تحلیل بنیادین
ارزش کاهش‌یافته چیست؟
ارزش کاهش‌یافته ارزش یک دارایی پس از کسر استهلاک یا امورتیزاسیون است.
عکس آرشیوی مرتبط با موضوع
Market data on display at Taiwan Stock Exchange 20210208.jpg
عکس: 中華民國總統府 · CC BY 2.0
عکس آرشیوی مرتبط با موضوع
Market data on display at Taiwan Stock Exchange 20210208.jpg
عکس: 中華民國總統府 · CC BY 2.0
ارزش کاهش‌یافته چیست؟
ارزش کاهش‌یافته (Written-Down Value) ارزش یک دارایی پس از کسر استهلاک یا استهلاک غیرمادی (امортиزاسیون) است. به عبارت ساده، این ارزش نشان‌دهنده ارزش کنونی یک منبع متعلق به شرکت از دیدگاه حسابداری است. این ارزش در ترازنامه شرکت در صورت‌های مالی آن ثبت می‌شود.
ارزش کاهش‌یافته همچنین به‌عنوان ارزش دفتری یا ارزش خالص دفتری شناخته می‌شود.
نکات کلیدی
- ارزش کاهش‌یافته ارزش یک دارایی پس از کسر استهلاک یا امورتیزاسیون است.
- استهلاک برای دارایی‌های فیزیکی و امورتیزاسیون برای دارایی‌های غیرمادی استفاده می‌شود.
- ارزش کنونی یک دارایی که قبلاً خریداری شده، از طریق ارزش کاهش‌یافته نشان داده می‌شود.
- ارزش کاهش‌یافته در ترازنامه ظاهر می‌شود و با کسر استهلاک یا امورتیزاسیون انباشته از ارزش اولیه دارایی محاسبه می‌شود.
- ارزش کاهش‌یافته برای نظارت بر ارزش دارایی و تعیین قیمت فروش آن استفاده می‌شود.
نحوه عملکرد ارزش کاهش‌یافته
در حسابداری، روش‌های مختلفی برای تطبیق بهتر درآمدها و هزینه‌ها با دوره‌ای که در آن رخ می‌دهند، طراحی شده است. یکی از روش‌هایی که شرکت‌ها اغلب به کار می‌برند، استهلاک یا امورتیزاسیون است.
شرکت‌ها معمولاً از استهلاک برای دارایی‌های فیزیکی مانند ماشین‌آلات و از امورتیزاسیون برای دارایی‌های غیرمادی مانند اختراعات و نرم‌افزارها استفاده می‌کنند. هر دو روش به شرکت‌ها امکان می‌دهند هزینه منابع با ارزش اقتصادی را در بازه زمانی طولانی‌تری تخصیص دهند. به عبارت دیگر، به جای کسر کامل قیمت خرید از درآمد خالص (NI) در لحظه، شرکت‌ها می‌توانند هزینه دارایی‌ها را در دوره‌های مختلف تقسیم کنند.
برای مثال، اگر شرکتی یک دستگاه ماشین‌آلات خریداری کند، لازم نیست هزینه آن را در سال خرید کسر کند، بلکه می‌تواند هزینه را در طول سال‌های عمر مفید دستگاه تا زمان فروش یا از رده خارج شدن آن تقسیم کند.
ارزش کاهش‌یافته روشی است برای تعیین ارزش کنونی یک دارایی که قبلاً خریداری شده و با کسر استهلاک یا امورتیزاسیون انباشته از ارزش اولیه دارایی محاسبه می‌شود. این رقم در ترازنامه شرکت ثبت می‌شود.
روش‌های امورتیزاسیون
امورتیزاسیون برای کاهش ارزش بدهی‌ها یا دارایی‌های غیرمادی استفاده می‌شود و کمی پیچیده‌تر از روش‌های استهلاک است. ارزش دفتری دارایی در دفاتر شرکت طبق برنامه‌ای مشخص کاهش می‌یابد.
روش‌های مختلفی برای امورتیزاسیون انواع مختلف دارایی‌ها وجود دارد. دارایی‌های غیرمادی، مانند اختراعات، معمولاً سالانه امورتیزه می‌شوند. اوراق قرضه، از سوی دیگر، اغلب از روش بهره مؤثر برای امورتیزاسیون استفاده می‌کنند.
برنامه‌های امورتیزاسیون برای وام‌های معوق معمولاً با جدول بازپرداخت وام هماهنگ است و برای سود و اصل وام تفکیک می‌شود. روش‌های اضافی امورتیزاسیون مانند تعادل کاهشی و بالونی نیز در دسترس هستند.
ارزش کاهش‌یافته یک دارایی امورتیزه‌شده مهم است، زیرا به شرکت کمک می‌کند تا دارایی‌های خود را رصد کند. هنگامی که یک دارایی به صفر امورتیزه می‌شود، می‌تواند از دفاتر حذف یا تمدید شود.
روش‌های استهلاک
ارزش کاهش‌یافته می‌تواند با روش استهلاکی به نام روش تعادل کاهشی محاسبه شود. این تکنیک حسابداری ارزش دارایی را هر سال با درصد ثابتی کاهش می‌دهد. تکنیک‌های استهلاک مختلفی نیز در حسابداری وجود دارند که برای تخصیص هزینه‌های انواع مختلف دارایی‌ها استفاده می‌شوند.
یکی از نمونه‌ها، استهلاک خط مستقیم است که هر سال هزینه یکسانی را بر اساس تقسیم تفاوت بین هزینه دارایی و ارزش بازیافت مورد انتظار آن بر تعداد سال‌های عمر مفید کسر می‌کند.
ارزش کاهش‌یافته یک دارایی استهلاک‌شده مهم است، زیرا در ارزش جامع کل دارایی‌های شرکت گنجانده می‌شود. دارایی‌های استهلاک‌شده معمولاً با قیمت خرید در دفاتر ثبت می‌شوند و اغلب پیش از استهلاک کامل فروخته می‌شوند.
ارزش استهلاک‌شده دارایی همچنین در تعیین قیمت فروش آن نقش مهمی دارد. هنگام فروش دارایی، ارزش دفتری برای تعیین حداقل ارزشی که دارایی به آن فروخته می‌شود، استفاده می‌شود.
دارایی‌های واقعی معمولاً در محدوده‌ای بین ارزش دفتری و بالاترین ارزش بازار منصفانه فروخته می‌شوند. اگر از فروش دارایی سودی حاصل شود، در اکثر موارد مشمول مالیات خواهد بود. سود مشمول مالیات اغلب با مقایسه فروش دارایی با ارزش کاهش‌یافته آن تعیین می‌شود.