قانون قابلیت حمل و پاسخگویی بیمه سلامت چیست؟

قانون قابلیت حمل و پاسخگویی بیمه سلامت (HIPAA) قانونی است که در سال ۱۹۹۶ توسط کنگره ایالات متحده تصویب شد و قانون امنیت درآمد بازنشستگی کارکنان (ERISA) و قانون خدمات بهداشت عمومی (PHSA) را اصلاح می‌کند. HIPAA با هدف محافظت از افرادی که تحت پوشش بیمه سلامت هستند و تعیین استانداردهایی برای ذخیره‌سازی و حفظ حریم خصوصی داده‌های پزشکی شخصی به تصویب رسید.

نکات کلیدی

• قانون HIPAA بر سیاست‌ها، فناوری و نگهداری سوابق در مراکز پزشکی، شرکت‌های بیمه سلامت، سازمان‌های نگهداری سلامت (HMOs) و خدمات صورت‌حساب مراقبت‌های بهداشتی تأثیر می‌گذارد.
• عدم رعایت استانداردها و بهترین شیوه‌های HIPAA برخلاف قانون است.
• قانون فناوری اطلاعات سلامت برای سلامت اقتصادی و بالینی (HITECH) در سال ۲۰۰۹ برای گسترش حمایت‌های حریم خصوصی و امنیتی HIPAA برای بیماران ایجاد شد.

قانون قابلیت حمل و پاسخگویی بیمه سلامت (HIPAA) چگونه کار می‌کند؟

قانون قابلیت حمل و پاسخگویی بیمه سلامت (HIPAA) تضمین می‌کند که طرح‌های مراقبت بهداشتی فردی قابل دسترسی، قابل حمل و قابل تمدید باشند و استاندارد‌ها و روش‌هایی را برای اشتراک‌گذاری داده‌های پزشکی در سیستم سلامت ایالات متحده تعیین می‌کند تا از تقلب جلوگیری شود. این قانون بر قوانین ایالتی اولویت دارد (مگر اینکه مقررات ایالتی سختگیرانه‌تر باشند). از سال ۱۹۹۶، HIPAA برای شامل شدن فرآیندهایی برای ذخیره‌سازی و اشتراک‌گذاری ایمن اطلاعات پزشکی بیماران به‌صورت الکترونیکی اصلاح شده است. همچنین شامل مفاد ساده‌سازی اداری است که با هدف افزایش کارایی و کاهش هزینه‌های اداری از طریق ایجاد استانداردهای ملی طراحی شده‌اند. در سال ۲۰۰۹، قانون فناوری اطلاعات سلامت برای سلامت اقتصادی و بالینی (HITECH) حمایت‌های حریم خصوصی و امنیتی HIPAA را گسترش داد. قانون HITECH به‌عنوان بخشی از قانون بازیابی و سرمایه‌گذاری مجدد آمریکا در سال ۲۰۰۹ برای ترویج استفاده از فناوری اطلاعات سلامت تصویب شد. بخشی از قانون HITECH به نگرانی‌های حریم خصوصی و امنیتی می‌پردازد.

آینده قانون قابلیت حمل و پاسخگویی بیمه سلامت (HIPAA)

در سال ۲۰۱۸، بلومبرگ لا گزارش داد که خطرات حریم خصوصی ناشی از داده‌های مراقبت بهداشتی دیجیتال و احتمال به‌روزرسانی قوانین فدرال در آینده نزدیک وجود دارد. در عصری که برنامه‌های ردیابی تناسب اندام و داده‌های قابل اشتراک با GPS از تعداد قدم‌های روزانه یک فرد گرفته تا میانگین ضربان قلب، داروها، آلرژی‌ها و حتی چرخه‌های قاعدگی آن‌ها وجود دارد، چالش‌های جدیدی برای حفظ استانداردها در ذخیره‌سازی و محافظت از داده‌های پزشکی شخصی ایجاد شده است. در یک مصاحبه ویدیویی، نان هالستد، وکیل حریم خصوصی و امنیت سلامت در شرکت رید اسمیت LLP، اظهار داشت که قوانین آینده به احتمال زیاد HIPAA را گسترش نخواهند داد. در عوض، از چارچوب HIPAA به‌عنوان مدلی برای ایجاد قوانین جدید حاکم بر بخش دیجیتال استفاده خواهند کرد. اگرچه هنوز هیچ قانون فدرالی در این زمینه تصویب نشده است، ایالت‌ها می‌توانند در این مدت قوانینی را تصویب کنند که این شکاف را پر کنند. علاوه بر این، شرکت‌هایی که داده‌های مصرف‌کننده را ردیابی می‌کنند، در حال حاضر تحت نظارت نهادهای نظارتی مانند سازمان غذا و داروی ایالات متحده (FDA) و کمیسیون تجارت فدرال (FTC) قرار دارند.