طلا در مسیر دومین افت ماهانه؛ مقاومت‌های پیش رو کدام‌اند؟

به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز قیمت طلا در معاملات روز پنج‌شنبه ۲۹ اکتبر ۲۰۲۶، پس از عقب‌نشینی به کف روزانه، اندکی بهبود یافت؛ بااین‌حال، این بازیابی نتوانست فشار نزولی معاملات را برطرف کند. طلا در ساعات ابتدایی نشست معاملاتی اروپا همچنان زیر سطح ۴٬۰۵۰ دلار قرار داشت و حوالی ۴٬۰۴۰ دلار معامله می‌شد. افت حدود ۰٫۷ درصدی قیمت در این مقطع نشان می‌دهد که خریداران، دست‌کم در کوتاه‌مدت، برای بازگرداندن قیمت به سطوح بالاتر با موانع مهمی مواجه هستند.

عامل اصلی محدودکننده رشد طلا، تقویت مجدد دلار پس از اصلاح نزولی روز چهارشنبه است. دلار که پیش‌تر به بالاترین سطح خود در دو هفته اخیر رسیده بود، پس از عقب‌نشینی اولیه در پی اعلام تصمیم سیاست پولی، بار دیگر تقاضا جذب کرد. این تغییر رفتار باعث شده است که واکنش مثبت طلا به نوسان‌های اخیر هنوز به یک حرکت صعودی پایدار تبدیل نشود. در چنین شرایطی، هرچند خرید در محدوده‌های پایین‌تر امکان بازیابی مقطعی قیمت را فراهم می‌کند، جهت کلی معاملات همچنان تحت تأثیر نرخ‌های بهره، ارزش دلار و انتظارات تورمی قرار دارد.

رفتار قیمت در پایان معاملات چهارشنبه نیز همین وضعیت را منعکس می‌کرد. هر اونس طلای نقدی در اواخر معاملات نیویورک نزدیک به ۴٬۰۵۶٫۸۰ دلار قرار گرفت و تغییر محسوسی نسبت به روز قبل ثبت نکرد. ثبات نسبی در پایان نشست، در کنار افت قیمت در ساعات ابتدایی روز پنج‌شنبه، بیانگر آن است که بازار هنوز در حال ارزیابی پیامدهای تصمیم بانک مرکزی و میزان احتمال تشدید سیاست پولی در ماه‌های آینده است. بنابراین، بازگشت محدود قیمت از کف روزانه را نمی‌توان به‌تنهایی نشانه‌ای از پایان فشار فروش دانست.

بازگشت دلار، مانع تثبیت طلا در بالای ۴٬۰۵۰ دلار شده است

بانک مرکزی آمریکا در پایان نشست سیاست پولی ماه اکتبر، نرخ بهره را مطابق انتظارات در محدوده ۳٫۷۵ تا ۴ درصد ثابت نگه داشت. بااین‌حال، نتیجه رأی‌گیری ۱۰ به ۲ نشان داد که درباره مسیر مناسب سیاست پولی همچنان اختلاف‌نظر وجود دارد. لیزا کوک، عضو هیئت‌مدیره فدرال رزرو، و بت همک، رئیس فدرال رزرو کلیولند، از افزایش فوری ۰٫۲۵ واحد درصدی نرخ بهره حمایت کردند. مخالفت این دو مقام با ثابت نگه داشتن نرخ‌ها، توجه معامله‌گران را به احتمال اتخاذ سیاستی سخت‌گیرانه‌تر در نشست‌های آینده جلب کرد.

کوین وارش، رئیس فدرال رزرو، نیز در نشست خبری پس از اعلام تصمیم تأکید کرد که مهار تورم همچنان اهمیت بالایی دارد و خطرهای ناشی از تنش‌های ژئوپلیتیکی را نمی‌توان نادیده گرفت. او همچنین اعلام کرد که خارج از شرایط بحرانی، اعتقاد چندانی به ارائه راهنمایی صریح درباره تصمیم‌های آینده نرخ بهره ندارد. این رویکرد به آن معناست که بازار نمی‌تواند صرفاً به اتکای اظهارنظرهای مقدماتی درباره ماه‌های آینده، مسیر سیاست پولی را با اطمینان مشخص کند. در نتیجه، داده‌های اقتصادی و ارزیابی تازه سیاست‌گذاران از تورم، نقش مهم‌تری در تعیین انتظارات خواهند داشت.

بر اساس ابزار FedWatch گروه CME، معامله‌گران در حال حاضر حدود ۸۰ درصد احتمال برای افزایش نرخ بهره در نشست دسامبر در نظر گرفته‌اند. چنین احتمالی، به‌ویژه اگر با تداوم فشارهای تورمی همراه شود، می‌تواند تقاضا برای دلار را تقویت کند و شرایط را برای رشد طلا دشوارتر سازد. علت این رابطه آن است که طلا برخلاف دارایی‌های مبتنی بر پرداخت بهره، درآمد دوره‌ای ایجاد نمی‌کند؛ بنابراین، افزایش بازده مورد انتظار دارایی‌های بهره‌زا می‌تواند هزینه فرصت نگهداری طلا را بالا ببرد. این عامل در شرایطی که دلار نیز تقویت می‌شود، فشار مضاعفی بر قیمت وارد می‌کند.

تورم پایدار هزینه نگهداری طلا را بالا نگه می‌دارد

با وجود تثبیت نرخ بهره در نشست اخیر، این تصمیم به معنای پایان سیاست انقباضی یا منتفی شدن افزایش دوباره نرخ‌ها نیست. فدرال رزرو همچنان تورم را بالاتر از سطح مطلوب ارزیابی می‌کند و بر بازگشت به هدف ۲ درصدی تأکید دارد. تا زمانی که نشانه‌های روشنی از کاهش پایدار فشارهای قیمتی مشاهده نشود، بازار ممکن است احتمال تداوم نرخ‌های بهره بالا یا حتی تشدید سیاست پولی را در محاسبات خود حفظ کند. چنین وضعیتی می‌تواند از طریق حمایت از دلار و افزایش بازده اوراق خزانه، فضای رشد طلا را محدود کند.

فشارهای قیمتی ناشی از انرژی نیز به پیچیده‌تر شدن شرایط تورمی کمک می‌کنند. افزایش هزینه‌های مرتبط با انرژی می‌تواند از مسیر قیمت کالاها و خدمات به تورم عمومی منتقل شود و ارزیابی سیاست‌گذاران از زمان مناسب کاهش نرخ بهره را تغییر دهد. در این وضعیت، حتی اگر شاخص‌های کوتاه‌مدت نشانه‌هایی از تعدیل تورم نشان دهند، پایداری فشارهای هزینه‌ای ممکن است مانع از تغییر سریع رویکرد بانک مرکزی شود. برای طلا، اهمیت این مسئله در آن است که انتظارات نرخ بهره تنها به تصمیم اعلام‌شده در هر نشست وابسته نیست، بلکه به ارزیابی بازار از مسیر آینده سیاست پولی نیز بستگی دارد.

در کنار این عوامل، سطح بازده اوراق خزانه و قدرت دلار دو متغیر مهم برای توضیح ضعف اخیر طلا هستند. افزایش بازده اسمی می‌تواند جذابیت نسبی نگهداری طلا را کاهش دهد، درحالی‌که تقویت دلار معمولاً خرید این فلز را برای دارندگان ارزهای دیگر پرهزینه‌تر می‌کند. البته این رابطه در تمام مقاطع یکسان نیست و واکنش طلا به تغییرات نرخ بهره به عواملی مانند انتظارات تورمی، تقاضای دارایی امن و شرایط نقدینگی نیز بستگی دارد. بااین‌حال، هم‌زمانی دلار قوی و احتمال افزایش نرخ بهره در شرایط کنونی، توضیح مهمی برای باقی ماندن قیمت زیر مقاومت‌های کوتاه‌مدت فراهم می‌کند.

تنش‌های ژئوپلیتیکی میان تقاضای امن و فشار دلار موازنه ایجاد می‌کند

تنش‌های ژئوپلیتیکی همچنان یکی از عواملی هستند که می‌توانند مسیر قیمت طلا را از الگوی معمول رابطه میان نرخ بهره و دلار دور کنند. افزایش نااطمینانی سیاسی و امنیتی معمولاً تقاضا برای دارایی‌های امن را تقویت می‌کند؛ بااین‌حال، این تقاضا الزاماً به افزایش فوری طلا منجر نمی‌شود. واکنش نهایی قیمت به نحوه توزیع تقاضا میان دارایی‌های امن و همچنین تغییرات هم‌زمان نرخ بهره و ارزش دلار وابسته است. اگر جریان سرمایه در شرایط نااطمینانی بیشتر به سمت دلار حرکت کند، تقویت این ارز ممکن است بخشی از حمایت بالقوه طلا را خنثی کند.

از این منظر، بازار طلا با دو نیروی متفاوت روبه‌رو است. از یک طرف، تشدید تنش‌ها و افزایش نااطمینانی می‌تواند جذابیت نگهداری طلا را حفظ کند؛ از طرف دیگر، همین تحولات در صورت افزایش فشارهای تورمی و تقویت انتظارات انقباضی، ممکن است به حمایت از دلار و محدود شدن قیمت طلا منجر شوند. به همین دلیل، ارزیابی روند فعلی تنها بر اساس اخبار ژئوپلیتیکی تصویر کاملی ارائه نمی‌دهد. واکنش قیمت به داده‌های اقتصادی و نحوه تغییر انتظارات نرخ بهره نشان خواهد داد که کدام عامل در معاملات کوتاه‌مدت وزن بیشتری پیدا کرده است.

داده‌های تورمی می‌توانند مسیر معاملات طلا را روشن‌تر کنند

انتشار شاخص قیمت هزینه‌های مصرف شخصی یا PCE مربوط به ماه سپتامبر، از مهم‌ترین رویدادهای اقتصادی روز پنج‌شنبه به شمار می‌رود. این شاخص معیار ترجیحی فدرال رزرو برای ارزیابی تورم است و می‌تواند اطلاعات مهمی درباره میزان پایداری فشارهای قیمتی ارائه کند. اگر داده‌ها از تداوم تورم بالا حکایت داشته باشند، احتمال حفظ سیاست پولی سخت‌گیرانه‌تر می‌تواند تقویت شود؛ اتفاقی که در صورت حمایت از دلار، فشار نزولی بر طلا را افزایش می‌دهد. در مقابل، نشانه‌های کاهش تورم ممکن است بخشی از انتظارات مربوط به افزایش نرخ بهره را تعدیل کند و زمینه را برای بازیابی قیمت فراهم آورد.

برآورد اولیه رشد اقتصادی سه‌ماهه سوم نیز در کنار داده‌های تورمی اهمیت دارد. بازار علاوه بر بررسی شدت فشارهای قیمتی، به وضعیت فعالیت اقتصادی و میزان انعطاف‌پذیری اقتصاد در برابر نرخ‌های بهره بالا توجه می‌کند. ترکیب رشد اقتصادی و تورم می‌تواند برداشت معامله‌گران از تصمیم بعدی فدرال رزرو را تغییر دهد؛ به‌ویژه آنکه اختلاف‌نظر در رأی‌گیری اخیر نشان داده است که درباره شدت و زمان تغییر سیاست پولی اجماع کامل وجود ندارد. ازاین‌رو، واکنش طلا به داده‌های روز پنج‌شنبه ممکن است فراتر از اثر مستقیم یک شاخص باشد و انتظارات مربوط به مسیر نرخ بهره را نیز منعکس کند.

کانال نزولی در نمودار چهارساعته همچنان ساختار غالب است

از منظر تکنیکال، قیمت طلا طی حدود یک ماه گذشته در امتداد یک کانال نزولی حرکت کرده است؛ الگویی که با ثبت سقف‌های پایین‌تر و فشار فروش در موج‌های صعودی مشخص می‌شود. قیمت در نمودار چهارساعته همچنان پایین‌تر از میانگین متحرک نمایی ۱۰۰ دوره‌ای قرار دارد. باقی ماندن قیمت زیر این میانگین نشان می‌دهد که ساختار کوتاه‌مدت هنوز به نفع فروشندگان است و تا زمانی که مقاومت‌های نزدیک شکسته نشوند، بازیابی‌های مقطعی بیشتر می‌توانند در چارچوب اصلاحی روند نزولی ارزیابی شوند.

بااین‌حال، همه شاخص‌های مومنتوم یک پیام یکسان ندارند. اندیکاتور مکدی یا MACD به محدوده مثبت وارد شده و شاخص قدرت نسبی یا RSI در نزدیکی ۴۷٫۵ قرار دارد؛ سطحی که به محدوده خنثی نزدیک است. مثبت شدن مکدی می‌تواند نشان‌دهنده بهبود نسبی شتاب قیمت در کوتاه‌مدت باشد، اما به‌تنهایی برای تأیید بازگشت روند کفایت نمی‌کند. قرار گرفتن RSI در حوالی محدوده خنثی نیز نشان می‌دهد که فشار خرید هنوز به سطحی نرسیده است که بتوان از برتری روشن خریداران سخن گفت. در نتیجه، تعارض میان بهبود مومنتوم و ساختار نزولی قیمت همچنان پابرجاست.

در این نمای تکنیکال، نخستین مقاومت مهم در محدوده ۴٬۱۰۵ دلار قرار دارد که با میانگین متحرک نمایی ۱۰۰ دوره‌ای هم‌راستاست. در صورت عبور از این سطح، سقف کانال نزولی در حوالی ۴٬۱۲۵ دلار مقاومت بعدی محسوب می‌شود. نزدیک بودن این دو سطح می‌تواند بازیابی قیمت را با مانع مواجه کند؛ زیرا عبور از نخستین مقاومت به‌تنهایی به معنای خروج از ساختار نزولی نیست و برای تقویت احتمال تغییر روند، واکنش قیمت در محدوده سقف کانال نیز اهمیت دارد. در سمت مقابل، سطح روانی ۴٬۰۰۰ دلار نخستین حمایت قابل توجه است و مرز پایینی کانال در حدود ۳٬۹۴۶ دلار، حمایت بعدی را تشکیل می‌دهد.

مقاومت ۴٬۰۸۴ دلاری در برابر خریداران ایستاده است

در ارزیابی دیگری از نمودار چهارساعته، طلا پس از بازگشت از سطوح زیر ۴٬۰۰۰ دلار در اوایل هفته، در محدوده ۴٬۰۸۴ دلار با فشار فروش مواجه شده است. این سطح با یک خط روند نزولی هم‌پوشانی دارد که سقف‌های پایین‌تر از اواسط اکتبر را به یکدیگر متصل می‌کند. ناکامی قیمت در عبور از این مقاومت نشان می‌دهد که فروشندگان همچنان در محدوده‌های بالاتر فعال هستند و تلاش خریداران برای بازیابی قیمت هنوز به شکست معتبر ساختار نزولی منجر نشده است.

بر اساس این ارزیابی، حمایت نخست در ۴٬۰۲۴ دلار قرار دارد و پس از آن، سطح ۳٬۹۸۶ دلار می‌تواند به‌عنوان حمایت بعدی مطرح شود. در سمت صعودی، مقاومت ۴٬۰۸۴ دلار و سپس ۴٬۱۴۶ دلار اهمیت دارند. شاخص RSI نیز در این تحلیل نزدیک به ۴۸ قرار دارد که با وضعیت خنثی تا متمایل به نزولی سازگار است. تفاوت میان سطوح این ارزیابی و محدوده‌های حاصل از تحلیل کانال نزولی، به تفاوت در روش ترسیم مقاومت‌ها و مبنای تحلیل نمودار مربوط می‌شود؛ بنابراین، این اعداد باید در چارچوب همان ارزیابی تکنیکال مورد استفاده قرار گیرند و نباید بدون توجه به مبنای محاسبه با یکدیگر جایگزین شوند.

رفتار طلا در اطراف ۴٬۰۸۴ دلار می‌تواند سرنخ مهمی درباره قدرت بازیابی کوتاه‌مدت ارائه کند. تثبیت قیمت بالاتر از این سطح، مسیر حرکت به سمت مقاومت ۴٬۱۴۶ دلار را قابل بررسی می‌کند؛ در مقابل، افت به زیر حمایت ۴٬۰۲۴ دلار می‌تواند توجه بازار را به سطح ۳٬۹۸۶ دلار معطوف سازد. در عین حال، شکست حمایت ۴٬۰۰۰ دلار در تحلیل مبتنی بر کانال نزولی، محدوده ۳٬۹۴۶ دلار را نیز در معرض توجه قرار می‌دهد. اهمیت این سطوح در آن است که واکنش قیمت به آن‌ها می‌تواند مشخص کند آیا افت اخیر در حال گسترش است یا بازار ظرفیت بازیابی بیشتری دارد.

افت اکتبر، شکنندگی بازیابی طلا را برجسته می‌کند

عملکرد ماهانه طلا نیز از تداوم فشارهای اخیر حکایت دارد. قیمت این فلز در اکتبر حدود ۲٫۵ درصد کاهش یافته و در مسیر ثبت دومین افت ماهانه متوالی قرار گرفته است. این وضعیت در شرایطی شکل گرفته که قدرت دلار و بالا ماندن بازده اوراق خزانه، همچنان از عوامل محدودکننده رشد طلا هستند. تداوم این شرایط باعث شده است که بازیابی‌های کوتاه‌مدت هنوز نتوانند تصویر کلی عملکرد ماهانه را تغییر دهند. در نتیجه، بازار برای ارزیابی احتمال تثبیت قیمت به شواهد قوی‌تری نیاز دارد که هم از نمودار و هم از متغیرهای بنیادین قابل دریافت باشند.

در همین حال، تحلیلگران شرکت‌کننده در نظرسنجی رویترز، برآورد خود از قیمت طلا در سال ۲۰۲۶ را برای دومین فصل متوالی کاهش داده‌اند. فشار ناشی از بازده بالای اوراق خزانه و دلار قدرتمند از جمله دلایل مطرح‌شده برای این تعدیل بوده است. این تغییر در برآوردها به معنای تعیین قطعی مسیر آینده قیمت نیست، اما نشان می‌دهد که ارزیابی فعالان بازار از شرایط حمایت‌کننده طلا با محدودیت‌هایی روبه‌رو شده است. برای تحلیل وضعیت کنونی، مهم‌تر از این تعدیل، نحوه واکنش قیمت به سطوح حمایتی و مقاومتی و همچنین اطلاعات تازه درباره تورم و سیاست پولی است.

جمع‌بندی؛ تثبیت بالای مقاومت‌ها برای تغییر ساختار نزولی ضروری است

قیمت طلا در آغاز معاملات پنج‌شنبه، با وجود بازیابی از کف روزانه، همچنان زیر ۴٬۰۵۰ دلار قرار دارد و از فشار دلار و انتظارات مربوط به احتمال افزایش نرخ بهره تأثیر می‌پذیرد. تصمیم اخیر فدرال رزرو برای ثابت نگه داشتن نرخ بهره، به دلیل مخالفت دو مقام با عدم افزایش فوری نرخ‌ها و باقی ماندن نگرانی‌های تورمی، نتوانسته است فضای روشنی برای صعود ایجاد کند. در عین حال، مثبت شدن مکدی و قرار گرفتن RSI در محدوده خنثی نشان می‌دهد که کاهش شتاب نزولی در کوتاه‌مدت ممکن است؛ هرچند ساختار کانال نزولی همچنان پابرجاست.

در ادامه معاملات، محدوده ۴٬۰۲۴ تا ۳٬۹۸۶ دلار و سطح روانی ۴٬۰۰۰ دلار از منظر حمایت اهمیت دارند و در صورت تشدید فشار فروش، محدوده ۳٬۹۴۶ دلار نیز در ارزیابی کانال نزولی مطرح می‌شود. در سمت مقابل، عبور از مقاومت ۴٬۰۸۴ دلار می‌تواند راه را برای بررسی سطح ۴٬۱۴۶ دلار باز کند؛ درحالی‌که مقاومت‌های ۴٬۱۰۵ و ۴٬۱۲۵ دلار در تحلیل مبتنی بر میانگین متحرک و کانال نزولی همچنان اهمیت دارند. نتیجه داده‌های PCE و رشد اقتصادی سه‌ماهه سوم نیز می‌تواند از طریق تغییر انتظارات نرخ بهره بر این سطوح اثر بگذارد. تا زمانی که قیمت نتواند مقاومت‌های اصلی را پشت سر بگذارد و بالاتر از آن‌ها تثبیت شود، بازیابی فعلی بیشتر با یک حرکت اصلاحی در ساختار نزولی سازگار است.