تحلیل بنیادین
قانون بیمه ارزش‌گذاری‌شده چیست؟
قانون بیمه ارزش‌گذاری‌شده (VPL) شرکت‌های بیمه را ملزم می‌کند که در صورت خسارت کامل، ارزش کامل دارایی را پوشش دهند.
قانون بیمه ارزش‌گذاری‌شده چیست؟
قانون بیمه ارزش‌گذاری‌شده (VPL) یک قانون حقوقی است که شرکت‌های بیمه را ملزم می‌کند در صورت وقوع خسارت کامل، ارزش کامل بیمه‌نامه را به بیمه‌گذار پرداخت کنند. این قانون ارزش نقدی واقعی دارایی بیمه‌شده در زمان خسارت را در نظر نمی‌گیرد؛ در عوض، قانون پرداخت کامل را الزامی می‌کند.
بیمه‌نامه ارزش‌گذاری‌شده با بیمه‌نامه باز یا غیرارزش‌گذاری‌شده تفاوت دارد، که در آن ارزش دارایی باید پس از خسارت از طریق ارائه فاکتورها، برآوردها، تنظیم‌کنندگان ادعا یا سایر شواهد اثبات شود.
نکات کلیدی
- قانون بیمه ارزش‌گذاری‌شده (VPL) شرکت‌های بیمه را ملزم می‌کند که در صورت خسارت کامل، ارزش کامل دارایی را پوشش دهند.
- ارزش قابل بازپرداخت تحت VPL می‌تواند با استفاده از روش ارزش نقدی واقعی یا روش هزینه جایگزینی محاسبه شود.
- در ایالات متحده، تنها برخی ایالت‌ها قانون بیمه ارزش‌گذاری‌شده را در قوانین خود دارند، در حالی که در سایر ایالت‌ها، خسارات مشمول بیمه باید اثبات شوند.
درک قانون بیمه ارزش‌گذاری‌شده
خسارت کامل زمانی رخ می‌دهد که دارایی بیمه‌شده به حدی تخریب یا آسیب ببیند که دیگر قابل بازیابی یا تعمیر برای استفاده مجدد نباشد. اغلب، خسارت کامل حداکثر تسویه ممکن را طبق شرایط بیمه‌نامه فعال می‌کند.
بیمه‌نامه‌ها معمولاً از یکی از دو روش برای تعیین ارزش خسارت استفاده می‌کنند: ارزش نقدی واقعی یا هزینه جایگزینی.
- ارزش نقدی واقعی رایج‌ترین استاندارد برای تعیین میزان بیمه موردنیاز، میزان خسارت قابل پرداخت و مبنای هرگونه الزام هم‌بیمه‌ای است. ارزش نقدی واقعی به‌عنوان هزینه جایگزینی در زمان خسارت، منهای استهلاک تعریف می‌شود. با این حال، این تعریف از طریق قوانین قضایی و قانون‌گذاری ایالتی با قاعده شواهد گسترده بازنویسی شده است، که بیان می‌کند تعیین ارزش نقدی واقعی یک خسارت باید شامل تمام شواهد مرتبطی باشد که یک متخصص برای تعیین ارزش دارایی استفاده می‌کند، از جمله هزینه جایگزینی منهای استهلاک و ارزش بازار منصفانه.
- هزینه جایگزینی به این معناست که شرکت هزینه تعمیر یا جایگزینی را پس از کسر فرانشیز و بدون احتساب استهلاک پرداخت می‌کند.
به طور کلی، قوانین بیمه ارزش‌گذاری‌شده ایجاب می‌کنند که مبلغ ذکرشده در اظهارات بیمه‌نامه، مقدار دلاری باشد که در زمان خسارت به بیمه‌گذار پرداخت می‌شود. اگر ارزش دارایی بیمه‌شده در زمان خسارت کمتر از مبلغ بیمه باشد، بیمه‌گر هیچ راهی برای اعتراض به پرداخت کامل ندارد. علاوه بر این، در اکثر ایالت‌های دارای قانون بیمه ارزش‌گذاری‌شده، هر شرط بیمه‌نامه‌ای که با این قانون مغایر باشد باطل تلقی می‌شود.
همه ایالت‌های ایالات متحده این قوانین را ندارند. ایالت‌هایی که قانون بیمه ارزش‌گذاری‌شده دارند شامل آرکانزاس، کالیفرنیا، فلوریدا، جورجیا، کانزاس، لوئیزیانا، مینه‌سوتا، می‌سی‌سی‌پی، میسوری، مونتانا، نبراسکا، نیوهمپشایر، داکوتای شمالی، اوهایو، کارولینای جنوبی، داکوتای جنوبی، تنسی، تگزاس، ویرجینیای غربی و ویسکانسین هستند.
۱۲۵۳ (۱۸۷۴ میلادی): ویسکانسین اولین ایالتی بود که در سال ۱۲۵۳ (۱۸۷۴ میلادی) قانون بیمه ارزش‌گذاری‌شده را تصویب کرد.
جنجال‌های قانون بیمه ارزش‌گذاری‌شده
طوفان کاترینا صنعت بیمه در لوئیزیانا را وادار کرد تا قانون بیمه ارزش‌گذاری‌شده را بررسی کند؛ تعداد کمی از بیمه‌گذاران مبلغ کامل پوشش خود را دریافت کردند به دلیل تفسیرهای قانون بیمه ارزش‌گذاری‌شده. برخی بیمه‌گران ادعا می‌کنند که این قانون اعمال نمی‌شود زیرا برخی خسارات ناشی از یک خطر غیرپوشش‌شده (سیل) بوده، برخی خسارات نتیجه «علت ترکیبی» - ترکیبی از یک خطر پوشش‌شده (باد) و یک خطر غیرپوشش‌شده (سیل) - بوده و خسارت کامل توسط منابع دیگری مانند برنامه ملی بیمه سیل فدرال و کمک‌های FEMA جبران شده است.