شرکت خصوصی چیست؟

شرکت خصوصی شرکتی است که تحت مالکیت خصوصی اداره می‌شود. این شرکت‌ها ممکن است سهام صادر کنند و سهامدارانی داشته باشند، اما سهام آن‌ها از طریق عرضه عمومی اولیه (IPO) منتشر نمی‌شود و در بورس‌های عمومی معامله نمی‌گردد. شرکت‌های خصوصی مشمول الزامات گزارش‌دهی کمیسیون بورس و اوراق بهادار (SEC) نیستند. سهام این شرکت‌ها معمولاً نقدشوندگی کمتری دارد و ارزش‌گذاری آن‌ها دشوارتر است.

نکات کلیدی

• شرکت خصوصی شرکتی است که به‌صورت خصوصی مالکیت آن اداره می‌شود.
• شرکت‌های خصوصی ممکن است سهام صادر کنند و سهامدار داشته باشند، اما سهام آن‌ها در بورس‌های عمومی معامله نمی‌شود و از طریق IPO منتشر نمی‌گردد.
• مالکیت انفرادی، شرکت‌های با مسئولیت محدود (LLC)، شرکت‌های S و شرکت‌های C همگی شرکت‌های خصوصی هستند.

نحوه عملکرد شرکت‌های خصوصی

شرکت‌های خصوصی گاهی به‌عنوان شرکت‌های خصوصی نگه‌داری‌شده شناخته می‌شوند. این شرکت‌ها می‌توانند از نظر اندازه و دامنه بسیار متفاوت باشند، از میلیون‌ها کسب‌وکار کوچک در ایالات متحده گرفته تا تعداد محدودی از استارتاپ‌های یونیکورن در سراسر جهان. شرکت‌های خصوصی قوانین متفاوتی برای سهامداران، اعضا و مالیات دارند. در سال 2024، شرکت‌های آمریکایی مانند Cargill و Koch Industries ، که درآمد سالانه بالایی دارند، زیر چتر شرکت‌های خصوصی قرار می‌گیرند.

باقی ماندن به‌عنوان یک شرکت خصوصی می‌تواند جمع‌آوری سرمایه را دشوار کند. به همین دلیل، بسیاری از شرکت‌های خصوصی بزرگ تصمیم به عمومی شدن از طریق IPO می‌گیرند. در حالی که شرکت‌های خصوصی به وام‌های بانکی و برخی منابع تأمین مالی سهام دسترسی دارند، شرکت‌های عمومی اغلب می‌توانند سهام بفروشند یا از طریق عرضه اوراق قرضه پول جمع‌آوری کنند.

انواع شرکت‌های خصوصی

• مالکیت انفرادی (Sole Proprietorship) : کسب‌وکاری غیرشرکتی که مالکیت آن در دست یک فرد است. این نوع شرکت یک نهاد قانونی جداگانه نیست و دارایی‌ها، بدهی‌ها و تعهدات مالی آن کاملاً بر عهده مالک فردی است. این امر به فرد کنترل کامل بر تصمیم‌گیری‌ها می‌دهد، اما ریسک را نیز افزایش می‌دهد. مالک شرکت مالیات شرکتی ثبت نمی‌کند، بلکه درآمد و هزینه‌های کسب‌وکار را در اظهارنامه مالیاتی شخصی خود گزارش می‌دهد.
• شراکت (Partnerships) : این نوع کسب‌وکار حداقل دو مالک دارد. شراکت‌ها مانند مالکیت انفرادی دارای مسئولیت نامحدود هستند.
• شرکت با مسئولیت محدود (LLC) : این نوع کسب‌وکار اغلب چندین مالک دارد که مالکیت و مسئولیت را به اشتراک می‌گذارند. LLC برخی از مزایای شراکت‌ها و شرکت‌ها را ترکیب می‌کند، از جمله مالیات عبوری (Pass-Through Taxation) و مسئولیت محدود بدون نیاز به تشکیل شرکت. LLC‌ها از مالکان در برابر مسئولیت شخصی محافظت می‌کنند و مقررات آن‌ها بسته به ایالت متفاوت است.
• شرکت‌های S و C : شرکت‌های S و C شبیه به شرکت‌های عمومی با سهامداران هستند. با این حال، این شرکت‌ها می‌توانند خصوصی باقی بمانند و گزارش‌های مالی سه‌ماهه یا سالانه ارائه نمی‌دهند. شرکت‌های S حداکثر 100 سهامدار دارند و از سود مالیات نمی‌پردازند. شرکت‌های C می‌توانند سهامداران نامحدود داشته باشند، اما مشمول مالیات دوگانه هستند.

واقعیت سریع : برخی از شرکت‌های خانوادگی عمومی شده‌اند و بسیاری از طریق ساختار سهام دوکلاسه، مالکیت و کنترل خانوادگی را حفظ می‌کنند، به این معنا که سهام‌های متعلق به خانواده می‌توانند حقوق رأی بیشتری داشته باشند.

مزایا و معایب شرکت‌های خصوصی

مزایا :

• اجتناب از هزینه‌های بالای عمومی شدن : شرکت‌های خصوصی از هزینه‌های مرتبط با IPO و الزامات گزارش‌دهی مانند صورت‌های مالی یا گزارش‌های سالانه (10-K) اجتناب می‌کنند.
• عدم نیاز به افشای عمومی : شرکت‌ها نیازی به افشای پیشرفت و هزینه‌های شرکت به تنظیم‌کنندگان یا عموم ندارند.
• حفظ کنترل : مالکان شرکت کنترل بیشتری دارند، که به‌ویژه برای شرکت‌های خانوادگی مانند Koch Industries که از زمان تأسیس در سال 1940 در اختیار خانواده Koch باقی مانده است، مؤثر است.

معایب :

• دشواری در جمع‌آوری سرمایه : برخلاف شرکت‌های عمومی، شرکت‌های خصوصی نمی‌توانند از طریق بازارهای سرمایه سهام بفروشند یا اوراق قرضه منتشر کنند.
• مسئولیت مالی بر عهده مالکان : در صورت مشکلات مالی، مالک ممکن است مسئول بدهی‌ها و سایر تعهدات مالی باشد، که می‌تواند بر امتیاز اعتباری مالکان تأثیر منفی بگذارد، به‌ویژه اگر شرکت نکول کند.
• احتمال اختلافات : در شراکت‌ها یا LLC‌ها، ممکن است بین شرکا یا مالکان اختلافاتی ایجاد شود.

شرکت خصوصی در مقابل شرکت عمومی

برخلاف شرکت‌های خصوصی، شرکت‌های عمومی باید از قوانین تنظیم‌شده توسط نهادهای نظارتی مانند SEC پیروی کنند. این به این معناست که آن‌ها باید کاملاً شفاف باشند و به‌صورت منظم مدارکی مانند گزارش‌های سه‌ماهه و سالانه، بیانیه‌های نیابتی، تغییرات در مالکیت سودمند و صورت‌های درآمد را ثبت کنند.

نمونه‌هایی از شرکت‌های خصوصی

Koch Industries ، Cargill ، Deloitte ، IKEA و Ernst & Young همگی شرکت‌های خصوصی هستند. در سال 2022، X (توییتر سابق) تا زمانی که ایلان ماسک آن را خریداری کرد و به یک شرکت خصوصی تبدیل کرد، عمومی بود.

میانگین اندازه یک شرکت خصوصی چیست؟

شرکت‌های خصوصی از کسب‌وکارهای کوچک مانند فروشگاه‌های محلی یا خشکشویی‌ها تا شرکت‌های بزرگ را در بر می‌گیرند.

مالکیت شرکت خصوصی چگونه با شرکت عمومی متفاوت است؟

شرکت‌های عمومی برخلاف شرکت‌های خصوصی هستند. مالکیت شرکت‌های عمومی به سهام تقسیم می‌شود که ابتدا از طریق IPO به عموم فروخته می‌شود. پس از آن، سهام شرکت عمومی در بازار ثانویه از طریق بورس‌ها معامله می‌شود. سهام شرکت عمومی توسط افراد داخلی و سرمایه‌گذاران خارجی نگهداری می‌شود.

تحولات اخیر (تا 23 سپتامبر 2025)

• افزایش تمایل به خصوصی ماندن : گزارش بلومبرگ در سال 2024 نشان می‌دهد که برخی شرکت‌های بزرگ به دلیل هزینه‌های بالای مقررات و نظارت عمومی، ترجیح می‌دهند خصوصی باقی بمانند، به‌ویژه در صنایعی مانند فناوری و خرده‌فروشی.
• چالش‌های تأمین مالی : پست‌های X در سال 2025 نشان می‌دهند که شرکت‌های خصوصی به طور فزاینده‌ای به سرمایه‌گذاری‌های خصوصی و وام‌های بانکی برای تأمین مالی رشد خود وابسته هستند، به دلیل محدودیت‌های دسترسی به بازارهای سرمایه.
• هشدارهای مالی : مقاله رویترز در سال 2024 توصیه می‌کند که مالکان شرکت‌های خصوصی هنگام بررسی گزینه‌های تأمین مالی، مانند وام‌های بانکی یا سرمایه‌گذاری‌های سهام خصوصی، ریسک‌های مالی و مسئولیت‌های شخصی را به‌دقت ارزیابی کنند. مشورت با مشاوران مالی و استفاده از استراتژی‌های مدیریت ریسک مانند تحلیل نقدینگی و برنامه‌ریزی مالی بلندمدت توصیه می‌شود.

نتیجه‌گیری

بسیاری از شرکت‌های جهانی مانند IKEA، Ernst & Young و X خصوصی هستند. مالک یا مالکان شرکت کنترل را حفظ می‌کنند و مشمول نظارت تنظیم‌کنندگان نیستند. با این حال، این شرکت‌ها نمی‌توانند از طریق بازارهای سرمایه برای تأمین مالی رشد یا پرداخت بدهی‌های خود پول جمع‌آوری کنند و سهام آن‌ها به عموم فروخته نمی‌شود. تا سال 2025، با افزایش تمایل به خصوصی ماندن و چالش‌های تأمین مالی، مالکان شرکت‌های خصوصی باید با مشاوران مالی مشورت کنند و از استراتژی‌های مدیریت ریسک برای تصمیم‌گیری‌های مالی آگاهانه استفاده کنند.