دارایی سخت چیست؟

دارایی سخت چیست؟

دارایی سخت به یک دارایی یا منبع ملموس با ارزش ذاتی اشاره دارد. نمونه‌هایی از دارایی‌های سخت شامل ناوگانی از کامیون‌ها برای تحویل کالاهای مصرفی، زمین، املاک و مستغلات و کالاها می‌شود. کسب‌وکارها دارایی‌های سخت را برای کمک به بهبود تولید، افزایش درآمد و به عنوان حائلی در برابر زیان‌های دارایی‌های نرم خریداری می‌کنند. با این حال، گاهی اوقات ارزش دارایی‌های سخت به موازات ارزش دارایی‌های نرم کاهش می‌یابد.

نکات کلیدی

• دارایی سخت یک کالا یا منبع ملموس یا فیزیکی است که فرد یا شرکت مالک آن است.
• اغلب، ارزش دارایی‌های سخت در جهت مخالف ارزش دارایی‌های نرم حرکت می‌کند و حائلی در برابر زیان‌ها ایجاد می‌کند.
• دارایی‌های سخت می‌توانند دارایی‌های بلندمدت، مانند ماشین‌آلات، یا دارایی‌های کوتاه‌مدت، مانند مواد اولیه یا موجودی، باشند.

درک دارایی‌های سخت

دارایی‌های سخت معمولاً دارایی‌های ثابت هستند، به این معنی که دارایی‌های بلندمدتی هستند که به تولید کالاها و خدمات یک شرکت کمک می‌کنند. دارایی‌های ثابت عمری بیش از یک سال دارند. دارایی‌های سخت معمولاً به عنوان املاک، کارخانه و تجهیزات در ترازنامه شرکت طبقه‌بندی می‌شوند.

برخی از نمونه‌های دارایی‌های سخت عبارتند از:

• ساختمان‌ها
• وسایل نقلیه مانند کامیون یا اتومبیل
• ماشین‌آلات و تجهیزات
• مبلمان اداری
• ماشین‌آلات

با این حال، دارایی‌های سخت همچنین می‌توانند دارایی‌های کوتاه‌مدت، به نام دارایی‌های جاری ، باشند که معمولاً ظرف یک سال مصرف می‌شوند. برای مثال، موجودی کالا می‌تواند یک دارایی سخت برای یک شرکت باشد. اگر شرکتی ماشین‌آلات تولید کند، مواد اولیه یا موجودی، مانند قطعات ماشین، دارایی‌های سخت خواهند بود.

پرداخت برای دارایی‌های سخت

دارایی‌های سخت که دارایی‌های ثابت هستند معمولاً شامل تصمیمات سرمایه‌گذاری کلان برای تیم مدیریت اجرایی شرکت می‌شوند. این دارایی‌ها معمولاً شامل هزینه زیادی از پول نقد یا سرمایه هستند و در نتیجه، تصمیمات تأمین مالی بلندمدت در نظر گرفته می‌شوند. تأمین مالی دارایی‌های سخت بزرگ می‌تواند از بانک‌ها، شرکت‌های سرمایه‌گذاری خطرپذیر، انتشار اوراق قرضه شرکتی یا بدهی، و همچنین انتشار سهام جدید تأمین شود. سرمایه‌گذاری سرمایه در دارایی‌های سخت، مانند یک کارخانه تولیدی جدید، به این معناست که شرکت قصد دارد که از این تأسیسات برای سال‌های متمادی برای ایجاد درآمد استفاده کند.

ارزش دارایی‌های سخت

دارایی‌های سخت به ویژه ارزشمند در نظر گرفته می‌شوند زیرا می‌توانند برای تولید یا خرید کالاها یا خدمات دیگر استفاده شوند. آنها همچنین می‌توانند برای ایجاد پول نقد در صورتی که شرکت دچار مشکلات مالی شود، فروخته شوند. هنگامی که تحلیلگران ارزش ذاتی یک شرکت را محاسبه می‌کنند، بخشی از این ارزش ذاتی از ارزش دارایی‌های سخت آن گرفته می‌شود.ارزش ذاتی یک شرکت، محاسبه ارزش یک شرکت با استفاده از مدل‌های مختلف است که شامل تجزیه و تحلیل جریان نقدی، دارایی‌ها، جریان‌های درآمدی آینده و ساختار هزینه آن می‌شود. دارایی‌های سخت هنگام ارزش‌گذاری یک شرکت وارد عمل می‌شوند، زیرا می‌توانند برای پرداخت بدهی‌ها، دارندگان اوراق قرضه و سهامداران در صورت بروز مشکلات مالی یا انحلال، به پول نقد فروخته شوند.

دارایی‌های سخت در مقابل دارایی‌های نامشهود

دارایی‌های سخت برعکس دارایی‌های نامشهود هستند که دارایی‌های غیر فیزیکی هستند که در بلندمدت استفاده می‌شوند. نمونه‌هایی از دارایی‌های نامشهود عبارتند از:

• برند یک شرکت
• سرمایه‌گذاری در اوراق بهادار
• علائم تجاری
• حقوق ثبت اختراع
• حقوق چاپ
• فرانچایزها

شرکت‌های فناوری تمایل دارند دارایی‌های نامشهود زیادی داشته باشند، زیرا آنها دارای حق ثبت اختراع برای محصولات خود و همچنین سرمایه قابل توجهی هستند که در تحقیق و توسعه گره خورده است. از سوی دیگر، شرکت‌های تولید نفت دارایی‌های سخت زیادی دارند، مانند دکل‌های نفتی و ماشین‌آلات حفاری.

نمونه‌ای از دارایی‌های سخت

شرکت خودروسازی فورد (NYSE: F) یک شرکت خودروسازی آمریکایی است که اتومبیل‌ها و کامیون‌های مختلفی تولید می‌کند. تیم مدیریت اجرایی این شرکت قصد خرید ماشین‌آلات جدید برای خط مونتاژ خود را دارد. این شرکت همچنین فولاد و آلومینیوم را برای پرچ‌ها خریداری خواهد کرد. همه دارایی‌ها، ماشین‌آلات، فولاد و آلومینیوم، دارایی‌های سخت در نظر گرفته می‌شوند.ماشین‌آلات مونتاژ یک دارایی سخت بلندمدت است. از سوی دیگر، مواد اولیه فولاد و آلومینیوم دارایی‌های جاری هستند، زیرا موجودی آنها احتمالاً ظرف یک سال مصرف خواهد شد. همچنین، هرگونه حق ثبت اختراع تجهیزات به عنوان دارایی‌های نامشهود در نظر گرفته می‌شود.