فناوری دفتر کل توزیع‌شده چیست؟

فناوری دفتر کل توزیع‌شده (Distributed Ledger Technology - DLT) زیرساخت و پروتکل‌های فناوری است که امکان دسترسی همزمان، اعتبارسنجی و به‌روزرسانی رکوردها در یک پایگاه داده شبکه‌ای را فراهم می‌کند. DLT فناوری‌ای است که بلاکچین‌ها از آن ساخته شده‌اند و این زیرساخت به کاربران امکان می‌دهد تغییرات و عامل آن‌ها را مشاهده کنند، نیاز به حسابرسی داده‌ها را کاهش می‌دهد، قابلیت اطمینان داده‌ها را تضمین می‌کند و دسترسی را فقط به افرادی که به آن نیاز دارند محدود می‌کند.

نکات کلیدی

• دفاتر کل توزیع‌شده توسط شبکه‌ای از گره‌ها (نودها) نگهداری می‌شوند که هر یک نسخه‌ای از دفتر کل دارند، اطلاعات را اعتبارسنجی می‌کنند و به دستیابی به اجماع در مورد صحت آن کمک می‌کنند.
• دفاتر کل توزیع‌شده دهه‌هاست که وجود دارند، اما از زمان معرفی بیت‌کوین بیشتر شناخته شده، مورد تحقیق، استفاده و توسعه قرار گرفته‌اند.
• دفاتر کل توزیع‌شده می‌توانند در تقریباً هر صنعتی که داده‌ها جمع‌آوری و استفاده می‌شوند، به کار روند.
• همه بلاکچین‌ها دفاتر کل توزیع‌شده هستند، اما همه دفاتر کل توزیع‌شده بلاکچین نیستند.
• اگرچه DLT پاسخگویی، امنیت و دسترسی را بهبود می‌بخشد، اما همچنان پیچیده و دشوار برای مقیاس‌پذیری است.

تاریخچه دفاتر کل توزیع‌شده محاسبات توزیع‌شده مفهومی جدید نیست - کسب‌وکارها و دولت‌ها دهه‌هاست که از این مفهوم استفاده می‌کنند. در دهه 1990، امکان‌پذیر شد که چندین رایانه و کاربر در مکان‌های مختلف مشکلات را حل کرده و راه‌حل‌ها را به یک مکان مرکزی بازگردانند.

پیشرفت‌ها در علم داده، محاسبات، نرم‌افزار، سخت‌افزار و سایر فناوری‌ها باعث شده‌اند که دفاتر کل بسیار توانمندتر شوند. بهبود اتصال از طریق پروتکل‌های اینترانت و اینترنت امکان جمع‌آوری، تحلیل و استفاده از داده‌های بسیار بیشتری را فراهم کرد. با این حال، به دلیل وجود کاربران متعدد با دسترسی به داده‌ها، نیاز به تأیید تغییرات ضروری است.

دانشمندان رایانه و داده برنامه‌هایی توسعه دادند که نیاز به حسابرسی داده‌ها را کاهش می‌دادند. این برنامه‌ها از تکنیک‌های خودکارسازی و رمزنگاری داده برای تأیید تراکنش‌های پایگاه داده یا تغییرات در وضعیت پایگاه داده استفاده می‌کردند. این فرآیند به‌عنوان اجماع شناخته می‌شود - عملی که توافق اکثریت خودکار بر اعتبار تراکنش‌ها را نشان می‌دهد، جایی که تراکنش صرفاً تغییری در وضعیت پایگاه داده است.

دفاتر کل توزیع‌شده به پلتفرم‌های مقیاس‌پذیر و قابل برنامه‌ریزی، مانند اتریوم و هایپرلجر، تکامل یافتند، جایی که راه‌حل‌هایی می‌توانند برای هر چیزی از توکن‌سازی دارایی‌های فیزیکی تا ساده‌سازی فرآیندهای تولید و سایر فرآیندهای تجاری ایجاد شوند.

چگونه فناوری دفتر کل توزیع‌شده (DLT) کار می‌کند؟ DLT‌ها امکان ذخیره‌سازی امن و دقیق اطلاعات را با استفاده از رمزنگاری فراهم می‌کنند. داده‌ها با استفاده از «کلیدها» و امضاهای رمزنگاری قابل دسترسی هستند. پس از ذخیره اطلاعات، می‌تواند به یک پایگاه داده غیرقابل تغییر تبدیل شود؛ قوانین شبکه، که در برنامه‌نویسی پایگاه داده نوشته شده‌اند، دفتر کل را اداره می‌کنند.

واقعیت مهم: اگر چیزی غیرقابل تغییر باشد، نمی‌توان آن را تغییر داد. دفاتر کل توزیع‌شده تنها در صورتی غیرقابل تغییر هستند که به این صورت برنامه‌ریزی شده باشند. بلاکچین‌ها غیرقابل تغییر هستند زیرا دفاتر کل عمومی غیرمتمرکز و رمزنگاری‌شده هستند.

از آنجا که غیرمتمرکز، خصوصی و رمزنگاری‌شده هستند، دفاتر کل توزیع‌شده کمتر در معرض جرایم سایبری قرار دارند، زیرا برای موفقیت یک حمله، باید تمام نسخه‌های ذخیره‌شده در شبکه به‌طور همزمان مورد حمله قرار گیرند. علاوه بر این، اشتراک‌گذاری همتا به همتا و به‌روزرسانی رکوردها فرآیند را بسیار سریع‌تر، مؤثرتر و ارزان‌تر می‌کند.

هر دستگاه در یک شبکه دفتر کل توزیع‌شده نسخه‌ای از دفتر کل را ذخیره می‌کند. این دستگاه‌ها به‌عنوان گره (نود) شناخته می‌شوند - یک شبکه می‌تواند هر تعداد گره داشته باشد. هرگونه تغییر در دفتر کل، مانند انتقال داده‌ها از یک بلوک به بلوک دیگر، در تمام گره‌ها ثبت می‌شود. از آنجا که هر گره نسخه‌ای از دفتر کل دارد، هر یک نسخه خود را با آخرین تراکنش‌ها منتشر می‌کند.

اگر شبکه به اجماع در مورد اعتبار آخرین دفتر کل برسد، تراکنش‌ها نهایی، رمزنگاری و به‌عنوان مبنای تراکنش‌های بعدی استفاده می‌شوند. این‌گونه بلاکچین‌ها توسعه می‌یابند - هر بلوک حاوی اطلاعات رمزنگاری‌شده درباره بلوک قبلی است که تغییر آن‌ها را غیرممکن می‌کند.

صنایعی که از فناوری دفتر کل توزیع‌شده استفاده می‌کنند دفاتر کل توزیع‌شده برای اهداف مختلفی ایجاد شده‌اند، اما یکی از رایج‌ترین روش‌های استفاده، به‌عنوان پلتفرمی برای مقیاس‌پذیری و استفاده دیگران است. یکی از دفاتر کل توزیع‌شده شناخته‌شده، هایپرلجر فابریک است. این یک پلتفرم DLT مدولار و مقیاس‌پذیر است که چندین کسب‌وکار از آن برای ایجاد راه‌حل‌هایی در صنایع مختلف مانند هوانوردی، آموزش، مراقبت‌های بهداشتی، بیمه، تولید، حمل‌ونقل و خدمات عمومی استفاده کرده‌اند.

زنجیره‌های تأمین می‌توانند از DLT بهره‌مند شوند. عوامل زیادی باعث ناکارآمدی، عدم دقت و آسیب‌پذیری زنجیره‌های تأمین در برابر فساد یا زیان می‌شوند. فوجیتسو، یک شرکت جهانی فناوری اطلاعات و داده، فناوری دفتر کل توزیع‌شده‌ای طراحی کرده است تا شفافیت زنجیره تأمین و پیشگیری از تقلب را با ایمن‌سازی و ردیابی داده‌ها بهبود بخشد.

صرافی برنج فوجیتسو

برای تجارت برنج ایجاد شده است و داده‌های مربوط به منابع، قیمت‌ها، بیمه، حمل‌ونقل و تسویه را در دفتر کل ثبت می‌کند. هر فرد درگیر می‌تواند داده‌ها را بررسی کرده و اطلاعات دقیقی در مورد کل فرآیند پیدا کند، زیرا قابل تغییر نیست. تمام داده‌ها به‌صورت خودکار توسط پلتفرم وارد و ایمن می‌شوند - در نهایت اطلاعات ردیابی برای کانتینرهای حمل برنج به مقصد نهایی آن‌ها ارائه خواهد شد.

کاربردهای فناوری دفتر کل توزیع‌شده علاوه بر صنایع خاص، موقعیت‌های خاصی نیز وجود دارند که راه‌حل‌های DLT ارزش افزوده‌ای ایجاد کرده‌اند. برخی از نمونه‌های کاربردهای خاص DLT شامل موارد زیر است:

• ثبت تراکنش‌ها : DLT امکان انجام تراکنش‌های امن، شفاف و غیرمتمرکز را بدون نیاز به یک مقام مرکزی فراهم می‌کند. از آنجا که DLT یک دفتر کل است، ورودی‌ها و خروجی‌ها را ثبت می‌کند. اگرچه این به‌طور طبیعی برای سوابق مالی مناسب است، DLT می‌تواند هر نوع تراکنش، نه فقط مالی، را ثبت کند.
• هویت‌های امن : DLT می‌تواند برای ایجاد هویت دیجیتال امن و غیرقابل دستکاری برای افراد استفاده شود، زیرا این فناوری راهی قابل اعتماد برای تأیید هویت‌ها و جلوگیری از سرقت هویت ارائه می‌دهد.
• جمع‌آوری آرا : DLT می‌تواند برای ایجاد یک سیستم رأی‌گیری امن و شفاف استفاده شود که از تقلب رأی‌دهندگان جلوگیری کرده و یکپارچگی فرآیند رأی‌گیری را تضمین می‌کند. همان‌طور که گفته شد، از آنجا که تراکنش‌ها (مالی یا غیرمالی) ثبت می‌شوند، یک دفتر کل شفاف، غیرقابل تغییر و باز از تعاملات با کاربران ذخیره می‌شود. این امر برابری و باورپذیری مجموعه نظرات را افزایش می‌دهد.
• انعقاد قراردادها : DLT امکان قراردادهای هوشمند را فراهم می‌کند، برنامه‌هایی که به‌صورت خودکار بر اساس شرایط موجود اجرا یا تکمیل می‌شوند. برای مثال، یک ادعای بیمه ممکن است پس از پردازش و تأیید به‌صورت خودکار وجوه را آزاد کند. این امر خطاها را محدود می‌کند و DLT‌ها تغییر اطلاعات توسط افراد مخرب را دشوارتر می‌کنند.
• اثبات مالکیت : DLT می‌تواند برای ثبت تراکنش‌های ملکی استفاده شود و یک رکورد شفاف و غیرقابل دستکاری از مالکیت و انتقال مالکیت ایجاد کند. اگرچه محدودیت‌هایی در انتقال مالکیت دارایی‌های فیزیکی در دنیای واقعی به یک دفتر کل توزیع‌شده وجود دارد، دفتر کل ممکن است بتواند منبع غیرقابل تغییری از حقیقت در مورد مالکیت ارائه دهد.

واقعیت مهم: DLT همچنین ممکن است به‌عنوان دفتر کل مشترک شناخته شود، زیرا نیاز به اشتراک‌گذاری یک دفتر کل در یک شبکه رایانه‌ای همتا به همتا دارد.

مزایا و معایب فناوری دفتر کل توزیع‌شده

مزایا DLT DLT مزایای بسیاری نسبت به سیستم‌های دفتر کل متمرکز سنتی دارد. از آنجا که DLT یک سیستم غیرمتمرکز است، هیچ نقطه کنترل یا شکست مرکزی وجود ندارد. این امر DLT را در برابر حملات مقاوم‌تر و کمتر در برابر خرابی‌های سیستمی آسیب‌پذیر می‌کند. همچنین، از آنجا که DLT از الگوریتم‌های رمزنگاری برای ایمن‌سازی داده‌ها استفاده می‌کند، دستکاری یا جعل سوابق تقریباً غیرممکن است. این امر قابلیت اعتماد داده‌ها را افزایش داده و خطر تقلب را کاهش می‌دهد.

DLT امکان دسترسی شفاف به داده‌ها و تراکنش‌ها را فراهم می‌کند و به همه کاربران دید بیشتری به عملیات سیستم می‌دهد. این ممکن است به دلیل شفافیت و پاسخگویی سوابق، پذیرش بیشتری از سوی کاربران ایجاد کند.

DLT می‌تواند فرآیندها را با حذف واسطه‌ها و خودکارسازی تراکنش‌ها از طریق قراردادهای هوشمند ساده‌سازی کند. از آنجا که قراردادهای هوشمند ممکن است به‌صورت خودکار هنگام تحقق شرایط قرارداد اجرا شوند، نیاز به تعامل یا مدیریت انسانی کمتر می‌شود. این می‌تواند هزینه‌ها را کاهش داده و کارایی را افزایش دهد.

در نهایت، DLT می‌تواند شمول مالی بیشتری را امکان‌پذیر کند. برخی افراد ممکن است به خدمات بانکی سنتی دسترسی نداشته باشند. از آنجا که DLT اغلب تنها به یک اتصال اینترنتی وابسته است، افرادی که در غیر این صورت محدود بودند ممکن است به طیف گسترده‌تری از خدمات دسترسی داشته باشند. این شامل استفاده از پلتفرم‌ها و شبکه‌های مختلف از طریق قابلیت همکاری می‌شود.

معایب DLT با توجه به نوپا بودن DLT، همچنان معایب قابل‌توجهی در این فناوری وجود دارد. DLT هنوز پیچیده و دشوار برای پیاده‌سازی و نگهداری است. استفاده از این راه‌حل اغلب نیازمند دانش و تخصص ویژه است، به‌ویژه برای پیاده‌سازی.

DLT ممکن است با افزایش تعداد شرکت‌کنندگان و تراکنش‌ها در مقیاس‌پذیری دچار مشکل شود. در نتیجه، فرآیندهای DLT ممکن است به توانایی‌های پردازش کندتر یا هزینه‌های استفاده بالاتر منجر شوند. علاوه بر این، برخی DLT‌ها، مانند بیت‌کوین، برای نگهداری شبکه و پردازش تراکنش‌ها به مقدار قابل‌توجهی انرژی نیاز دارند. این می‌تواند تأثیرات منفی زیست‌محیطی داشته باشد.

عدم وجود مقررات و استانداردسازی در صنعت بلاکچین (بلاکچین‌ها از DLT مشتق شده‌اند) می‌تواند برای کاربران و سرمایه‌گذاران خطر ایجاد کند. به همین ترتیب، DLT برای اثربخشی نیاز به پذیرش گسترده دارد و بسیاری از صنایع و سازمان‌ها ممکن است به دلیل نگرانی‌های امنیتی در پذیرش فناوری‌های جدید مردد باشند.

دفاتر کل توزیع‌شده ممکن است غیرقابل تغییر باشند، اما این مزیت همچنین با یک عیب قابل‌توجه همراه است - اگر اشتباهاتی رخ دهد، نمی‌توان آن‌ها را تغییر داد مگر اینکه کاربرانی با مجوز برای این کار وجود داشته باشند. در یک DLT عمومی مانند بلاکچین بیت‌کوین، این می‌تواند مشکل‌ساز باشد. برای مثال، اگر کاربری آدرس نادرستی را در کیف پول خود وارد کند و بیت‌کوین را به شخص اشتباه بفرستد، نمی‌تواند تراکنش را معکوس کند.

مزایا

• ریسک سیستمی را توزیع می‌کند و خطر نقطه شکست واحد را به حداقل می‌رساند.
• به دلیل الگوریتم‌های رمزنگاری، امنیت بیشتری دارد.
• شفافیت و دید در عملیات را فراهم می‌کند.
• به دلیل خودکارسازی قراردادهای هوشمند ممکن است کارآمدتر باشد.
• برای افرادی با دسترسی محدود به سیستم‌های سنتی، قابلیت‌های بیشتری ارائه می‌دهد.

معایب

• نسبت به راه‌حل‌های دفتر کل سنتی پیچیده‌تر است.
• ممکن است برای عملیات به مصرف انرژی بالاتری نیاز داشته باشد.
• با افزایش کاربران/تراکنش‌ها ممکن است در مقیاس‌پذیری دچار مشکل شود.
• برخی کاربردها به دلیل نبود مقررات خطرناک باقی می‌مانند.
• معکوس کردن فعالیت‌های تقلبی یا نادرست ممکن است دشوار باشد.

چرا فناوری دفتر کل توزیع‌شده مهم است؟ DLT مهم است زیرا پتانسیل تغییر نحوه ثبت، ذخیره و توزیع اطلاعات را دارد. اهمیت آن اغلب در سه ستون ذکر می‌شود: امنیت، شفافیت و دسترسی.

امنیت فناوری دفتر کل سنتی اغلب یک نقطه کنترل مرکزی دارد که یک نهاد واحد معمولاً مسئول دفتر کل است. DLT دفتر کل را در برابر حملات مقاوم‌تر و کمتر در برابر خرابی‌های سیستمی آسیب‌پذیر می‌کند. از آنجا که DLT از الگوریتم‌های رمزنگاری برای ایمن‌سازی داده‌ها استفاده می‌کند، دستکاری یا جعل سوابق را دشوارتر می‌کند.

یک سیستم بانکی سنتی را در نظر بگیرید که در آن یک بانکدار نقطه مرکزی برای اطمینان از ثبت صحیح تراکنش شماست. در مقابل، یک راه‌حل DLT مبتنی بر مکانیزم اجماع را در نظر بگیرید که در آن تمام دفاتر کل توزیع‌شده باید در مورد نحوه ثبت یک تراکنش توافق داشته باشند. این اعتبارسنجی تراکنش‌ها اعتماد بیشتری بین کاربران ایجاد می‌کند و قدرت یک فرد برای تغییر داده‌ها را حذف می‌کند.

شفافیت دفاتر کل متمرکز و سنتی اغلب دسترسی را به افراد خاصی محدود می‌کنند. اگرچه این برای اطلاعات حساس هنوز ارزشمند است، موارد استفاده بسیاری وجود دارد که در آن توزیع گسترده و شفاف داده‌ها و اطلاعات برای همه مفیدتر است. مثال رأی‌گیری را در نظر بگیرید؛ داشتن سوابق دیجیتال توزیع‌شده، غیرقابل‌اعتراض و قابل تأیید ممکن است باورپذیری نتایج را افزایش دهد.

DLT همچنین به دلیل کاهش تقلب و افزایش پاسخگویی در درازمدت مهم است. توجه کنید که تمام تراکنش‌ها در یک سیستم DLT توسط هر کسی که به DLT دسترسی دارد قابل مشاهده است. اطلاعات ممکن است در هر زمان توسط هر کسی «حسابرسی» شوند و این ممکن است بازیگران بد را از انجام فعالیت‌های نادرست در چنین فضای عمومی بازدارد.

دسترسی در نهایت، DLT ممکن است در نهایت برای کشورهای در حال توسعه یا مناطق با فناوری‌های متمرکز محدود، بسیار مهم باشد. محدودیت‌های بانکی کشورهای مختلف در سراسر جهان را در نظر بگیرید. DLT توانایی ذخیره و ثبت تراکنش‌ها را تنها با استفاده از یک اتصال شبکه‌ای به جای یک اتصال بسیار خاص (و گران‌قیمت) مانند حساب بانکی در یک بانک خاص، ارائه می‌دهد.

از آنجا که DLT یک فناوری نسبتاً جدید است که هنوز در حال بررسی و توسعه است، فرصت‌هایی برای نوآوری و ایجاد کاربردها و موارد استفاده جدید ارائه می‌دهد. به طور کلی، به دلیل دسترسی آسان‌تر به راه‌حل‌های DLT، پیامدهای مثبت زیادی وجود دارد. به‌ویژه، توانایی عموم مردم برای دسترسی مشترک به یک شبکه اغلب موانع بوروکراتیک کمتری دارد.

مکانیزم‌های اجماع فناوری دفتر کل توزیع‌شده یکی از جنبه‌های اصلی DLT نحوه «تأیید» تراکنش‌ها است زمانی که نیاز به اجماع بین پایگاه کاربران پراکنده وجود دارد. بدون یک سیستم مورد توافق جهانی در مورد نحوه پذیرش اقلام در DLT، کاربران DLT قادر به توافق بر اعتبار اطلاعات نخواهند بود.

این فرآیند بررسی تراکنش‌ها به‌عنوان مکانیزم اجماع شناخته می‌شود و یک DLT ممکن است از هر یک از فرآیندهای زیر استفاده کند (همه کاربردهای DLT به مکانیزم اجماع نیاز ندارند). توجه داشته باشید که مکانیزم‌های اجماع دائماً در حال تکامل هستند و تنها رویکردهای رایج‌تر در زیر فهرست شده‌اند:

• اثبات کار (PoW) : در PoW، ماینرها برای حل معماهای رمزنگاری برای اعتبارسنجی تراکنش‌ها و ایجاد بلوک‌های جدید رقابت می‌کنند. این نوع مکانیزم اجماع به قدرت محاسباتی نیاز دارد و از نظر زیست‌محیطی کمتر دوستانه است. مفهوم پشت PoW این است که ماینرها باید منابع مالی و محاسباتی را برای تأیید تراکنش‌ها سرمایه‌گذاری کنند، بنابراین انگیزه دارند که «بازیگران خوب» باشند.
• اثبات سهام (PoS) : در PoS، اعتبارسنج‌ها سهمی در شبکه دارند و بر اساس مقدار سهمی که دارند برای اعتبارسنجی تراکنش‌ها انتخاب می‌شوند. این گزینه به‌عنوان گزینه‌ای دوستانه‌تر با محیط‌زیست دیده می‌شود، اما تبدیل شدن به یک اعتبارسنج کامل و کسب پاداش بسیار گران است.
• اثبات سهام نمایندگی‌شده (DPoS) : DPoS گونه‌ای از اثبات سهام است که شبکه تعداد محدودی از اعتبارسنج‌ها را با واگذاری توکن‌های خود به یک استخر سهام‌گذاری خاص یا نامزد انتخاب می‌کند. این گونه نیاز به منابع محاسباتی برای ایمن‌سازی شبکه را کاهش می‌دهد. در بسیاری از موارد، سیستم DPoS به‌عنوان روشی دموکراتیک‌تر برای انتخاب تأییدکنندگان دیده می‌شود و در برخی موارد ممکن است مقیاس‌پذیری بهتری ارائه دهد.

دفاتر کل توزیع‌شده در مقابل بلاکچین چندین عامل کلیدی بلاکچین را از دفاتر کل توزیع‌شده متمایز می‌کند. به طور کلی، بلاکچین نوع خاصی از DLT است. DLT‌ها ممکن است اشکال مختلفی داشته باشند، در حالی که بلاکچین از یک زیرساخت خاص استفاده می‌کند: یک سیستم خطی از بلوک‌ها که اطلاعات را ثبت می‌کند.

بلاکچین‌ها اغلب از مکانیزم اجماع اثبات کار یا اثبات سهام استفاده می‌کنند، در حالی که DLT‌ها دامنه بسیار گسترده‌تری از مکانیزم‌ها را در اختیار دارند. علاوه بر این، DLT‌ها اغلب به‌طور گسترده‌تری در صنایع مختلف برای حل مشکلات آن صنایع استفاده می‌شوند. بلاکچین به‌طور تاریخی بیشتر با بخش مالی به‌عنوان ابزاری برای ثبت سیستم پرداخت مرتبط بوده است. امنیت هر یک نیز ممکن است متفاوت باشد، با بلاکچین که مجموعه‌ای بسیار مشخص از معیارها در حوزه DLT دارد.

دفاتر کل توزیع‌شده

• داده‌ها می‌توانند زنجیره‌ای شوند
• می‌توانند رمزنگاری شوند
• خصوصی یا عمومی و دارای مجوز، اما می‌توانند بدون مجوز باشند
• می‌توانند غیرقابل تغییر باشند

بلاکچین

• داده‌ها در فایل‌های زنجیره‌ای به نام «بلوک» ذخیره می‌شوند
• همیشه رمزنگاری‌شده
• به طور کلی عمومی و بدون مجوز، اما برخی دارای مجوز هستند
• همیشه غیرقابل تغییر

مثال دفتر کل توزیع‌شده چیست؟ یک مثال هایپرلجر است، یک DLT که توسط بنیادهای لینوکس و هایپرلجر طراحی شده است.

آیا DLT و بلاکچین یکسان هستند؟ همه بلاکچین‌ها دفاتر کل توزیع‌شده (DL) هستند، اما برعکس آن صادق نیست - بلاکچین‌ها از DL‌ها مشتق شده‌اند.

سه نوع دفتر کل توزیع‌شده چیست؟ انواع دفاتر کل توزیع‌شده شامل دارای مجوز (فقط کسانی که مجوز دارند می‌توانند مشاهده یا دسترسی داشته باشند)، عمومی (هر کسی می‌تواند مشاهده یا دسترسی داشته باشد) و خصوصی (توسط یک مقام مرکزی کنترل شده با دسترسی محدود) است.

معنای DLT چیست؟ فناوری دفتر کل توزیع‌شده مفهوم استفاده از سیستم‌های شبکه‌ای مدرن، سخت‌افزار و برنامه‌نویسی برای توزیع نسخه‌های یک پایگاه داده به چندین گره است که آن را همگام‌سازی می‌کنند تا آن را حفظ کنند.

نتیجه‌گیری فناوری دفتر کل توزیع‌شده از پایگاه‌های داده ذخیره‌شده در دستگاه‌های جداگانه و متصل در یک شبکه برای اطمینان از دقت و امنیت داده‌ها استفاده می‌کند. بلاکچین‌ها از دفاتر کل توزیع‌شده تکامل یافتند تا نگرانی‌های فزاینده‌ای را برطرف کنند که طرف‌های سوم زیادی در تراکنش‌های زیادی دخیل هستند.

فناوری دفتر کل توزیع‌شده در کسب‌وکارها و شرکت‌های مدرن که نیاز به اطمینان از دقت در گزارش‌دهی مالی، مدیریت زنجیره‌های تأمین، پیشگیری از تقلب و شناسایی ناکارآمدی‌ها دارند، ضروری می‌شود. این فناوری کاربردهای بسیار بیشتری در فعالیت‌های تجاری زمان‌بر و پرهزینه دارد.