سیاست مسئولیت صفر چیست؟

سیاست مسئولیت صفر در کارت‌های اعتباری یا نقدی به این معناست که دارنده کارت در اکثر موارد مسئول یا از نظر مالی پاسخگوی تراکنش‌های غیرمجاز نیست. صادرکنندگان کارت اعتباری معمولاً حفاظت قوی‌تری ارائه می‌دهند، اگرچه شرایط ممکن است متفاوت باشد. بسیاری از کارت‌های نقدی نیز سیاست مسئولیت صفر را ارائه می‌دهند. مهم است که محدودیت‌های تعیین‌شده توسط قانون فدرال و همچنین پوشش اضافی ارائه‌شده توسط صادرکننده کارت را درک کنید.

نکات کلیدی

• قانون فدرال شما را از مسئولیت در برابر تراکنش‌های تقلبی انجام‌شده با کارت‌ها یا حساب‌هایتان محافظت می‌کند.
• بسیاری از صادرکنندگان کارت فراتر از محدودیت‌های فدرال عمل کرده و سیاست‌های مسئولیت صفر را ارائه می‌دهند که شما را از مسئولیت مالی محافظت می‌کند.
• صادرکنندگان کارت اعتباری معیارهای متفاوتی برای سیاست مسئولیت صفر دارند.
• حساب‌های خود را مرتب بررسی کنید تا فعالیت‌های تقلبی را شناسایی کنید.

نحوه عملکرد سیاست‌های مسئولیت صفر

به‌طور کلی، سیاست‌های مسئولیت صفر هزینه‌های ناشی از استفاده غیرمجاز از کارت اعتباری شما توسط دیگران را جبران می‌کنند. این سیاست‌ها ممکن است برای حساب‌های شخصی و تجاری، کارت‌های نقدی و کارت‌های اعتباری اعمال شوند.

بانک هر ادعای استفاده غیرمجاز را بررسی می‌کند و ممکن است ادعای شما معتبر نباشد. برای مثال، اگر بانک تشخیص دهد که یک کاربر مجاز بدون تأیید شما از حساب استفاده کرده است، ادعای مسئولیت صفر ممکن است معتبر نباشد.

در حالی که بانک در حال بررسی تقلب است، معمولاً ظرف چند روز پس از ارائه ادعا، یک اعتبار موقت ارائه می‌دهد.

توجه : اگر ادعا شرایط لازم را داشته باشد، اعتبار موقت دائمی می‌شود. اما اگر ادعا معتبر نباشد، اعتبار موقت از حساب شما حذف خواهد شد.

الزامات سیاست مسئولیت صفر

سیاست‌های مسئولیت صفر اغلب استثناهایی دارند. توافق‌نامه دارنده کارت باید این استثناها را مشخص کند، بنابراین آن را با دقت بخوانید.

ممکن است تحت پوشش سیاست مسئولیت صفر قرار نگیرید اگر:

• در مدیریت حساب یا کارت خود مسئولانه عمل نکرده باشید.
• کارت، شماره کارت یا پین (PIN) خود را به شخص دیگری (حتی یکی از اعضای خانواده یا دوست) داده باشید.
• برای گزارش تراکنش‌های غیرمجاز بیش از حد تأخیر کرده باشید؛ بانک شما الزامات گزارش‌دهی خود را مشخص خواهد کرد.
• با تحقیقات همکاری نکنید، که ممکن است شامل ارائه گزارش پلیس باشد.

کارت‌های اعتباری

کارت‌های اعتباری حفاظت بهتری در برابر تقلب نسبت به کارت‌های نقدی ارائه می‌دهند. بر اساس قانون فدرال، صادرکنندگان کارت اعتباری مسئول پوشش هزینه‌های مرتبط با تراکنش‌های تقلبی کارت اعتباری هستند.

اگر متوجه تراکنشی شوید و گزارش دهید که به کارت اعتباری شما تعلق ندارد، شما هیچ مسئولیتی برای این هزینه‌ها ندارید. اما اگر در گزارش تقلب به‌موقع عمل نکنید، ممکن است مجبور شوید حداکثر 50 دلار از هزینه‌ها را پرداخت کنید.

کارت‌های نقدی

کارت‌های نقدی مشمول مجموعه قوانین فدرال متفاوتی هستند. با کارت‌های نقدی، مسئولیت شما به زمان گزارش تقلب و این که آیا کارت فیزیکی یا شماره کارت درگیر بوده است، بستگی دارد. قوانین کلیدی حفاظت فدرال عبارت‌اند از:

• اگر کارت نقدی که قبلاً به‌عنوان گم‌شده یا دزدیده‌شده گزارش شده است، برای تراکنش‌های تقلبی استفاده شود، مسئولیت شما 0 دلار است.
• اگر کارت گم‌شده یا دزدیده‌شده را ظرف دو روز کاری از تقلب گزارش کنید، مسئولیت شما تا 50 دلار محدود می‌شود.
• اگر بیش از دو روز طول بکشد تا گم‌شدن را گزارش کنید، حداکثر مسئولیت در 60 روز تقویمی اول پس از در دسترس قرار گرفتن صورت‌حساب بانکی 500 دلار است.
• پس از 60 روز، تمام پول موجود در آن حساب و حساب‌های مرتبط ممکن است در معرض خطر باشد.
• اگر کارت فیزیکی در تقلب کارت نقدی استفاده نشده باشد—فقط شماره کارت—تا 60 روز از تاریخ ارسال صورت‌حساب برای گزارش حادثه فرصت دارید تا مسئول شناخته نشوید.

با این حال، صادرکنندگان کارت نقدی ممکن است به‌صورت داوطلبانه سیاست‌های مسئولیت صفر ارائه دهند که برای مصرف‌کنندگان مطلوب‌تر از حفاظت‌های فدرال باشد.

مهم : سیاست‌ها از صادرکننده به صادرکننده و از شبکه کارت به شبکه کارت متفاوت است.

نمونه‌های سیاست مسئولیت صفر

بانک آمریکا (Bank of America)

بانک آمریکا یک تضمین مسئولیت صفر برای دارندگان حساب ارائه می‌دهد که تراکنش‌های تقلبی انجام‌شده توسط دیگران با استفاده از کارت‌های نقدی و اعتباری بانک آمریکا را پوشش می‌دهد. برای این پوشش، باید تراکنش‌های انجام‌شده توسط دیگران را به‌سرعت گزارش کنید. با این حال، شما اجازه ندارید اطلاعات شخصی یا حساب خود را با کسی به اشتراک بگذارید.

چیس (Chase)

بانک چیس همچنین حفاظت از مسئولیت صفر را ارائه می‌دهد. این سیاست تراکنش‌های غیرمجاز کارت نقدی را به‌طور کامل جبران می‌کند، مشروط بر اینکه دارندگان حساب تقلب را به‌سرعت گزارش کنند. چیس «به‌سرعت» را برای حساب‌های شخصی 60 روز و برای حساب‌های تجاری 30 روز تعریف می‌کند.

کپیتال وان (Capital One)

اگر کارت دبیت مسترکارت کپیتال وان گم یا دزدیده شود، شما هیچ مسئولیتی برای تراکنش‌های غیرمجاز ندارید. مانند سایر بانک‌ها، کپیتال وان انتظار دارد که تقلب را به‌محض شناسایی تراکنش غیرمجاز گزارش کنید.

مسترکارت (Mastercard)

مسترکارت اعلام می‌کند که دارندگان کارت برای تراکنش‌های غیرمجاز مسئول نیستند اگر: «1. شما در محافظت از کارت خود در برابر گم‌شدن یا سرقت مراقبت معقول داشته باشید؛ و 2. گم‌شدن یا سرقت را به‌سرعت به مؤسسه مالی خود گزارش کنید.» با این حال، این مسئولیت صفر برای کارت‌های پرداخت مسترکارت، از جمله کارت‌های هدیه ثبت‌نشده، اعمال نمی‌شود.

ویزا (Visa)

سیاست مسئولیت صفر ویزا وجوه ناشی از تراکنش‌های غیرمجاز اعتباری یا نقدی را ظرف پنج روز کاری پس از اطلاع‌رسانی شما جایگزین می‌کند. این سیاست نیز برای کارت‌های پیش‌پرداخت ناشناس اعمال نمی‌شود.

چگونه تراکنش‌های تقلبی کارت رخ می‌دهند؟

تراکنش‌های تقلبی می‌توانند به چند روش مختلف در حساب کارت اعتباری یا نقدی ظاهر شوند، مانند نقض داده‌ها، اسکیمینگ یا فیشینگ.

نقض داده‌ها (Data Breach)

هکرها گاهی اوقات از طریق نقض داده‌ها به پایگاه‌های داده سازمان‌ها دسترسی پیدا می‌کنند و اطلاعات کارت مشتریان یا سایر اطلاعات شخصی را سرقت می‌کنند. این شماره‌ها در بازار سیاه فروخته می‌شوند و کلاهبرداران خریدار از آن‌ها برای انجام خریدهای غیرمجاز استفاده می‌کنند. هدف کلاهبرداران انجام خریدهای کارت قبل از گزارش تقلب به صادرکننده کارت است.

نکته : مؤسسه بانکی یا صادرکننده کارت شما ممکن است با شما تماس بگیرد تا درباره هزینه‌های مشکوک سؤال کند. برای اطمینان، بهتر است تماس را قطع کرده و مستقیماً با صادرکننده تماس بگیرید تا بررسی کنید که آیا تماس از سوی کلاهبردار برای به دست آوردن اطلاعات شخصی بیشتر است یا خیر.

اسکیمینگ (Skimming)

از طریق اسکیمینگ، مجرمان دستگاه‌های کارت‌خوان در دستگاه‌های خودپرداز، فروشگاه‌ها یا پمپ‌های بنزین را دستکاری می‌کنند تا اطلاعات کارت را سرقت کنند. سپس از این اطلاعات برای انجام خریدهای غیرمجاز استفاده می‌شود. استفاده از کارت‌های مجهز به میکروچیپ یا کیف‌پول‌های موبایلی می‌تواند به جلوگیری از این موقعیت کمک کند. هنگام استفاده از دستگاه، آن را به‌خوبی بررسی کنید تا مطمئن شوید دستگاه اسکیمر متصل نیست.

فیشینگ (Phishing)

کلاهبرداری‌های فیشینگ از ایمیل‌ها یا پیامک‌های جعلی استفاده می‌کنند که وانمود می‌کنند از یک شرکت یا نهاد دولتی معتبر هستند. مصرف‌کنندگان ناآگاه پس از درخواست ورود به سیستم، اطلاعات حساب خود را به‌طور ناخواسته به کلاهبردار ارائه می‌دهند.

چگونه تقلب کارت اعتباری یا نقدی را گزارش دهید؟

هنگامی که یک هزینه مشکوک تقلبی مشاهده کردید، با بانک یا صادرکننده کارت خود از طریق تلفن تماس بگیرید. کمیسیون تجارت فدرال (FTC) همچنین پیشنهاد می‌دهد که بلافاصله با یک نامه به بانک پیگیری کنید که شامل تمام جزئیات مرتبط باشد، مانند شماره حساب، تاریخ و زمان گم‌شدن کارت و تاریخ گزارش تقلب. این کار یک سابقه کتبی برای اثبات گزارش هزینه‌ها ایجاد می‌کند.

کد تأیید (Validation Code) چیست؟

کد تأیید، که اغلب به‌عنوان کد CVV شناخته می‌شود، یک شماره سه یا چهار رقمی است که در جلو یا پشت کارت اعتباری یا نقدی شما قرار دارد. این کد یک لایه حفاظتی اضافی در تراکنش‌های آنلاین یا تلفنی فراهم می‌کند. دزدانی که بدون کارت فیزیکی سعی در استفاده از شماره کارت شما دارند، در صورت درخواست نمی‌توانند کد تأیید را ارائه دهند.

آیا کارت‌های پیش‌پرداخت دارای حفاظت مسئولیت صفر هستند؟

کارت‌های پیش‌پرداخت معمولاً حفاظت‌های فدرال مشابه کارت‌های اعتباری و نقدی معمولی ندارند. با این حال، برخی صادرکنندگان و شبکه‌ها ممکن است حفاظت از مسئولیت را ارائه دهند، اگر کارت به نام شما ثبت شده باشد.

نتیجه‌گیری

در حالی که قانون فدرال برخی حفاظت‌های مسئولیت را برای دارندگان کارت‌های اعتباری و نقدی که کارت یا شماره کارتشان در تراکنش‌های تقلبی استفاده شده است، ارائه می‌دهد، بسیاری از صادرکنندگان کارت فراتر از این عمل می‌کنند. سیاست‌های مسئولیت صفر به محدود کردن بیشتر قرار گرفتن دارنده کارت در معرض خسارت مالی کمک می‌کنند، بنابراین داشتن یکی از این سیاست‌ها همیشه خوب است. فقط مطمئن شوید که حساب‌های خود را مرتب بررسی می‌کنید تا بتوانید تقلب را شناسایی کرده و فوراً گزارش دهید.