آیا اتریوم به مسیر صعودی بازمی‌گردد؟ بررسی حمایت‌ها و مقاومت‌های کلیدی بازار

به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز قیمت اتریوم در هفته منتهی به ۲۶ اکتبر ۲۰۲۶، در محدوده ۲,۳۱۰ تا ۲,۳۳۰ دلار نوسان می‌کند؛ شرایطی که از تداوم فشار فروش کوتاه‌مدت و تلاش بازار برای حفظ حمایت ۲,۳۰۰ دلاری حکایت دارد. کاهش ورود سرمایه به صندوق‌های قابل معامله در بورس (ETF)، غلبه سفارش‌های فروش در بازار قراردادهای آتی و شکست مرز پایینی کانال صعودی، ساختار تکنیکال این رمزارز را تضعیف کرده است. در مقابل، توسعه زیرساخت اتریوم، گسترش فعالیت شبکه‌های لایه دوم و استمرار مشارکت اعتبارسنج‌ها در فرایند سهام‌گذاری، همچنان از عوامل بنیادی مهم این دارایی به شمار می‌روند. به این ترتیب، اتریوم در شرایطی وارد هفته جدید می‌شود که واکنش قیمت به محدوده ۲,۳۰۰ تا ۲,۳۱۸ دلار و توانایی خریداران برای بازپس‌گیری مقاومت‌های بالاتر، نقش تعیین‌کننده‌ای در ارزیابی مسیر کوتاه‌مدت بازار خواهد داشت.

خروج قیمت از کانال صعودی، برتری فروشندگان را در نمودار اتریوم پررنگ کرده است

اتریوم در جریان هفته گذشته با افتی در حدود ۱.۵ تا ۲.۵ درصد مواجه شد و پس از نوسان در حوالی ۲,۴۵۰ دلار در میانه هفته، به محدوده ۲,۳۰۰ تا ۲,۳۳۵ دلار عقب نشست. قیمت لحظه‌ای این رمزارز در ۲۶ اکتبر، بسته به منبع داده، بین ۲,۳۰۹ تا ۲,۳۳۵ دلار قرار داشت. دامنه تغییرات ۲۴ ساعته نیز حدود ۲,۲۹۰ تا ۲,۳۷۰ دلار بود و تغییر روزانه قیمت از افت ۰.۳ تا ۱.۵ درصدی حکایت داشت.

ارزش بازار اتریوم در این مقطع حدود ۲۸۳ تا ۲۸۶ میلیارد دلار برآورد می‌شود. عرضه در گردش آن به ۱۲۲.۱۶ میلیون واحد ETH رسیده و حجم معاملات ۲۴ ساعته نیز در محدوده ۵.۷ تا ۸ میلیارد دلار قرار داشته است. این ارقام نشان می‌دهند که اتریوم همچنان یکی از بزرگ‌ترین دارایی‌های بازار رمزارزهاست، اما جایگاه آن به‌تنهایی مانع از شکل‌گیری فشار فروش در دوره‌های کاهش تقاضای سرمایه‌گذاران نمی‌شود.

نکته مهم‌تر، تغییر ساختار نمودار است. قیمت پس از خروج از کانال صعودی میان‌مدت، نتوانسته است به‌طور پایدار به محدوده‌ای بازگردد که پیش‌تر نقش حمایت داشت. اکنون ناحیه ۲,۴۴۰ تا ۲,۵۲۰ دلار به محدوده عرضه و مقاومت تبدیل شده است؛ محدوده‌ای که بازگشت قیمت به آن می‌تواند میزان قدرت خریداران را در برابر عرضه موجود مشخص کند. تا زمانی که اتریوم نتواند این ساختار را اصلاح کند، رشدهای مقطعی لزوماً به معنای بازگشت روند صعودی نخواهند بود.

تداوم فعالیت شبکه، در برابر فشارهای کوتاه‌مدت بازار قرار گرفته است

ارزیابی بنیادی اتریوم صرفاً به رفتار قیمت محدود نمی‌شود. این شبکه یکی از زیرساخت‌های اصلی قراردادهای هوشمند است؛ قراردادهایی که اجرای خودکار توافق‌ها و برنامه‌های غیرمتمرکز را بدون نیاز به یک واسطه مرکزی امکان‌پذیر می‌کنند. فعالیت‌های مرتبط با امور مالی غیرمتمرکز، توکن‌های غیرمثلی و برنامه‌های وب۳، بخش مهمی از کاربردهای اقتصادی اتریوم را تشکیل می‌دهند. این گستردگی کاربرد، در کنار توسعه ابزارهای مقیاس‌پذیری، از عوامل پشتیبان جایگاه بلندمدت شبکه است.

با این حال، رشد استفاده از اتریوم الزاماً به افزایش فوری قیمت ETH منجر نمی‌شود. بخشی از تراکنش‌ها به شبکه‌های لایه دوم منتقل شده‌اند؛ راهکارهایی که با پردازش تراکنش‌ها خارج از لایه اصلی و ثبت یا تسویه اطلاعات مرتبط روی اتریوم، ظرفیت عملیاتی را افزایش می‌دهند. آربیتروم و بیس از نمونه‌های شناخته‌شده این اکوسیستم هستند. انتقال فعالیت به این شبکه‌ها می‌تواند هزینه استفاده از خدمات مبتنی بر اتریوم را کاهش دهد، اما در عین حال، میزان کارمزدهای پرداخت‌شده در لایه اصلی را نیز تحت تأثیر قرار می‌دهد.

این رابطه برای ارزیابی اقتصاد اتریوم اهمیت دارد. افزایش تعداد کاربران و تراکنش‌ها، در صورتی که با رشد متناسب تقاضا برای فضای بلوک و کارمزدهای لایه اصلی همراه نباشد، الزاماً به افزایش قابل توجه سوزاندن ETH منتهی نمی‌شود. بنابراین، میان گسترش اکوسیستم و فشار کاهشی بر عرضه در گردش، رابطه‌ای ساده و مستقیم وجود ندارد. سرمایه‌گذاران برای سنجش اثر توسعه شبکه بر ارزش ETH باید علاوه بر فعالیت لایه‌های دوم، میزان استفاده از لایه اصلی و پیامدهای آن برای اقتصاد کارمزدها را نیز در نظر بگیرند.

ارتقای گلمستردام می‌تواند ظرفیت شبکه را تقویت کند، اما اثر قیمتی آن قطعی نیست

ارتقای پیش‌روی گلمستردام (Glamsterdam) یکی از محورهای مهم در ارزیابی بنیادی اتریوم است. این ارتقا با هدف بهبود ظرفیت شبکه و کاهش هزینه‌های مرتبط با پردازش تراکنش‌ها دنبال می‌شود و فعال‌سازی آن در شبکه آزمایشی برای حوالی ۲۶ اکتبر ۲۰۲۶ مطرح شده است. با این حال، زمان‌بندی و دامنه اجرای تغییرات باید با اطلاعیه‌های رسمی توسعه‌دهندگان تطبیق داده شود؛ زیرا فعال‌سازی در شبکه آزمایشی با استقرار کامل در شبکه اصلی یکسان نیست.

از منظر اقتصادی، ارتقای زیرساخت می‌تواند تجربه کاربران و توسعه‌دهندگان را بهبود دهد و زمینه گسترش برنامه‌های مبتنی بر اتریوم را فراهم کند. افزایش ظرفیت، کاهش ازدحام و بهبود کارایی در صورت تحقق، برای رقابت‌پذیری شبکه اهمیت دارد. با این حال، اثر چنین تغییراتی بر قیمت به نحوه تبدیل پیشرفت فنی به تقاضای واقعی، میزان فعالیت اقتصادی و انتظارات سرمایه‌گذاران وابسته است.

همچنین، افزایش کارایی شبکه ممکن است به کاهش کارمزدهای هر تراکنش منجر شود. اگر رشد حجم فعالیت نتواند این کاهش را جبران کند، درآمد حاصل از کارمزدها و میزان سوزاندن ETH ممکن است محدود بماند. در نتیجه، گلمستردام را باید عاملی بالقوه برای تقویت زیرساخت اتریوم دانست، نه محرکی که به‌تنهایی بازگشت قیمت به روند صعودی را تضمین کند. واکنش بازار به پیشرفت این ارتقا نیز به شرایط نقدینگی، وضعیت بازار رمزارزها و جریان سرمایه نهادی بستگی خواهد داشت.

افزایش سهام‌گذاری، عرضه جدید و سوزاندن ETH را به دو نیروی متضاد تبدیل کرده است

سهام‌گذاری یا استیکینگ یکی دیگر از متغیرهای مهم در اقتصاد اتریوم است. در این فرایند، دارندگان ETH دارایی خود را برای مشارکت در سازوکار اثبات سهام شبکه اختصاص می‌دهند و در ازای ایفای نقش اعتبارسنجی، پاداش دریافت می‌کنند. مشارکت گسترده در استیکینگ می‌تواند نشان‌دهنده تمایل بخشی از دارندگان به حفظ دارایی و مشارکت در امنیت شبکه باشد؛ هرچند این شاخص به‌تنهایی معیاری قطعی برای پیش‌بینی قیمت نیست.

بر اساس ارقام مطرح‌شده در داده‌های مبنا، میزان انتشار جدید اتریوم حدود ۲,۹۵۵ واحد در روز و سوزاندن آن حدود ۱۳.۶ واحد در روز برآورد شده است. در صورت انطباق این ارقام با یک بازه زمانی و روش محاسباتی یکسان، اختلاف قابل توجه میان انتشار و سوزاندن نشان می‌دهد که فشار خالص عرضه در این مقطع به سمت افزایش عرضه در گردش متمایل است. نرخ رشد سالانه عرضه نیز حدود ۰.۸۹ درصد عنوان شده که در مقایسه با نرخ انتشار بیت‌کوین پس از هاوینگ، همچنان پایین ارزیابی می‌شود.

با این وجود، نرخ انتشار اتریوم به‌تنهایی تصویر کاملی از شرایط عرضه ارائه نمی‌کند. میزان سوزاندن کارمزدها با شدت استفاده از شبکه تغییر می‌کند و افزایش تقاضا برای فضای بلوک می‌تواند این متغیر را دستخوش تغییر کند. در دوره‌هایی که فعالیت شبکه محدود است، سوزاندن کمتر می‌شود و روایت اتریوم به‌عنوان دارایی بالقوه ضدتورمی تضعیف خواهد شد. در مقابل، افزایش پایدار فعالیت اقتصادی می‌تواند فشار ناشی از انتشار را تا حدی جبران کند.

از سوی دیگر، پاداش استیکینگ برای دارندگان ETH یک مؤلفه اقتصادی مستقل ایجاد می‌کند. دریافت پاداش می‌تواند جذابیت نگهداری دارایی را افزایش دهد، اما بازده واقعی به نرخ انتشار، شرایط بازار و هزینه‌های مرتبط وابسته است. همچنین، در حوزه‌های قضایی مانند آلمان، درآمد حاصل از استیکینگ ممکن است مشمول الزامات مالیاتی باشد و نحوه برخورد مالیاتی به شرایط فرد و مقررات مربوط بستگی دارد. بنابراین، افزایش سهام‌گذاری را نباید به‌تنهایی معادل کاهش قطعی فشار فروش در بازار نقدی دانست.

جریان سرمایه صندوق‌های ETF همچنان یکی از مهم‌ترین عوامل تعیین‌کننده تقاضای نهادی است

صندوق‌های قابل معامله در بورس مبتنی بر اتریوم، مسیر دسترسی بخشی از سرمایه‌گذاران نهادی و سنتی به این دارایی را فراهم کرده‌اند. از این منظر، جریان ورود و خروج سرمایه از این صندوق‌ها می‌تواند بر تقاضای بازار نقدی و انتظارات سرمایه‌گذاران اثر بگذارد. داده‌های مطرح‌شده برای اوایل اکتبر از خروج حدود ۳۲۰ میلیون دلار سرمایه در مقیاس هفتگی حکایت دارند و در برخی جلسات معاملاتی اخیر نیز خروج‌هایی بیش از ۶۰ میلیون دلار گزارش شده است. فشار تجمعی خروج سرمایه در مقاطع مورد اشاره، بیش از یک میلیارد دلار عنوان شده است.

این جریان‌ها در شرایطی اهمیت بیشتری پیدا می‌کنند که ساختار تکنیکال اتریوم نیز تضعیف شده باشد. خروج سرمایه می‌تواند تقاضای حاشیه‌ای را کاهش دهد و بازگشت قیمت به مقاومت‌های شکسته‌شده را دشوارتر کند. با این حال، برای تفسیر دقیق داده‌ها باید میان خروج سرمایه روزانه، جریان خالص هفتگی و مجموع تاریخی ورود سرمایه تمایز قائل شد؛ زیرا این شاخص‌ها بازه‌های زمانی متفاوتی را پوشش می‌دهند و نباید با یکدیگر جمع یا مقایسه مستقیم شوند.

در داده‌های مبنا، مجموع دارایی خالص صندوق‌های ETF اتریوم در محدوده‌ای با میانگین حدود ۱۸ میلیارد دلار و مجموع ورود سرمایه تاریخی حدود ۱۴ میلیارد دلار مطرح شده است. این ارقام به دوره‌های متفاوتی از فعالیت صندوق‌ها مربوط می‌شوند و برای مقایسه دقیق باید تاریخ و روش محاسبه آن‌ها یکسان باشد. با این حال، اصل موضوع روشن است: تقاضای نهادی همچنان می‌تواند به‌عنوان یکی از عوامل مؤثر بر جهت حرکت اتریوم عمل کند و تغییر در جریان سرمایه صندوق‌ها، ارزیابی بازار از وضعیت این دارایی را تحت تأثیر قرار دهد.

در همین چارچوب، افزایش هدف قیمتی ۱۲ماهه اتریوم از سوی سیتی به ۳,۰۲۸ دلار، در مقایسه با هدف قبلی ۲,۲۴۰ دلار، از بهبود ارزیابی این مؤسسه نسبت به برخی عوامل بنیادی حکایت دارد. جریان سرمایه در بازار رمزارزها، شرایط کلان اقتصادی و شفافیت مقرراتی مرتبط با اقدامات کمیسیون بورس و اوراق بهادار آمریکا (SEC) و کمیسیون معاملات آتی کالا (CFTC) از جمله عوامل مطرح‌شده در این ارزیابی هستند. با این حال، این هدف قیمتی برآوردی مربوط به افق ۱۲ماهه است و نباید با سیگنال قطعی برای حرکت قیمت در هفته پیش‌رو اشتباه گرفته شود. همچنین، ناکامی در پیشبرد قانون CLARITY Act نشان می‌دهد که مسیر شفافیت مقرراتی همچنان با ابهام‌هایی همراه است.

شکست حمایت کانال صعودی، محدوده ۲,۳۰۰ دلار را به آزمون اصلی خریداران تبدیل کرده است

در نمودار هفتگی اتریوم، محدوده ۲,۳۰۰ تا ۲,۳۶۰ دلار اکنون اهمیت ویژه‌ای دارد. قیمت پس از از دست دادن مرز پایینی کانال صعودی، در تلاش است در این ناحیه تقاضا ایجاد کند. محدوده ۲,۳۰۰ تا ۲,۳۱۸ دلار به‌عنوان حمایت نزدیک و نسبتاً مهم مطرح است و رفتار قیمت در این سطح می‌تواند نشان دهد که آیا خریداران توانایی جذب عرضه را دارند یا فشار فروش همچنان ادامه پیدا می‌کند.

در صورت از دست رفتن حمایت ۲,۳۱۸ دلار، احتمال تداوم حرکت نزولی افزایش می‌یابد. در چنین شرایطی، محدوده ۲,۲۲۰ تا ۲,۲۶۰ دلار به‌عنوان ناحیه حمایتی بعدی مطرح می‌شود که در تحلیل مبنا با مرز بالایی ناحیه عدم تعادل صعودی یا BISI در حوالی ۲,۲۲۰ دلار نیز ارتباط دارد. این ناحیه می‌تواند در صورت تشدید فشار فروش مورد توجه قرار گیرد، اما رسیدن قیمت به آن قطعی نیست و به نحوه واکنش بازار در حمایت‌های نزدیک‌تر وابسته خواهد بود.

در سمت مقابل، نخستین مقاومت مهم در محدوده ۲,۳۵۸ تا ۲,۳۶۰ دلار قرار دارد. عبور از این سطح می‌تواند مسیر حرکت به سمت ۲,۴۰۰ تا ۲,۴۲۰ دلار را هموار کند؛ محدوده‌ای که با بازآزمایی مرز کانال شکسته‌شده ارتباط دارد. پس از آن، سطوح ۲,۴۳۸ دلار، ۲,۴۹۴ دلار و ۲,۵۴۷ دلار اهمیت پیدا می‌کنند. سطح ۲,۵۴۷ دلار با کیجون‌سن ایچیموکو در داده‌های مبنا هم‌راستا است و محدوده ۲,۵۶۰ دلار نیز به‌عنوان مقاومت بالاتر مطرح می‌شود.

نکته تعیین‌کننده آن است که عبور مقطعی از یک مقاومت با تثبیت بالای آن تفاوت دارد. برای ارزیابی تغییر ساختار بازار، صرف افزایش قیمت کافی نیست و تداوم حرکت، حجم معاملات و واکنش بازار به بازآزمایی سطوح شکسته‌شده نیز اهمیت دارد. به همین دلیل، بازگشت به محدوده ۲,۴۰۰ دلار را باید نخستین نشانه کاهش فشار فروش دانست، نه تأییدی مستقل بر پایان روند نزولی.

واگرایی میان مومنتوم و ساختار قیمت، هنوز برتری پایدار خریداران را تأیید نمی‌کند

شاخص‌های مومنتوم نیز با ساختار محتاطانه نمودار هم‌خوانی دارند. مکدی (MACD) در وضعیت منفی و متمایل به نزول قرار دارد و از تداوم فشار نزولی کوتاه‌مدت حکایت می‌کند. شاخص قدرت نسبی (RSI) نیز در محدوده تقریبی ۴۰ تا ۵۰ نوسان دارد؛ محدوده‌ای که نه نشانه اشباع فروش قطعی است و نه برتری روشن خریداران را تأیید می‌کند. در نتیجه، بازار همچنان امکان نوسان بیشتر را دارد و نمی‌توان صرفاً بر اساس افت اخیر، پایان فشار فروش را نتیجه گرفت.

شاخص میانگین جهت‌دار (ADX) در حوالی ۲۹ قرار دارد که می‌تواند نشان‌دهنده وجود قدرت قابل توجه در روند جاری باشد. با این حال، ADX به‌خودی‌خود جهت روند را مشخص نمی‌کند و برای تفسیر آن باید وضعیت قیمت و شاخص‌های جهت‌دار نیز بررسی شود. در شرایط فعلی، ساختار سقف‌های پایین‌تر و کف‌های پایین‌تر در نمودارهای روزانه و چهار‌ساعته، قرائت نزولی بازار را تقویت می‌کند.

سوپرترند و میانگین‌های متحرک ۲۰ و ۵۰روزه نیز در وضعیت نزولی توصیف شده‌اند، در حالی که میانگین‌های نمایی هفتگی تصویری ترکیبی و تا حدی حمایتی از روند بلندمدت ارائه می‌کنند. این تفاوت میان بازه‌های زمانی نشان می‌دهد که ضعف کوتاه‌مدت الزاماً به معنای تخریب کامل ساختار بلندمدت نیست. با این حال، تا زمانی که قیمت مقاومت‌های مهم را پس نگیرد، نشانه‌های نزولی در نمودارهای کوتاه‌تر وزن بیشتری در ارزیابی حرکت نزدیک بازار خواهند داشت.

از نظر الگوی قیمتی، احتمال شکل‌گیری کف دوقلو یا ادامه معاملات در یک محدوده افقی مطرح است. با این حال، کف دوقلو تنها زمانی اعتبار بیشتری پیدا می‌کند که واکنش قیمت در دو کف قابل مقایسه باشد و شکست مقاومت میانی الگو نیز تأیید شود. در شرایط فعلی، دفاع از محدوده ۲,۳۰۰ دلار می‌تواند زمینه تثبیت را فراهم کند، اما شکست حمایت ۲,۳۱۸ دلار احتمال ادامه حرکت نزولی را افزایش خواهد داد.

مسیر هفته آینده به واکنش قیمت در حمایت ۲,۳۱۸ دلار و مقاومت ۲,۴۹۴ دلار وابسته است

در افق یک‌هفته‌ای، سناریوی پایه برای اتریوم ادامه نوسان در محدوده ۲,۳۰۰ تا ۲,۵۶۰ دلار یا حرکت ملایم نزولی به سمت حمایت‌های پایین‌تر است. در برآوردهای مطرح‌شده در داده‌های مبنا، احتمال سناریوی نزولی یا ادامه معاملات در محدوده با استناد به مدل‌های Traders Union حدود ۵۵ درصد عنوان شده است. این عدد یک برآورد وابسته به مدل است و نباید به‌عنوان احتمال آماری قطعی یا تضمین مسیر قیمت تلقی شود.

در سناریوی نزولی، تداوم خروج سرمایه از ETFها، غلبه سفارش‌های فروش در بازار قراردادهای آتی و ناتوانی قیمت در بازپس‌گیری مقاومت‌های نزدیک می‌تواند اتریوم را در معرض آزمون مجدد محدوده ۲,۳۰۰ دلار قرار دهد. شکست پایدار سطح ۲,۳۱۸ دلار، احتمال حرکت به سمت محدوده ۲,۲۲۰ تا ۲,۳۰۰ دلار را افزایش می‌دهد. در این مسیر، وضعیت حجم معاملات و واکنش خریداران در حمایت‌های میانی اهمیت خواهد داشت؛ زیرا کاهش قیمت بدون تداوم فشار فروش می‌تواند به بازگشت سریع به محدوده قبلی منجر شود.

در سناریوی صعودی، عبور معتبر از مقاومت ۲,۴۹۴ دلار و تثبیت بالای آن می‌تواند احتمال حرکت به سمت ۲,۵۷۸ تا ۲,۶۰۰ دلار را افزایش دهد. در داده‌های مبنا، احتمال این سناریو حدود ۴۵ درصد عنوان شده است. با این حال، برای تأیید بازگشت صعودی، عبور از محدوده ۲,۴۹۴ تا ۲,۵۴۷ دلار اهمیت بیشتری دارد؛ زیرا این ناحیه با مقاومت‌های ساختاری و سطح کیجون‌سن ایچیموکو هم‌پوشانی دارد. پیش از تحقق این شرایط، رشد قیمت همچنان می‌تواند در قالب بازگشت اصلاحی در یک ساختار ضعیف‌تر تفسیر شود.

عوامل بنیادی نیز می‌توانند تعادل این سناریوها را تغییر دهند. شتاب‌گرفتن خروج سرمایه از ETFها، افزایش بازده اوراق یا تشدید نگرانی‌های تورمی می‌تواند بر دارایی‌های پرریسک فشار وارد کند. در مقابل، تغییر جهت جریان سرمایه صندوق‌ها، پیشرفت قابل اتکای ارتقای گلمستردام و افزایش فعالیت شبکه می‌توانند به بهبود انتظارات کمک کنند. با این حال، اثر هر یک از این محرک‌ها به شرایط کلی بازار و نحوه واکنش سرمایه‌گذاران وابسته است.

جمع‌بندی؛ اتریوم برای بازگشت به مسیر صعودی به تأیید قیمت و بهبود تقاضا نیاز دارد

اتریوم در ۲۶ اکتبر ۲۰۲۶ در شرایطی قرار دارد که ضعف تکنیکال کوتاه‌مدت با برخی عوامل بنیادی حمایتی در افق بلندتر هم‌زمان شده است. خروج قیمت از کانال صعودی، منفی‌بودن مکدی، قرارگرفتن RSI در محدوده ۴۰ تا ۵۰ و غلبه فشار فروش در بازار قراردادهای آتی، از ادامه احتیاط در نمودار حکایت دارند. در مقابل، توسعه زیرساخت، گسترش شبکه‌های لایه دوم، مشارکت در استیکینگ و ظرفیت جذب مجدد سرمایه نهادی همچنان از مؤلفه‌های مهم ارزیابی بنیادی اتریوم هستند.

در کوتاه‌مدت، محدوده ۲,۳۰۰ تا ۲,۳۱۸ دلار مهم‌ترین ناحیه حمایتی محسوب می‌شود و از دست رفتن آن می‌تواند مسیر حرکت به سمت ۲,۲۲۰ تا ۲,۲۶۰ دلار را باز کند. در سوی مقابل، مقاومت‌های ۲,۴۹۴ و ۲,۵۴۷ دلار برای ارزیابی تغییر ساختار بازار اهمیت دارند و عبور از آن‌ها می‌تواند زمینه حرکت به سمت ۲,۵۷۸ تا ۲,۶۰۰ دلار را فراهم کند. بنابراین، مسیر هفته پیش‌رو بیش از هر چیز به توانایی بازار در حفظ حمایت‌های فعلی، تغییر جریان سرمایه ETFها و بازپس‌گیری مقاومت‌های شکسته‌شده وابسته است. تا زمانی که این نشانه‌ها به‌صورت هم‌زمان تقویت نشوند، ساختار کوتاه‌مدت اتریوم همچنان خنثی متمایل به نزول ارزیابی می‌شود.