مشارکت بیمه ملی چیست؟

مشارکت بیمه ملی (NIC) مالیاتی است که توسط کارمندان و کارفرمایان بریتانیایی پرداخت می‌شود تا برنامه‌های مزایای دولتی مانند مراقبت‌های بهداشتی همگانی، برنامه بازنشستگی عمومی و مزایای بیکاری را تأمین مالی کند. این مشارکت‌ها از طریق کسر از حقوق و بر اساس معیارهایی مانند سن و درآمد کارمند انجام می‌شود. افراد برای پرداخت NIC نیاز به یک شماره بیمه ملی دارند که توسط دولت فدرال صادر می‌شود. سیستم NIC مشابه سیستم قانون مشارکت‌های بیمه فدرال (FICA) در ایالات متحده عمل می‌کند.

نکات کلیدی

• مشارکت‌های بیمه ملی مالیات‌هایی هستند که توسط کارمندان و کارفرمایان در بریتانیا پرداخت می‌شوند.
• بیمه ملی اصطلاحی کلی برای مراقبت‌های بهداشتی همگانی، برنامه بازنشستگی عمومی و مزایای بیکاری است.
• کارمندان می‌توانند پرداخت‌های داوطلبانه اضافی انجام دهند تا میزان مستمری که در نهایت مستحق دریافت آن هستند را افزایش دهند.

نحوه عملکرد مشارکت‌های بیمه ملی (NICs)

بیمه ملی مالیاتی است که توسط افراد و شرکت‌ها در بریتانیا پرداخت می‌شود و مشابه مالیات کسر از حقوق FICA در ایالات متحده است. کارمندان و کارفرمایان هر دو سهمی از مشارکت‌های بیمه ملی را پرداخت می‌کنند که توسط کارفرما از طریق کسر حقوق جمع‌آوری می‌شود. افراد خوداشتغال هر دو بخش را پرداخت می‌کنند. کارفرمایان به طور منظم این مشارکت‌ها را به اداره درآمد و گمرکات اعلی‌حضرت (HMRC) گزارش می‌دهند.

برای شروع پرداخت، افراد باید یک شماره بیمه ملی داشته باشند که مشابه شماره تأمین اجتماعی (SSN) در ایالات متحده است. مالیات‌دهندگان می‌توانند به صورت آنلاین برای شماره بیمه ملی درخواست دهند. این شماره برای هر فرد منحصربه‌فرد است، بنابراین مشارکت‌ها تنها در برابر نام یک مالیات‌دهنده ثبت می‌شوند.

مالیات‌دهندگان باید NIC را پرداخت کنند، مشروط به اینکه شرایط زیر را داشته باشند:

• ۱۶ سال یا بیشتر سن داشته باشند.
• بیش از ۲۴۲ پوند در هفته درآمد داشته باشند یا خوداشتغال باشند و سود سالانه‌ای بیش از ۱۲,۵۷۰ پوند داشته باشند.

کارمندان همچنین می‌توانند مشارکت‌های داوطلبانه اضافی انجام دهند تا در آینده واجد شرایط دریافت مستمری بالاتری شوند. افراد خوداشتغال و شهروندان بریتانیایی که در خارج از کشور کار می‌کنند نیز می‌توانند مشارکت‌های داوطلبانه برای واجد شرایط شدن برای مستمری انجام دهند.

NICها برای تأمین مالی برنامه‌های مزایای مختلف جمع‌آوری می‌شوند. این کار با تقسیم کارمندان به طبقات مختلف انجام می‌شود. جدول زیر این طبقات و برنامه‌های مزایایی که تأمین مالی می‌کنند را نشان می‌دهد:

واقعیت سریع :

• مستمری پایه دولتی در بریتانیا ۱۵۶.۲۰ پوند در هفته است.
• مستمری جدید کامل دولتی ۲۰۳.۸۵ پوند در هفته است.

دسته‌بندی‌ها و نرخ‌های مشارکت‌های بیمه ملی (NICs)

کارمندان به دسته‌های مختلفی تقسیم می‌شوند:

دسته‌های دیگری برای مالیات‌دهندگان شاغل در مناطق آزاد وجود دارد. افرادی که NIC پرداخت نمی‌کنند با حرف X دسته‌بندی می‌شوند.

هر یک از این دسته‌ها بر اساس میزان درآمد هفتگی نرخ متفاوتی دارند:

کارمندی که کمتر از ۳۵ سال کار کند یا انتظار داشته باشد که کمتر از ۳۵ سال کار کند، بدون پرداخت مشارکت‌های داوطلبانه اضافی واجد شرایط دریافت حداکثر مزایای مستمری نخواهد بود. پرداخت‌ها ممکن است برای کارمندانی که مشارکت‌های داوطلبانه انجام می‌دهند یا دریافت مزایا را تا سنی بالاتر به تعویق می‌اندازند، بیشتر باشد.

تاریخچه مشارکت‌های بیمه ملی (NICs)

کارمندان بریتانیایی از سن ۱۶ سالگی تا سن بازنشستگی رسمی، که برای اکثر افراد ۶۵ سال است اما به تدریج به ۶۷ سال افزایش می‌یابد، بیمه ملی را پرداخت می‌کنند. این سیستم با قانون بیمه ملی ۱۹۱۱ آغاز شد و در ابتدا محدود به مزایای بیکاری تأمین‌شده توسط دولت بود.

در آن زمان، بیمه درمانی و مزایای مستمری توسط اتحادیه‌های کارگری خصوصی و انجمن‌های حرفه‌ای تأییدشده مدیریت می‌شد. مستمری سالمندی به افراد بالای ۷۰ سال پرداخت می‌شد، در زمانی که تنها یک نفر از هر چهار بریتانیایی تا این سن زنده می‌ماند.

تا زمان نزدیک به پایان جنگ جهانی دوم، دولت شروع به بررسی گسترش شبکه ایمنی اجتماعی در بریتانیا کرد. در مارس ۱۹۴۳، نخست‌وزیر وینستون چرچیل در یک پخش رادیویی وعده یک سیستم "بیمه اجباری ملی برای همه طبقات برای همه مقاصد از گهواره تا گور" را داد.

این سیستم تا سال ۱۹۴۸ به طور کامل پیاده‌سازی نشد. مجموعه‌ای از گسترش‌ها در قرن بیستم دامنه آن را گسترش داد تا بودجه‌ای برای خدمات بهداشت ملی ، برنامه مستمری بازنشستگی عمومی و مزایای بیکاری فراهم کند.

شماره بیمه ملی چیست؟

شماره بیمه ملی در بریتانیا یک شناسه منحصربه‌فرد است که به یک فرد خاص اختصاص داده می‌شود. این شماره برای مدیریت سیستم بیمه ملی کشور استفاده می‌شود و مشابه شماره تأمین اجتماعی در ایالات متحده است. شماره بیمه ملی فرد اطمینان می‌دهد که مشارکت‌های بیمه ملی در برابر نام آن‌ها ثبت می‌شود. افراد همچنین می‌توانند از آن برای ارجاع به مسائل مربوط به سیستم تأمین اجتماعی استفاده کنند.

آیا همه در بریتانیا مشارکت‌های بیمه ملی را پرداخت می‌کنند؟

افراد باید معیارهای واجد شرایط خاصی را برآورده کنند تا بتوانند مشارکت‌های بیمه ملی را آغاز کنند. کارمندان باید ۱۶ سال یا بیشتر سن داشته باشند و حداقل آستانه‌های درآمدی را داشته باشند. کارفرمایان معمولاً مشارکت‌های کارمندان را از طریق کسر حقوق کسر می‌کنند. افراد خوداشتغال مسئول پرداخت مشارکت‌های خود هستند. کارفرمایان حساب‌های منظمی از مشارکت‌های کارمندان را به HMRC ارائه می‌دهند و فرم P45 را هنگام خاتمه کار کارمند تکمیل می‌کنند.

مشارکت‌های بیمه ملی چه چیزهایی را تأمین مالی می‌کنند؟

مشارکت‌های بیمه ملی که توسط کارمندان در بریتانیا پرداخت می‌شود، برای تأمین مالی برنامه‌های مزایای اجتماعی مختلف استفاده می‌شود. این شامل سیستم مستمری کشور، مزایای بیکاری، مزایای بیماری و سایر موارد مرتبط است.

نتیجه‌گیری

بسیاری از کشورها سیستم‌هایی برای تأمین مالی برنامه‌های مزایای اجتماعی دارند. سیستم بیمه ملی در بریتانیا به مشارکت‌های کارمندان بالای ۱۶ سال وابسته است تا هزینه‌های مستمری بازنشستگی، مزایای بیکاری و سایر برنامه‌های اجتماعی مرتبط را تأمین کند. افراد باید یک شماره بیمه ملی معتبر داشته باشند تا مشارکت‌ها انجام شود. مشارکت‌های بیمه ملی مشابه سیستم FICA در ایالات متحده است که تأمین اجتماعی و مدیکر را تأمین مالی می‌کند.