شوند.

اگر اخراج شده‌اید، حقوقی دارید مانند:

• حق بازگشت از استعفا
• حق درخواست بیمه بیکاری اگر بدون تقصیر خود بیکار شده‌اید
• حق اقدام قانونی در صورت اخراج غیرقانونی یا تبعیض

در صورت بروز چنین شرایطی، مشاوره با وکیل کار توصیه می‌شود.