سند بدهی چیست؟

سند بدهی (Note) یک سند قانونی است که به‌عنوان یک تعهدنامه بدهی از وام‌گیرنده به طلبکار یا سرمایه‌گذار عمل می‌کند. اسناد بدهی ویژگی‌های مشابهی با اوراق قرضه دارند، به‌طوری که سرمایه‌گذاران برای نگهداری سند، پرداخت‌های بهره دریافت می‌کنند و مبلغ اولیه سرمایه‌گذاری‌شده، که به آن اصل سرمایه گفته می‌شود، در تاریخ سررسید بازپرداخت می‌شود.

اسناد بدهی می‌توانند ناشران را ملزم کنند که مبلغ اصلی وام، به همراه هرگونه پرداخت بهره، را در تاریخی از پیش تعیین‌شده به طلبکاران بازپرداخت کنند. این اسناد کاربردهای مختلفی دارند، از جمله توافق‌نامه‌های وام غیررسمی بین اعضای خانواده، سرمایه‌گذاری‌های امن، و ابزارهای بدهی پیچیده‌ای که توسط شرکت‌ها صادر می‌شوند.

نکات کلیدی

• سند بدهی یک سند قانونی است که نشان‌دهنده وامی است که از ناشر به طلبکار یا سرمایه‌گذار اعطا شده است.
• اسناد بدهی شامل بازپرداخت مبلغ اصلی وام به همراه هرگونه پرداخت بهره از پیش تعیین‌شده هستند.
• دولت ایالات متحده اسناد خزانه (T-notes) را برای جمع‌آوری جهت پرداخت هزینه‌های زیرساختی صادر می‌کند.

درک اسناد بدهی

سند بدهی یک ابزار بدهی است که بازپرداخت وام را با نرخ بهره از پیش تعیین‌شده در یک بازه زمانی مشخص الزام می‌کند. اسناد بدهی مشابه اوراق قرضه هستند، اما معمولاً تاریخ سررسید کوتاه‌تری نسبت به سایر اوراق بدهی، مانند اوراق قرضه، دارند. برای مثال، یک سند بدهی ممکن است سالانه ۲٪ بهره پرداخت کند و در یک سال یا کمتر سررسید شود. در مقابل، یک اوراق قرضه ممکن است نرخ بهره بالاتری ارائه دهد و چندین سال بعد سررسید شود. اوراق بدهی با تاریخ سررسید طولانی‌تر معمولاً با نرخ بهره بالاتری همراه هستند، زیرا سرمایه‌گذاران برای قفل کردن پول خود برای مدت طولانی‌تر نیاز به جبران دارند.

با این حال، اسناد بدهی کاربردهای دیگری نیز دارند. یک سند بدهی می‌تواند به یک ترتیب وام مانند سند درخواستی (demand note) اشاره کند که وامی بدون برنامه بازپرداخت ثابت است. بازپرداخت اسناد درخواستی می‌تواند در هر زمان توسط وام‌دهنده درخواست شود. معمولاً اسناد درخواستی برای وام‌دهی غیررسمی بین اعضای خانواده و دوستان یا مبالغ نسبتاً کم استفاده می‌شوند.

اسناد بدهی می‌توانند به‌عنوان ارز استفاده شوند. برای مثال، اسکناس‌های یورو پول قانونی و اسکناس‌های کاغذی مورد استفاده در منطقه یورو هستند. اسکناس‌های یورو در denominations مختلف از جمله ۵، ۱۰، ۲۰، ۵۰ و ۱۰۰ یورو عرضه می‌شوند.

اسناد بدهی به‌عنوان ابزارهای سرمایه‌گذاری

برخی اسناد برای اهداف سرمایه‌گذاری استفاده می‌شوند، مانند سند با پشتوانه وام مسکن که یک اوراق بهادار با پشتوانه دارایی است. برای مثال، وام‌های مسکن می‌توانند در یک صندوق تجمیع شده و به‌عنوان یک سرمایه‌گذاری به نام اوراق بهادار با پشتوانه وام مسکن فروخته شوند. سرمایه‌گذاران بر اساس نرخ‌های بهره وام‌ها، پرداخت‌های بهره دریافت می‌کنند.

اسناد مورد استفاده به‌عنوان سرمایه‌گذاری می‌توانند ویژگی‌های اضافی داشته باشند که بازده یک اوراق قرضه معمولی را افزایش می‌دهند. اسناد ساختاریافته اساساً یک اوراق قرضه هستند، اما با یک مؤلفه مشتقه اضافی که یک قرارداد مالی است و ارزش خود را از یک دارایی پایه مانند شاخص سهام به دست می‌آورد. با ترکیب عنصر شاخص سهام با اوراق قرضه، سرمایه‌گذاران می‌توانند پرداخت‌های بهره ثابت خود را از اوراق قرضه دریافت کنند و در صورت عملکرد خوب بخش سهام اوراق بهادار، احتمالاً بازده بالاتری کسب کنند.

شرکت‌ها می‌توانند اوراق بدهی ایمن و غیرایمن با تاریخ‌های سررسید متنوع صادر کنند. سند سرمایه‌ای نمونه‌ای از یک بدهی کوتاه‌مدت و غیرایمن است. باید به خاطر داشت که برای هر سند یا اوراق قرضه‌ای که توسط یک شرکت صادر می‌شود، مبلغ اصلی سرمایه‌گذاری‌شده ممکن است تضمین شده یا نشده باشد. با این حال، هرگونه تضمین تنها به اندازه پایداری مالی شرکت صادرکننده سند معتبر است.

اسناد با مزایای مالیاتی

برخی اسناد به دلیل درآمد و مزایای مالیاتی‌شان توسط سرمایه‌گذاران خریداری می‌شوند. اسناد شهرداری ، برای مثال، توسط دولت‌های ایالتی و محلی صادر می‌شوند و می‌توانند توسط سرمایه‌گذارانی خریداری شوند که به دنبال نرخ بهره ثابت هستند. اسناد شهرداری راهی برای دولت‌ها برای جمع‌آوری برای پرداخت هزینه‌های پروژه‌های زیرساختی و ساخت‌وساز هستند. معمولاً اسناد شهرداری در یک سال یا کمتر سررسید می‌شوند و می‌توانند در سطح ایالتی و/یا فدرال از مالیات معاف باشند.

اسناد به‌عنوان پناهگاه امن

اسناد خزانه ، که معمولاً به‌عنوان T-notes شناخته می‌شوند، اوراق بهاداری مالی هستند که توسط دولت ایالات متحده صادر می‌شوند. اسناد خزانه به دلیل درآمد ثابتشان سرمایه‌گذاری‌های محبوبی هستند، اما همچنین در زمان‌های مشکلات اقتصادی و مالی به‌عنوان سرمایه‌گذاری‌های پناهگاه امن در نظر گرفته می‌شوند. اسناد خزانه توسط خزانه‌داری ایالات متحده تضمین و پشتیبانی می‌شوند، به این معنا که اصل سرمایه‌گذاری سرمایه‌گذاران تضمین شده است.

اسناد خزانه می‌توانند برای تولید جهت پرداخت بدهی‌ها، اجرای پروژه‌های جدید، بهبود زیرساخت‌ها و بهره‌مندی به اقتصاد کلی استفاده شوند. این اسناد، که در واحدهای ۱۰۰ دلاری فروخته می‌شوند، بهره را در فواصل شش‌ماهه پرداخت می‌کنند و ارزش کامل اسمی سند را در زمان سررسید به سرمایه‌گذاران بازپرداخت می‌کنند. اسناد خزانه با تاریخ‌های سررسید ۲، ۳، ۵، ۷ و ۱۰ ساله عرضه می‌شوند. در نتیجه، اسناد خزانه معمولاً مدت‌زمان طولانی‌تری نسبت به اسکناس‌های خزانه اما کوتاه‌تر از اوراق قرضه خزانه دارند.

مهم : ناشران اسناد غیرایمن مشمول الزامات بازار سهام نیستند که آن‌ها را ملزم به ارائه عمومی اطلاعاتی کند که بر قیمت یا ارزش سرمایه‌گذاری تأثیر می‌گذارد.

انواع دیگر اسناد

انواع مختلفی از اسناد توسط دولت‌ها و شرکت‌ها صادر می‌شوند که هر یک ویژگی‌ها، ریسک‌ها و خصوصیات خاص خود را دارند.

سند غیرایمن

سند غیرایمن یک ابزار بدهی شرکتی بدون وثیقه پیوست است که معمولاً ۳ تا ۱۰ سال طول می‌کشد. نرخ بهره، ارزش اسمی، سررسید و سایر شرایط از یک سند غیرایمن به دیگری متفاوت است. برای مثال، فرض کنید شرکت A قصد دارد شرکت B را به قیمت ۲۰ میلیون دلار خریداری کند. فرض کنید شرکت A از قبل ۲ میلیون دلار نقدینگی دارد؛ بنابراین، ۱۸ میلیون دلار باقی‌مانده را در قالب اسناد غیرایمن به سرمایه‌گذاران اوراق قرضه صادر می‌کند.

با این حال، از آنجا که هیچ وثیقه‌ای به این اسناد متصل نیست، اگر خرید به‌گونه‌ای که برنامه‌ریزی شده بود پیش نرود، شرکت A ممکن است در پرداخت‌های خود نکول کند. در نتیجه، سرمایه‌گذاران ممکن است در صورت انحلال نهایی شرکت A، که در آن دارایی‌ها برای بازپرداخت به سرمایه‌گذاران به‌صورت نقدی فروخته می‌شود، دریافتی اندک یا هیچ دریافتی نداشته باشند.

سند غیرایمن صرفاً با وعده پرداخت پشتیبانی می‌شود، که آن را به سرمایه‌گذاری‌ای پرمخاطره‌تر و سفته‌بازانه‌تر نسبت به سایر انواع سرمایه‌گذاری‌های اوراق قرضه تبدیل می‌کند. در نتیجه، اسناد غیرایمن نرخ‌های بهره بالاتری نسبت به اسناد ایمن یا اوراق قرضه‌ای که توسط سیاست‌های بیمه پشتیبانی می‌شوند، ارائه می‌دهند، در صورتی که وام‌گیرنده در بازپرداخت وام نکول کند.

سند تعهد

سند تعهد (Promissory Note) مستند کتبی پول قرض‌داده‌شده یا بدهی از یک طرف به طرف دیگر است. شرایط وام، برنامه بازپرداخت، نرخ بهره و اطلاعات پرداخت در سند گنجانده شده است. وام‌گیرنده یا ناشر، سند را امضا می‌کند و آن را به وام‌دهنده یا گیرنده پرداخت به‌عنوان مدرک توافق بازپرداخت ارائه می‌دهد.

عبارت "پرداخت به دستور" اغلب در اسناد تعهد استفاده می‌شود و طرفی را که وام باید به او بازپرداخت شود، مشخص می‌کند. وام‌دهنده ممکن است انتخاب کند که پرداخت‌ها به خود او یا به شخص ثالثی که به او بدهکار است، برود. برای مثال، فرض کنید سارا در ماه ژوئن از پل پول قرض می‌کند، سپس در ماه ژوئیه به اسکات پول قرض می‌دهد همراه با یک سند تعهد. سارا تعیین می‌کند که پرداخت‌های اسکات به پل برود تا زمانی که وام سارا از پل به‌طور کامل بازپرداخت شود.

سند قابل تبدیل

سند قابل تبدیل معمولاً توسط سرمایه‌گذاران فرشته (angel investors) برای تأمین مالی کسب‌وکاری استفاده می‌شود که ارزش‌گذاری مشخصی ندارد. یک سرمایه‌گذار اولیه ممکن است از ارزش‌گذاری شرکت خودداری کند تا بر شرایطی که سرمایه‌گذاران بعدی وارد کسب‌وکار می‌شوند تأثیر بگذارد.

بر اساس شرایط سند قابل تبدیل، که به‌عنوان وام ساختار یافته است، موجودی به‌طور خودکار به سهام تبدیل می‌شود وقتی سرمایه‌گذار بعدی سهامی در شرکت خریداری می‌کند. برای مثال، یک سرمایه‌گذار فرشته ممکن است ۱۰۰,۰۰۰ دلار در یک شرکت با استفاده از سند قابل تبدیل سرمایه‌گذاری کند، و یک سرمایه‌گذار سهام ممکن است ۱ میلیون دلار برای ۱۰٪ از سهام شرکت سرمایه‌گذاری کند.

سند سرمایه‌گذار فرشته به یک‌دهم ادعای سرمایه‌گذار سهام تبدیل می‌شود. سرمایه‌گذار فرشته ممکن است سهام اضافی دریافت کند تا جبران ریسک اضافی سرمایه‌گذاری زودهنگام را داشته باشد.