ایران‌فی
ورود
خبر

شاخص‌یاب

جست‌وجوی نام یا نماد یک دارایی

اخبار

قانون مشارکت‌های بیمه فدرال چیست؟

قانون مشارکت‌های بیمه فدرال (FICA) یک مالیات اجباری بر حقوق و دستمزد است که هم تأمین اجتماعی و هم مدیکر را تأمین مالی می‌کند.

عکس آرشیوی مرتبط با موضوع

Man reading Newspaper (15751201754).jpg
عکس: Mike Prince from Bangalore, India · CC BY 2.0

عکس آرشیوی مرتبط با موضوع

Man reading Newspaper (15751201754).jpg
عکس: Mike Prince from Bangalore, India · CC BY 2.0

قانون مشارکت‌های بیمه فدرال (FICA)، که در سال 1935 به تصویب رسید، مقرر می‌کند که هم کارگران مزدبگیر ایالات متحده و هم کارفرمایان آن‌ها بخشی از درآمد خود را برای تأمین مالی تأمین اجتماعی (Social Security) و مدیکر (Medicare) پرداخت کنند. این مشارکت‌ها تضمین می‌کنند که افراد در سال‌های بازنشستگی خود مزایای مالی و بهداشتی دریافت نمایند.

قابل توجه است که افراد خوداشتغال نیز طبق قانون مشارکت‌های خوداشتغالی (SECA) سال 1954 ملزم به مشارکت هستند و در عمل هم سهم کارمند و هم سهم کارفرما را می‌پردازند. FICA یک عنصر بنیادی از شبکه ایمنی اجتماعی ایالات متحده را نمایندگی می‌کند که پایداری و حمایت برای نسل‌های آینده را حفظ می‌نماید.

نکات کلیدی

  • قانون مشارکت‌های بیمه فدرال (FICA) یک مالیات اجباری بر حقوق و دستمزد است که هم تأمین اجتماعی و هم مدیکر را تأمین مالی می‌کند و بر هر مزدبگیر و کارفرمای او در ایالات متحده تأثیر می‌گذارد.
  • در سال 2024، مالیات‌های FICA شامل 6.2٪ مالیات تأمین اجتماعی بر دستمزدها تا سقف 168,600 دلار و 1.45٪ مالیات مدیکر بر کل درآمد است، همراه با 0.9٪ مالیات اضافی مدیکر برای افراد مجردی که بیش از 200,000 دلار درآمد دارند.
  • افراد خوداشتغال باید طبق قانون مشارکت‌های خوداشتغالی (SECA) هر دو سهم کارمند و کارفرما را بپردازند، که در مجموع 15.3٪ برای تأمین اجتماعی و مدیکر است.
  • اگرچه مالیات‌های FICA و SECA برای تأمین مالی تأمین اجتماعی و مدیکر جمع‌آوری می‌شوند، برنامه Supplemental Security Income (SSI) از طریق درآمدهای عمومی مالیاتی تأمین مالی می‌شود و نه توسط این مشارکت‌ها.
  • با توجه به اینکه پیش‌بینی می‌شود صندوق اعتماد تأمین اجتماعی تا سال 2033 خالی شود، سیاست‌گذاران در حال بررسی تعدیلات مختلفی مانند افزایش سن بازنشستگی، کاهش مزایا، یا افزایش مالیات بر حقوق و دستمزد هستند تا پایداری آن تضمین گردد.

چگونه مالیات FICA بر چک حقوق شما تأثیر می‌گذارد

تحول FICA: از تأمین اجتماعی تا مدیکر

در سال 1935، کنگره ایالات متحده قانون مشارکت‌های بیمه فدرال (FICA) را تصویب کرد. هدف آن جمع‌آوری مشارکت‌ها برای تأمین مالی برنامه جدید تأمین اجتماعی بود که توسط دولت رئیس‌جمهور فرانکلین دی. روزولت در همان سال ایجاد شد.

روزولت معتقد بود که پول جمع‌آوری‌شده از تمام آمریکایی‌های شاغل از طریق FICA مستقیماً متعلق به آن‌ها خواهد بود. او نمی‌خواست مزایای مالی برای بازنشستگی، ناتوانی یا فوت وابسته به درآمد فدرال باشد. او می‌ترسید که سیاستمداران این پول را گرفته و برای مقاصد خود استفاده کنند.

در سال 1965، مالیات بر حقوق و دستمزد برای تأمین مالی مزایای بهداشتی زمانی اضافه شد که مدیکر توسط رئیس‌جمهور لیندون بی. جانسون به قانون تبدیل شد.

مشارکت‌های FICA اجباری هستند. اگرچه نرخ آن سالانه تعیین می‌شود، اما از سال 1990 تقریباً ثابت مانده است. سقف آن هر سال بر اساس شاخص میانگین دستمزد ملی تغییر می‌کند.

نرخ‌ها و سقف‌های FICA در سال‌های 2023 و 2024

طبق اداره درآمد داخلی (IRS)، مالیات‌های FICA شامل مالیات‌های تأمین اجتماعی (بیمه بازنشستگی، بازماندگان و ناتوانی) و مالیات‌های مدیکر (بیمه بیمارستانی) هستند. هر کدام نرخ‌های متفاوتی دارند.

برای مالیات‌های تأمین اجتماعی، یک پایه دستمزدی حداکثری وجود دارد که بالاتر از آن هیچ مالیاتی اعمال نمی‌شود. این پایه دستمزدی برای سال 2023 برابر 160,200 دلار و برای سال 2024 برابر 168,600 دلار تعیین شده است.

برای مالیات‌های مدیکر هیچ سقف پایه دستمزدی وجود ندارد.

برای سال‌های 2023 و 2024، نرخ کل مالیات تأمین اجتماعی 12.4٪ است که بین کارمند و کارفرما تقسیم می‌شود. کارمند 6.2٪ می‌پردازد و کارفرما نیز 6.2٪ می‌پردازد.

نرخ کل مالیات مدیکر 2.9٪ است که بین کارمند و کارفرما تقسیم می‌شود. کارمند 1.45٪ می‌پردازد و کارفرما نیز 1.45٪ می‌پردازد.

کارمندان بر روی دستمزدهای بالای یک آستانه مشخص، 0.9٪ مالیات اضافی مدیکر می‌پردازند. برای سال‌های 2023 و 2024، این مقدار 200,000 دلار برای افراد مجرد (250,000 دلار برای زوج‌های متأهل که به صورت مشترک اظهارنامه می‌دهند) است. بنابراین، مالیات مدیکر یک کارمند بسته به دستمزدش می‌تواند تا 2.35٪ باشد. کارفرمایان ملزم به تطبیق مالیات اضافی مدیکر نیستند.

آنچه افراد خوداشتغال باید درباره SECA بدانند

طبق SECA، افراد خوداشتغال هر دو سهم کارمند و کارفرما از مالیات‌های تأمین اجتماعی و مدیکر را می‌پردازند. برای مثال، به عنوان یک مالک انفرادی، شما مسئول پرداخت 12.4٪ از درآمد خود به تأمین اجتماعی و 2.9٪ به مدیکر خواهید بود.

علاوه بر این، شما بر درآمد خوداشتغالی بالاتر از آستانه، 0.9٪ مالیات اضافی مدیکر نیز می‌پردازید.

اگرچه آن‌ها بیشتر از مزدبگیران پرداخت می‌کنند، افراد خوداشتغال یک تخفیف مالیاتی دریافت می‌کنند. آن‌ها می‌توانند نصف آن (سهم کارفرما) را به عنوان هزینه تجاری کسر کنند.

مهم:

مالیات‌های FICA و SECA مزایای Supplemental Security Income (SSI) را تأمین مالی نمی‌کنند، حتی اگر آن برنامه خاص توسط اداره تأمین اجتماعی (SSA) اداره شود. مزایای SSI از درآمدهای عمومی مالیاتی پرداخت می‌شوند.

محاسبه مشارکت‌های FICA شما: راهنمای گام‌به‌گام

مثال 1

یک کارمند که 50,000 دلار درآمد دارد، در سال 2024 مبلغ 3,825 دلار به مشارکت‌های FICA خواهد پرداخت. این شامل 3,100 دلار مالیات تأمین اجتماعی و 725 دلار مالیات مدیکر است. کارفرمای این مزدبگیر همان مقدار را پرداخت خواهد کرد.

نحوه محاسبه:

  • مالیات تأمین اجتماعی = 50,000 × 0.062 = 3,100 دلار
  • مالیات مدیکر = 50,000 × 0.0145 = 725 دلار
  • مجموع FICA = 3,825 دلار (3,100 + 725)

مثال 2

یک کارمند با درآمد 250,000 دلار که به صورت مجرد اظهارنامه می‌دهد، در سال 2024 مبلغ 14,528.20 دلار به مشارکت‌های FICA خواهد پرداخت. این شامل 10,453.20 دلار مالیات تأمین اجتماعی، 3,625 دلار مالیات مدیکر، و 450 دلار مالیات اضافی مدیکر است. کارفرمای این مزدبگیر کمی کمتر پرداخت خواهد کرد زیرا موظف نیست 0.9٪ مالیات اضافی مدیکر بر روی 50,000 دلار بالاتر از آستانه 200,000 دلار را بپردازد.

نحوه محاسبه:

  • مالیات تأمین اجتماعی = 168,600 × 0.062 = 10,453.20 دلار
  • مالیات مدیکر = 250,000 × 0.0145 = 3,625 دلار
  • مالیات اضافی مدیکر = 50,000 × 0.009 = 450 دلار
  • مجموع مالیات مدیکر = 4,075 دلار (3,625 + 450)
  • مجموع FICA = 14,528.20 دلار (10,453.20 + 4,075)

ملاحظات ویژه

طبق دفتر بودجه کنگره، تخمین زده می‌شود که صندوق اعتماد تأمین اجتماعی در سال 2033 از پول لازم برای انجام پرداخت‌های ماهانه تأمین اجتماعی خالی شود. این به این دلیل رخ می‌دهد که درآمدهای ورودی به برنامه برای پوشش پرداخت‌های خروجی کافی نخواهد بود.

این عدم تعادل به دلیل افزایش جمعیت دریافت‌کنندگان مزایای تأمین اجتماعی و کاهش نیروی کاری خواهد بود که برای تأمین مالی برنامه با مالیات‌های FICA لازم است. سیاست‌گذاران در حال بررسی اقدامات مختلف برای رفع این مشکل هستند. راه‌حل‌های احتمالی شامل افزایش سن بازنشستگی، کاهش مزایا برای پردرآمدها یا افزایش نرخ مالیات بر حقوق و دستمزد است.

آیا باید FICA را پرداخت کنم؟

بله. قانون مشارکت‌های بیمه فدرال یا FICA مقرر می‌کند که مزدبگیران بخشی از درآمد خود را برای تأمین مالی برنامه‌های تأمین اجتماعی و مدیکر پرداخت کنند. در نهایت، شما واجد چیزی خواهید بود که به آن "مزایای کسب‌شده" گفته می‌شود. شما برای آن پرداخت کرده‌اید و به شما تعلق دارد.

آیا تأمین اجتماعی همان FICA است؟

خیر، اما به آن مرتبط است. FICA یک مخفف است که برای قانونی که در سال 1935 توسط کنگره ایالات متحده تصویب شد، به کار می‌رود، تقریباً همزمان با تأسیس تأمین اجتماعی. این قانون فدرال مشارکت‌های بیمه مقرر کرد که همه افراد شاغل در ایالات متحده باید تأمین اجتماعی را تأمین مالی کنند تا این برنامه بتواند در آینده به آن‌ها مزایای مالی ارائه دهد. مبالغ دلاری در چک حقوق شما که با عنوان FICA مشخص شده‌اند همان مالیات‌های حقوق و دستمزد هستند که برای تأمین اجتماعی و از سال 1965 برای مدیکر جمع‌آوری می‌شوند.

نرخ مالیات FICA چیست؟

مزدبگیران در سال 2024 روی درآمد تا سقف 168,600 دلار مبلغ 6.2٪ به تأمین اجتماعی پرداخت می‌کنند. کارفرمایان نیز 6.2٪ به نمایندگی از آن‌ها پرداخت می‌کنند. بنابراین نرخ کل مالیات برای تأمین اجتماعی 12.4٪ است. هر درآمدی بالاتر از آن آستانه برای اهداف تأمین اجتماعی مشمول مالیات نمی‌شود. نرخ مدیکر 1.45٪ توسط مزدبگیران بر کل درآمدشان پرداخت می‌شود. برای درآمد بالای 200,000 دلار، آن‌ها 0.9٪ مالیات اضافی مدیکر بر بخش بالاتر از آن آستانه پرداخت می‌کنند. کارفرمایان نرخ 1.45٪ را تطبیق می‌دهند اما مسئول تطبیق نرخ 0.9٪ نیستند.

جمع‌بندی

FICA به قانون سال 1935 ایالات متحده و سپس قانون سال 1965 اشاره دارد که مقرر کرد مالیات‌های حقوق و دستمزد توسط کارگران و کارفرمایان برای تأمین مالی برنامه‌های ملی تأمین اجتماعی و مدیکر پرداخت شوند. مالیات‌های FICA اجباری هستند.

از آن زمان تاکنون، مزدبگیران آمریکایی بخشی از هر چک حقوق خود را در طول سال‌های کاری‌شان پرداخت کرده‌اند تا در سال‌های بازنشستگی خود مزایای مالی از دولت دریافت کنند.