چرا یک اقتصاددان افزایش نرخ سود بین‌بانکی را برای مهار نقدینگی ضروری می‌داند

به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز، حسین درودیان، اقتصاددان، در یادداشتی اختصاصی برای ایبنا بر لزوم افزایش نرخ سود بین ‌بانکی تأکید کرده است. او این اقدام را به کنترل نقدینگی و وضعیت کلی اقتصاد پیوند می‌دهد. یادداشت با عنوان «اصلاح نرخ سود؛ پذیرش واقعیت بازار پول» منتشر شده است.

نرخ سود بین‌بانکی همان هزینه‌ای است که بانک‌ها برای قرض‌گرفتن کوتاه‌مدت از یکدیگر می‌پردازند. این نرخ مانند قیمت پایه پول عمل می‌کند و سود سپرده و هزینه وام از آن اثر می‌گیرد. پس تغییر آن می‌تواند سود سپرده‌ها و قسط وام‌ها را جابه‌جا کند.

نقدینگی چه ارتباطی با سود دارد؟

نقدینگی یعنی مجموع پول و سپرده‌هایی که در اقتصاد در گردش است. وقتی این حجم سریع‌تر از تولید کالا و خدمات رشد کند، فشار بر قیمت‌ها بیش‌تر می‌شود. به بیان ساده، پول بیش‌تری برای خرید همان کالاها در بازار می‌چرخد.

در منطق اقتصادی، بالاتر رفتن نرخ سود، هزینه خلق پول جدید از مسیر اعتبار را زیاد می‌کند. بانک‌ها هم در اعطای وام محتاط‌تر می‌شوند و نگه‌داشتن پول در سپرده برای مردم جذاب‌تر می‌شود. چنین سازوکاری می‌تواند سرعت رشد نقدینگی را کم کند.

سود سپرده بالاتر همچنین مقایسه تازه‌ای پیش روی دارندگان پس‌انداز می‌گذارد. کسی که میان طلا، ارز، مسکن و سپرده بانکی تردید دارد، بازده بدون ریسک سپرده را کنار بازده محتمل و پرنوسان دارایی‌های دیگر می‌سنجد. ممکن است این مقایسه بخشی از تقاضای سفته‌بازی، یعنی خرید برای سود نوسان قیمت، را کاهش دهد.

هزینه این مسیر چیست؟

این مسیر هزینه هم دارد. وام برای تولیدکنندگان و خانوارها گران‌تر می‌شود و سرمایه‌گذاری تازه ممکن است کند شود. منتقدان افزایش نرخ سود همین نکته را مطرح می‌کنند و اندازه اثر را بسته به شرایط بازار متفاوت می‌دانند.

برای ارزیابی این بحث، داده‌های بعدی اهمیت دارند: تصمیم رسمی درباره نرخ، تغییر سود سپرده‌ها در بانک‌ها و آمار ماهانه رشد نقدینگی. این شاخص‌ها نشان می‌دهند افزایش نرخ سود در عمل چه اثری بر تورم و بازار دارایی‌ها گذاشته است.