تحلیل بنیادین
صندوق چرخه عمر چیست؟
صندوق چرخه عمر نوعی صندوق سرمایه‌گذاری است که ترکیب دارایی‌های خود را به‌صورت خودکار تنظیم می‌کند.
عکس آرشیوی مرتبط با موضوع
صندوق چرخه عمر چیست؟
صندوق‌های چرخه عمر، صندوق‌های تخصیص دارایی هستند که در آن‌ها سهم هر کلاس دارایی به‌طور خودکار تنظیم می‌شود تا با نزدیک شدن به تاریخ بازنشستگی موردنظر، ریسک کاهش یابد. در عمل، این معمولاً به این معناست که درصد اوراق قرضه و سایر سرمایه‌گذاری‌های با درآمد ثابت افزایش می‌یابد. این صندوق‌ها همچنین به‌عنوان «صندوق‌های مبتنی بر سن» یا «صندوق‌های بازنشستگی با تاریخ هدف» شناخته می‌شوند.
یک سرمایه‌گذار جوان که برای بازنشستگی پس‌انداز می‌کند، معمولاً صندوقی با تاریخ هدف 30 تا 40 سال آینده انتخاب می‌کند. بااین‌حال، سرمایه‌گذاری که در آستانه بازنشستگی است و ممکن است قصد داشته باشد در دوران بازنشستگی همچنان از طریق کسب‌وکار کوچکی درآمد کسب کند، ممکن است صندوقی با تاریخ هدف 15 سال آینده انتخاب کند. پذیرش نوسانات بالاتر می‌تواند به افزایش طول عمر پس‌اندازهای بازنشستگی در طول 20 سال یا بیشتر از دوران کهنسالی، که اکثر افراد انتظار آن را دارند، کمک کند.
نکات کلیدی:
- صندوق‌های چرخه عمر، صندوق‌های تخصیص دارایی هستند که با نزدیک شدن به تاریخ بازنشستگی هدف، سهم هر کلاس دارایی را به‌طور خودکار تنظیم می‌کنند تا ریسک را کاهش دهند.
- این صندوق‌ها برای سرمایه‌گذارانی طراحی شده‌اند که اهداف مشخصی دارند و در زمان‌های معینی به سرمایه نیاز دارند.
- برای سرمایه‌گذارانی که رویکردی بسیار غیرفعال به بازنشستگی را ترجیح می‌دهند، صندوق چرخه عمر ممکن است مناسب باشد.
- بنجامین گراهام پیشنهاد کرد که سرمایه‌گذاری در سهام و اوراق قرضه باید بر اساس ارزش‌گذاری‌های بازار انجام شود، نه بر اساس سن فرد.
- صندوق‌های چرخه عمر بر این ایده استوارند که سرمایه‌گذاران جوان می‌توانند ریسک بیشتری تحمل کنند، اما این همیشه درست نیست.
مهم
صندوق‌های چرخه عمر بر این ایده استوارند که سرمایه‌گذاران جوان می‌توانند ریسک بیشتری تحمل کنند، اما این همیشه درست نیست.
نحوه عملکرد صندوق چرخه عمر
صندوق‌های چرخه عمر برای سرمایه‌گذارانی طراحی شده‌اند که اهداف مشخصی دارند و در زمان‌های معینی به سرمایه نیاز دارند. این صندوق‌ها عموماً برای سرمایه‌گذاری بازنشستگی استفاده می‌شوند، اما سرمایه‌گذاران می‌توانند هر زمان که به سرمایه در زمان مشخصی در آینده نیاز دارند، از آن‌ها استفاده کنند. هر صندوق چرخه عمر، افق زمانی خود را با نام‌گذاری صندوق با یک تاریخ هدف مشخص می‌کند.
برای توضیح نحوه عملکرد صندوق چرخه عمر، مثالی را در نظر بگیرید. فرض کنید در سال 1399 (2020) در صندوقی با تاریخ بازنشستگی هدف 1429 (2050) سرمایه‌گذاری می‌کنید. در ابتدا، این صندوق رویکردی تهاجمی خواهد داشت. در سال 1399، ممکن است صندوق 80 درصد سهام و 20 درصد اوراق قرضه داشته باشد. هر سال، سهم اوراق قرضه افزایش و سهم سهام کاهش می‌یابد. تا سال 1414 (2035)، که نیمی از مسیر تا تاریخ بازنشستگی است، صندوق ممکن است 60 درصد سهام و 40 درصد اوراق قرضه داشته باشد. در نهایت، تا تاریخ هدف بازنشستگی در سال 1429 (2050)، صندوق به 40 درصد سهام و 60 درصد اوراق قرضه خواهد رسید.
مزایای صندوق‌های چرخه عمر
برای سرمایه‌گذارانی که نیاز هدفمندی به سرمایه در تاریخی مشخص دارند، صندوق‌های چرخه عمر مزیت سهولت را ارائه می‌دهند. سرمایه‌گذاران این صندوق‌ها می‌توانند فعالیت‌های سرمایه‌گذاری خود را با تنها یک صندوق به‌صورت خودکار مدیریت کنند. تخصیص دارایی‌های ثابت این صندوق‌ها به سرمایه‌گذاران وعده می‌دهد که هر سال پرتفوی متعادلی متناسب با نیاز آن‌ها داشته باشند. برای سرمایه‌گذارانی که رویکردی بسیار غیرفعال به بازنشستگی را ترجیح می‌دهند، صندوق چرخه عمر می‌تواند مناسب باشد.
اکثر صندوق‌های چرخه عمر همچنین مزیت داشتن یک مسیر نزولی از پیش تعیین‌شده را دارند. این مسیر از پیش تعیین‌شده شفافیت بیشتری به سرمایه‌گذاران ارائه می‌دهد و اعتماد آن‌ها را به صندوق افزایش می‌دهد. مسیر نزولی صندوق چرخه عمر با انتقال تخصیص دارایی‌ها به سمت سرمایه‌گذاری‌های کم‌ریسک، به‌تدریج ریسک را در طول زمان کاهش می‌دهد. سرمایه‌گذاران همچنین می‌توانند انتظار داشته باشند که صندوق تا تاریخ بازنشستگی هدف مدیریت شود.
انتقادات به صندوق‌های چرخه عمر
برخی منتقدان معتقدند که رویکرد مبتنی بر سن این صندوق‌ها ناقص است. به‌ویژه، سن بازار صعودی ممکن است مهم‌تر از سن سرمایه‌گذار باشد. سرمایه‌گذار برجسته، بنجامین گراهام، پیشنهاد کرد که سرمایه‌گذاری در سهام و اوراق قرضه باید بر اساس ارزش‌گذاری‌های بازار انجام شود، نه بر اساس سن فرد. رابرت شیلر، اقتصاددان برنده جایزه نوبل، با توسعه کار گراهام، از نسبت قیمت به سود 10 ساله (P/E 10) به‌عنوان معیاری برای ارزش‌گذاری بازار سهام حمایت کرد.
صندوق‌های چرخه عمر بر این ایده استوارند که سرمایه‌گذاران جوان می‌توانند ریسک بیشتری تحمل کنند، اما این همیشه درست نیست. کارگران جوان معمولاً پس‌انداز کمتری دارند و تقریباً همیشه تجربه کمتری دارند. در نتیجه، کارگران جوان به‌ویژه در دوران رکود اقتصادی در برابر بیکاری آسیب‌پذیر هستند. سرمایه‌گذار جوانی که ریسک بالایی را متحمل می‌شود، ممکن است مجبور شود در بدترین زمان ممکن سهام خود را بفروشد.
سرمایه‌گذارانی که رویکرد فعال‌تری را ترجیح می‌دهند، ممکن است به دنبال مشاور مالی باشند یا از انواع دیگر صندوق‌ها برای دستیابی به اهداف سرمایه‌گذاری خود استفاده کنند.
مثال واقعی از صندوق چرخه عمر
صندوق‌های بازنشستگی هدف 2065 ونگارد نمونه‌ای از صندوق‌های چرخه عمر هستند. در تیرماه 1396 (ژوئیه 2017)، ونگارد عرضه صندوق بازنشستگی هدف 2065 خود را با نام صندوق‌های بازنشستگی هدف 2065 ونگارد آغاز کرد. این صندوق نمونه‌ای از چگونگی انتقال تخصیص دارایی‌ها برای مدیریت ریسک در صندوق‌های چرخه عمر را نشان می‌دهد.
تخصیص دارایی صندوق بازنشستگی هدف 2065 ونگارد برای 20 سال اول ثابت باقی می‌ماند و تقریباً 90 درصد در سهام و 10 درصد در اوراق قرضه است. در 25 سال بعدی تا تاریخ هدف، تخصیص به‌تدریج به سمت اوراق قرضه تغییر می‌کند. در تاریخ هدف، تخصیص دارایی تقریباً 50 درصد سهام، 40 درصد اوراق قرضه و 10 درصد اوراق کوتاه‌مدت TIPS است. تخصیص به اوراق قرضه و اوراق کوتاه‌مدت TIPS در هفت سال پس از تاریخ هدف به‌تدریج افزایش می‌یابد. پس از آن، تخصیص به حدود 30 درصد سهام، 50 درصد اوراق قرضه و 20 درصد اوراق کوتاه‌مدت TIPS ثابت می‌شود.