روش واحد تولید چیست؟

روش واحد تولید چیست؟

روش واحد تولید یک روش محاسبه استهلاک ارزش یک دارایی در طول زمان است.

این روش زمانی مفید می‌شود که ارزش یک دارایی بیشتر به تعداد واحدهایی که تولید می‌کند مرتبط باشد تا به تعداد سال‌هایی که در حال استفاده است. این روش اغلب منجر به کسر استهلاک بیشتری در سال‌هایی می‌شود که دارایی به شدت استفاده شده است، که می‌تواند دوره‌هایی را که تجهیزات کمتر استفاده می‌شوند، جبران کند.

این روش در مقابل روش‌های مبتنی بر زمان مانند روش خط مستقیم یا روش‌های تسریعی قرار می‌گیرد.

نکات کلیدی

• روش واحد تولید برای محاسبه استهلاک، استفاده عملی دارایی در فرآیند تولید را در نظر می‌گیرد، نه زمان استفاده از آن.
• این روش به‌ویژه برای دارایی‌هایی استفاده می‌شود که بر اساس استفاده واقعی در هر واحد، مانند برخی ماشین‌آلات یا تجهیزات تولیدی، فرسایش بالایی را تجربه می‌کنند.
• این روش می‌تواند به شرکت‌ها اجازه دهد تا در سال‌های پربازده‌تر هزینه استهلاک بالاتری را نشان دهند، که می‌تواند هزینه‌های تولید بالاتر دیگر را جبران کند.

فرمول روش واحد تولید

هزینه استهلاک برای یک سال مشخص با تقسیم هزینه اولیه تجهیزات منهای ارزش باقیمانده آن بر تعداد واحدهای مورد انتظار که دارایی باید در طول عمر مفید خود تولید کند، محاسبه می‌شود. سپس، این نسبت در تعداد واحدهای (U) استفاده‌شده در سال جاری ضرب می‌شود.

U = واحدهای تولیدی در سال

روش واحد تولید چه اطلاعاتی ارائه می‌دهد؟

در اصل، هزینه استهلاک واحدهای تولیدی که در یک سال ادعا می‌شود، بر اساس درصدی از ظرفیت تولید دارایی است که در آن سال استفاده شده است. این روش استهلاک می‌تواند به شرکت‌ها کمک کند تا در سال‌هایی که یک قطعه تجهیزات تولیدی‌تر است، کسورات استهلاک بزرگ‌تری دریافت کنند.

شرکت‌ها برای اهداف حسابداری و همچنین برای کسورات مالیاتی، استهلاک را برای یک قطعه تجهیزات یا دارایی ادعا می‌کنند. کسورات بزرگ‌تر در سال‌های پربازده‌تر می‌تواند به جبران هزینه‌های بالاتر مرتبط با سطوح تولید بالاتر کمک کند.

روش واحد تولید دقیق‌ترین اندازه‌گیری استهلاک را برای دارایی‌هایی ارائه می‌دهد که فرسایش آن‌ها بر اساس میزان تولیدشان است، مانند تجهیزات تولیدی یا فرآوری. استفاده از روش واحد تولید برای این نوع تجهیزات می‌تواند به کسب‌وکار کمک کند تا سود و زیان خود را با دقت بیشتری نسبت به روش‌های مبتنی بر زمان مانند استهلاک خط مستقیم یا روش‌های MACRS ردیابی کند.

استهلاک روش واحد تولید زمانی آغاز می‌شود که دارایی شروع به تولید واحدها کند. این استهلاک زمانی پایان می‌یابد که هزینه واحد به‌طور کامل بازیابی شود یا واحد تمام واحدهای موجود در ظرفیت تولید تخمینی خود را تولید کرده باشد، هر کدام که زودتر رخ دهد.

روش واحد تولید در مقابل روش‌های MACRS

سیستم بازیابی هزینه تسریعی اصلاح‌شده (MACRS) یک روش استاندارد برای استهلاک دارایی‌ها برای اهداف مالیاتی است. به جای وابستگی به تعداد واحدهایی که یک دارایی ممکن است تولید کند، این روش استهلاک شامل محاسباتی است که منجر به استهلاک ارزش دارایی با یک تعادل کاهشی برای یک دوره زمانی مشخص می‌شود، سپس به روش استهلاک خط مستقیم تغییر می‌کند تا برنامه استهلاک را به پایان برساند.

برای اهداف مالیاتی، اداره درآمد داخلی (IRS) از کسب‌وکارها می‌خواهد که دارایی‌ها را با استفاده از MACRS استهلاک کنند، اما به کسب‌وکارها اجازه می‌دهد دارایی‌هایی را از این روش مستثنی کنند اگر بتوان آن‌ها را با روش دیگری مانند روش واحد تولید به‌طور دقیق استهلاک کرد. برای استفاده از این روش، مالک باید از MACRS مستثنی شدن را تا تاریخ سررسید اظهارنامه برای سال مالیاتی که دارایی ابتدا در خدمت قرار گرفته است، انتخاب کند.

برای اطلاعات بیشتر در مورد این انتخاب و جزئیات نحوه انجام آن، به نشریه ۹۴۶ IRS، «چگونه دارایی را استهلاک کنیم» مراجعه کنید.

روش واحد تولید چگونه مفید است؟

روش واحد تولید زمانی مفید می‌شود که ارزش یک دارایی بیشتر به تعداد واحدهایی که تولید می‌کند مرتبط باشد تا به تعداد سال‌هایی که در حال استفاده است.

چگونه واحدهای تولید را محاسبه کنیم؟

هزینه اولیه تجهیزات، منهای ارزش باقیمانده آن، بر تعداد واحدهای مورد انتظار که دارایی باید در طول عمر مفید خود تولید کند، تقسیم کنید. سپس، این نسبت را در تعداد واحدهای استفاده‌شده در سال جاری ضرب کنید. این کار هزینه استهلاک را برای یک سال مشخص محاسبه می‌کند.

روش واحد تولید چگونه به کسب‌وکارها کمک می‌کند؟

روش واحد تولید می‌تواند به شرکت‌ها کمک کند تا در سال‌هایی که یک قطعه تجهیزات تولیدی‌تر است، کسورات استهلاک بزرگ‌تری دریافت کنند. هزینه استهلاک واحدهای تولیدی که در یک سال ادعا می‌شود، بر اساس درصدی از ظرفیت تولید دارایی است که در آن سال استفاده شده است.

نتیجه‌گیری

روش واحد تولید استهلاک ارزش یک دارایی را در طول زمان محاسبه می‌کند. این روش زمانی مفید است که ارزش یک دارایی بیشتر به تعداد واحدهایی که تولید می‌کند مرتبط باشد تا به تعداد سال‌هایی که در حال استفاده است. کسورات بزرگ‌تر اغلب برای استهلاک در سال‌هایی که دارایی به شدت استفاده می‌شود، گرفته می‌شود، که دوره‌هایی را که تجهیزات کمتر استفاده می‌شوند، جبران می‌کند.