بند نگهداری با تولید چیست؟

بند «نگهداری با تولید» (Held-By-Production) شرطی در اجاره‌نامه املاک نفت یا گاز طبیعی است که به اجاره‌کننده، معمولاً یک شرکت انرژی، اجازه می‌دهد فعالیت‌های حفاری را در ملک ادامه دهد، مشروط بر اینکه ملک به‌طور اقتصادی حداقل مقدار مشخصی از نفت یا گاز تولید کند. این بند حق اجاره‌کننده برای بهره‌برداری از ملک را فراتر از دوره اولیه اجاره تمدید می‌کند. این شرط همچنین در اجاره‌نامه‌های املاک معدنی وجود دارد.

نکات کلیدی

• بندهای نگهداری با تولید به شرکت‌های استخراج‌کننده نفت، گاز و مواد معدنی اجازه می‌دهند اجاره‌نامه‌های زمین خود را پس از انقضا تمدید کنند، به شرطی که معادن همچنان تولیدی باشند.
• بندهای نگهداری با تولید همچنین به عنوان «بند هابندوم» (habendum clause) شناخته می‌شوند.
• شرکت‌های معدنی به دنبال بندهای نگهداری با تولید هستند تا قیمت اجاره را در مناطق بالقوه «داغ» تولید تثبیت کنند.

نحوه عملکرد بند نگهداری با تولید

بند نگهداری با تولید به شرکت‌های انرژی امکان می‌دهد از مذاکره مجدد اجاره‌نامه‌ها پس از انقضای دوره اولیه (اصلی) اجتناب کنند و به آن‌ها اجازه می‌دهد تحت یک دوره ثانویه برای کل چرخه اقتصادی یک میدان نفت یا گاز فعالیت کنند. این امر منجر به صرفه‌جویی قابل‌توجهی برای آن‌ها می‌شود، به‌ویژه در مناطق جغرافیایی که به دلیل تولید فراوان از چاه‌های نفت و گاز «داغ» شده‌اند. با توجه به روند صعودی قیمت املاک در چنین مناطقی، دارندگان اجاره‌نامه به‌طور طبیعی قیمت‌های بسیار بالاتری برای مذاکره مجدد اجاره‌نامه‌ها درخواست می‌کنند.

بند هابندوم

طبق گفته شرکت حقوقی هلند و هارت، بند نگهداری با تولید در یک اجاره‌نامه همچنین می‌تواند به عنوان بند هابندوم شناخته شود. بند هابندوم در یک اجاره‌نامه نفت و گاز معمولاً شامل دو دوره جداگانه است: دوره اولیه و دوره ثانویه. دوره اولیه یک دوره زمانی ثابت است که در آینده منقضی می‌شود. دوره ثانویه زمانی نامحدود دارد. تا زمانی که نفت و گاز تولید می‌شود، اجاره‌نامه همچنان معتبر باقی می‌ماند.

اجاره‌نامه حقوق معدنی

نگهداری با تولید نوعی اجاره‌نامه حقوق معدنی برای شرکت نفتی است، جایی که شرکت نفتی که تأسیسات تولیدی را در زمین مالک دیگری اداره می‌کند، حق دسترسی به مواد معدنی یا ذخایر در آن زمین را فراتر از دوره توافق‌شده اولیه اجاره‌نامه دارد.

این موضوع به‌ویژه پس از رونق نفت شیل در ایالات متحده و کانادا اهمیت پیدا کرده است. زمین‌هایی با این منابع شیل می‌توانند ارزش قابل‌توجهی داشته باشند. با این حال، برای برخی از مالکان زمین، رونق شیل خبر خوشایندی نیست زیرا بندهای نگهداری با تولید آن‌ها را از سود اجاره‌نامه محروم کرده است.

تحت بندهای نگهداری با تولید، شرکت‌های نفتی می‌توانند کنترل کل اجاره‌نامه را حفظ کنند، به شرطی که حداقل یک چاه با تولید «حداقل مقدار پرداخت» نفت یا گاز در ملک وجود داشته باشد. (حداقل مقادیر پرداخت معمولاً به‌عنوان ارزش تولید نفت تعریف می‌شود که از هزینه‌های عملیاتی فراتر می‌رود.) این می‌تواند درگیری قابل‌توجهی بین مالکان زمین و شرکت‌های نفت و گاز فعال در آنجا ایجاد کند.

نمونه‌هایی از بند نگهداری با تولید

طبق بنیاد قانون و مواد معدنی انرژی، استفاده از بندهای نگهداری با تولید پس از آن که شرکت مستقل گاز طبیعی رنج ریسورس در سال 2007 شروع به حفاری چاه‌های بسیار سودآور افقی و هیدرولیکی در شهرستان واشنگتن، پنسیلوانیا کرد، به‌طور چشمگیری افزایش یافت.

هنگامی که صنعت از موفقیت‌های رنج با تکنیک جدید آگاه شد، شرکت‌های دیگر شروع به اجاره املاک برای توسعه با قیمت‌های سرسام‌آور کردند. «رقابت برای زمین باعث شد قیمت‌های اجاره از قیمت‌های تاریخی 1 دلار به ازای هر هکتار به 500 دلار به ازای هر هکتار، سپس به 1,000 دلار به ازای هر هکتار، و سپس تا 10,000 دلار و بیشتر به ازای هر هکتار افزایش یابد.»

برای محافظت از سرمایه‌گذاری‌های خود در برابر افزایش قیمت‌ها، شرکت‌ها به دنبال بندهای نگهداری با تولید در اجاره‌نامه‌های جدید خود بودند و در برخی موارد به دنبال خرید اجاره‌نامه‌های قدیمی برای چاه‌های با عملکرد ضعیف بودند و از فناوری جدید شکستگی هیدرولیکی برای افزایش سود استفاده کردند.