پیش‌بینی بازارها
تقسیم‌بندی بخش‌ها چیست؟
تقسیم‌بندی بخش‌ها، توزیع سرمایه‌گذاری‌های یک پرتفوی در صنایع مختلف است.
تقسیم‌بندی بخش‌ها، توزیع سرمایه‌گذاری‌های یک پرتفوی در صنایع مختلف است. این توزیع معمولاً به‌صورت درصد بیان می‌شود و به سرمایه‌گذاران کمک می‌کند ترکیب دارایی‌ها و تنوع سرمایه‌گذاری خود را بهتر درک کنند.
تقسیم‌بندی بخش‌ها، ترکیب صنایع مختلف مانند فناوری یا مراقبت‌های بهداشتی است که توسط یک صندوق یا پرتفوی نگهداری می‌شود و معمولاً به‌صورت درصد بیان می‌شود. طبقه‌بندی بخش‌ها ممکن است بسته به معیارهای سرمایه‌گذاری و هدف کلی صندوق متفاوت باشد.
نکات کلیدی
- تقسیم‌بندی بخش‌ها نشان می‌دهد چه میزان دارایی به هر بخش صنعتی اختصاص یافته است.
- بخش‌ها طبقه‌بندی‌های گسترده‌ای مانند کالاهای مصرفی، مراقبت‌های بهداشتی یا فناوری هستند.
- یک پرتفوی متنوع، سرمایه‌گذاری در چندین بخش را شامل می‌شود.
سرمایه‌گذاری در بخش‌ها
تقسیم‌بندی بخش‌ها به سرمایه‌گذار کمک می‌کند تا تخصیص سرمایه‌گذاری صندوق را مشاهده کند. شرکت‌های سرمایه‌گذاری معمولاً گزارش بخش‌ها را در مواد تبلیغاتی خود ارائه می‌دهند. سرمایه‌گذاری در بخش‌ها می‌تواند بر تصمیمات سرمایه‌گذاری در صندوق تأثیر بگذارد.
یک صندوق ممکن است روی یک بخش مشخص مانند فناوری تمرکز کند یا در چندین بخش متنوع شود. برخی صندوق‌ها ممکن است محدودیت‌هایی برای سرمایه‌گذاری در بخش‌ها داشته باشند، به‌ویژه صندوق‌های با محوریت محیط زیست، مسائل اجتماعی و حاکمیت شرکتی (ESG) که صنایع یا شرکت‌های نامطلوب مانند تولیدکنندگان تنباکو یا شرکت‌های استخراج نفت را حذف می‌کنند.
نکته مهم:
یک صندوق بخش، ۱۰۰٪ سرمایه خود را به یک بخش خاص مانند مراقبت‌های بهداشتی، فناوری یا انرژی اختصاص می‌دهد.
GICS
استاندارد طبقه‌بندی صنایع جهانی (GICS) اصلی‌ترین استاندارد مالی برای تعریف طبقه‌بندی بخش‌ها است. این استاندارد توسط MSCI و S&P Dow Jones توسعه یافته است. ساختار آن شامل ۱۱ بخش اصلی است که می‌توانند به ۲۵ گروه صنعتی، ۷۴ صنعت و ۱۶۳ زیرصنعت تقسیم شوند. هر شرکت معامله‌شده در بازار عمومی، کدی مطابق با این طبقه‌بندی دریافت می‌کند.
۱۱ بخش GICS شامل:
- انرژی
- مواد
- صنایع
- کالاهای مصرفی اختیاری
- کالاهای مصرفی ضروری
- مراقبت‌های بهداشتی
- مالی
- فناوری اطلاعات
- خدمات ارتباطات
- خدمات عمومی
- املاک و مستغلات
تنوع سرمایه‌گذاری
یک پرتفوی متنوع، سهام را در اکثر بخش‌های GICS نگه می‌دارد. تنوع در بخش‌های سهام، ریسک‌های خاص یا غیرسیستماتیک ناشی از عوامل مؤثر بر صنایع یا شرکت‌های خاص را کاهش می‌دهد. شاخص‌های بخش می‌توانند برای سرمایه‌گذارانی که به دنبال سرمایه‌گذاری در رشد یک بخش خاص هستند، مفید باشند.
شرکت‌های سرمایه‌گذاری صندوق‌های شاخص غیرفعال ارائه می‌دهند که هر یک از ۱۱ بخش GICS را بازتولید می‌کنند. برای مثال، صندوق شاخص فناوری اطلاعات ونگارد (Vanguard Information Technology Index Fund) یک صندوق مشترک غیرفعال است که دارایی‌های شاخص MSCI US Investable Market Information Technology 25/50 Index را بازتولید می‌کند.
قانون پنج درصد
یک پرتفوی متنوع شامل بیشترین تعداد ممکن از بخش‌هاست و نباید سرمایه زیادی در یک بخش یا بخش‌های مرتبط متمرکز شود. سرمایه‌گذاران می‌توانند از قانون پنج درصد برای صندوق‌های بخش استفاده کنند. برای تنوع در بخش‌های تخصصی مانند بیوتکنولوژی، املاک تجاری یا استخراج طلا، تخصیص سرمایه برای هر بخش ۵٪ یا کمتر نگه داشته می‌شود.
صنایع بخش انرژی
بخش انرژی شامل شرکت‌هایی است که در حوزه نفت، گاز، زغال‌سنگ و سوخت‌های مصرفی از طریق اکتشاف و تولید، پالایش و بازاریابی، و ذخیره‌سازی و حمل‌ونقل فعالیت می‌کنند. همچنین شرکت‌هایی که تجهیزات و خدمات نفت و گاز ارائه می‌دهند، جزو این بخش هستند.
طبقه‌بندی شرکت‌ها طبق GICS
هر شرکت مطابق فعالیت اصلی خود در سطح زیرصنعت GICS طبقه‌بندی می‌شود. MSCI و S&P Dow Jones درآمدها و سود شرکت را برای تعیین فعالیت اصلی آن بررسی می‌کنند.
جمع‌بندی
بخش‌ها طبقه‌بندی‌های گسترده‌ای مانند کالاهای مصرفی، مراقبت‌های بهداشتی یا فناوری هستند. استاندارد طبقه‌بندی صنایع جهانی (GICS) اصلی‌ترین استاندارد مالی برای تعریف بخش‌هاست. تقسیم‌بندی بخش‌های یک پرتفوی نشان می‌دهد چه میزان دارایی به هر بخش صنعتی اختصاص یافته و معمولاً به‌صورت درصد بیان می‌شود.