خرید و نگهداری چیست؟

خرید و نگهداری یک استراتژی سرمایه‌گذاری غیرفعال است که در آن سرمایه‌گذار سهام (یا انواع دیگر اوراق بهادار مانند ETFها) را می‌خرد و صرف نظر از نوسانات بازار، آنها را برای مدت طولانی نگه می‌دارد. سرمایه‌گذاری که از استراتژی خرید و نگهداری استفاده می‌کند، فعالانه سرمایه‌گذاری‌ها را انتخاب می‌کند، اما هیچ نگرانی در مورد حرکات کوتاه مدت قیمت و شاخص‌های فنی ندارد. بسیاری از سرمایه‌گذاران افسانه‌ای مانند وارن بافت و جک بوگل، رویکرد خرید و نگهداری را به عنوان ایده‌آل برای افرادی که به دنبال بازده بلندمدت سالم هستند، تحسین می‌کنند.

نکات کلیدی

• خرید و نگهداری یک استراتژی غیرفعال بلندمدت است که در آن سرمایه‌گذاران صرف نظر از نوسانات کوتاه مدت، یک پورتفوی نسبتاً پایدار را در طول زمان حفظ می‌کنند.
• سرمایه‌گذاران خرید و نگهداری به طور متوسط ​​در بازه‌های زمانی طولانی‌تر و پس از کسر هزینه‌ها، عملکرد بهتری نسبت به مدیریت فعال دارند و معمولاً می‌توانند مالیات بر سود سرمایه را به تعویق بیندازند.
• با این حال، منتقدان استدلال می‌کنند که سرمایه‌گذاران خرید و نگهداری ممکن است در زمان‌های بهینه فروش نکنند.

نحوه عملکرد خرید و نگهداری

خرد متعارف سرمایه‌گذاری نشان می‌دهد که با یک افق زمانی طولانی، سهام بازده بالاتری نسبت به سایر طبقات دارایی مانند اوراق قرضه ارائه می‌دهد. با این حال، بحثی در مورد اینکه آیا استراتژی خرید و نگهداری بر استراتژی سرمایه‌گذاری فعال برتری دارد یا خیر، وجود دارد. هر دو طرف استدلال‌های معتبری دارند، اما استراتژی خرید و نگهداری مزایای مالیاتی دارد زیرا سرمایه‌گذار می‌تواند مالیات بر سود سرمایه را در سرمایه‌گذاری‌های بلندمدت به تعویق بیندازد.خرید سهام عادی به معنای مالکیت یک شرکت است. مالکیت دارای امتیازاتی است که شامل حق رای و سهمی در سود شرکت با رشد شرکت می‌شود. سهامداران به عنوان تصمیم‌گیرندگان مستقیم عمل می‌کنند و تعداد آرای آنها برابر با تعداد سهامی است که دارند. سهامداران در مورد مسائل حیاتی مانند ادغام و اکتساب رای می‌دهند و مدیرانی را برای هیئت مدیره انتخاب می‌کنند. سرمایه‌گذاران فعال با دارایی‌های قابل توجه، نفوذ قابل توجهی بر مدیریت دارند و اغلب به دنبال کسب نمایندگی در هیئت مدیره هستند.با درک اینکه تغییر زمان می‌برد، سهامداران متعهد استراتژی‌های خرید و نگهداری را اتخاذ می‌کنند. سرمایه‌گذاران خرید و نگهداری به جای برخورد با مالکیت به عنوان یک وسیله کوتاه مدت برای سود در حالت یک معامله‌گر روزانه، سهام را در بازارهای صعودی و نزولی نگه می‌دارند. بنابراین صاحبان سهام، ریسک نهایی شکست یا پاداش عالی افزایش قابل توجه را متحمل می‌شوند.

خرید و نگهداری اغلب به عنوان معامله موقعیتی نیز نامیده می‌شود.

مدیریت فعال در مقابل غیرفعال

بحث در مورد سبک‌های مدیریت غیرفعال در مقابل فعال همچنان ادامه دارد. سرمایه‌گذار خرید و نگهداری، سبک مدیریت غیرفعال را منعکس می‌کند. در مورد یک صندوق سرمایه‌گذاری مشترک یا صندوق قابل معامله در بورس، پورتفوهای شاخص، شاخص معیار رایج را منعکس می‌کنند.همانطور که شاخص‌ها دوباره متعادل می‌شوند و وزن‌ها نسبت به ارزش بازار افزایش می‌یابند، نرخ گردش مالی که اغلب در بین صندوق‌های غیرفعال (مانند پورتفوی شاخص S&P 500) زیر 5٪ است، بسیار پایین باقی می‌ماند زیرا مدیران بر مسائل در کل بازار تمرکز می‌کنند. سهام تا زمانی که جزء شاخص‌ها باقی بمانند، نگهداری می‌شوند.حتی اگر اوراق بهادار خریداری شده را برای بلندمدت نگه دارید، همچنان باید نوسانات قیمت را در نظر بگیرید و به عملکرد آنها توجه کنید.

مثال واقعی از خرید و نگهداری

مثالی از استراتژی خرید و نگهداری که می‌توانست بسیار خوب عمل کند، خرید سهام اپل (AAPL) است. اگر سرمایه‌گذاری در ژانویه 2008، 100 سهم را به قیمت پایانی 18 دلار به ازای هر سهم خریداری کرده بود و سهام را تا ژانویه 2019 نگه می‌داشت، سهام به 157 دلار به ازای هر سهم افزایش می‌یافت. این بازده تقریباً 900 درصدی در کمی بیش از 10 سال است.کسانی که مخالف استفاده از یک استراتژی بلندمدت هستند، ادعا می‌کنند که سرمایه‌گذاران با تحمل نوسانات به جای تثبیت سود، از سود صرف نظر می‌کنند و از زمان‌بندی بازار غافل می‌شوند. برخی از متخصصان وجود دارند که به طور مرتب با استراتژی‌های معاملاتی کوتاه مدت موفق می‌شوند، اما ریسک‌ها می‌توانند بالاتر باشند. موفقیت سرمایه‌گذاری نیز با وفاداری، تعهد به مالکیت و پیگیری ساده ثبات یا عدم حرکت از موقعیت انتخابی حاصل می‌شود.