تحلیل بنیادین · پیش‌بینی بازارها · اخبار
اعتبار نامه قابل انتقال چیست؟
اعتبار نامه قابل انتقال به ذی‌نفع اولیه اجازه می‌دهد بخشی یا تمام اعتباری که به او تعلق می‌گیرد را به طرف دیگری منتقل کند.
اعتبار نامه قابل انتقال چیست؟
اعتبار نامه قابل انتقال نوعی اعتبار نامه است که به ذی‌نفع اولیه اجازه می‌دهد بخشی یا تمام اعتبار را به طرف دیگری منتقل کند و ذی‌نفع ثانویه ایجاد شود. طرفی که ابتدا اعتبار نامه قابل انتقال را از بانک دریافت می‌کند، ذی‌نفع اولیه یا اصلی نامیده می‌شود، در حالی که طرفی که درخواست صدور اعتبار نامه را داده، متقاضی است. اعتبار نامه قابل انتقال اغلب در معاملات تجاری برای تضمین پرداخت به تأمین‌کننده یا تولیدکننده استفاده می‌شود و جایگزینی برای پرداخت پیش‌پرداخت است.
نکات کلیدی
- اعتبار نامه قابل انتقال به ذی‌نفع اولیه اجازه می‌دهد بخشی یا تمام اعتباری که به او تعلق می‌گیرد را به طرف دیگری منتقل کند.
- از اعتبار نامه قابل انتقال در برخی معاملات تجاری برای اطمینان از پرداخت به تأمین‌کننده یا تولیدکننده استفاده می‌شود.
- طرف‌های درگیر در اعتبار نامه قابل انتقال، علاوه بر بانک، شامل متقاضی (خریدار کالا یا خدمات)، ذی‌نفع اولیه (مانند خرده‌فروش یا دلال) و ذی‌نفع ثانویه (مانند تأمین‌کننده یا تولیدکننده) هستند.
نحوه کار اعتبار نامه قابل انتقال
اعتبار نامه سندی است که بانک صادر می‌کند و تضمین می‌دهد فروشنده مبلغی را که خریدار برای کالا یا خدمات در یک معامله خاص قول پرداخت داده، دریافت خواهد کرد. اگر خریدار نتواند پرداخت کند، بانک مسئولیت پرداخت را بر عهده می‌گیرد.
برای مثال، فروشندگان کالاهای تولیدی اغلب پیش از تکمیل سفارش مشتری، اعتبار نامه را الزامی می‌کنند تا مطمئن شوند مبلغ کامل و درست را به‌موقع دریافت می‌کنند. خریدار به بانک مراجعه کرده، درخواست اعتبار نامه می‌دهد و کارمزدی برای جبران ریسک بانک پرداخت می‌کند.
اعتبار نامه اغلب در معاملات بین واردکنندگان و صادرکنندگان به کار می‌رود. همان‌طور که وزارت بازرگانی ایالات متحده توضیح می‌دهد: «اعتبار نامه (LC) یکی از امن‌ترین ابزارهای موجود برای بازرگانان بین‌المللی است... اعتبار نامه زمانی مفید است که اطلاعات اعتباری معتبر درباره خریدار خارجی به‌سختی به دست می‌آید، اما صادرکننده از اعتبار بانک خارجی خریدار اطمینان دارد. اعتبار نامه همچنین خریدار را محافظت می‌کند، زیرا تا زمانی که کالا طبق وعده ارسال نشود، تعهد پرداختی ایجاد نمی‌شود.»
اعتبار نامه قابل انتقال شامل شرط اضافی است که بخشی یا تمام اعتباری را که بانک تضمین کرده، قابل انتقال به طرف دیگری به نام ذی‌نفع ثانویه می‌کند. ذی‌نفع ثانویه ممکن است تأمین‌کننده‌ای باشد که فروشنده (ذی‌نفع اولیه) برای تأمین کالایی که می‌فروشد به او وابسته است. در این ساختار، ذی‌نفع اولیه نقش واسطه بین تأمین‌کننده و خریدار را ایفا می‌کند. می‌تواند بیش از یک ذی‌نفع ثانویه وجود داشته باشد.
اعتبار نامه قابل انتقال، مانند سایر انواع اعتبار نامه، در تجارت داخلی و بین‌المللی کاربرد دارد.
نحوه دریافت اعتبار نامه قابل انتقال
اعتبار نامه از بسیاری از بانک‌ها، به‌ویژه بانک‌هایی با حضور بین‌المللی، قابل دریافت است.
فرآیند تأیید اعتبار نامه، چه قابل انتقال و چه غیرقابل انتقال، مشابه درخواست وام بانکی است. خریدار باید درخواست اعتباری ارائه دهد که شامل جزئیات درآمد، دارایی‌ها، بدهی‌های موجود و خود معامله باشد. بانک این اطلاعات را در فرآیند ارزیابی ریسک بررسی می‌کند. ارزیابی ریسک، رویه‌ای است که بانک‌ها برای سنجش میزان ریسک وام‌گیرنده و تصمیم‌گیری درباره اعطای اعتبار – و در صورت اعطا، با چه هزینه‌ای – دنبال می‌کنند.
در اعتبار نامه، وام‌گیرنده وام واقعی دریافت نمی‌کند. در عوض، اعتبار نامه تضمین می‌کند که بانک در صورت نیاز برای پوشش پرداخت به فروشنده، وامی به مبلغ مشخص به وام‌گیرنده اعطا خواهد کرد.
اعتبار نامه قابل انتقال در مقابل اعتبار نامه تأییدشده
اعتبار نامه قابل انتقال برای خریدار راحت‌تر از اعتبار نامه تأییدشده است، زیرا خریدار فقط با یک بانک سروکار دارد.
اما در اعتبار نامه تأییدشده، خریدار باید دو اعتبار نامه دریافت کند که دومی تضمین‌کننده اولی است. اعتبار نامه تأییدشده ممکن است در صورتی که فروشنده نگران عدم پرداخت بانک اول باشد، الزامی شود. بانک دوم معمولاً بانکی است که فروشنده با آن آشناست. اعتبار نامه تأییدشده در تجارت بین‌المللی رایج است و ممکن است بانک‌هایی در بیش از یک کشور درگیر باشند.
اعتبار نامه تجاری چیست؟
در اعتبار نامه تجاری، بانک پس از ایفای تعهدات ذی‌نفع (معمولاً فروشنده در معامله)، مستقیماً با آزادسازی وجوه خریدار به او پرداخت می‌کند. این در مقابل اعتبار نامه standby است که بانک فقط در صورت عدم پرداخت خریدار، مستقیماً به فروشنده پرداخت می‌کند.
اعتبار نامه پشت‌به‌پشت چیست؟
اعتبار نامه پشت‌به‌پشت به دو اعتبار نامه جداگانه برای یک معامله اشاره دارد که در آن واسطه‌ای درگیر است. خریدار اعتبار نامه را به واسطه (مانند فروشنده مجدد یا دلال) ارائه می‌دهد تا پرداخت او را تضمین کند. واسطه سپس بر اساس اعتبار اول، اعتبار نامه جداگانه‌ای به تأمین‌کننده خود (مانند تولیدکننده) ارائه می‌دهد. این دو اعتبار تضمین می‌کند همه طرف‌ها پرداخت شوند.
اعتبار نامه گردشی چیست؟
اعتبار نامه گردشی اعتباری است که می‌توان در مجموعه‌ای از معاملات از آن استفاده کرد. این نوع اعتبار زمانی مفید است که خریدار و فروشنده (مانند واردکننده و صادرکننده) رابطه مستمر دارند. با اعتبار نامه گردشی، خریدار نیازی به دریافت اعتبار نامه جدید برای هر معامله ندارد.
تسهیلات اعتباری چیست؟
تسهیلات اعتباری به وامی اشاره دارد که به وام‌گیرنده اعطا می‌شود و او می‌تواند به‌تدریج و بر اساس نیاز از آن برداشت کند، نه یکجا. اعتبار گردشی یکی از نمونه‌های تسهیلات اعتباری است.
هزینه اعتبار نامه چقدر است؟
بانک‌ها معمولاً درصدی از مبلغ تضمین‌شده را به‌عنوان کارمزد اعتبار نامه دریافت می‌کنند، اما کارمزد ممکن است بر اساس اعتبار متقاضی متفاوت باشد. بررسی وب‌سایت‌های بانک‌ها نشان می‌دهد کارمزد معمولاً بین حدود ۰٫۷۵ درصد تا ۲ درصد است.
نتیجه‌گیری
اعتبار نامه ابزاری مهم در معاملات تجاری بین خریداران و فروشندگان است، به‌ویژه اگر طرف‌ها در کشورهای مختلف باشند یا رابطه طولانی‌مدت و اعتمادسازی‌شده‌ای نداشته باشند. اعتبار نامه قابل انتقال به فروشندگان و تأمین‌کنندگان‌شان اطمینان می‌دهد که در صورت تحویل طبق وعده، پرداخت دریافت خواهند کرد. خریداران باید هزینه اعتبار نامه را بپردازند، اما این ابزار اغلب معاملاتی را ممکن می‌کند که در غیر این صورت انجام‌پذیر نبودند.