انتخابات آمریکا ورق جنگ را برگرداند / ترامپ میان حمله دوباره و عقب‌نشینی کدام را انتخاب می‌کند؟
نتایج انتخابات میان‌دوره‌ای و افزایش فشار‌های اقتصادی، محاسبات واشینگتن درباره جنگ با ایران را تحت تأثیر قرار داده؛ تحولی که می‌تواند مسیر درگیری‌ها را تغییر دهد.
عکس آرشیوی مرتبط با موضوع
دنی سیترینوویچ، تحلیلگر اسرائیلی مسائل خاورمیانه در حساب کاربری خود در شبکه ایکس نوشت: انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا ممکن است در نهایت به‌عنوان نقطه عطفی در پایان جنگ با ایران به یاد آورده شود؛ هرچند این احتمال وجود دارد که پیش از پایان درگیری‌ها، دور دیگری از تنش و تشدید نظامی رخ دهد.
به نوشته این تحلیلگر، دونالد ترامپ همچنان ممکن است برای نمایش قدرت، وادار کردن تهران به دادن امتیاز و اعلام پیروزی پیش از پایان عملیات نظامی، حمله‌ای گسترده را در دستور کار قرار دهد، اما واقعیت سیاسی در واشنگتن تغییر کرده است.
ارتباط میان بسته‌شدن تنگه هرمز، افزایش قیمت جهانی نفت و بالا رفتن بهای بنزین برای مصرف‌کنندگان آمریکایی، دیگر قابل چشم‌پوشی نیست. آنچه در ابتدا رویارویی نظامی در هزاران کیلومتری سواحل آمریکا بود، اکنون به مسئله‌ای اقتصادی و سیاسی در داخل این کشور تبدیل شده است. شهروندان آمریکایی هزینه بیشتری برای سوخت می‌پردازند و دولت نیز بهای سیاسی این وضعیت را متحمل می‌شود.
سیترینوویچ معتقد است این دقیقا همان نتیجه‌ای است که تهران به دنبال آن بود. ایران با ایجاد اختلال در جریان انتقال انرژی از تنگه هرمز می‌خواست نشان دهد واشنگتن نمی‌تواند بدون تحمیل هزینه به اقتصاد آمریکا و در نهایت جایگاه سیاسی رئیس‌جمهور این کشور، در خلیج فارس وارد جنگ شود. نتایج انتخابات میان‌دوره‌ای نشان می‌دهد این راهبرد بی‌تأثیر نبوده است.
محدود شدن فضای سیاسی ترامپ برای ادامه جنگ
به نوشته این تحلیلگر، ترامپ اکنون با مسئله دیگری نیز روبه‌روست؛ او قطعاً نمی‌خواهد در تاریخ به‌عنوان رئیس‌جمهوری ثبت شود که جنگ با ایران به شکست انتخاباتی بزرگ جمهوری‌خواهان منجر شده است. با افزایش قدرت دموکرات‌ها در کنگره و بالا گرفتن نگرانی‌ها در داخل حزب جمهوری‌خواه، فضای سیاسی برای ادامه یک رویارویی بدون چشم‌انداز پایان، محدودتر شده است. در مقطعی، ممکن است هزینه تداوم جنگ از منافع سیاسی ادامه آن بیشتر شود.
البته پیش‌بینی اقدام بعدی ترامپ آسان نیست. او ممکن است به‌جای مصالحه، در واکنش به فشار‌های سیاسی بر شدت تنش‌ها بیفزاید؛ به‌ویژه اگر تصور کند یک حمله قدرتمند دیگر می‌تواند به او امکان دهد جنگ را با شرایط موردنظر خود پایان‌یافته اعلام کند.
با این حال، به نظر می‌رسد انتخابات میان‌دوره‌ای آغاز پایان کارزار نظامی کنونی علیه ایران باشد؛ حتی اگر پیش از خاتمه آن، رویارویی نظامی دیگری نیز رخ دهد.
تنگه هرمز و آشکار شدن آسیب‌پذیری آمریکا در برابر جنگ منطقه‌ای
سیترینوویچ در ادامه، پیامد‌های بلندمدت جنگ را حتی مهم‌تر ارزیابی می‌کند و می‌نویسد این جنگ آسیب‌پذیری رؤسای‌جمهور آمریکا در برابر اختلال در عرضه انرژی از خلیج فارس را آشکار کرده است. دولت‌های آینده آمریکا ناگزیر خواهند بود این مسئله را در محاسبات خود لحاظ کنند که یک رویارویی نظامی در خاورمیانه با چه سرعتی می‌تواند به افزایش قیمت بنزین، فشار سیاسی داخلی و پیامد‌های انتخاباتی منجر شود.
این تجربه ممکن است محاسبات واشنگتن درباره مداخله نظامی در منطقه را به‌طور اساسی تغییر دهد. تهران نیز که تأثیر سیاسی توانایی خود برای ایجاد اختلال در تنگه هرمز را مشاهده کرده است، بعید است این درس را فراموش کند.