افزایش استیکینگ و افت بازده؛ دو روند متفاوت در اقتصاد اتریوم

به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز اتریوم در معاملات چهارشنبه ۲۸ اکتبر ۲۰۲۶، در ساعات ابتدایی نشست اروپا، حوالی ۲٬۳۷۰ دلار قرار دارد. قیمت در طول روز حدود ۰٫۸ تا ۱ درصد افزایش داشته، هرچند نرخ‌های لحظه‌ای اندکی تفاوت دارند؛ برای نمونه، قیمت‌های گزارش‌شده در بایننس و اوکی‌اکس حدود ۲٬۳۷۰ تا ۲٬۳۷۱ دلار بوده و سقف‌های درون‌روزی نزدیک ۲٬۳۸۷ دلار ثبت شده‌اند. با این حال، پس از ناکامی در حفظ محدوده ۲٬۸۰۰ دلار در اوایل و میانه اکتبر، اتریوم همچنان در مرحله اصلاحی قرار دارد.

ارزش بازار اتریوم حدود ۲۸۲ تا ۲۸۷ میلیارد دلار برآورد می‌شود و عرضه در گردش آن نزدیک به ۱۲۲٫۲ میلیون ETH است. ارزش کاملاً رقیق‌شده یا FDV در داده‌های مورد اشاره حدود ۲۸۲٫۶ میلیارد دلار اعلام شده و نسبت FDV به ارزش بازار برابر با ۱٫۰ است؛ بنابراین، اختلاف معناداری میان این دو برآورد دیده نمی‌شود. این نسبت در برآورد ارائه‌شده صرف قابل‌توجهی بابت آزادسازی‌های آتی نشان نمی‌دهد. حجم معاملات ۲۴ساعته در دامنه‌ای حدود ۸ تا ۱۴ میلیارد دلار قرار دارد و برخی برآوردها محدوده ۸٫۳ تا ۱۴ میلیارد دلار را نشان می‌دهند. اتریوم همچنان دومین رمزارز بزرگ بازار پس از بیت‌کوین است.

فعالیت شبکه، تصویری متفاوت از نمودار قیمت ترسیم می‌کند

افت قیمت در اکتبر به کاهش ۱۰ تا ۱۶ درصدی انجامیده و جریان سرمایه صندوق‌های قابل معامله در بورس مبتنی بر اتریوم نیز بر احساسات بازار فشار گذاشته است. بر اساس داده‌های ارائه‌شده، خروج خالص سرمایه از ETFهای اسپات اتریوم آمریکا تا میانه اکتبر حدود ۱٫۱۸ میلیارد دلار بوده است. این خروج سرمایه با فشار فروش هم‌زمان شد؛ با این حال، اتریوم در سه‌ماهه سوم از شاخص S&P 500 عملکرد بهتری داشت.

در مقابل، شاخص‌های استفاده از شبکه و سپرده‌گذاری ETH همچنان قابل توجه‌اند. تا پایان سه‌ماهه سوم ۲۰۲۶، حدود ۴۳٫۸ میلیون ETH در استیکینگ قرار گرفته بود؛ معادل نزدیک به ۳۵٫۹ درصد از عرضه. استیکینگ با سپرده‌گذاری ETH، اعتبارسنجی و امنیت شبکه را پشتیبانی می‌کند و پاداش دارد. افزایش ETH سپرده‌گذاری‌شده، مشارکت بلندمدت را تقویت می‌کند، اما رشد قیمت به بازده، نقدشوندگی و تقاضا نیز وابسته است.

بازده سالانه‌شده استیکینگ به حدود ۲٫۶۳ درصد کاهش یافته، زیرا پاداش‌ها میان مجموعه بزرگ‌تری از مشارکت‌کنندگان تقسیم می‌شود. درآمد کارمزدها و ارزش قابل استخراج از ترتیب تراکنش‌ها یا MEV نیز در سه‌ماهه سوم حدود ۴۰٫۶ میلیون دلار بوده است. این رقم از تداوم فعالیت اقتصادی شبکه حکایت دارد، هرچند درآمد روزانه کاهش یافته است. گزارش فصلی استیکینگ Bitwise که در اکتبر منتشر شد نیز ثبت رکورد استیکینگ و کاهش بازده را تأیید کرده است.

دیفای و لایه‌های دوم ظرفیت شبکه را حفظ کرده‌اند

ارزش کل دارایی‌های قفل‌شده یا TVL اتریوم حدود ۴۸٫۱ میلیارد دلار گزارش شده است؛ رقمی که با وجود افت قیمت، ثبات نسبی اکوسیستم را نشان می‌دهد، هرچند کاهش جزئی ۲۴ساعته نیز گزارش شده است. حجم معاملات صرافی‌های غیرمتمرکز در ۲۴ ساعت حدود ۱٫۲۱ میلیارد دلار و حجم قراردادهای دائمی ۳۴۹ میلیون دلار بوده است. ارزش بازار استیبل‌کوین‌های مستقر در اکوسیستم حدود ۱۴۲٫۵ میلیارد دلار و تعداد آدرس‌های فعال روزانه نزدیک به ۴۷۶ هزار آدرس برآورد می‌شود.

لایه‌های دوم مانند Base و Arbitrum با هدف کاهش هزینه و افزایش ظرفیت پردازش فعالیت می‌کنند و برای امنیت یا تسویه به اتریوم متکی‌اند. رشد دارایی‌های دنیای واقعی توکنیزه‌شده یا RWA نیز به معنای نمایش دیجیتال دارایی‌هایی مانند اوراق بهادار و ابزارهای مالی روی بلاک‌چین است و می‌تواند کاربردهای تازه‌ای ایجاد کند. با این حال، تعداد تراکنش‌ها به‌تنهایی کافی نیست؛ کارمزد، نیاز به ETH، درآمد شبکه و رقابت بلاک‌چین‌ها نیز اهمیت دارند.

این موضوع برای اتریوم اهمیت ویژه‌ای دارد، زیرا توسعه اکوسیستم لزوماً با افزایش متناسب تقاضا برای توکن همراه نیست. هرچه سهم بیشتری از فعالیت اقتصادی در لایه‌های دوم انجام شود، نحوه انتقال ارزش به لایه اصلی و میزان استفاده از ETH در پرداخت کارمزدها و تسویه تراکنش‌ها اهمیت بیشتری پیدا می‌کند. در نتیجه، ارزیابی بنیادهای اقتصادی اتریوم علاوه بر بررسی حجم فعالیت شبکه، به کیفیت درآمدزایی و ارتباط آن با تقاضای دارایی نیز وابسته است.

جریان سرمایه نهادی هنوز با قدرت شبکه هم‌راستا نشده است

خروج حدود ۱٫۱۸ میلیارد دلار از ETFهای اسپات اتریوم تا میانه اکتبر، یکی از عوامل مهم ضعف قیمت در این دوره بوده است. این صندوق‌ها امکان مواجهه با قیمت ETH بدون نگهداری مستقیم رمزارز را می‌دهند؛ بااین‌حال، یک دوره خروج به‌تنهایی نشانه کاهش دائمی علاقه نهادی نیست. محصولات مرتبط با استیکینگ و گسترش زیرساخت‌های مالی سازمانی، از جمله فعالیت‌های مرتبط با بلک‌راک و نگهداری شرکتی ETH همراه با استیکینگ، همچنان از عوامل مورد توجه در افق بلندمدت هستند.

در داده‌های موجود، رویداد شرکتی برجسته‌ای مانند بازخرید سهام BitMine و استیکینگ ETH که بتواند روند قیمت را سریع تغییر دهد، دیده نمی‌شود؛ بااین‌حال، نهادهای مالی زیرساخت‌های خود را گسترش می‌دهند. تا زمان بهبود جریان ETFها یا تقاضای نقدی، رشد فعالیت درون‌زنجیره‌ای لزوماً ارزش بازار را بالا نمی‌برد؛ قیمت ETH همچنان به نقدینگی، انتظارات سرمایه‌گذاران و شرایط عمومی بازار حساس است.

این فاصله میان عملکرد شبکه و قیمت توکن یکی از محورهای اصلی ارزیابی اتریوم در اواخر اکتبر است. بازار ممکن است در یک مقطع، توسعه زیرساخت‌ها و افزایش استفاده از شبکه را مثبت ارزیابی کند، اما تا زمانی که این تحولات در قالب تقاضای پایدار یا جریان نقدینگی بیشتر منعکس نشوند، اثر آن‌ها بر قیمت محدود باقی بماند. از این منظر، بازگشت سرمایه به ETFها و بهبود تقاضای بازار نقدی می‌تواند در کنار شاخص‌های درون‌زنجیره‌ای، تصویر روشن‌تری از وضعیت اقتصادی اتریوم ارائه کند.

تأخیر در ارتقای هودی اهمیت اجرای نقشه راه را یادآوری می‌کند

ارتقای Glamsterdam روی شبکه آزمایشی Hoodi که برای ۲۶ اکتبر ۲۰۲۶ برنامه‌ریزی شده بود، به تعویق افتاد. بنیاد اتریوم در ۲۲ اکتبر اعلام کرد که توسعه‌دهندگان برای بررسی تعامل EIP-8037 با قراردادهای هوشمند مستقر روی شبکه اصلی، زمان‌بندی قبلی را لغو کرده‌اند و تاریخ تازه‌ای تعیین نشده است. این تغییر شامل حذف زمان‌بندی ارتقای لایه اجرا و لایه اجماع و همچنین کنارگذاشتن برنامه افزایش سقف گس Hoodi به ۲۰۰ میلیون در همان مرحله بود.

این تأخیر مربوط به شبکه آزمایشی است و به‌خودی‌خود اختلالی در شبکه اصلی نشان نمی‌دهد، اما اجرای نقشه راه به آزمون دقیق تغییرات پروتکل وابسته است. EIP-8037 باید هم با اهداف مقیاس‌پذیری سازگار باشد و هم تعامل قراردادهای موجود را حفظ کند؛ بنابراین اثر تأخیر را باید با تفکیک شبکه آزمایشی از شبکه اصلی سنجید.

از دید سرمایه‌گذاران، زمان‌بندی توسعه پروتکل می‌تواند بر انتظارات بلندمدت اثر بگذارد، اما هر تأخیر فنی الزاماً به معنای تضعیف بنیادهای شبکه نیست. اهمیت موضوع بیشتر در این است که تغییرات مربوط به ظرفیت پردازش، هزینه گس و رشد داده‌های شبکه باید بدون ایجاد اختلال در قراردادهای موجود اجرا شوند. به همین دلیل، اطمینان از اجرای صحیح ارتقاها برای اتریوم به‌اندازه سرعت توسعه آن اهمیت دارد.

شکست کانال صعودی، ساختار کوتاه‌مدت را تضعیف کرده است

از منظر تکنیکال، اتریوم پس از ناتوانی در تثبیت قیمت نزدیک ۲٬۸۰۰ دلار در اوایل و میانه اکتبر، بخش مهمی از رشد قبلی را پس داده است. قیمت در محدوده ۲٬۳۵۰ تا ۲٬۳۷۰ دلار قرار دارد و مرز پایینی کانال صعودی قبلی، در محدوده تقریبی ۲٬۴۰۰ تا ۲٬۵۰۰ دلار، شکسته شده است. این شکست ساختار کوتاه‌مدت را تضعیف کرده است؛ سقف‌های پایین‌تر در نمودار چهار‌ساعته و روزانه دیده می‌شود و قیمت هنوز مقاومت ازدست‌رفته را پس نگرفته است.

شاخص‌های مومنتوم پیام کاملاً یکدستی ندارند، اما تمایل کوتاه‌مدت همچنان محتاطانه است. شاخص قدرت نسبی RSI با دوره ۱۴ در بازه تقریبی ۵۵ تا ۶۹ قرار دارد؛ دامنه‌ای که از اشباع فروش عمیق حکایت نمی‌کند. MACD و SuperTrend سیگنال‌هایی مختلط تا متمایل به نزول ارائه می‌کنند. حجم معاملات بالا مانده، اما نسبت خرید به فروش تهاجمی در قراردادهای دائمی حدود ۰٫۹۷ گزارش شده که برتری نسبی فروشندگان فعال را نشان می‌دهد. کاهش موقعیت‌های باز در قراردادهای دائمی و نبود موقعیت‌های خرید بزرگ نیز با تضعیف اطمینان معامله‌گران اهرمی سازگار است، هرچند جهت حرکت بعدی قیمت را به‌تنهایی تعیین نمی‌کند.

ترکیب این شاخص‌ها نشان می‌دهد قیمت هنوز برای تغییر جهت به نشانه‌های قوی‌تری از تقاضا نیاز دارد. قرارگرفتن RSI در محدوده یادشده به معنای آن نیست که فشار فروش پایان یافته است؛ به‌ویژه آنکه شکست کانال قبلی و تشکیل سقف‌های پایین‌تر، ساختار قیمت را تضعیف کرده‌اند. در چنین شرایطی، بازپس‌گیری مقاومت‌های ازدست‌رفته اهمیت بیشتری از نوسان‌های مثبت کوتاه‌مدت دارد.

محدوده ۲٬۳۰۰ تا ۲٬۳۵۰ دلار نخستین آزمون تقاضاست

در سمت حمایت، محدوده ۲٬۳۰۰ تا ۲٬۳۵۰ دلار نخستین ناحیه مهم است. این محدوده با کف‌های نوسانی اخیر و ناحیه‌ای که در تحلیل عرضه و تقاضا به‌عنوان بلوک سفارش مطرح شده، هم‌پوشانی دارد. حفظ آن می‌تواند به تثبیت قیمت کمک کند؛ اما شکست پایدار، توجه بازار را به حمایت ۲٬۲۵۰ دلار معطوف می‌کند؛ سطحی هم‌راستا با ناحیه تقاضای شکل‌گرفته در شکست صعودی ماه اوت و یک بلوک سفارش صعودی در نمودار چهار‌ساعته.

در صورت عبور قیمت به زیر ۲٬۲۵۰ دلار، محدوده ۲٬۱۶۰ دلار با اصلاح فیبوناچی ۵۰ درصد و سطح ۲٬۰۰۰ دلار با فیبوناچی ۶۱٫۸ درصد اهمیت می‌یابند. در ادامه، ناحیه ۱٬۹۰۰ دلار به‌عنوان محل هم‌پوشانی یک بلوک سفارش مطرح است. این سطوح مسیر قطعی قیمت نیستند، بلکه نقاط احتمالی واکنش عرضه و تقاضا هستند. شکست ۲٬۲۵۰ دلار احتمال حرکت به سمت ۲٬۰۰۰ دلار و پایین‌تر را برجسته می‌کند.

نحوه واکنش قیمت به این حمایت‌ها می‌تواند اطلاعات بیشتری درباره قدرت خریداران پس از اصلاح اکتبر ارائه دهد. اگر اتریوم در محدوده ۲٬۳۰۰ تا ۲٬۳۵۰ دلار تثبیت شود، احتمال شکل‌گیری نوسان محدود افزایش می‌یابد؛ اما در صورت تداوم فشار فروش، حمایت ۲٬۲۵۰ دلار به سطحی مهم برای ارزیابی عمق اصلاح تبدیل می‌شود. از دست رفتن این ناحیه، توجه به سطوح پایین‌تر را پررنگ‌تر خواهد کرد.

بازپس‌گیری ۲٬۵۰۰ دلار برای تغییر مومنتوم ضروری است

در سوی مقابل، نخستین مانع جدی در محدوده ۲٬۴۵۰ تا ۲٬۵۰۰ دلار قرار دارد؛ ناحیه‌ای که با مرز ازدست‌رفته کانال صعودی و محدوده عرضه هم‌پوشانی دارد. عبور از این محدوده و تثبیت بالای آن می‌تواند نشانه احیای بخشی از ساختار قبلی باشد. در این حالت، محدوده ۲٬۶۰۰ تا ۲٬۷۲۰ دلار مقاومت بعدی است؛ ناحیه‌ای مرتبط با سقف‌های پیشین و اهداف احتمالی الگوی پرچم صعودی. مقاومت قوی‌تر نیز نزدیک ۲٬۸۰۰ دلار باقی می‌ماند؛ سطحی که حرکت نزولی اخیر از آن آغاز شد.

بنابراین، افزایش روزانه حدود ۰٫۸ تا ۱ درصدی اتریوم و نزدیک‌شدن قیمت به سقف درون‌روزی ۲٬۳۸۷ دلار به‌تنهایی برای تأیید بازگشت کافی نیست. قیمت باید ابتدا فشار محدوده ۲٬۴۵۰ تا ۲٬۵۰۰ دلار را جذب کند و سپس توان عبور از سطوح بالاتر را نشان دهد. در غیر این صورت، حرکت صعودی همچنان می‌تواند بخشی از یک بازگشت اصلاحی در روند کوتاه‌مدت ضعیف تلقی شود.

جمع‌بندی؛ بنیادهای مقاوم در برابر نموداری که هنوز ترمیم نشده است

اتریوم در ۲۸ اکتبر ۲۰۲۶ میان دو تصویر متفاوت قرار دارد. از یک سو، ۴۳٫۸ میلیون ETH در استیکینگ، سهم ۳۵٫۹ درصدی از عرضه، TVL معادل ۴۸٫۱ میلیارد دلار در دیفای، بازار ۱۴۲٫۵ میلیارد دلاری استیبل‌کوین‌ها و فعالیت لایه‌های دوم از استمرار کاربرد شبکه حکایت دارند. از سوی دیگر، خروج خالص حدود ۱٫۱۸ میلیارد دلار از ETFهای اسپات تا میانه اکتبر، افت ۱۰ تا ۱۶ درصدی در اکتبر و شکست محدوده ۲٬۴۰۰ تا ۲٬۵۰۰ دلار نشان می‌دهد این بنیادها هنوز نتوانسته‌اند مانع تضعیف قیمت شوند.

در کوتاه‌مدت، محدوده ۲٬۲۵۰ تا ۲٬۳۰۰ دلار برای سنجش دوام تقاضا اهمیت دارد و افت به زیر آن می‌تواند توجه را به ۲٬۱۶۰، ۲٬۰۰۰ و سپس ۱٬۹۰۰ دلار جلب کند. در سمت صعودی، تثبیت دوباره قیمت بالای ۲٬۴۵۰ تا ۲٬۵۰۰ دلار نخستین نشانه مهم بهبود ساختار خواهد بود و پس از آن محدوده ۲٬۶۰۰ تا ۲٬۷۲۰ دلار و سقف ۲٬۸۰۰ دلار مطرح می‌شوند. در مجموع، مسئله اصلی فاصله میان تاب‌آوری اکوسیستم و ضعف تقاضاست؛ شکافی که رفع آن به بازگشت سرمایه، تثبیت تکنیکال و اجرای مطمئن نقشه راه وابسته است.