پیشبینی بازارها
کمبود تراشه حافظه در ۲۰۲۷ و ۲۰۲۸ ممکن است شدیدتر شود؛ توسعه مایکرون کافی نیست
مایکرون با وجود ساخت چند کارخانه جدید، برای ۲۰۲۷ و ۲۰۲۸ عرضهای تنگتر از ۲۰۲۶ را پیشبینی میکند. بیش از ۷۵ درصد تولید ۲۰۲۷ این شرکت هم از هماکنون تعهد شده است.
به گزارش شبکه اطلاعرسانی طلا و ارز و به نقل از سمیاچپیسی (SemiHPC)، شرکت مایکرون در اطلاعیه سود ۸ مهر ۱۴۰۵ (۳۰ سپتامبر ۲۰۲۶ (۸ مهر ۱۴۰۵)) اعلام کرد که تعادل عرضه و تقاضای حافظه در ۲۰۲۷ و ۲۰۲۸ «بهمراتب تنگتر» از ۲۰۲۶ خواهد بود. این شرکت یکی از بزرگترین تولیدکنندگان تراشه حافظه جهان است. یعنی احتمال ادامه فشار بر قیمت حافظه در گوشی، رایانه و سرورها وجود دارد.
مایکرون هفت پروژه بزرگ تولید و بستهبندی پیشرفته در آمریکا، تایوان، ژاپن و سنگاپور تعریف کرده است. تولید یا ارسال نخست این پروژهها بین ۲۰۲۷ و ۲۰۳۰ برنامهریزی شده است. علاوه بر این، شرکت کارخانه موجود «فب ۱۱ای» در تایوان را به خط تولید دیرم (DRAM) مجهز به فناوری لیتوگرافی فرابنفش (EUV) تبدیل میکند. مدیران محلی انتظار دارند فعالیت آن اواخر ۲۰۲۷ یا اوایل ۲۰۲۸ آغاز شود.
چرا کارخانه جدید فوراً کمبود را برطرف نمیکند
شروع تولید ویفر به معنای افزایش فوری عرضه در بازار نیست. افزایش تدریجی تولید، پایدارسازی فرایند، بهبود بازده و تأییدیه مشتریان چند فصل زمان میبرد. بنابراین بخش مهمی از ظرفیت جدید شاید تا ۲۰۲۸ یا پس از آن سهم چشمگیری در عرضه نداشته باشد. همچنین سرمایهگذاری در بستهبندی پیشرفته، ظرفیت ساخت ویفر را بهخودیِخود بیشتر نمیکند.
طبق دادههای منتشرشده، پروژههای مایکرون عقب نیفتادهاند. چند پروژه طبق برنامه پیش میروند و بعضی سریعتر از برنامه اولیه جلو رفتهاند. اما رشد تقاضا از رشد توان تولید پیشی گرفته است. یک تولیدکننده میتواند برنامه سرمایهگذاری را کامل اجرا کند و کمبود در کل صنعت همچنان عمیقتر شود.
تغییر لحن مایکرون و قراردادهای بلندمدت
در گزارش خرداد ۱۴۰۵ (ژوئن ۲۰۲۶)، مایکرون گفته بود عرضه صنعت از ۲۰۲۸ ممکن است بهتدریج بهتر شود، ولی زمان برابر شدن عرضه و تقاضا را مشخص نکرد. لحن گزارش جدید محتاطتر است. این تغییر به معنای کنار گذاشتن پیشبینی قبلی نیست؛ بازتاب انتظار تقاضای قویتر و محدودیت ادامهدار در رشد عرضه است.
مایکرون پیشتر اعلام کرده بود در میانمدت تنها حدود ۵۰ تا ۶۷ درصد نیاز برخی مشتریان کلیدی را تأمین میکند. این رقم کمبود کل صنعت یا سطح تأمین همه مشتریان را نشان نمیدهد، اما فشار بر خریداران بزرگ را روشن میکند. بیش از ۷۵ درصد تولید پیشبینیشده ۲۰۲۷ نیز از قبل تعهد شده و قراردادهای چندساله راهبردی گسترش یافته است. البته تعهد تولید لزوماً به معنای قرارداد «بخر یا بپرداز» (take-or-pay) نیست؛ در این قراردادها خریدار حتی با نخریدن کالا هم مبلغی میپردازد. برای شرکتهای زیرساخت هوش مصنوعی و مراکز داده، تضمین دسترسی به حافظه ممکن است به اندازه قیمت آن اهمیت پیدا کند. در همین حال، حافظه پرپهنای باند (HBM) منابع تولید بیشتری مصرف میکند و بازار دیرم معمول، از جمله حافظه سرور، موبایل و رایانه شخصی، ممکن است فشار بیشتری ببیند.