اونس جهانی طلا پس از افت ۴ درصدی؛ مسیر بازگشت از کدام مقاومت می‌گذرد؟

به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز قیمت طلا در معاملات روز دوشنبه ۲۶ اکتبر، پس از ثبت کف سه‌ماهه در هفته گذشته، به محدوده بالای ۴۰۰۰ دلار بازگشت؛ اما کاهش بازده اوراق قرضه آمریکا و تضعیف دلار، در کنار نگرانی‌های تورمی و احتمال افزایش نرخ بهره، هنوز نتوانسته‌اند زمینه‌ساز تغییر قطعی روند نزولی این فلز گران‌بها شوند. در شرایطی که بازارها در انتظار تصمیم فدرال رزرو و انتشار داده‌های تورمی آمریکا هستند، محدوده‌های ۴۰۳۲، ۴۰۷۵ و ۳۹۴۶ دلار به سطوح تعیین‌کننده حرکت بعدی اونس جهانی تبدیل شده‌اند.

بازگشت طلا به بالای ۴۰۰۰ دلار؛ بهبود قیمت هنوز نشانه تغییر روند نیست

اونس جهانی طلا در آغاز معاملات آسیایی روز دوشنبه، پس از عقب‌نشینی شدید هفته گذشته، نشانه‌هایی از بازیابی قیمت را بروز داد و بالاتر از مرز روانی ۴۰۰۰ دلار معامله شد. این فلز گران‌بها که روز جمعه به پایین‌ترین سطح خود در سه ماه گذشته رسیده بود، با کاهش ارزش دلار آمریکا و عقب‌نشینی بازده اوراق قرضه از اوج‌های چندساله، توانست بخشی از فشار فروش اخیر را جبران کند. با این حال، اندازه این بازگشت همچنان محدود است و نمی‌توان آن را به‌تنهایی نشانه پایان روند نزولی دانست.

قیمت نقدی طلا در ساعات ابتدایی دوشنبه با رشد ۰.۴ درصدی به ۴۰۰۹.۸۷ دلار به‌ازای هر اونس رسید. این حرکت پس از افت حدود ۴ درصدی طلا در هفته گذشته اتفاق افتاد؛ کاهشی که شدیدترین افت هفتگی این فلز در بیش از چهار ماه اخیر محسوب می‌شود. شتاب نزولی هفته گذشته نشان داد که حتی در شرایط افزایش نااطمینانی‌های سیاسی و اقتصادی، تقاضا برای طلا ممکن است تحت تأثیر نیاز سرمایه‌گذاران به نقدینگی و تغییر انتظارات نرخ بهره قرار بگیرد.

بازگشت قیمت به بالای ۴۰۰۰ دلار از نظر روانی اهمیت دارد، اما برای ارزیابی پایداری آن باید رفتار طلا در برابر مقاومت‌های نزدیک و واکنش بازار به داده‌های اقتصادی پیش‌رو بررسی شود. شکست حمایت‌های کوتاه‌مدت در هفته گذشته، ساختار تکنیکال بازار را تضعیف کرده و باعث شده است که رشد فعلی بیش از آنکه نشانه آغاز یک روند صعودی جدید باشد، به‌عنوان حرکتی اصلاحی در چارچوب روند نزولی ارزیابی شود.

داده‌های تورمی آمریکا؛ مانعی برای بازیابی پایدار قیمت طلا

داده‌های اولیه شاخص مدیران خرید آمریکا در ماه اکتبر، تصویری متفاوت از وضعیت فعالیت اقتصادی و فشارهای قیمتی ارائه کردند. شاخص مدیران خرید بخش تولیدی که توسط اس‌اندپی گلوبال منتشر شده است، به ۵۶ واحد رسید و بالاترین سطح خود در ۵۳ ماه گذشته را ثبت کرد. این رقم همچنین از پیش‌بینی ۵۵.۶ واحدی بازار فراتر رفت و نشان داد فعالیت کارخانه‌ها همچنان از قدرت قابل‌توجهی برخوردار است.

در بخش خدمات، شاخص مدیران خرید مطابق انتظارات در سطح ۵۷.۹ واحد قرار گرفت؛ هرچند این رقم در مقایسه با ۵۸.۸ واحد ماه سپتامبر کاهش نشان می‌دهد. شاخص ترکیبی تولید نیز از اوج پنج‌ساله ۵۸.۴ واحدی ماه گذشته به ۵۷.۶ واحد رسید. بنابراین، با وجود کاهش محدود در برخی شاخص‌ها، فعالیت اقتصادی آمریکا همچنان در سطوح نسبتاً بالایی قرار دارد؛ موضوعی که می‌تواند به فدرال رزرو اجازه دهد در تصمیم‌گیری‌های پولی خود بر مهار تورم تمرکز بیشتری داشته باشد.

مهم‌ترین بخش این گزارش برای بازار طلا، افزایش شاخص قیمت‌های تولیدی بود. این شاخص به ۵۹.۸ واحد رسید که بالاترین سطح از اوت ۲۰۲۲ محسوب می‌شود. افزایش این شاخص نشان می‌دهد فشارهای قیمتی در بخش تولید همچنان جدی است و احتمال انتقال بخشی از هزینه‌ها به مصرف‌کنندگان وجود دارد. اگر این روند در ماه‌های آینده ادامه پیدا کند، دستیابی به هدف تورمی فدرال رزرو دشوارتر خواهد شد و احتمال حفظ سیاست پولی انقباضی برای مدت طولانی‌تر افزایش می‌یابد.

برای طلا، اهمیت این داده‌ها صرفاً به وضعیت فعلی اقتصاد آمریکا محدود نمی‌شود؛ بلکه انتظارات بازار از مسیر آینده نرخ بهره نیز اهمیت تعیین‌کننده‌ای دارد. هرگونه نشانه از تداوم تورم می‌تواند احتمال کاهش نرخ بهره را به تعویق بیندازد یا حتی زمینه افزایش دوباره آن را فراهم کند. در مقابل، کاهش فشارهای قیمتی می‌تواند انتظارات انبساطی‌تری ایجاد کند و از قیمت طلا حمایت کند. در مقطع کنونی، داده‌های قیمت‌محور آمریکا همچنان یکی از مهم‌ترین موانع پیش روی بازیابی پایدار این فلز گران‌بها هستند.

بازده اوراق قرضه و ارزش دلار؛ دو متغیر تعیین‌کننده مسیر اونس جهانی

کاهش شدید اخیر بازده اوراق قرضه آمریکا از اوج‌های چندساله، یکی از عوامل حمایتی برای طلا بوده است. بازده اوراق قرضه معمولاً در ارزیابی جذابیت نسبی دارایی‌های بدون بازده نقش مهمی دارد. هنگامی که بازده اوراق افزایش می‌یابد، هزینه فرصت نگهداری طلا بیشتر می‌شود؛ زیرا سرمایه‌گذاران می‌توانند از دارایی‌های بهره‌دار درآمد کسب کنند. در مقابل، کاهش بازده اوراق می‌تواند بخشی از این فشار را از دوش طلا بردارد.

دلار آمریکا نیز در این معادله نقش مستقیمی دارد. تضعیف دلار معمولاً خرید طلا را برای دارندگان ارزهای دیگر ارزان‌تر می‌کند و می‌تواند تقاضای بین‌المللی را افزایش دهد. در معاملات اخیر، دلار که از کف سه‌هفته‌ای خود فاصله گرفته بود، برای بازیابی قدرت با محدودیت‌هایی مواجه شد؛ موضوعی که به حفظ قیمت طلا در بالای ۴۰۰۰ دلار کمک کرد.

با این حال، تداوم حمایت دلار از طلا به مسیر داده‌های اقتصادی و پیام‌های فدرال رزرو وابسته است. اگر مقام‌های بانک مرکزی آمریکا بر ضرورت مهار تورم تأکید کنند، بازده اوراق و دلار ممکن است بار دیگر تقویت شوند و فشار نزولی بر اونس جهانی افزایش یابد. در مقابل، اگر اظهارات سیاست‌گذاران از نبود تمایل به تشدید فوری سیاست پولی حکایت داشته باشد، طلا می‌تواند فرصت بیشتری برای تثبیت قیمت پیدا کند.

از این منظر، کاهش بازده اوراق و تضعیف دلار فعلاً عوامل حمایتی کوتاه‌مدت محسوب می‌شوند، نه شواهد قطعی برای تغییر روند بازار. جهت حرکت بعدی طلا به این بستگی دارد که آیا این متغیرها در روزهای آینده نیز به نفع فلز گران‌بها باقی می‌مانند یا داده‌های تورمی و تصمیم‌های سیاست پولی دوباره فشار فروش را افزایش می‌دهند.

نشست فدرال رزرو؛ بازار در انتظار نشانه‌های تازه از نرخ بهره

مهم‌ترین رویداد هفته برای بازار طلا، نشست دو روزه کمیته بازار آزاد فدرال رزرو در روزهای ۲۷ و ۲۸ اکتبر است. انتظار غالب بازار این است که بانک مرکزی آمریکا در این نشست نرخ بهره را بدون تغییر نگه دارد؛ با این حال، تمرکز سرمایه‌گذاران صرفاً بر تصمیم نهایی نخواهد بود. لحن بیانیه سیاست پولی و اظهارات کوین وارش، رئیس فدرال رزرو، در کنفرانس خبری پس از نشست می‌تواند انتظارات مربوط به مسیر نرخ بهره در ماه‌های آینده را تغییر دهد.

از آنجا که در این نشست پیش‌بینی‌های اقتصادی جدیدی منتشر نمی‌شود، بازارها برای ارزیابی دیدگاه سیاست‌گذاران به جزئیات بیانیه و نحوه توصیف وضعیت تورم، فعالیت اقتصادی و شرایط مالی توجه ویژه‌ای خواهند داشت. اگر فدرال رزرو بر ماندگاری فشارهای تورمی تأکید کند، احتمال اتخاذ سیاستی سخت‌گیرانه‌تر در آینده افزایش می‌یابد. چنین پیامی می‌تواند مانع رشد طلا شود، حتی اگر نرخ بهره در همین نشست ثابت بماند.

بر اساس ابزار فدواچ گروه CME، بازار در حال حاضر حدود ۷۵ درصد احتمال می‌دهد که تا ماه دسامبر دست‌کم یک نوبت افزایش نرخ بهره اتفاق بیفتد. این انتظارات نشان می‌دهد که نگرانی درباره تورم همچنان در محاسبات معامله‌گران حضور دارد. هرگونه تغییر در این احتمال پس از نشست فدرال رزرو می‌تواند بر دلار، بازده اوراق قرضه و در نهایت قیمت اونس جهانی تأثیر بگذارد.

در کنار نشست فدرال رزرو، تصمیم‌های نرخ بهره بانک مرکزی نیوزیلند، بانک مرکزی اروپا و بانک مرکزی ژاپن نیز در همین هفته اعلام می‌شوند. این رویدادها ممکن است نوسانات بازار ارز را افزایش دهند و از این مسیر بر قیمت طلا اثر بگذارند. در مجموع، تا زمانی که جهت سیاست پولی آمریکا روشن‌تر نشود، تثبیت قیمت طلا بالاتر از ۴۰۰۰ دلار همچنان به واکنش بازار در برابر اخبار اقتصادی و تغییر انتظارات نرخ بهره وابسته خواهد بود.

تولید ناخالص داخلی و شاخص PCE؛ آزمون بعدی برای خریداران طلا

پس از نشست فدرال رزرو، انتشار گزارش مقدماتی تولید ناخالص داخلی آمریکا در سه‌ماهه سوم و شاخص قیمت مخارج مصرف شخصی، موسوم به PCE، در روز پنجشنبه از مهم‌ترین رویدادهای اقتصادی هفته خواهند بود. شاخص PCE معیار ترجیحی فدرال رزرو برای سنجش تورم است و تغییرات آن می‌تواند ارزیابی بازار از ضرورت ادامه سیاست پولی انقباضی را تحت تأثیر قرار دهد.

اگر داده‌های تورمی بالاتر از انتظارات باشند، احتمال حفظ نرخ بهره در سطوح بالا یا افزایش دوباره آن تقویت می‌شود. چنین شرایطی معمولاً برای طلا نامطلوب است؛ زیرا افزایش بازده دارایی‌های بهره‌دار می‌تواند سرمایه را از فلزات گران‌بها دور کند. در مقابل، کاهش فشارهای تورمی و نشانه‌های کند شدن اقتصاد ممکن است انتظارات مربوط به سیاست پولی را تعدیل کند و زمینه بازیابی بیشتر قیمت طلا را فراهم آورد.

در این میان، واکنش بازار به داده‌ها به تفاوت ارقام واقعی با انتظارات و پیامد آنها برای تصمیم‌های آتی بانک مرکزی بستگی خواهد داشت. حتی انتشار داده‌ای که در نگاه نخست مثبت یا منفی ارزیابی می‌شود، ممکن است در صورت تغییر انتظارات نرخ بهره، واکنشی متفاوت در بازار طلا ایجاد کند. به همین دلیل، معامله‌گران در آستانه این رویدادها ممکن است از اتخاذ موقعیت‌های پرریسک خودداری کنند و نوسانات قیمت در محدوده‌های حساس افزایش یابد.

شکست حمایت ۴۱۰۰ دلار ساختار کوتاه‌مدت طلا را تضعیف کرد

از منظر تکنیکال، اونس جهانی طلا پس از شکست حمایت محدوده ۴۱۰۰ دلار در هفته گذشته، همچنان با ساختاری نزولی در کوتاه‌مدت مواجه است. این سطح پیش‌تر بخشی از محدوده معاملاتی قیمت را تشکیل می‌داد، اما عبور نزولی از آن باعث شد نقش حمایتی خود را از دست بدهد. در شرایط فعلی، محدوده ۴۱۰۰ دلار به مقاومتی تبدیل شده است که بازگشت قیمت به بالای آن می‌تواند نخستین نشانه بهبود ساختار معاملاتی باشد.

قیمت طلا همچنین در نمودار چهار‌ساعته پایین‌تر از میانگین متحرک نمایی ۱۰۰ دوره‌ای قرار دارد. این میانگین در محدوده ۴۱۳۵.۹۵ دلار واقع شده و تلاش‌های اخیر برای عبور از آن با شکست مواجه شده است. تکرار این ناکامی‌ها نشان می‌دهد که فروشندگان همچنان در مسیر بازیابی قیمت فعال هستند و رشدهای کوتاه‌مدت با فشار عرضه مواجه می‌شوند.

علاوه بر این، طلا پایین‌تر از خط روند نزولی قرار دارد؛ خطی که با اتصال سقف‌های پایین‌تر شکل گرفته و از اواخر اوت مانع گسترش حرکت‌های صعودی شده است. باقی ماندن قیمت در زیر این خط روند و میانگین‌های متحرک، با تداوم برتری فروشندگان در کوتاه‌مدت سازگار است. در نتیجه، بازگشت قیمت به بالای ۴۰۰۰ دلار هنوز برای تأیید پایان روند نزولی کفایت نمی‌کند.

مقاومت‌های ۴۰۳۲ و ۴۰۷۵ دلار؛ محدوده‌ای که مسیر بازیابی را مشخص می‌کند

نخستین مقاومت مهم طلا در محدوده ۴۰۳۲ دلار قرار دارد. عبور از این سطح می‌تواند فضای بیشتری برای بازیابی قیمت ایجاد کند، اما مقاومت بعدی در ۴۰۷۵ دلار اهمیت بیشتری برای ارزیابی ساختار کوتاه‌مدت بازار دارد. تا زمانی که قیمت زیر این محدوده باقی بماند، احتمال آن وجود دارد که رشدهای مقطعی با افزایش عرضه مواجه شوند و حرکت صعودی در قالب اصلاحی محدود باقی بماند.

محدوده ۴۱۳۵.۹۵ دلار نیز به دلیل هم‌پوشانی با میانگین متحرک نمایی ۱۰۰ دوره‌ای، مانع تکنیکال دیگری در مسیر صعود محسوب می‌شود. عبور پایدار از این سطح می‌تواند شرایط را برای حرکت به سمت ۴۲۰۰ دلار فراهم کند. با این حال، رسیدن به این هدف مستلزم عبور از مقاومت‌های نزدیک‌تر و تغییر رفتار قیمت در برابر خط روند نزولی است؛ موضوعی که هنوز شواهد کافی برای تأیید آن وجود ندارد.

در سمت مقابل، محدوده ۳۹۴۶ تا ۳۹۶۳ دلار نخستین ناحیه حمایتی مهم طلا به شمار می‌رود. افت قیمت به زیر این محدوده، به‌ویژه در صورت بسته شدن کندل زیر ۳۹۴۶ دلار، می‌تواند فشار فروش را افزایش دهد و زمینه حرکت به سمت حمایت بعدی در ۳۸۹۰ دلار را فراهم کند. این سطوح در شرایط فعلی اهمیت بیشتری پیدا کرده‌اند؛ زیرا بازار پس از افت شدید هفته گذشته در حال آزمایش توان خریداران برای حفظ قیمت در بالای مرز روانی ۴۰۰۰ دلار است.

شاخص قدرت نسبی از احتمال بازگشت کوتاه‌مدت حکایت دارد، نه پایان روند نزولی

شاخص قدرت نسبی یا RSI در نمودار چهار‌ساعته طلا در نزدیکی سطح ۳۵ قرار دارد و پس از ورود به محدوده اشباع فروش، نشانه‌هایی از چرخش صعودی نشان می‌دهد. این وضعیت بیانگر آن است که شدت فروش در دوره اخیر افزایش یافته و امکان شکل‌گیری یک بازگشت کوتاه‌مدت وجود دارد. با این حال، قرار گرفتن شاخص در نزدیکی محدوده اشباع فروش به‌تنهایی به معنای پایان روند نزولی نیست و نمی‌تواند جایگزین تأیید قیمت در سطوح مقاومتی شود.

اگر طلا بتواند از مقاومت ۴۰۳۲ دلار عبور کند و سپس محدوده ۴۰۷۵ دلار را پس بگیرد، احتمال تقویت حرکت اصلاحی افزایش خواهد یافت. در ادامه، عبور پایدار از میانگین متحرک نمایی ۱۰۰ دوره‌ای در ۴۱۳۵.۹۵ دلار می‌تواند نشانه‌ای جدی‌تر از بهبود ساختار کوتاه‌مدت باشد. با این حال، شکست ناموفق مقاومت‌ها و بازگشت قیمت به زیر ۴۰۰۰ دلار می‌تواند بار دیگر فشار فروش را تشدید کند.

در سوی نزولی، از دست رفتن محدوده حمایتی ۳۹۴۶ تا ۳۹۶۳ دلار اهمیت ویژه‌ای دارد. بسته شدن قیمت زیر ۳۹۴۶ دلار می‌تواند احتمال حرکت به سمت ۳۸۹۰ دلار را افزایش دهد و نشان دهد که تقاضای فعلی برای جلوگیری از افت بیشتر کافی نبوده است. بنابراین، رفتار قیمت در اطراف این حمایت و واکنش آن به مقاومت‌های نزدیک، برای تشخیص قدرت خریداران در روزهای آینده تعیین‌کننده خواهد بود.

جمع‌بندی؛ تثبیت بالای ۴۰۰۰ دلار به تأیید بنیادی و تکنیکال نیاز دارد

اونس جهانی طلا در آغاز هفته با حمایت کاهش ارزش دلار و افت بازده اوراق قرضه آمریکا توانست بخشی از زیان‌های اخیر را جبران کند. کاهش قیمت نفت نیز تا اندازه‌ای از نگرانی‌های تورمی کاسته است؛ با این حال، شاخص قیمت‌های تولیدی آمریکا در بالاترین سطح خود از اوت ۲۰۲۲ قرار گرفته و احتمال تشدید دوباره سیاست پولی همچنان یکی از موانع اصلی بازیابی پایدار طلا محسوب می‌شود.

در جبهه تکنیکال، روند کوتاه‌مدت همچنان نزولی است و مقاومت‌های ۴۰۳۲ و ۴۰۷۵ دلار در مسیر بازیابی قرار دارند. محدوده ۴۱۳۵.۹۵ دلار نیز به‌عنوان محل میانگین متحرک نمایی ۱۰۰ دوره‌ای، سطح مهمی برای ارزیابی تغییر ساختار قیمت محسوب می‌شود. در مقابل، محدوده ۳۹۴۶ تا ۳۹۶۳ دلار نخستین حمایت جدی است و شکست آن می‌تواند مسیر حرکت به سمت ۳۸۹۰ دلار را باز کند.

در مجموع، بازگشت طلا به بالای ۴۰۰۰ دلار نشانه‌ای از کاهش موقت فشار فروش است، اما برای تأیید پایان روند نزولی کافی نیست. نشست فدرال رزرو در روزهای ۲۷ و ۲۸ اکتبر، گزارش مقدماتی تولید ناخالص داخلی و شاخص PCE در روز پنجشنبه، عوامل بنیادی مهمی هستند که می‌توانند جهت حرکت بعدی قیمت را مشخص کنند. تا زمانی که طلا نتواند مقاومت‌های کلیدی را پس بگیرد و هم‌زمان از حمایت داده‌های اقتصادی و تغییر انتظارات نرخ بهره برخوردار شود، احتمال ادامه نوسانات در چارچوبی نزولی همچنان مطرح خواهد بود.