مفهوم شرکت‌کننده واجد شرایط چیست؟

مفهوم شرکت‌کننده واجد شرایط (Qualified Eligible Participant یا QEP) به فردی اشاره دارد که شرایط لازم برای معامله در صندوق‌های سرمایه‌گذاری پیچیده مانند معاملات آتی و صندوق‌های پوشش ریسک (Hedge Funds) را دارد. این شرایط توسط قانون تبادل کالا (Commodity Exchange Act – CEA) و بند Rule 4.7 تعریف شده‌اند.

نکات کلیدی

• شرکت‌کننده واجد شرایط فردی است که شرایط لازم برای معامله در انواع مختلف صندوق‌های سرمایه‌گذاری، مانند معاملات آتی و صندوق‌های پوشش ریسک را دارد.
• یک QEP باید حداقل ۲,۰۰۰,۰۰۰ دلار در اوراق بهادار و سایر سرمایه‌گذاری‌ها داشته باشد، حداقل ۲۰۰,۰۰۰ دلار در مارجین اولیه و حق بیمه اختیار معامله برای معاملات کالا داشته باشد، و حداقل شش ماه حساب باز نزد یک واسطه معاملات آتی (Futures Commission Merchant – FCM) داشته باشد.
• QEPها مشابه سرمایه‌گذاران معتبر (Accredited Investors) هستند، اما فرض بر این است که آن‌ها درک پیچیده‌ای از معاملات دارایی‌های پرریسک مانند معاملات آتی و صندوق‌های پوشش ریسک دارند.

درک شرکت‌کنندگان واجد شرایط (QEPs)

شرکت‌کنندگان واجد شرایط باید مجموعه‌ای از شرایط مشخص‌شده در قانون تبادل کالا را داشته باشند:

• آن‌ها باید حداقل ۲ میلیون دلار در اوراق بهادار و سایر سرمایه‌گذاری‌ها و حداقل ۲۰۰,۰۰۰ دلار در مارجین اولیه و حق بیمه اختیار معامله برای معاملات کالا داشته باشند.
• باید در هر زمان طی شش ماه گذشته حسابی باز نزد یک FCM داشته باشند.
• باید پرتفوی ترکیبی از سرمایه‌گذاری‌های ذکرشده در بالا را داشته باشند.

QEPها به‌طور قانونی از سرمایه‌گذاران معمولی دانش بیشتری درباره سرمایه‌گذاری‌های پیچیده دارند. برای مثال، صندوق‌های پوشش ریسک (Hedge Funds) به‌طور شناخته‌شده ریسک بیشتری نسبت به صندوق‌های سرمایه‌گذاری مشترک، صندوق‌های بازنشستگی و سایر ابزارهای سرمایه‌گذاری دارند. این صندوق‌ها ممکن است زیان‌های قابل توجهی داشته باشند، اما در صورت موفقیت، بازده بلندمدت بالاتر از میانگین ایجاد می‌کنند. مدیران صندوق‌های پوشش ریسک روی دارایی‌هایی که انتظار دارند عملکرد خوبی داشته باشند خرید می‌کنند و روی دارایی‌هایی که انتظار دارند قیمتشان کاهش یابد فروش کوتاه انجام می‌دهند.

طبق قانون، اکثریت شرکت‌کنندگان صندوق‌های پوشش ریسک باید QEP باشند. صندوق‌های پوشش ریسکی که سرمایه‌گذاران خود را محدود به QEPها می‌کنند، می‌توانند از معافیت از چندین مقررات کمیسیون بورس و اوراق بهادار (SEC) برخوردار شوند. این معافیت به مدیران صندوق‌ها آزادی بیشتری در تصمیمات سرمایه‌گذاری می‌دهد و امکان ریسک‌ها و پاداش‌های بزرگ‌تر نسبت به سایر سرمایه‌گذاری‌ها را فراهم می‌کند.

صندوق‌های پوشش ریسک توسط بسیاری از افراد به دلیل افزودن مشتقات پرریسک و مبتنی بر اهرم به سیستم بانکی، در بحران مالی ۲۰۰۷-۲۰۰۸ مقصر شناخته شده‌اند. این سرمایه‌گذاری‌ها در بازار صعودی بازده بالایی داشتند اما کاهش بازار را تشدید کردند.

QEP در مقایسه با سرمایه‌گذاران معتبر و CPOها

شرکت‌کنندگان واجد شرایط مشابه سرمایه‌گذاران معتبر هستند، زیرا هر دو باید نیازهای مشخصی از لحاظ درآمد و دارایی خالص را برآورده کنند. تفاوت اصلی این است که QEPها فرض می‌شوند درک پیچیده‌ای از معاملات دارایی‌های پرریسک مانند معاملات آتی و صندوق‌های پوشش ریسک دارند.

افرادی که پول دریافت می‌کنند تا در یک استخر کالا (Commodity Pool) مانند صندوق پوشش ریسک استفاده کنند، ملزم به ثبت‌نام به عنوان اپراتور استخر کالا (Commodity Pool Operator – CPO) هستند. CPOها باید از الزامات افشای قانون تبادل کالا و کمیسیون معاملات آتی کالا پیروی کنند. در حالی که سرمایه‌گذاران در صندوق‌های پوشش ریسک باید QEP باشند، مدیران صندوق‌های پوشش ریسک باید هم QEP و هم CPO باشند.