سقوط سنگین طلای جهانی؛ ریزش ۳.۳ درصدی و ثبت کف جدید سالانه

به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز بازار طلای جهانی در معاملات روز جمعه با یکی از سنگین‌ترین افت‌های دوره اخیر مواجه شد و قیمت هر اونس طلا با ثبت کف جدید سالانه در محدوده ۳٬۸۸۰ دلار، برای نخستین بار از اکتبر سال گذشته به زیر مرز روانی ۳٬۹۰۰ دلار سقوط کرد. قیمت در زمان انتشار گزارش در محدوده ۳٬۸۸۴ دلار قرار داشت و بیش از ۳.۳ درصد کاهش را تجربه می‌کرد. شدت این افت، نه‌تنها ساختار کوتاه‌مدت بازار را تضعیف کرد، بلکه اهمیت حمایت‌های تاریخی را نیز افزایش داد؛ سطوحی که پیش‌تر مانع گسترش اصلاح قیمت شده بودند، اکنون در معرض آزمون مجدد قرار گرفته‌اند.

حرکت نزولی اخیر در شرایطی اتفاق افتاد که افزایش تمایل به سیاست پولی انقباضی، تغییر انتظارات نسبت به مسیر نرخ بهره و افزایش بازده اوراق خزانه، فضای بنیادی نامساعدی برای طلا ایجاد کرد. هم‌زمان، کاهش اشتهای سرمایه‌گذاران برای پذیرش ریسک و تقویت اولیه دلار نیز بر فشار فروش افزود. اگرچه در ادامه معاملات، دلار نتوانست به حرکت صعودی خود ادامه دهد و بازده اوراق نیز کاهش یافت، اما این تغییرات نتوانستند از شتاب نزولی طلا بکاهند. واکنش محدود قیمت به تعدیل این متغیرها نشان می‌دهد که فشار عرضه در مقطع فعلی از قدرت قابل‌توجهی برخوردار است.

تغییر انتظارات نرخ بهره؛ عامل اصلی تضعیف موقعیت خریداران طلا

یکی از مهم‌ترین عوامل بنیادی اثرگذار بر افت اخیر طلا، تغییر لحن مقام‌های پولی و تقویت احتمال تداوم سیاست‌های انقباضی بود. از میان سه مقام پولی که اظهارنظرهای آنها در کانون توجه قرار گرفت، دو نفر بر ضرورت افزایش بیشتر نرخ بهره تأکید کردند و نفر سوم با وجود حمایت از رویکردی تدریجی، نسبت به گسترش فشارهای تورمی هشدار داد. این مجموعه اظهارنظرها باعث شد انتظارات نسبت به کاهش محدودیت‌های پولی تضعیف شود و معامله‌گران بار دیگر احتمال افزایش نرخ بهره را در محاسبات خود لحاظ کنند.

لورى لوگان، رئیس فدرال رزرو دالاس، از ضرورت دو مرحله افزایش دیگر نرخ بهره حمایت کرد. آلبرتو موسالم، رئیس فدرال رزرو سنت‌لوئیس نیز خواستار یک افزایش دیگر نرخ بهره در آینده نزدیک شد و تأکید کرد که سطح فعلی سیاست پولی همچنان بیش از اندازه انبساطی است. در مقابل، توماس بارکین، رئیس فدرال رزرو ریچموند، از رویکردی تدریجی حمایت کرد، اما پذیرفت که فشارهای تورمی در حال گسترش است. تفاوت در لحن این اظهارنظرها مانع از شکل‌گیری یک پیام کاملاً یکپارچه شد، بااین‌حال جهت کلی صحبت‌ها برای طلا چندان مساعد نبود.

اهمیت این موضع‌گیری‌ها از آن جهت است که نرخ بهره یکی از متغیرهای تعیین‌کننده در محاسبه هزینه فرصت نگهداری طلا محسوب می‌شود. طلا برخلاف دارایی‌های بهره‌محور، درآمد دوره‌ای مشخصی ایجاد نمی‌کند و در نتیجه، افزایش بازده سرمایه‌گذاری‌های مبتنی بر نرخ بهره می‌تواند جذابیت نسبی آن را کاهش دهد. در چنین شرایطی، حتی زمانی که انتظارات تورمی همچنان بالا باقی می‌مانند، احتمال استمرار سیاست‌های انقباضی می‌تواند مانع از بازگشت تقاضای قدرتمند به بازار طلا شود. به همین دلیل، تغییر لحن مقام‌های پولی در معاملات اخیر به یکی از عوامل مهم تشدید فشار فروش تبدیل شد.

رشد اقتصادی و تورم؛ دو متغیری که مسیر بنیادی طلا را پیچیده‌تر کرده‌اند

داده‌های اقتصادی منتشرشده نیز تصویر پیچیده‌تری از شرایط بنیادی طلا ارائه کردند. رشد اقتصاد در سه‌ماهه سوم با نرخ سالانه ۳.۴ درصد ثبت شد؛ رقمی که به‌مراتب بالاتر از پیش‌بینی‌ها بود و از مقاومت فعالیت اقتصادی حکایت داشت. در همین حال، شاخص تورم هسته مخارج مصرف شخصی یا Core PCE به ۳.۱ درصد نسبت به سال گذشته رسید. این رقم در مقایسه با قرائت سپتامبر افزایش داشت، اما مطابق برآوردها منتشر شد.

ترکیب رشد اقتصادی قدرتمند و باقی ماندن تورم هسته در سطح ۳.۱ درصد، شرایطی ایجاد می‌کند که در آن توجیه برای کاهش سریع نرخ بهره دشوارتر می‌شود. از منظر بازار طلا، چنین وضعیتی می‌تواند به معنای طولانی‌تر شدن دوره نرخ‌های بهره بالا باشد. هرچند افزایش تورم در نگاه نخست می‌تواند تقاضا برای طلا به‌عنوان پوششی در برابر کاهش قدرت خرید پول را تقویت کند، اما زمانی که هم‌زمان با آن سیاست پولی انقباضی نیز ادامه پیدا می‌کند، اثر نهایی بر قیمت طلا الزاماً صعودی نیست.

با وجود انتشار داده‌های اقتصادی قدرتمند، احتمال افزایش نرخ بهره در محاسبات معامله‌گران کاهش پیدا کرد. بر اساس ابزار CME FedWatch، احتمال افزایش نرخ بهره که روز چهارشنبه و پس از تصمیم فدرال رزرو در حدود ۸۴ درصد ارزیابی می‌شد، به ۷۰ درصد کاهش یافت. این تغییر نشان می‌دهد که بازار در ارزیابی مسیر آینده سیاست پولی همچنان با عدم‌قطعیت مواجه است. بااین‌حال، کاهش احتمال افزایش نرخ بهره نیز نتوانست به‌تنهایی زمینه توقف افت طلا را فراهم کند. این مسئله اهمیت رفتار تکنیکال قیمت و ضعف تقاضای معاملاتی را در شرایط فعلی برجسته می‌کند.

تقویم اقتصادی پیش‌رو؛ داده‌هایی که می‌توانند جهت حرکت طلا را تغییر دهند

در هفته آینده، انتشار مجموعه‌ای از داده‌های اقتصادی می‌تواند نقش مهمی در تعیین انتظارات نرخ بهره و در نتیجه مسیر قیمت طلا داشته باشد. شاخص‌های مدیران خرید بخش تولید و خدمات ISM برای ماه اکتبر، از جمله داده‌هایی هستند که وضعیت فعالیت اقتصادی را منعکس می‌کنند. در کنار آنها، گزارش فرصت‌های شغلی JOLTS، تغییر اشتغال ADP، مطالبات اولیه بیمه بیکاری و گزارش اشتغال بخش غیرکشاورزی یا Nonfarm Payrolls از مهم‌ترین رویدادهای تقویم اقتصادی خواهند بود.

اهمیت این داده‌ها برای طلا به رابطه میان وضعیت بازار کار، فشارهای تورمی و سیاست پولی بازمی‌گردد. انتشار آمار اشتغال قوی‌تر از انتظار می‌تواند ضرورت حفظ نرخ‌های بهره بالا را تقویت کند و در نتیجه، فضای مساعدی برای بازگشت خریداران طلا ایجاد نکند. در سوی مقابل، نشانه‌های ضعف محسوس در بازار کار ممکن است انتظارات مربوط به کاهش محدودیت‌های پولی را تقویت کند. بنابراین، بازار طلا در روزهای آینده علاوه بر واکنش به سطوح تکنیکال، به کیفیت داده‌های اقتصادی و میزان انطباق آنها با انتظارات موجود نیز حساس خواهد بود.

شکست حمایت ۳٬۸۸۶ دلار؛ ساختار تکنیکال طلا وارد مرحله تازه‌ای شد

از منظر تکنیکال، مهم‌ترین اتفاق معاملات اخیر، شکست محدوده حمایتی ۳٬۸۸۶ دلار بود؛ سطحی که به کف ثبت‌شده در ۲۸ اکتبر ۲۰۲۵ ارتباط دارد. طلا پس از عبور نزولی از این محدوده، توانست حمایت روانی ۳٬۹۰۰ دلار را نیز از دست بدهد و در ادامه به کف سالانه ۳٬۸۸۰ دلار برسد. در بخش دیگری از گزارش معاملاتی، کف اصلاحی ۳٬۸۷۰ دلار نیز ثبت شده است. تفاوت این دو رقم به ثبت قیمت در مقاطع متفاوت معاملات مربوط می‌شود و در مجموع، هر دو نشان‌دهنده شدت افزایش فشار فروش در بازار هستند.

اهمیت شکست ۳٬۸۸۶ دلار تنها به عبور قیمت از یک حمایت تاریخی محدود نمی‌شود. این سطح پیش‌تر نقش یک مرز دفاعی مهم را ایفا می‌کرد و حفظ آن می‌توانست امکان تثبیت قیمت و شکل‌گیری یک حرکت اصلاحی صعودی را فراهم کند. با ازدست‌رفتن این محدوده، ساختار نزولی تقویت شده و احتمال حرکت قیمت به سمت حمایت‌های پایین‌تر افزایش یافته است. همچنین، تثبیت روزانه زیر این سطح می‌تواند اعتبار شکست را بیشتر کند و از نظر تکنیکال زمینه ادامه اصلاح را فراهم سازد.

در معاملات جمعه، قیمت طلا ابتدا کف قبلی ۳٬۹۴۲ دلار را شکست و سپس تا محدوده ۳٬۸۷۰ دلار پایین آمد. شکل‌گیری یک کندل نزولی با بدنه کامل و دامنه حرکتی قابل‌توجه نشان می‌دهد که فشار فروش تنها به نوسانات محدود درون‌روزی منحصر نبوده است. چنین الگویی معمولاً بیانگر برتری فروشندگان در کنترل معاملات است. در صورتی که قیمت نتواند به‌سرعت محدوده ازدست‌رفته را بازپس بگیرد، احتمال ادامه حرکت به سمت حمایت‌های بعدی همچنان قابل‌توجه خواهد بود.

کانال نزولی و میانگین متحرک‌ها؛ موانع مهم پیش روی بازگشت طلا

بررسی ساختار نمودار روزانه نشان می‌دهد که طلا درون یک کانال نزولی در حال حرکت است. سقف اخیر این حرکت در محدوده ۴٬۶۹۷ دلار شکل گرفت؛ جایی که قیمت پس از برخورد به مقاومت نزدیک خط روند نزولی، بار دیگر وارد مسیر اصلاح شد. خط روند مذکور مرز بالایی کانال نزولی را تشکیل می‌دهد و واکنش قیمت به آن، از تداوم فشار عرضه در محدوده‌های بالاتر حکایت داشت. بر اساس این ساختار، حرکت قیمت به سمت مرز پایینی کانال از نظر تکنیکال همچنان محتمل است.

در ادامه، خط میانی کانال که در کف قبلی ۳٬۹۷۵ دلار نقش حمایت داشت، به سمت پایین شکسته شد. این اتفاق اهمیت زیادی دارد؛ زیرا خط میانی کانال در مرحله پیشین مانع از افت بیشتر قیمت شده بود، اما شکست آن نشان داد که قدرت فروشندگان افزایش یافته است. در نتیجه، حتی اگر قیمت پیش از رسیدن به مرز پایینی کانال وارد یک حرکت اصلاحی شود، ساختار کلی همچنان نزولی باقی می‌ماند. این کانال همچنین محدوده‌های حمایتی پایین‌تر را به اهداف بالقوه حرکت اصلاحی تبدیل می‌کند.

میانگین‌های متحرک نیز تصویر مشابهی از وضعیت بازار ارائه می‌دهند. میانگین متحرک ۲۰روزه در محدوده ۴٬۰۹۸ دلار قرار دارد و همچنان شیب نزولی دارد. این شاخص علاوه بر آنکه فاصله قابل‌توجهی با قیمت فعلی دارد، می‌تواند در صورت شکل‌گیری حرکت بازگشتی به‌عنوان مقاومت پویا عمل کند. همچنین میانگین متحرک ساده ۱۰۰روزه در محدوده ۴٬۲۱۳ دلار قرار گرفته است. فاصله قیمت از این میانگین نشان می‌دهد که ساختار میان‌مدت نیز به نفع فروشندگان تغییر کرده و بازگشت به محدوده‌های بالاتر مستلزم عبور از چندین مانع تکنیکال خواهد بود.

اهداف نزولی جدید؛ محدوده ۳٬۷۸۹ دلار در کانون توجه قرار گرفت

پس از شکست حمایت تاریخی ۳٬۸۸۶ دلار، هدف حرکتی مبتنی بر اندازه حرکت یا Measured Move در محدوده ۳٬۷۸۹ دلار قرار می‌گیرد. این سطح یکی از نخستین حمایت‌های بالقوه در ادامه اصلاح محسوب می‌شود. اهمیت آن از آن جهت است که در صورت حفظ شتاب نزولی، می‌تواند مقصد بعدی حرکت قیمت پس از عبور از حمایت تاریخی باشد. بااین‌حال، واکنش بازار به این محدوده تعیین خواهد کرد که آیا اصلاح نزولی برای مدتی متوقف می‌شود یا فشار فروش همچنان به سطوح پایین‌تر گسترش پیدا می‌کند.

در ادامه، محدوده فیبوناچی بازگشتی بین ۳٬۷۰۶ تا ۳٬۶۵۰ دلار به‌عنوان ناحیه حمایتی بعدی مطرح است. این محدوده می‌تواند در صورت تداوم ضعف خریداران اهمیت بیشتری پیدا کند؛ زیرا هم‌زمان با گسترش دامنه اصلاح، احتمال افزایش تقاضای دفاعی در سطوح پایین‌تر نیز وجود دارد. بااین‌حال، شکست پی‌درپی حمایت‌های نزدیک می‌تواند مانع از شکل‌گیری واکنش صعودی پایدار در این ناحیه شود.

در سناریوی عمیق‌تر اصلاح، محدوده ۳٬۵۰۰ دلار از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. این سطح با سقف نوسانی ثبت‌شده در ۲۲ آوریل ۲۰۲۵ ارتباط دارد و می‌تواند به‌عنوان یک حمایت تاریخی مورد توجه قرار گیرد. نکته قابل‌توجه این است که حرکت قیمت تا این محدوده همچنان می‌تواند در چارچوب مرزهای کانال نزولی اتفاق بیفتد. بنابراین، رسیدن به ۳٬۵۰۰ دلار لزوماً به معنای خروج قیمت از ساختار تکنیکال موجود نیست، بلکه می‌تواند بخشی از ادامه اصلاح آغازشده از سقف ژانویه در محدوده ۵٬۵۹۷ دلار باشد.

در این میان، شتاب نزولی معاملات جمعه اهمیت بیشتری پیدا می‌کند. زمانی که قیمت با یک حرکت سریع و کندل نزولی قدرتمند چند حمایت را هم‌زمان پشت سر می‌گذارد، احتمال آزمایش سطوح بعدی افزایش می‌یابد. با وجود این، واکنش قیمت به محدوده ۳٬۷۸۹ دلار و سپس ناحیه ۳٬۷۰۶ تا ۳٬۶۵۰ دلار می‌تواند اطلاعات مهمی درباره میزان باقی‌مانده فشار فروش ارائه کند. حفظ هر یک از این نواحی ممکن است به شکل‌گیری توقف موقت اصلاح منجر شود، اما بازگشت روند تنها با احیای ساختار سقف‌ها و کف‌های بالاتر قابل تأیید خواهد بود.

مقاومت‌های پیش رو؛ بازپس‌گیری ۳٬۹۰۰ دلار نخستین شرط تغییر رفتار بازار

در سمت مقابل، هرگونه حرکت اصلاحی صعودی با مجموعه‌ای از مقاومت‌های نزدیک مواجه خواهد شد. محدوده ۳٬۹۴۲ دلار نخستین سطح مهمی است که طلا پس از شکست آن وارد مرحله نزولی تازه شد. بازگشت قیمت به بالای این محدوده می‌تواند نخستین نشانه کاهش فشار فروش باشد، اما به‌تنهایی برای تغییر روند کافی نخواهد بود. پس از آن، محدوده ۴٬۰۸۲ دلار که به آخرین سقف نوسانی پایین‌تر ارتباط دارد، یکی دیگر از مقاومت‌های مهم محسوب می‌شود.

محدوده ۴٬۰۹۸ دلار نیز به دلیل هم‌پوشانی با میانگین متحرک ۲۰روزه اهمیت ویژه‌ای دارد. قرار گرفتن این میانگین در مسیر حرکت احتمالی قیمت و شیب نزولی آن می‌تواند مانع از ادامه سریع بازگشت شود. در صورت عبور از این محدوده، سطح ۴٬۱۰۰ دلار به‌عنوان مقاومت روانی و تکنیکال بعدی مطرح خواهد شد. پس از آن نیز میانگین متحرک ساده ۱۰۰روزه در ۴٬۲۱۳ دلار قرار دارد که می‌تواند آزمون مهم‌تری برای سنجش قدرت خریداران باشد.

از منظر شاخص قدرت نسبی یا RSI، مومنتوم بازار در وضعیت نزولی قرار گرفته و به محدوده اشباع فروش نزدیک می‌شود. این وضعیت بیانگر افزایش قدرت حرکت نزولی است، اما لزوماً به معنای پایان فوری اصلاح نیست. ورود RSI به ناحیه اشباع فروش می‌تواند زمینه‌ساز شکل‌گیری نوسانات بازگشتی شود، بااین‌حال اعتبار چنین حرکتی زمانی افزایش پیدا می‌کند که با بهبود رفتار قیمت، شکست مقاومت‌های نزدیک و تثبیت بالای آنها همراه باشد.

جمع‌بندی؛ ادامه اصلاح یا شکل‌گیری نخستین نشانه‌های تثبیت؟

مجموع عوامل بنیادی و تکنیکال نشان می‌دهد که بازار طلا در مقطع فعلی با غلبه نیروهای نزولی مواجه است. شکست حمایت ۳٬۸۸۶ دلار، عبور از مرز روانی ۳٬۹۰۰ دلار، کاهش بیش از ۳.۳ درصدی و ثبت کف سالانه ۳٬۸۸۰ دلار، همگی از تضعیف ساختار کوتاه‌مدت حکایت دارند. در کنار این عوامل، مواضع انقباضی مقام‌های پولی و داده‌های اقتصادی قدرتمند نیز مانع از شکل‌گیری یک محرک بنیادی پایدار برای بازگشت قیمت شده‌اند.

در سناریوی ادامه افت، محدوده ۳٬۸۰۰ دلار نخستین سطح مهم پیش رو خواهد بود و پس از آن هدف ۳٬۷۸۹ دلار، ناحیه فیبوناچی ۳٬۷۰۶ تا ۳٬۶۵۰ دلار و در نهایت حمایت تاریخی ۳٬۵۰۰ دلار اهمیت پیدا می‌کنند. در سمت مقابل، بازگشت به بالای ۳٬۹۰۰ دلار و تثبیت مجدد در محدوده ۴٬۰۰۰ دلار نخستین نشانه‌های بهبود شرایط خواهند بود. عبور از ۴٬۱۰۰ دلار و سپس میانگین متحرک ۱۰۰روزه در ۴٬۲۱۳ دلار نیز برای تغییر جدی‌تر ساختار نزولی اهمیت دارد.

در مجموع، تا زمانی که طلا نتواند حمایت‌های ازدست‌رفته را بازپس بگیرد و مقاومت‌های نزدیک را پشت سر بگذارد، برتری تکنیکال همچنان با فروشندگان خواهد بود. هرچند نزدیک‌شدن شاخص RSI به محدوده اشباع فروش احتمال نوسانات بازگشتی را افزایش می‌دهد، اما برای تأیید پایان اصلاح، صرفاً کاهش شتاب نزولی کافی نیست. رفتار قیمت در محدوده ۳٬۸۰۰ تا ۳٬۷۸۹ دلار و واکنش آن به مقاومت ۳٬۹۴۲ دلار می‌تواند نخستین نشانه‌های روشن‌تری از مرحله بعدی حرکت طلا ارائه کند.