پیش‌بینی بازارها
قانون عدالت مالیاتی و مسئولیت مالی ۱۹۸۲ چیست؟
قانون TEFRA در سال ۱۳۶۱ با افزایش مالیات، کاهش هزینه‌ها و اصلاحات، کسری بودجه فدرال آمریکا را هدف قرار داد و برخی معافیت‌های ERTA را لغو کرد.
قانون عدالت مالیاتی و مسئولیت مالی ۱۹۸۲ (TEFRA) چیست؟
قانون عدالت مالیاتی و مسئولیت مالی ۱۹۸۲ (TEFRA) قانونی است که در سال ۱۳۶۱ (۱۹۸۲) با هدف کاهش کسری بودجه فدرال از طریق ترکیبی از افزایش مالیات، کاهش هزینه‌ها و اقدامات اصلاح مالیاتی به تصویب رسید.
این قانون برخی از عناصر قانون بهبود اقتصادی ۱۹۸۰ (ERTA)، معروف به قانون کمپ-روث، را لغو کرد. هر دو قانون در اوایل ریاست‌جمهوری رونالد ریگان به تصویب رسیدند.
نکات کلیدی
- قانون TEFRA، با احتساب تورم، بزرگ‌ترین افزایش مالیاتی در تاریخ ایالات متحده بود.
- این قانون به‌سرعت پس از قانون بهبود اقتصادی ۱۹۸۰، که بزرگ‌ترین کاهش مالیاتی در تاریخ ایالات متحده بود، به تصویب رسید.
- پس از تصویب ERTA، ایالات متحده وارد نیمه دوم یک رکود اقتصادی «دو مرحله‌ای» شد و کسری بودجه فدرال به شدت افزایش یافت.
- حامیان TEFRA تأکید داشتند که هدف این قانون بستن خلأهای مالیاتی از طریق اعمال اقدامات سخت‌گیرانه‌تر برای رعایت و جمع‌آوری مالیات بود، نه صرفاً افزایش مالیات.
- TEFRA همچنین برخی از کاهش‌های نرخ مالیات بر درآمد فردی در ERTA را که هنوز اجرایی نشده بودند، لغو کرد.
شناخت قانون عدالت مالیاتی و مسئولیت مالی ۱۹۸۲ (TEFRA)
این قانون که توسط سناتور جمهوری‌خواه رابرت دول، رئیس وقت کمیته مالی سنا، شکل گرفت، با هدف افزایش درآمد از طریق بستن خلأهای سیستم مالیاتی، اعمال اقدامات سخت‌گیرانه‌تر برای رعایت و جمع‌آوری مالیات، افزایش مالیات غیرمستقیم بر سیگار و خدمات تلفنی، و افزایش مالیات شرکت‌ها طراحی شد.
با احتساب تورم، TEFRA همچنان بزرگ‌ترین افزایش مالیاتی در تاریخ ایالات متحده است. این قانون عمدتاً در رد قانون ERTA بود که یک سال قبل به تصویب رسیده و بزرگ‌ترین کاهش مالیاتی در تاریخ ایالات متحده محسوب می‌شود.
در زمان بحث درباره TEFRA در کنگره، اقتصاد ایالات متحده در میانه یک رکود اقتصادی بود. برخی آن را رکود «دو مرحله‌ای» نامیدند، زیرا اقتصاد در بازه‌ای ۱۲ ماهه بین تابستان ۱۳۶۰ تا تابستان ۱۳۶۱ (۱۹۸۱ تا ۱۹۸۲) ابتدا به سطح رکود رسید، بهبود یافت و سپس دوباره وارد رکود شد. درآمدها به دلیل ترکیبی از کاهش مالیاتی ERTA و اثرات معمول رکود، حدود ۶٪ کاهش یافت.
نتیجه این بود که کسری بودجه به رکورد آن زمان، یعنی ۱۱۰.۷ میلیارد دلار در سال ۱۳۶۱ (۱۹۸۲) رسید. (در سال ۱۴۰۰/۲۰۲۱، کسری بودجه فدرال به ۲.۸ تریلیون دلار رسید.)
TEFRA همچنین برخی از کاهش‌های نرخ مالیات بر درآمد فردی در ERTA را که هنوز اجرایی نشده بودند، لغو کرد.
بدون معافیت مالیاتی برای قاچاقچیان مواد مخدر
بندی نه‌چندان شناخته‌شده در TEFRA سال‌ها بعد صنعت قانونی ماری‌جوانا را تحت تأثیر قرار داد. این بند، که احتمالاً به‌عنوان یک اقدام سیاسی کم‌اهمیت گنجانده شده بود، استفاده از اکثر کسورات مالیاتی تجاری را برای افرادی که «در تجارت مواد مخدر» فعالیت می‌کنند، ممنوع کرد.
دیگر عناصر TEFRA
TEFRA در نهایت با تلاش برای کاهش هزینه‌های فدرال و افزایش درآمدهای دولتی، تأثیر گسترده‌ای بر تعداد زیادی از آمریکایی‌ها گذاشت. برای مثال، بسیاری از قوانین بازپرداخت برنامه‌های مدیکر و مدیکید برای کاهش هزینه‌های آن‌ها بازنگری شد. رویه‌های پرداخت امنیت اجتماعی و غرامت بیکاری تغییر یافت. این قانون مالیات فدرال سیگار را به‌طور موقت دو برابر و مالیات خدمات تلفنی را سه برابر کرد.
TEFRA همچنین بر کسب‌وکارها و سرمایه‌گذاران تأثیر گذاشت. برخی از معافیت‌های مالیاتی که کسب‌وکارها تحت ERTA دریافت کرده بودند، مانند استهلاک تسریع‌شده، لغو شد. همچنین مالیات کسر ۱۰٪ بر سود سهام و بهره پرداختی به افرادی که شماره شناسایی مالیاتی تأییدشده نداشتند، وضع شد.
افزایش مالیاتی تاریخی تحت TEFRA
رونالد ریگان در کارزار انتخاباتی خود بر کاهش مالیات و دولت محدود تأکید کرده بود. در اوایل دوره اول ریاست‌جمهوری‌اش، او با تصویب ERTA، کاهش مالیاتی قابل‌توجهی به مبلغ ۲۸.۳ میلیارد دلار برای کسب‌وکارها به دست آورد.
بسیاری متعجب بودند که او با لغو برخی از معافیت‌های مالیاتی ایجادشده در ERTA، که دستاورد قانون‌گذاری مهمی بود، موافقت کرد. اما او نمی‌توانست کسری بودجه رو به رشد را نادیده بگیرد. در واقع، ریگان مدتی در برابر هرگونه افزایش مالیات مقاومت کرد، اما در نهایت در ازای تعهدی برای کاهش هزینه‌های حتی بزرگ‌تر به‌عنوان بخشی از توافق، تسلیم شد.
هنگامی که در ۱۲ شهریور ۱۳۶۱ (۳ سپتامبر ۱۹۸۲) این قانون را امضا کرد، ریگان تأکید کرد که این اقدام عمدتاً با بستن خلأهای مالیاتی، مالیات‌ها را افزایش می‌دهد و طی سه سال بیش از ۹۸ میلیارد دلار درآمد ایجاد می‌کند، در حالی که در همان دوره ۲۸۰ میلیارد دلار از هزینه‌ها کاسته می‌شود.
این رقم مورد مناقشه بود. بنیاد هریتیج در آن زمان ادعا کرد که این قانون در واقع به ازای هر دلار افزایش مالیاتی، هزینه‌ها را ۲۱ سنت افزایش می‌دهد.
کدام سناتور آمریکایی از TEFRA در کنگره حمایت کرد؟
نام سناتور باب دول به‌طور جدایی‌ناپذیری با TEFRA پیوند خورده است. این جمهوری‌خواه اهل کانزاس ۳۰ سال در سنا خدمت کرد، از جمله سه سال به‌عنوان رهبر اکثریت سنا.
به‌عنوان رئیس کمیته مالی سنا، دول مسئول اصلی شکل‌دهی به TEFRA و پیشبرد آن در سنا بود. این موضوع بسیاری از محافظه‌کاران را خشمگین کرد. برای مثال، نیوت گینگریچ، نماینده تازه‌کار مجلس، دول را «جمع‌کننده مالیات برای دولت رفاه» نامید.
ارتباط او با «بزرگ‌ترین افزایش مالیاتی در تاریخ ایالات متحده» در سال ۱۳۷۴ (۱۹۹۵)، هنگامی که ناموفق برای ریاست‌جمهوری نامزد شد، به او لطمه زد.
مفاد کلیدی TEFRA کدام‌اند؟
حامیان TEFRA بر تقویت اجرای مالیاتی برای بستن به‌اصطلاح «شکاف مالیاتی» تأکید داشتند. این مبتنی بر این فرض بود که از هر پنج دلار مالیاتی، یک دلار به دلیل درآمد گزارش‌نشده یا کسورات، هزینه‌ها و معافیت‌های بیش از حد اعلام‌شده، به خزانه دولت راه پیدا نمی‌کرد.
بسیاری از مفاد بر افراد تأثیر گذاشت، نه کسب‌وکارها:
- برخورد با گزارش ناکافی انعام‌های دریافتی توسط پیشخدمت‌ها و دیگرانی که انعام بخشی از درآمدشان است.
- الزام به کسر خودکار ۱۰٪ مالیات بر سود سهام و بهره پرداختی به افراد.
- الزام به کسر مالیات از پرداخت‌های مستمری و سالیانه.
این قانون همچنین جریمه‌های عدم رعایت را افزایش داد.
مفاد TEFRA چگونه بر سیستم مراقبت‌های بهداشتی ایالات متحده تأثیر گذاشت؟
TEFRA شامل تغییرات زیادی در سیستم‌های بازپرداخت مدیکید و مدیکر بود که با هدف صرفه‌جویی در هزینه‌های دولت طراحی شدند. با این حال، یکی از پایدارترین و مهم‌ترین مفاد TEFRA، که امروزه به‌عنوان مدیکید TEFRA شناخته می‌شود، به ایالت‌ها اجازه می‌دهد خدمات خاصی در خانه را برای کودکان معلول بدون توجه به درآمد خانواده آن‌ها گسترش دهند.
چرا کنگره در سال ۱۳۶۱ (۱۹۸۲) مالیات‌ها را افزایش داد؟
نگرانی عمومی درباره اندازه کسری بودجه فدرال در طول زمان کم و زیاد می‌شود. در اوایل دهه ۱۳۶۰ (۱۹۸۰)، این نگرانی بالا بود. به‌طور عجیبی، کسری بودجه از نظر تاریخی چندان بالا نبود، اگرچه پس از تصویب TEFRA کاهش یافت.
نتیجه‌گیری
قانون عدالت مالیاتی و مسئولیت مالی با هدف افزایش درآمد دولت بدون افزایش مالیات بر درآمد، تلاش کرد تا شکاف مالیاتی ناشی از درآمدهای گزارش‌نشده و کم‌گزارش‌شده را ببندد. در نهایت، TEFRA تأثیر گسترده‌ای بر درآمد میلیون‌ها آمریکایی، از پیشخدمت‌های وابسته به انعام تا بازنشستگان وابسته به مستمری، گذاشت.