تحلیل بنیادین
دفتر اعتباری چیست؟
فتر اعتباری اطلاعات اعتباری افراد را جمع‌آوری و بررسی می‌کند و آن‌ها را با دریافت هزینه به اعتباردهندگان می‌فروشد.
عکس آرشیوی مرتبط با موضوع
Market centre in Tokyo stock exchange.jpg
عکس: ehnmark · CC BY 2.0
عکس آرشیوی مرتبط با موضوع
Market centre in Tokyo stock exchange.jpg
عکس: ehnmark · CC BY 2.0
دفتر اعتباری، که در ایالات متحده به‌عنوان آژانس گزارش‌دهی اعتباری نیز شناخته می‌شود، سازمانی است که اطلاعات اعتباری افراد را جمع‌آوری و بررسی می‌کند و آن‌ها را با دریافت هزینه به اعتباردهندگان می‌فروشد تا آن‌ها بتوانند در مورد اعطای اعتبار یا وام تصمیم‌گیری کنند.
نکات کلیدی
- دفتر اعتباری اطلاعات اعتباری افراد را جمع‌آوری و بررسی می‌کند و آن‌ها را با دریافت هزینه به اعتباردهندگان می‌فروشد تا در تصمیم‌گیری برای اعطای وام به آن‌ها کمک کند.
- سه دفتر اعتباری اصلی در ایالات متحده عبارت‌اند از اکسپرین (Experian)، اکوئیفکس (Equifax) و ترنس‌یونیون (TransUnion)، اگرچه چندین دفتر دیگر نیز وجود دارند.
- دفاتر اعتباری بر اساس سابقه اعتباری، امتیاز اعتباری به افراد اختصاص می‌دهند.
- امتیازهای اعتباری پیش‌بینی‌کننده‌های مهمی برای این هستند که آیا شما واجد شرایط دریافت اعتبار خواهید بود و با چه شرایطی.
- دفاتر اعتباری تصمیم نمی‌گیرند که آیا شما اعتبار دریافت می‌کنید یا خیر؛ آن‌ها فقط اطلاعات مربوط به ریسک اعتباری شما را جمع‌آوری و ترکیب می‌کنند و به مؤسسات وام‌دهنده ارائه می‌دهند.
دفاتر اعتباری چگونه کار می‌کنند؟ دفاتر اعتباری با انواع مؤسسات وام‌دهنده و صادرکنندگان اعتبار همکاری می‌کنند تا به آن‌ها در تصمیم‌گیری‌های وام‌دهی کمک کنند. هدف اصلی آن‌ها اطمینان از این است که اعتباردهندگان اطلاعات لازم برای تصمیم‌گیری‌های وام‌دهی را در اختیار دارند. مشتریان معمول دفتر اعتباری شامل بانک‌ها، وام‌دهندگان وام مسکن، صادرکنندگان کارت اعتباری و سایر شرکت‌های وام‌دهی مالی شخصی هستند.
دفاتر اعتباری مسئول تصمیم‌گیری در مورد اعطای اعتبار به افراد نیستند؛ آن‌ها فقط اطلاعات مربوط به امتیاز اعتباری فرد را جمع‌آوری و ترکیب می‌کنند و این اطلاعات را به مؤسسات وام‌دهنده ارائه می‌دهند. مصرف‌کنندگان نیز می‌توانند مشتری دفاتر اعتباری باشند و خدماتی مشابه دریافت کنند، یعنی اطلاعات مربوط به سابقه اعتباری خود.
امتیازهای اعتباری دفاتر اعتباری اطلاعات خود را از ارائه‌دهندگان داده‌ها، که می‌توانند شامل اعتباردهندگان، بدهکاران، آژانس‌های وصول بدهی، فروشندگان یا دفاتر با سوابق عمومی (مانند سوابق دادگاه که به‌صورت عمومی در دسترس هستند) باشند، به دست می‌آورند. اکثر دفاتر اعتباری بر حساب‌های اعتباری تمرکز دارند؛ با این حال، برخی اطلاعات جامع‌تری مانند سابقه پرداخت قبض‌های تلفن همراه، قبض‌های خدماتی، اجاره و غیره را نیز بررسی می‌کنند. سپس دفاتر اعتباری از روش‌های مختلفی برای محاسبه امتیاز اعتباری فرد بر اساس این سابقه اعتباری استفاده می‌کنند.
امتیازهای FICO، که در سال ۱۹۸۹ توسط شرکت Fair Isaac ایجاد شدند، رایج‌ترین امتیازهای اعتباری در ایالات متحده هستند. ۱۹ امتیاز FICO رایج وجود دارد که هر یک به‌طور متفاوتی محاسبه می‌شوند و برای انواع مختلف مشتریان طراحی شده‌اند، به طوری که صادرکنندگان اعتبار می‌توانند نوع امتیاز اعتباری که به بهترین وجه با پرس‌وجوی آن‌ها مطابقت دارد را انتخاب کنند.
سپس دفاتر اعتباری امتیاز اعتباری را به اطلاعاتی که جمع‌آوری کرده‌اند اضافه می‌کنند و گزارش اعتباری جامعی صادر می‌کنند که به اعتباردهندگان اطلاعاتی ارائه می‌دهد تا در تعیین تأیید اعتبار و نرخ‌های بهره مناسب برای وام‌گیرندگان کمک کند. فردی با امتیاز اعتباری بالاتر احتمالاً نرخ بهره پایین‌تری برای وام دریافت خواهد کرد.
۹۰٪ از وام‌دهندگان در ایالات متحده به امتیاز FICO وابسته هستند تا تصمیم بگیرند که آیا اعتبار ارائه دهند و با چه شرایطی.
دفاتر اعتباری اصلی اگرچه چندین دفتر اعتباری در حال حاضر در ایالات متحده فعالیت می‌کنند، سه دفتر اصلی عبارت‌اند از اکوئیفکس، اکسپرین و ترنس‌یونیون. علاوه بر استفاده از امتیازهای FICO، این سه دفتر همچنین با همکاری یکدیگر امتیاز اعتباری خود را به نام VantageScore ایجاد کرده‌اند.
هر دو امتیاز در محدوده ۳۰۰ تا ۸۵۰ محاسبه می‌شوند، اگرچه VantageScore در ابتدا از محدوده ۵۰۱ تا ۹۹۰ استفاده می‌کرد و برخی امتیازهای FICO خاص صنعت در مقیاس ۲۵۰ تا ۹۰۰ درجه‌بندی می‌شوند. با این حال، FICO و VantageScore اهمیت دسته‌بندی‌های فردی را به‌طور متفاوتی وزن می‌کنند و بنابراین به‌طور کلی در امتیازهای خود متفاوت هستند. به عنوان مثال، یک امتیاز FICO خوب در محدوده ۶۷۰ تا ۷۱۹ در نظر گرفته می‌شود، در حالی که یک امتیاز VantageScore خوب در محدوده ۶۶۱ تا ۷۸۰ قرار دارد.
تفاوت عمده دیگر بین این امتیازها به منابع آن‌ها مربوط می‌شود. VantageScore یک امتیاز واحد ایجاد می‌کند که می‌تواند با گزارش اعتباری از هر یک از دفاتر همراه باشد، بر اساس اطلاعات از هر سه دفتر. از سوی دیگر، FICO تنها از اطلاعات یک دفتر برای امتیاز خود استفاده می‌کند. بنابراین، به عنوان مثال، شما می‌توانید سه نسخه مختلف از امتیاز FICO خود داشته باشید، یکی برای هر یک از سه دفتر اعتباری.
مهم: شما حق دارید هر ۱۲ ماه یک گزارش اعتباری رایگان از هر دفتر دریافت کنید، اما ممکن است برای مشاهده امتیاز اعتباری خود مجبور به پرداخت هزینه باشید.
مقررات دفاتر اعتباری اگرچه دفاتر اعتباری تصمیمات وام‌دهی را نمی‌گیرند، اما نهادهای مالی بسیار قدرتمندی هستند و اطلاعات موجود در گزارش‌های آن‌ها می‌تواند تأثیر قابل‌توجهی بر آینده مالی فرد داشته باشد. قانون گزارش‌دهی اعتباری منصفانه (FCRA)، که در سال ۱۹۷۰ تصویب شد، دفاتر اعتباری و استفاده و تفسیر آن‌ها از داده‌های مصرف‌کننده را تنظیم می‌کند. این قانون عمدتاً برای محافظت از مصرف‌کنندگان در برابر اطلاعات سهل‌انگارانه یا عمداً جعلی در گزارش‌های امتیاز اعتباری آن‌ها طراحی شده است.
در سال ۲۰۰۳، قانون معاملات اعتباری منصفانه و دقیق (FACTA) قانون گزارش‌دهی اعتباری منصفانه را به‌روزرسانی کرد تا به مصرف‌کنندگان حق دریافت یک گزارش اعتباری رایگان هر ۱۲ ماه از دفاتر اعتباری را بدهد. همچنین به آن‌ها حق خرید امتیاز اعتباری، همراه با اطلاعاتی در مورد نحوه محاسبه آن امتیاز را اعطا کرد.