توافق‌نامه نماینده ویژه واجد شرایط (QSR) چیست؟

توافق‌نامه نماینده ویژه واجد شرایط (Qualified Special Representative Agreement - QSR) یک توافق بین کارگزار-فروشندگان (broker-dealers) است برای تسویه‌ی معاملات بدون تعامل با سیستم ACT نزدک. توافق‌نامه QSR به یک کارگزار-فروشنده اجازه می‌دهد معاملات را مستقیماً به «شرکت ملی تسویه اوراق بهادار» (National Securities Clearing Corporation) به‌نمایندگی از کارگزار-فروشنده‌ی دیگر ارسال کند. این روش تسویه‌ی معاملات پردازش ساده‌تر، هزینه‌های تراکنش کمتر، و ساعات معاملاتی گسترده‌تر را فراهم می‌کند.

نکات کلیدی

• توافق‌نامه نماینده ویژه واجد شرایط (QSR) توافقی بین کارگزار-فروشندگان است برای تسویه‌ی معاملات بدون تعامل با سیستم NASDAQ ACT .
• یک کارگزار-فروشنده می‌تواند از طریق توافق‌نامه QSR معاملات را مستقیماً به شرکت ملی تسویه اوراق بهادار ارسال کند به نمایندگی از کارگزار-فروشنده‌ی دیگر.
• مزایای توافق‌نامه QSR شامل پردازش ساده‌تر، هزینه‌های تراکنش کمتر، و ساعات معاملاتی گسترده‌تر است.
• ریسک‌ها شامل ریسک طرف مقابل و ریسک عملیاتی هستند.

درک توافق‌نامه نماینده ویژه واجد شرایط (QSR)

توافق‌نامه QSR برای معاملات نزدک اعمال می‌شود که یک کارگزار-فروشنده معمولاً آن‌ها را از طریق سیستم ACT پردازش می‌کند. سیستم ACT معاملات را مطابقت می‌دهد و سپس تراکنش را به شرکت تسویه‌ی کارگزار-فروشنده اطلاع می‌دهد. همچنین سیستم ACT معامله را به «شرکت ملی تسویه اوراق بهادار» گزارش می‌کند.

یک توافق‌نامه QSR دو طرف دارد: طرف دریافت‌کننده و طرف تحویل‌دهنده. هر دو طرف باید نزد «کمیسیون بورس و اوراق بهادار» (SEC) ثبت شده باشند، همان‌طور که بیشتر کارگزار-فروشندگان ملزم به ثبت هستند.

استفاده از این توافق‌نامه فرآیند تسویه را سرعت می‌بخشد زیرا برخی مراحل حذف می‌شوند. جزئیات معامله می‌تواند بین این دو طرف خارج از اتاق پایاپای به اشتراک گذاشته شود که باعث تسریع می‌شود.

در حالی‌که مزایا شامل افزایش کارایی، بهبود ارتباطات، و هزینه‌های کمتر است، ریسک‌ها شامل ریسک طرف مقابل (زمانی‌که یک طرف مطابق توافق عمل نکند) و ریسک عملیاتی می‌شود.

اگر مشکلات طرف مقابل بین دو طرف پیش بیاید، توافق‌نامه معمولاً مراحلی برای رفع اختلافات تعیین می‌کند. این موارد معمولاً شامل بازه‌های زمانی مشخص، مانند گزارش مشکل، مراحل حل اختلاف، و راهنمایی برای ارجاع به مراجع نظارتی بالاتر است.

مطابقت و گزارش معاملات

زمانی‌که دو کارگزار-فروشنده یک توافق‌نامه QSR داشته باشند، هر یک می‌تواند معاملات را به اتاق پایاپای خود به نمایندگی از دیگری ارسال کند، و هر یک از شرکت‌های تسویه‌ی آن‌ها موافقت کرده‌اند که معاملات را بر اساس توافق تسویه کنند.

کارگزار-فروشندگان سفارش‌ها را از طریق یک «شبکه ارتباطات الکترونیکی» (ECN) با کارگزار-فروشنده‌ی دیگر تطبیق می‌دهند. هر کارگزار-فروشنده و ECN یک فایل تیکت با جزئیات معامله به شرکت‌های تسویه‌ی خود ارسال می‌کنند. با این حال، هر شرکت همچنان باید معاملات خود را به FINRA گزارش دهد.

توافق‌نامه AGU چیست؟

توافق‌نامه AGU یک توافق «واگذاری خودکار» (Automatic Give-Up) است. توافق‌نامه‌ی واگذاری به یک کارگزار اجازه می‌دهد به‌جای کارگزار دیگری معامله انجام دهد. واژه‌ی «give-up» به این موضوع اشاره دارد که کارگزار اجراکننده اعتبار معامله را در دفاتر ثبت به کارگزار دیگر واگذار می‌کند. یک AGU به‌طور خودکار یک تراکنش را در سیستم قفل می‌کند.

گزارش نوار (Tape Reporting) چیست؟

گزارش نوار، گزارش نوار تجمیعی (Consolidated Tape Reporting) است. این یک انتقال دیجیتال از اطلاعات مالی است که عمدتاً برای سهام استفاده می‌شود. شامل نماد سهام، قیمت، حجم معاملات، و جزئیات دیگر است. این موضوع را می‌توان نسخه‌ی مدرن «نوار تیک» (ticker tape) دانست.

سمت مقابل یک معامله چیست؟

سمت مقابل یک معامله صرفاً طرف دیگر معامله است. طرف مقابل (contra party) طرف مخالف در «اختلاف قیمت خرید/فروش» بازارساز است. سمت مقابل می‌تواند برای حساب خود یا حساب دیگران معامله کند. برای مثال، اگر یک بازارساز یک اوراق بهادار را بخرد، سمت مقابل همان کسی است که اوراق را می‌فروشد.

چرا «Spoofing» غیرقانونی است؟

«اسپوفینگ» غیرقانونی است زیرا بازتاب‌دهنده‌ی واقعیت بازار یا عرضه و تقاضای واقعی یک سهام نیست. معامله‌گران اسپوف سفارش‌هایی را اجرا می‌کنند تا حجم یک سهم را بالا یا پایین نشان دهند، اما هرگز آن سفارش‌ها را تکمیل نمی‌کنند. هدف آن‌ها دستکاری قیمت برای کسب سود به‌نوعی است.

چرا کارگزاران معاملات را واگذار می‌کنند؟

دلیل اصلی اینکه کارگزاران معاملات را به دیگر کارگزاران واگذار می‌کنند این است که زمانی‌که یک مشتری می‌خواهد معامله‌ای انجام دهد و کارگزار معمول او در دسترس نیست، کارگزار دیگری باید جای او را بگیرد. با پیدایش معاملات الکترونیکی و معاملات خودکار، نیاز به معاملات واگذاری کاهش یافته است زیرا مشتریان می‌توانند معاملات خود را انجام دهند.

خط پایانی

توافق‌نامه‌های نماینده ویژه واجد شرایط (QSR) به کارگزار-فروشندگان اجازه می‌دهند معاملات تسویه را به‌نمایندگی از یکدیگر ارسال کنند، که این موضوع کارایی بازارهای مالی را بهبود می‌بخشد. این توافق‌ها سرعت را افزایش می‌دهند، هزینه‌ها را کاهش می‌دهند، و ساعات معاملاتی را گسترش می‌دهند، که به نفع همه‌ی طرف‌هاست.