اخبار
معادله تازه بازار طلا؛ تضعیف دلار، تقاضای بانک‌های مرکزی و سایه سیاست انقباضی
اونس جهانی طلا پس از سقوط تا محدوده ۳۸۷۰ دلار، با حمایت افت دلار و بازدهی اوراق به بالای ۴۰۰۰ دلار بازگشت؛ اما تداوم انتظارات افزایش نرخ بهره فدرال رزرو، همچنان مانعی جدی برای تثبیت موج صعودی است.
عکس آرشیوی مرتبط با موضوع
به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز اونس جهانی طلا (XAUUSD) در معاملات اولیه چهارشنبه ۴ نوامبر ۲۰۲۶ در محدوده ۴٬۰۳۰ تا ۴٬۰۳۴ دلار معامله می‌شود و رشد روزانه‌ای در حدود ۲.۵ تا ۲.۶۵ درصد را ثبت کرده است. این افزایش پس از عقب‌نشینی قیمت تا نزدیکی ۳٬۸۷۰ دلار رخ داده و فلز زرد را بار دیگر به بالای مرز روانی ۴٬۰۰۰ دلار رسانده است؛ سطحی که کانون تقابل خریداران و فروشندگان بود. شتاب بازگشت اخیر از فعال شدن تقاضای تازه حکایت دارد، اما دوام آن به محرک‌های بنیادی و ساختار تکنیکال وابسته است.
این حرکت در بستری شکل گرفته که از زمان ثبت سقف تاریخی نزدیک به ۵٬۶۰۸ دلار در ژانویه ۲۰۲۶، طلا وارد فاز اصلاح و نوسان شده است. اکتبر نیز بر اساس برخی معیارها یکی از ضعیف‌ترین ماه‌های عملکرد طلا از سال ۲۰۰۸ توصیف شده؛ موضوعی که ابعاد فشار فروش و تغییر انتظارات سرمایه‌گذاران را نشان می‌دهد. با وجود این افت، خرید بانک‌های مرکزی، جریان سرمایه به صندوق‌های قابل معامله و تقاضای پوشش ریسک همچنان از عوامل پشتیبان بازار هستند. از این رو، بازگشت به بالای ۴٬۰۰۰ دلار را باید نشانه بهبود تقاضا دانست، نه تأیید قطعی پایان اصلاح.
افت دلار و بازدهی اوراق، تقاضای پوشش ریسک را تقویت کرده است
افزایش ابهام سیاسی و احتمال شکل‌گیری بن‌بست در تصمیم‌گیری‌های مالی، بار دیگر توجه سرمایه‌گذاران را به دارایی‌های امن جلب کرده است. نتایج اولیه برخی رقابت‌های انتخاباتی، ریسک محدود شدن توافق بر سر سیاست‌های مالی، هزینه‌کرد دولت و تغییرات مالیاتی را برجسته کرده و به تضعیف دلار تا پایین‌ترین سطح چهار هفته اخیر و کاهش بازدهی اوراق خزانه کمک کرده است. چنین فضایی می‌تواند بخشی از سرمایه را به سمت طلا سوق دهد؛ زیرا این فلز به اعتبار یک دولت یا جریان درآمدی مشخص وابسته نیست و در دوره‌های افزایش نااطمینانی، نقش پوشش ریسک پیدا می‌کند. چون طلا سود دوره‌ای ندارد، افت بازدهی اوراق هزینه فرصت نگهداری آن را کم می‌کند و تضعیف دلار خرید آن را برای دارندگان ارزهای دیگر ارزان‌تر می‌سازد.
افت نفت از فشار تورمی می‌کاهد، اما انتظارات انقباضی همچنان پابرجاست
عقب‌نشینی قیمت نفت به محدوده کف‌های چند هفته اخیر، یکی دیگر از متغیرهای اثرگذار بر فضای بازار بوده است. کاهش بهای انرژی می‌تواند هزینه حمل‌ونقل و تولید را تعدیل کند و از این مسیر، فشار تورمی را در ماه‌های آینده کاهش دهد. اگر این روند احتمال نیاز به سیاست پولی سخت‌گیرانه‌تر را کم کند، فشار نرخ‌های بهره بالا بر طلا نیز می‌تواند کاهش یابد. از همین منظر، افت نفت در معاملات اخیر به‌عنوان عاملی غیرمستقیم و حمایتی برای فلز زرد مطرح شده است.
با این حال، ارزیابی اثر نفت به منشأ کاهش قیمت آن بستگی دارد. افت انرژی می‌تواند نشانه تعدیل تورم باشد، اما اگر از ضعف تقاضای جهانی ناشی شود، ممکن است نگرانی درباره کندی فعالیت اقتصادی را افزایش دهد. در سمت سیاست پولی نیز بازار همچنان احتمال افزایش نرخ بهره در دسامبر را جدی می‌گیرد و برخی قیمت‌گذاری‌ها احتمال این تصمیم را در محدوده ۷۸ تا ۷۹ درصد نشان می‌دهند. نرخ بهره فدرال رزرو در اکتبر بدون تغییر و در سطح ۴.۰۰ درصد باقی ماند، اما اختلاف‌نظر میان تصمیم‌گیران و لحن محتاطانه، احتمال افزایش دوباره نرخ را از محاسبات بازار خارج نکرده است. بنابراین کاهش نفت و بازدهی اوراق در کنار انتظارات انقباضی، محرک‌هایی متضاد برای طلا ایجاد کرده‌اند.
خرید بانک‌های مرکزی پابرجاست، اما اختلاف برآوردها از تردید بازار حکایت دارد
شورای جهانی طلا برآورد خود از تقاضای بانک‌های مرکزی در کل سال را پس از خریدهای قدرتمند سه‌ماهه سوم افزایش داده است. تداوم خرید رسمی نشان می‌دهد طلا همچنان در راهبرد متنوع‌سازی ذخایر و کاهش وابستگی به دارایی‌های مالی دیگر جایگاه مهمی دارد. این تقاضا می‌تواند در دوره‌های اصلاح قیمت، بخشی از فشار فروش را جذب کند و مانع از تضعیف کامل پشتوانه بنیادی بازار شود. در مقابل، این نهاد برآورد رشد تقاضای سرمایه‌گذاری را از حدود ۴۰۰ تن به نزدیک ۲۰۰ تن کاهش داده است؛ تغییری که به هزینه بالاتر نگهداری طلا و نااطمینانی درباره شرایط مالی نسبت داده می‌شود.
در همین حال، برخی گزارش‌ها از ثبت سطح رکوردی ورود سرمایه به صندوق‌های قابل معامله طلا در سه‌ماهه سوم حکایت دارند. این داده در کنار کاهش برآورد تقاضای سرمایه‌گذاری نشان می‌دهد جریان سرمایه نهادی همچنان قابل‌توجه است، اما شتاب رشد آن کمتر از برآورد قبلی شده است. در بخش جواهرات، قیمت‌های بالا تقاضا را تضعیف کرده و بخشی از مصرف‌کنندگان را به تعویق خرید سوق داده است. تولید معادن بزرگ در کشورهایی مانند آفریقای جنوبی و استرالیا نسبتاً باثبات توصیف می‌شود؛ با این حال، در فصل‌های اخیر تقاضا در برخی بخش‌ها از عرضه پیشی گرفته است.
برآوردهای قیمتی برای ماه‌های آینده دامنه گسترده‌ای دارند. برخی مدل‌ها سطحی در حدود ۳٬۸۱۵ دلار را برای سه‌ماهه چهارم ۲۰۲۶ مطرح می‌کنند و همچنان تمایل نزولی دارند، در حالی که برآوردهای ۱۲ماهه از ۳٬۵۰۰ دلار تا بیش از ۵٬۰۰۰ دلار متغیر است. شماری از تحلیلگران نیز در صورت تشدید تنش‌های ژئوپلیتیکی یا تغییر سیاست پولی به سمت کاهش نرخ‌ها، احتمال عبور قیمت از ۵٬۰۰۰ دلار را مطرح می‌کنند. این پراکندگی از نبود اجماع درباره مسیر طلا و وابستگی آن به انتظارات نرخ بهره و تقاضای پوشش ریسک حکایت دارد.
مقاومت ۴۰۴۰ تا ۴۰۶۸ دلار، آزمون بعدی خریداران در نمودار قیمت است
از منظر تکنیکال، ساختار بزرگ‌تر اونس پس از ثبت سقف تاریخی نزدیک به ۵٬۶۰۸ دلار در ژانویه ۲۰۲۶ همچنان اصلاحی ارزیابی می‌شود. طلا طی حدود پنج هفته در محدوده حمایتی ۳٬۸۷۰ تا ۳٬۹۰۰ دلار نوسان و تثبیت داشته و تلاش‌های پیشین برای بازگشت پایدار به بالای ۴٬۰۰۰ دلار با فشار فروش مواجه شده‌اند. جهش از کف ۳٬۸۷۰ دلار از فعال شدن تقاضا در این محدوده حکایت دارد، اما برای تغییر جهت روند میان‌مدت، حفظ قیمت در سطوح بالاتر و عبور از مقاومت‌های پیش‌رو اهمیت دارد.
در سمت صعودی، محدوده ۴٬۰۴۰ تا ۴٬۰۶۸ دلار مقاومت مهم بعدی است و عبور معتبر از آن می‌تواند نشانه تقویت موج بازگشت باشد. در تحلیل‌های کوتاه‌مدت، سطح ۳٬۹۷۵ دلار نیز مرزی تعیین‌کننده است؛ تثبیت بالای محدوده ۳٬۹۶۸ تا ۳٬۹۷۵ دلار اعتبار سناریوی نزولی را کاهش می‌دهد و مسیر حرکت به سمت ۴٬۰۰۴ دلار و بالاتر را تقویت می‌کند. با توجه به معامله اونس در محدوده ۴٬۰۳۰ تا ۴٬۰۳۴ دلار، توان حفظ دستاوردهای اخیر از عبور اولیه مهم‌تر خواهد بود.
حمایت ۳۹۳۳ دلار، گزارش اشتغال و پیام‌های فدرال رزرو دوام بازگشت را محک می‌زنند
در سمت پایین نمودار، محدوده ۳٬۹۳۳ تا ۳٬۸۹۷ دلار نخستین منطقه حمایتی مهم است. از دست رفتن سطح ۳٬۹۳۳ دلار می‌تواند احتمال حرکت به سمت ۳٬۸۹۷ دلار را افزایش دهد؛ سطحی که در تحلیل‌های کوتاه‌مدت مقصد احتمالی اصلاح عنوان شده است. پس از آن، ۳٬۸۷۱ دلار اهمیت بیشتری دارد، زیرا به کف اخیر بازار نزدیک است و مرز مهمی برای حفظ ساختار بازگشت به شمار می‌رود. شکست این سطح می‌تواند فشار فروش را تشدید کند و محدوده ۳٬۸۰۰ تا ۳٬۷۹۷ دلار را در دسترس قرار دهد. بنابراین واکنش قیمت در محدوده ۳٬۹۳۳ تا ۳٬۸۹۷ دلار، نشانه‌ای مهم از قدرت تقاضای تازه خواهد بود.
شاخص‌های تکنیکال در تایم‌فریم‌های H4 و H1 هنوز تأیید کاملی از آغاز روند صعودی ارائه نمی‌کنند. در نمودار H4، قیمت پایین‌تر از خط میانی باندهای بولینگر قرار دارد و ساختار اصلاحی را حفظ می‌کند. RSI در حال بازیابی و نزدیک شدن به سطح ۵۰ است، اما هنوز تأیید قدرتمندی صادر نکرده است. MACD همچنان نزولی اما با فشار منفی ضعیف‌تر توصیف می‌شود و خط آن بالاتر از خط سیگنال قرار دارد. استوکاستیک خنثی است و احتمال تقاطع نزولی در آن مطرح شده؛ مجموعه‌ای که از کاهش قدرت فروشندگان حکایت دارد، نه تغییر قطعی روند.
گزارش اشتغال آمریکا در روز جمعه و اظهارنظر مقام‌های فدرال رزرو می‌توانند جهت بعدی بازار را مشخص کنند. داده‌های قوی‌تر از انتظار یا تأکید دوباره بر مهار تورم ممکن است احتمال تداوم سیاست انقباضی و افزایش نرخ بهره در دسامبر را تقویت کند؛ نتیجه‌ای که از مسیر دلار و بازدهی اوراق برای طلا محدودکننده خواهد بود. در مقابل، نشانه‌های ضعف بازار کار یا لحنی وابسته‌تر به داده‌های اقتصادی می‌تواند بخشی از انتظارات افزایش نرخ را تعدیل کند و به اونس فرصت دهد رشد اخیر را حفظ کند. احتمال ۷۸ تا ۷۹ درصدی افزایش نرخ بهره در دسامبر در شرایطی قیمت‌گذاری شده که نرخ بهره فدرال رزرو در اکتبر بدون تغییر و در سطح ۴.۰۰ درصد باقی مانده است. واکنش بازار به گزارش اشتغال و پیام‌های سیاست‌گذاران احتمالاً به اندازه خود ارقام اهمیت خواهد داشت.
بازگشت قدرتمند است، اما پایان اصلاح به تثبیت قیمت وابسته خواهد بود
اونس جهانی طلا پس از افت تا محدوده ۳٬۸۷۰ دلار، با رشد روزانه ۲.۵ تا ۲.۶۵ درصدی به محدوده ۴٬۰۳۰ تا ۴٬۰۳۴ دلار رسیده و بار دیگر بالای مرز ۴٬۰۰۰ دلار قرار گرفته است. افت دلار و بازدهی اوراق، ابهام سیاسی و خرید بانک‌های مرکزی و صندوق‌ها از این حرکت پشتیبانی کرده‌اند. در مقابل، احتمال ۷۸ تا ۷۹ درصدی افزایش نرخ بهره در دسامبر، نرخ ۴.۰۰ درصدی فدرال رزرو و کاهش برآورد رشد تقاضای سرمایه‌گذاری از ۴۰۰ تن به ۲۰۰ تن همچنان از عوامل محدودکننده هستند.
در نمودار قیمت، عبور از مقاومت ۴٬۰۴۰ تا ۴٬۰۶۸ دلار می‌تواند نشانه‌ای از تقویت بازگشت باشد؛ در حالی که افت زیر ۳٬۹۳۳ دلار احتمال آزمون حمایت‌های ۳٬۸۹۷ و ۳٬۸۷۱ دلار را افزایش می‌دهد. شکست ۳٬۸۷۱ دلار نیز می‌تواند محدوده ۳٬۸۰۰ تا ۳٬۷۹۷ دلار را در دسترس قرار دهد. حفظ قیمت بالای ۴٬۰۰۰ دلار و بهبود مومنتوم در تایم‌فریم چهار‌ساعته، احتمال تداوم بازیابی را تقویت می‌کند. با این حال، جهش اخیر به‌تنهایی پایان اصلاح را ثابت نمی‌کند و دوام آن به تثبیت قیمت، واکنش به مقاومت‌ها و داده‌های اقتصادی پیش‌رو وابسته است.