اخبار
افت اتریوم در سایه موج لیکوییدیشن‌ها؛ تقاضای استیکینگ می‌تواند مانع تشدید فشار فروش
اتریوم با افت ۱.۴۲ درصدی روزانه و کاهش ۱۳.۱۹ درصدی در یک ماه، زیر فشار خروج سرمایه و لیکویید شدن بیش از ۸۱۵ میلیون دلار از موقعیت‌های معاملاتی بازار رمزارزها قرار دارد؛ با این حال، افزایش تقاضای استیکینگ در کنار حفظ بازدهی مثبت سه‌ماهه، تصویری متفاوت از وضعیت بنیادی این رمزارز ارائه می‌دهد.
به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز اتریوم در معاملات ۲۵ اکتبر ۲۰۲۶ با افت روزانه و هفتگی، در محدوده ۲۳۳۴.۸۳ دلار قرار گرفته است. کاهش قیمت در کنار ضعف شاخص‌های مومنتوم، فاصله گرفتن از میانگین‌های متحرک کوتاه‌مدت و تداوم اخبار مربوط به لیکویید شدن موقعیت‌های معاملاتی، ساختار بازار را محتاطانه کرده است. با این حال، قرار گرفتن قیمت بالاتر از میانگین متحرک ۲۰۰روزه و بازدهی مثبت ۹۰روزه نشان می‌دهد که روند میان‌مدت و بلندمدت هنوز به‌طور کامل به نفع فروشندگان تغییر نکرده است. در چنین شرایطی، محدوده ۲۲۹۳ دلار به‌عنوان حمایت تکنیکال و سطح ۲۳۵۶ دلار به‌عنوان مقاومت نزدیک، برای ارزیابی رفتار بعدی قیمت اهمیت دارند.
افت اتریوم در اکتبر؛ اصلاح ماهانه در برابر بازدهی مثبت سه‌ماهه
قیمت اتریوم امروز به ۲۳۳۴.۸۳ دلار رسیده است. این رمزارز طی ۲۴ ساعت گذشته ۱.۴۲ درصد و در بازه هفت‌روزه ۳.۰۴ درصد افت کرده است. در مقیاس ماهانه نیز بازدهی منفی ۱۳.۱۹ درصدی ثبت شده که از ادامه فشار فروش و دشواری بازگشت قیمت به سطوح بالاتر حکایت دارد. این عملکرد در شرایطی رقم خورده که بازار رمزارزها با افزایش نقدشوندگی اجباری موقعیت‌ها و نگرانی‌های مرتبط با تحولات اقتصاد کلان مواجه است.
با وجود افت اخیر، بازدهی اتریوم در بازه ۹۰روزه همچنان مثبت و برابر با ۲۳.۵۴ درصد است. این اختلاف میان عملکرد سه‌ماهه و ماهانه نشان می‌دهد که کاهش اخیر را باید در چارچوب یک اصلاح میان‌مدت بررسی کرد، نه اینکه صرفاً بر اساس عملکرد یک هفته، تغییر قطعی روند بلندمدت را نتیجه گرفت. البته حفظ بازدهی مثبت سه‌ماهه به‌تنهایی تضمینی برای بازگشت قیمت نیست؛ به‌ویژه زمانی که شاخص‌های مومنتوم از تداوم ضعف کوتاه‌مدت خبر می‌دهند.
ساختار فعلی بازار از برخورد دو نیروی متفاوت شکل گرفته است. از یک سو، قیمت در مقایسه با اوج‌های اخیر پایین آمده و شاخص‌های تکنیکال از غلبه فشار فروش حکایت دارند. از سوی دیگر، قرار گرفتن قیمت در نزدیکی میانگین متحرک ۲۰۰روزه می‌تواند این محدوده را به یکی از نقاط تعیین‌کننده برای سنجش قدرت تقاضا تبدیل کند. واکنش اتریوم در این محدوده مشخص خواهد کرد که آیا بازار به سمت تثبیت قیمت حرکت می‌کند یا افت اخیر به کاهش بیشتر قیمت منجر می‌شود.
اخبار لیکویید شدن معاملات و استیکینگ؛ دو نیروی متفاوت در بازار اتریوم
یکی از مهم‌ترین عوامل اثرگذار بر فضای کوتاه‌مدت بازار، گزارش مربوط به لیکویید شدن بیش از ۸۱۵ میلیون دلار از موقعیت‌های معاملاتی رمزارزهاست. لیکویید شدن زمانی رخ می‌دهد که ارزش وثیقه یا سطح سرمایه یک معامله اهرمی برای حفظ موقعیت کافی نباشد و صرافی، معامله را به‌صورت اجباری ببندد. هنگامی که قیمت‌ها با سرعت کاهش می‌یابند، این فرایند می‌تواند فشار فروش را تشدید کند؛ زیرا بسته شدن اجباری موقعیت‌های خرید، سفارش‌های فروش بیشتری را وارد بازار می‌کند.
این سازوکار به‌ویژه در دوره‌هایی اهمیت پیدا می‌کند که قیمت به محدوده‌های حساس تکنیکال نزدیک شده است. اگر حجم معاملات اجباری افزایش یابد، ممکن است قیمت برای مدتی از محدوده‌های تعادلی فاصله بگیرد و نوسان بیشتری را تجربه کند. با این حال، رقم ۸۱۵ میلیون دلار به کل بازار رمزارزها مربوط است و نباید آن را به‌عنوان حجم لیکویید شدن اختصاصی اتریوم در نظر گرفت. تأثیر مستقیم این رویداد بر ETH به ترکیب موقعیت‌ها، عمق بازار و نحوه توزیع معاملات اهرمی بستگی دارد.
در سوی دیگر، گزارش‌ها از افزایش تقاضا برای استیکینگ اتریوم، حتی با وجود کاهش بازدهی به نزدیکی ۲.۵ درصد، حکایت دارند. استیکینگ به فرایندی گفته می‌شود که طی آن دارندگان اتریوم، دارایی خود را برای مشارکت در سازوکار اثبات سهام شبکه اختصاص می‌دهند و در ازای مشارکت در تأمین امنیت و اعتبارسنجی شبکه، پاداش دریافت می‌کنند. افزایش تمایل به استیکینگ می‌تواند بیانگر علاقه بخشی از سرمایه‌گذاران به نگهداری دارایی و مشارکت بلندمدت در شبکه باشد.
با این حال، تقاضای استیکینگ را نباید مستقیماً معادل افزایش تقاضای معاملاتی در بازار نقدی دانست. دارایی‌های استیک‌شده می‌توانند از دسترس فوری معامله خارج شوند، اما میزان اثرگذاری این موضوع بر عرضه قابل معامله به شرایط شبکه، نحوه مدیریت دارایی‌ها و رفتار سرمایه‌گذاران بستگی دارد. از این رو، رشد تقاضای استیکینگ در کنار کاهش بازدهی به ۲.۵ درصد، نشانه‌ای از تداوم مشارکت در شبکه است، اما به‌تنهایی برای جبران فشار فروش کوتاه‌مدت کافی نیست.
افت یونی‌سواپ و پرونده امنیتی X100؛ اثر اخبار بر اعتماد بازار
در میان اخبار مرتبط با اکوسیستم رمزارزها، افت ۲۹ درصدی توکن UNI طی چهار هفته، در شرایطی که نقدینگی یونی‌سواپ نسبتاً پایدار گزارش شده، توجه‌برانگیز است. یونی‌سواپ یکی از پروتکل‌های صرافی غیرمتمرکز است که امکان مبادله توکن‌ها را از طریق استخرهای نقدینگی و قراردادهای هوشمند فراهم می‌کند. فاصله میان افت قیمت توکن و پایداری نسبی نقدینگی می‌تواند نشان دهد که عملکرد بازار یک دارایی لزوماً با وضعیت عملیاتی پروتکل آن هم‌جهت نیست.
برای اتریوم، اهمیت این خبر بیشتر از آن جهت است که یونی‌سواپ و شمار زیادی از برنامه‌های مالی غیرمتمرکز با زیرساخت اتریوم ارتباط دارند. با این حال، افت UNI به‌خودی‌خود اثبات نمی‌کند که تقاضا برای ETH نیز به همان نسبت کاهش یافته است. قیمت توکن‌های پروتکلی علاوه بر شرایط عمومی بازار، از انتظارات مربوط به درآمد، حاکمیت، کاربرد توکن و جریان سرمایه مستقل تأثیر می‌پذیرد.
گزارش‌های مرتبط با سوءاستفاده امنیتی X100 نیز بر فضای احتیاط افزوده‌اند. بر اساس عناوین منتشرشده، عواید این رخداد به چهار کیف پول حاوی ۴۰۰ اتریوم تقسیم شده و رقم دیگری از این پرونده، دستیابی مهاجمان به ۴.۸۵ میلیون تتر پس از تصاحب سازوکار حاکمیتی را مطرح می‌کند. این اطلاعات به یک رخداد امنیتی مشخص مربوط است و نباید بدون شواهد تکمیلی به کل شبکه اتریوم تعمیم داده شود.
با این حال، رخدادهای امنیتی می‌توانند اعتماد کاربران به پروتکل‌های مرتبط را کاهش دهند و در کوتاه‌مدت بر تمایل به نگهداری یا استفاده از دارایی‌های درگیر تأثیر بگذارند. برای ارزیابی پیامدهای این پرونده بر ETH باید میان امنیت شبکه اصلی اتریوم و آسیب‌پذیری قراردادها یا سازوکارهای حاکمیتی برنامه‌های مستقر بر بستر آن تمایز قائل شد. شواهد موجود در گزارش، به‌تنهایی برای نسبت دادن ضعف قیمت اتریوم به پرونده X100 کافی نیست.
فروش دارایی‌های جایگزین و نگرانی‌های ژئوپلیتیکی؛ فشار بر احساسات سرمایه‌گذاران
گزارش مربوط به فروش ۲۲ میلیون دلار از آلت‌کوین‌ها توسط آرتور هیز، هم‌زمان با نگرانی‌های ژئوپلیتیکی، نمونه دیگری از عواملی است که می‌تواند بر برداشت معامله‌گران از شرایط بازار تأثیر بگذارد. خروج یک سرمایه‌گذار شناخته‌شده از مجموعه‌ای از دارایی‌ها، به‌تنهایی نماینده رفتار کل سرمایه‌گذاران نیست، اما ممکن است در دوره‌های کاهش قیمت به تقویت فضای احتیاطی منجر شود.
تأثیر چنین اخباری بر اتریوم به این بستگی دارد که آیا فروش‌ها به دارایی‌های مشخص محدود می‌مانند یا به کاهش گسترده‌تر مواجهه با بازار رمزارزها گسترش می‌یابند. اگر سرمایه‌گذاران در واکنش به افزایش نااطمینانی، سهم دارایی‌های پرنوسان را کاهش دهند، اتریوم نیز ممکن است با فشار فروش مواجه شود. در مقابل، اگر جریان خروج سرمایه محدود به برخی آلت‌کوین‌ها باشد، نمی‌توان از آن نتیجه گرفت که تقاضای ETH به همان اندازه کاهش یافته است.
در مجموع، ترکیب افت قیمت، لیکویید شدن موقعیت‌های اهرمی و نگرانی‌های امنیتی، فضای بازار را محتاطانه کرده است. در برابر این عوامل، افزایش تقاضای استیکینگ و بازدهی مثبت ۹۰روزه همچنان بخشی از تصویر بنیادی اتریوم را تشکیل می‌دهند. تعیین‌کننده بودن هر یک از این نیروها در ادامه، به رفتار قیمت، حجم معاملات و توانایی بازار برای حفظ حمایت‌های نزدیک بستگی دارد.
ارزش بازار ۲۸۵.۲ میلیارد دلاری و شاخص ترس و طمع؛ احساسات بازار هنوز به محدوده ترس شدید نرسیده است
ارزش بازار اتریوم در داده‌های مورد استفاده حدود ۲۸۵.۲ میلیارد دلار گزارش شده و حجم معاملات نقدی ۲۴ساعته آن به ۹.۰۵ میلیارد دلار می‌رسد. نسبت گردش معاملات هفت‌روزه به میانگین یک‌ماهه نیز ۰.۸۹ برابر است؛ رقمی که نشان می‌دهد گردش معاملات در این بازه، اندکی پایین‌تر از سطح متوسط ماهانه قرار دارد. این داده‌ها تصویری از بازاری ارائه می‌کنند که با وجود افت قیمت، هنوز با افزایش قابل‌توجه حجم معاملات نسبت به میانگین یک‌ماهه همراه نشده است.
شاخص ترس و طمع منتشرشده از سوی Alternative.me نیز عدد ۵۴ را ثبت کرده که در محدوده خنثی قرار می‌گیرد. این شاخص احساسات عمومی بازار رمزارزها را منعکس می‌کند و نباید آن را معیار اختصاصی احساسات سرمایه‌گذاران اتریوم دانست. قرار گرفتن شاخص در محدوده خنثی، هم‌زمان با افت قیمت ETH، نشان می‌دهد که ضعف این رمزارز الزاماً با ترس شدید در کل بازار همراه نشده است.
در بخش داده‌های مشتقه، اطلاعات عمومی موردنیاز از نقاط پایانی قراردادهای آتی بایننس برای این چرخه در دسترس نبوده است. بنابراین، نمی‌توان درباره وضعیت دقیق نرخ تأمین مالی یا حجم موقعیت‌های باز اتریوم نتیجه‌گیری مستند ارائه کرد. این محدودیت اهمیت دارد؛ زیرا نرخ تأمین مالی می‌تواند عدم تعادل میان موقعیت‌های خرید و فروش را نشان دهد و تغییرات موقعیت‌های باز نیز برای سنجش افزایش اهرم و احتمال فشار بر معاملات اهمیت دارد. بدون این داده‌ها، ارزیابی ساختار بازار باید بر قیمت، حجم معاملات و شاخص‌های تکنیکال موجود متمرکز بماند.
قرار گرفتن قیمت زیر میانگین‌های کوتاه‌مدت؛ ساختار تکنیکال اتریوم همچنان شکننده است
اتریوم در محدوده ۲۳۳۵ دلار معامله می‌شود؛ در حالی که میانگین متحرک نمایی ۲۰روزه در ۲۴۵۲ دلار، میانگین متحرک ۵۰روزه در ۲۴۶۳ دلار و میانگین متحرک ۲۰۰روزه در ۲۳۳۰ دلار قرار دارند. این آرایش نشان می‌دهد قیمت پایین‌تر از دو میانگین کوتاه‌تر و نزدیک به میانگین بلندمدت‌تر است. فاصله قیمت با EMA20 و EMA50 فشار نزولی اخیر را برجسته می‌کند، اما نزدیکی به EMA200 امکان شکل‌گیری یک محدوده حمایتی را نیز مطرح می‌سازد.
قرار گرفتن قیمت زیر میانگین‌های ۲۰ و ۵۰روزه معمولاً به این معناست که خریداران هنوز نتوانسته‌اند کنترل کوتاه‌مدت بازار را پس بگیرند. با این حال، میانگین ۲۰۰روزه در ۲۳۳۰ دلار می‌تواند به‌عنوان مرجع مهمی برای سنجش پایداری تقاضا عمل کند. حفظ قیمت در اطراف این سطح، بدون بازپس‌گیری میانگین‌های کوتاه‌مدت، بیشتر با سناریوی تثبیت یا نوسان محدود سازگار است تا تأیید یک روند صعودی تازه.
از منظر ساختار روند، میانگین‌های متحرک در وضعیت کاملاً صعودی یا نزولی و با فاصله مشخص از یکدیگر قرار ندارند. این وضعیت بیشتر به یک فاز انتقالی یا بازار نوسانی شباهت دارد. بنابراین، صرف قرار گرفتن قیمت نزدیک به میانگین ۲۰۰روزه برای نتیجه‌گیری درباره پایان اصلاح کافی نیست. واکنش قیمت به حمایت‌ها و مقاومت‌های نزدیک و تغییرات حجم معاملات باید در کنار این میانگین‌ها بررسی شود.
حمایت ۲۲۹۳ دلار و مقاومت ۲۳۵۶ دلار؛ محدوده تعیین‌کننده برای نوسانات کوتاه‌مدت
باند پایینی بولینگر در ۲۲۹۳ دلار قرار دارد و نخستین محدوده حمایتی مهم در نقشه تکنیکال اتریوم محسوب می‌شود. این سطح، مرز پایینی باند دو انحراف معیار است و می‌تواند برای بررسی میزان فاصله قیمت از محدوده نوسان معمول اخیر به کار رود. رسیدن قیمت به این باند لزوماً به معنی بازگشت صعودی نیست؛ زیرا در روندهای نزولی قدرتمند، قیمت ممکن است برای مدتی نزدیک به باند پایینی باقی بماند.
در سمت مقابل، سطح ۲۳۵۶ دلار به‌عنوان مقاومت اولیه و سقف نوسان اخیر معرفی شده است. عبور از این محدوده می‌تواند نخستین نشانه کاهش فشار فروش کوتاه‌مدت باشد، به‌خصوص اگر حرکت با افزایش حجم معاملات همراه شود. با این حال، بازپس‌گیری این مقاومت به‌تنهایی ساختار تکنیکال را صعودی نمی‌کند؛ زیرا میانگین‌های EMA20 و EMA50 به‌ترتیب در ۲۴۵۲ و ۲۴۶۳ دلار قرار دارند و مقاومت‌های بالاتری را تشکیل می‌دهند.
باند بالایی بولینگر در ۲۶۱۵ دلار قرار گرفته است که در نقشه تکنیکال فعلی، سطحی دورتر و مرتبط با گسترش دامنه حرکت قیمت محسوب می‌شود. رسیدن به این محدوده مستلزم تغییر قابل‌توجه در ساختار فعلی بازار است و نباید آن را هدفی قطعی تلقی کرد. فاصله میان حمایت ۲۲۹۳ دلار، مقاومت ۲۳۵۶ دلار و میانگین‌های کوتاه‌مدت نشان می‌دهد که قیمت برای تثبیت روند به عبور از چند محدوده مهم نیاز دارد.
میانگین دامنه واقعی ۱۴روزه یا ATR نیز به ۸۸.۹۷ دلار رسیده است؛ مقداری که معادل حدود ۳.۸ درصد قیمت فعلی است. این شاخص، دامنه معمول نوسان روزانه را با در نظر گرفتن شکاف‌های قیمتی اندازه‌گیری می‌کند و نشان می‌دهد تغییرات نسبتاً بزرگ روزانه همچنان بخشی از رفتار بازار اتریوم است. در چنین شرایطی، فاصله کم میان قیمت و سطوح تکنیکال نباید به‌معنای پایین بودن احتمال نوسانات شدید تلقی شود.
RSI در محدوده ۳۴.۸ و MACD منفی؛ مومنتوم هنوز به سود فروشندگان است
شاخص قدرت نسبی یا RSI در دوره ۱۴روزه، عدد ۳۴.۸ را ثبت کرده است. این مقدار به محدوده پایین دامنه معمول RSI نزدیک است، اما هنوز پایین‌تر از آستانه متداول ۳۰ قرار ندارد که اغلب به‌عنوان محدوده اشباع فروش شناخته می‌شود. بنابراین، وضعیت فعلی را می‌توان نشانه ضعف مومنتوم دانست، بدون آنکه صرفاً بر اساس این شاخص نتیجه گرفته شود که قیمت الزاماً آماده بازگشت است.
شاخص مکدی یا MACD نیز با مقدار منفی ۵۴.۸۳، پایین‌تر از خط سیگنال منفی ۴۳.۹ قرار دارد و هیستوگرام آن منفی ۱۰.۹۳ است. این ترکیب نشان می‌دهد مومنتوم نزولی همچنان فعال است و در داده‌های فعلی، نشانه روشنی از چرخش صعودی این شاخص دیده نمی‌شود. تا زمانی که فاصله MACD از خط سیگنال کاهش نیابد یا ساختار آن بهبود پیدا نکند، ضعف مومنتوم همچنان یکی از ویژگی‌های اصلی نمودار باقی می‌ماند.
در ارزیابی مستقل ارائه‌شده از سوی تریدینگ‌ویو برای نمودار روزانه، چهار سیگنال خرید، ۹ سیگنال خنثی و ۱۳ سیگنال فروش ثبت شده است. جمع‌بندی این مجموعه، وضعیت فروش را نشان می‌دهد؛ در حالی که اسیلاتورها در محدوده فروش و میانگین‌های متحرک در وضعیت فروش قوی قرار گرفته‌اند. این ارزیابی با ضعف میانگین‌های کوتاه‌مدت و MACD هم‌خوانی دارد، اما همچنان یک ابزار جمع‌بندی تکنیکال است و جایگزین بررسی مستقل قیمت و حجم معاملات نمی‌شود.
نوسان تحقق‌یافته ۳۲ درصدی؛ شکست سطوح بدون تأیید حجم همچنان محل تردید است
نوسان تحقق‌یافته ۳۰روزه اتریوم، بر مبنای سالانه‌شده، نزدیک به ۳۲ درصد گزارش شده است. همچنین دامنه باند ۲۰روزه حدود ۱۳ درصد از نقطه میانی قیمت را تشکیل می‌دهد. این داده‌ها در کنار گردش معاملات هفت‌روزه معادل ۰.۸۹ برابر میانگین یک‌ماهه، نشان می‌دهند که بازار از یک سو با نوسان قابل‌توجه و از سوی دیگر با حجم معاملاتی پایین‌تر از میانگین اخیر مواجه است.
فشردگی نسبی باندها در برخی شرایط می‌تواند پیش‌زمینه افزایش نوسان باشد، اما جهت حرکت بعدی را مشخص نمی‌کند. برای مثال، عبور قیمت از مقاومت ۲۳۵۶ دلار زمانی از اعتبار بیشتری برخوردار می‌شود که با افزایش گردش معاملات همراه باشد و قیمت بتواند بالای سطح شکسته‌شده باقی بماند. در سمت مقابل، شکست حمایت ۲۲۹۳ دلار نیز در صورت افزایش حجم فروش می‌تواند احتمال ادامه افت را تقویت کند.
تفاوت میان حرکت واقعی قیمت و شکست‌های کوتاه‌مدت اهمیت زیادی دارد. در بازاری که میانگین دامنه واقعی روزانه آن ۸۸.۹۷ دلار است، نوسان‌های چند ده دلاری می‌توانند بخشی از رفتار عادی قیمت باشند. از این رو، ارزیابی تغییر روند به پایداری حرکت، موقعیت قیمت نسبت به میانگین‌ها و تأیید حجم وابسته است؛ نه صرفاً عبور لحظه‌ای از یک سطح تکنیکال.
سناریوهای پیش‌روی اتریوم؛ بازپس‌گیری ۲۳۵۶ دلار یا تداوم فشار زیر میانگین‌ها
در سناریوی صعودی، نخستین تغییر قابل‌توجه زمانی رخ می‌دهد که اتریوم بتواند بالای مقاومت ۲۳۵۶ دلار تثبیت شود و این حرکت با افزایش گردش معاملات همراه باشد. چنین رفتاری می‌تواند نشان دهد که تقاضا در حال جذب عرضه کوتاه‌مدت است. با این حال، برای بهبود ساختار میان‌مدت، قیمت باید در ادامه به سمت میانگین‌های ۲۴۵۲ و ۲۴۶۳ دلار حرکت کند و توانایی عبور از این محدوده را نشان دهد. تا پیش از تحقق این شرایط، بازگشت کوتاه‌مدت را نمی‌توان معادل تغییر کامل روند دانست.
در سناریوی نزولی، ناتوانی قیمت در بازپس‌گیری میانگین ۵۰روزه ۲۴۶۳ دلاری، همراه با باقی ماندن RSI زیر ۴۰، از تداوم ضعف بازار حمایت می‌کند. RSI فعلی در سطح ۳۴.۸ قرار دارد و هنوز نشانه‌ای از بازیابی قدرتمند مومنتوم ارائه نمی‌دهد. در این وضعیت، شکست حمایت ۲۲۹۳ دلار می‌تواند محدوده‌های پایین‌تر را در کانون توجه قرار دهد، هرچند داده‌های موجود برای تعیین یک هدف قیمتی دقیق‌تر در ادامه مسیر کافی نیستند.
در هر دو سناریو، نبود اطلاعات به‌روز درباره نرخ تأمین مالی و موقعیت‌های باز قراردادهای آتی، ارزیابی احتمال فشار ناشی از معاملات اهرمی را محدود می‌کند. از این رو، ترکیب داده‌های نقدی، رفتار قیمت در سطوح کلیدی و تغییرات حجم معاملات، مبنای قابل اتکاتری برای بررسی وضعیت فعلی فراهم می‌کند.
جمع‌بندی؛ اتریوم برای خروج از فشار فروش به تثبیت بالای مقاومت‌های نزدیک نیاز دارد
اتریوم در ۲۵ اکتبر ۲۰۲۶ با قیمت ۲۳۳۴.۸۳ دلار، افت روزانه ۱.۴۲ درصدی، کاهش هفتگی ۳.۰۴ درصدی و افت ماهانه ۱۳.۱۹ درصدی را تجربه کرده است. قرار گرفتن قیمت زیر EMA20 در ۲۴۵۲ دلار و EMA50 در ۲۴۶۳ دلار، در کنار RSI معادل ۳۴.۸ و MACD منفی، از ادامه ضعف کوتاه‌مدت حکایت دارد. در مقابل، نزدیکی قیمت به EMA200 در ۲۳۳۰ دلار و بازدهی مثبت ۲۳.۵۴ درصدی طی ۹۰ روز گذشته، مانع از آن می‌شود که ساختار بازار را بدون بررسی حمایت‌های بلندمدت، کاملاً نزولی ارزیابی کنیم.
محدوده ۲۲۹۳ دلار نخستین سطح مهم برای سنجش پایداری تقاضاست و مقاومت ۲۳۵۶ دلار می‌تواند نشانه اولیه تغییر رفتار کوتاه‌مدت بازار باشد. عبور پایدار از این مقاومت، به‌ویژه در صورت افزایش حجم معاملات، می‌تواند مسیر بازیابی را تقویت کند؛ در حالی که از دست رفتن حمایت و تداوم ضعف مومنتوم، احتمال ادامه فشار فروش را افزایش می‌دهد. در مجموع، ساختار فعلی اتریوم همچنان محتاطانه است و جهت حرکت بعدی به واکنش قیمت در این سطوح و توانایی بازار برای بازپس‌گیری میانگین‌های کوتاه‌مدت بستگی دارد.