اخبار
اس‌اندپی گلوبال هشدار داد: بحران انرژی هرمز می‌تواند قیمت جهانی غذا را بالا ببرد
اس‌اندپی گلوبال می‌گوید گران‌شدن انرژی و کود شیمیایی، قیمت غذا را در جهان بالا می‌برد. بیش‌ترین فشار به کشورهای کم‌درآمد می‌رسد؛ جایی که غذا حدود نیمی از هزینه خانوار را می‌گیرد.
به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز و به نقل از اویل‌پرایس، مؤسسه اس‌اندپی گلوبال هشدار داده است که گران‌شدن انرژی و کود شیمیایی بر قیمت غذا در جهان فشار می‌آورد. این مؤسسه در گزارش تازه خود از «فشار چندسویه بر کشاورزی جهان» سخن گفته است. منشأ این فشار، اختلال در مسیرهای تجاری انرژی و کود، از جمله تنگه هرمز، است.
این موضوع به سفره خانوارها مربوط می‌شود. کود نیتروژنی پایه تولید ذرت، گندم و برنج است و این سه محصول بخش بزرگی از کالری مصرفی جهان را تأمین می‌کنند. وقتی کود گران شود، هزینه تولید بالا می‌رود و بخشی از آن به قیمت غذا منتقل می‌شود.
چرا کود به تنگه هرمز وابسته است؟
پیش از بسته‌شدن تنگه هرمز ، نیمی از صادرات جهانی مواد اولیه کود از این مسیر عبور می‌کرد. اوره، آمونیاک، گوگرد و گاز طبیعی از این جمله‌اند. تنگه در ۲۸ فوریه ۲۰۲۶ (۹ اسفند ۱۴۰۴) تقریباً به روی همه کشتی‌ها بسته شد و قیمت کود به حدود ۲ برابر سطح پیشین رسید. یعنی کشاورز برای همان مقدار کود باید نزدیک به ۲ برابر می‌پرداخت.
ژورگه مورایرا دا سیلوا، مقام سازمان ملل، در فروردین ۱۴۰۵ گفته بود اختلال در تنگه می‌تواند ۴۵ میلیون نفر دیگر را به گرسنگی بکشاند. اکنون تنگه از توقف کامل خارج شده است. با این حال کنترل مسیر همچنان شکننده است. بازگشت تولید کود هم زمان می‌برد، چون شرکت‌ها باید منتظر افزایش تولید گاز در خلیج فارس بمانند و این روند ماه‌ها یا حتی سال‌ها طول می‌کشد.
پیش‌بینی‌ها و گروه‌های آسیب‌پذیر
صندوق بین‌المللی پول تا پایان امسال ۱۰ درصد افزایش قیمت کود را پیش‌بینی کرده است. به گفته این نهاد، این افزایش هزینه غذا را در سال ۲۰۲۶ حدود ۵ درصد و در سال ۲۰۲۷ حدود ۲٫۴ درصد بالا می‌برد. اس‌اندپی گلوبال دو عامل دیگر را هم نام می‌برد. گازوئیل هزینه ورودی مهم کشاورزان است. از سوی دیگر، بخشی از زمین‌ها ممکن است به‌جای غذا به کشت مواد اولیه سوخت زیستی، یعنی سوخت ساخته‌شده از محصولات کشاورزی، اختصاص یابد.
خطر آب‌وهوایی هم به این فهرست اضافه شده است. پدیده ال‌نینو، یعنی گرم‌شدن غیرعادی آب‌های اقیانوس آرام، می‌تواند برداشت محصول را در برخی مناطق کاهش دهد. گزارش تأکید می‌کند خطر برای کشورهای کم‌درآمد بیش‌تر است، چون غذا در آن‌ها حدود نیمی از هزینه خانوار را تشکیل می‌دهد. بحران جهانی غذا قطعی نیست، اما فشار بر مصرف‌کنندگان کم‌درآمد در داده‌های این گزارش آشکار است.