تحلیل تکنیکال · پیش‌بینی بازارها · اخبار
ترانش چیست؟
ترانش‌ها بخش‌هایی از اوراق بهادار مانند وام مسکن هستند که بر اساس ریسک و سررسید تقسیم شده‌اند.
ترانش چیست؟
ترانش‌ها محصولات مالی مانند اوراق قرضه یا وام‌های مسکن را به بخش‌هایی تقسیم می‌کنند که بر اساس ریسک یا سررسید تمایز داده شده‌اند و آن‌ها را برای سرمایه‌گذاران متنوع با اشتهای متفاوت برای ریسک و بازده جذاب می‌کنند.
نکات کلیدی
- ترانش‌ها بخش‌هایی از اوراق بهادار تجمیع‌شده مانند اوراق قرضه یا وام‌های مسکن هستند که بر اساس ریسک و ویژگی‌ها تقسیم شده‌اند تا سرمایه‌گذاران متنوع را جذب کنند.
- سرمایه‌گذاران می‌توانند ترانش‌ها را بر اساس سطح ریسک مورد نظر و بازده احتمالی انتخاب کنند، با ترانش‌های ارشد که ایمن‌تر اما کمتر سودآور از ترانش‌های جونیور هستند.
- ترانش‌ها در اوراق بهادار پشتیبان وام مسکن رایج هستند و می‌توانند شامل سررسیدهای زمانی متفاوت و بازده‌هایی برای تناسب با نیازهای سرمایه‌گذار باشند.
- برچسب‌گذاری نادرست ریسک ترانش‌ها توسط آژانس‌های اعتباری به بحران مالی ۲۰۰۷-۲۰۰۹ کمک کرد و سرمایه‌گذاران را در معرض ریسک‌های غیرمنتظره قرار داد.
- ترانش‌ها، در حالی که برای سفارشی‌سازی ارزشمند هستند، می‌توانند پیچیدگی سرمایه‌گذاری را افزایش دهند و چالش‌هایی برای سرمایه‌گذاران ناآگاه ایجاد کنند.
نحوهٔ کار ترانش‌ها در تأمین مالی ساختاریافته
ترانش‌ها در تأمین مالی ساختاریافته با اوراق‌سازی ظاهر شدند که محصولات پرریسک با جریان‌های نقدی ثابت را تقسیم می‌کند تا به سرمایه‌گذاران بفروشد. ترانش‌های مجزا در یک استخر دارایی بزرگ‌تر مستند شده و کلاس‌های مختلف یادداشت‌ها اختصاص داده می‌شوند، هر کدام با رتبهٔ اعتباری اوراق قرضهٔ متمایز.
ترانش‌های ارشد معمولاً دارایی‌هایی با رتبهٔ اعتباری بالاتر نگه می‌دارند و ادعای اول بر دارایی‌ها را دارند و در صورت نکول اول بازپرداخت می‌شوند. ترانش‌های جونیور اولویت پایین‌تر یا هیچ اولویتی ندارند.
مثال‌هایی از محصولات مالی که می‌توانند به ترانش‌ها تقسیم شوند شامل اوراق قرضه، وام‌ها، سیاست‌های بیمه، وام‌های مسکن و سایر بدهی‌ها است.
نقش ترانش‌ها در اوراق بهادار پشتیبان وام مسکن (MBS)
ترانش ساختار معمولی برای محصولات بدهی تضمین‌شده مانند تعهدات بدهی تضمین‌شده (CDOها) است که دارایی‌هایی مانند وام‌های مسکن، اوراق قرضه و وام‌ها را ترکیب می‌کند.
یک MBS از چندین استخر وام مسکن تشکیل شده که وام‌هایی از ایمن و کم‌بهره تا پرریسک و پربهره را شامل می‌شود. هر استخر وام مسکن خاص زمان سررسید خود را دارد که در مزایای ریسک و پاداش نقش دارد. بنابراین، ترانش‌ها برای تقسیم پروفایل‌های مختلف وام مسکن به بخش‌هایی ساخته می‌شوند که شرایط مالی مناسب برای سرمایه‌گذاران خاص دارند.
برای مثال، یک تعهد وام مسکن تضمین‌شده (CMO) ممکن است شامل ترانش‌هایی با سررسیدهای ۱، ۲، ۵ و ۲۰ ساله باشد، هر کدام با بازده‌های متفاوت. اگر سرمایه‌گذاری بخواهد MBS بخرد، می‌تواند نوع ترانش مناسب‌ترین با اشتهای بازده و اجتناب از ریسک خود را انتخاب کند.
ترانش Z پایین‌ترین رتبهٔ ترانش یک CMO از نظر ارشدیت است. صاحبان آن مستحق هیچ پرداخت کوپن نیستند و هیچ جریان نقدی از وام‌های مسکن زیرین دریافت نمی‌کنند تا زمانی که ترانش‌های ارشدتر بازنشسته یا پرداخت شوند.
سرمایه‌گذاران جریان نقدی ماهانه بر اساس ترانش MBS که در آن سرمایه‌گذاری کرده‌اند دریافت می‌کنند. آن‌ها می‌توانند سعی کنند آن را بفروشند و سود سریع کسب کنند یا آن را نگه دارند و سودهای کوچک اما بلندمدت به صورت پرداخت‌های بهره محقق کنند. این پرداخت‌های ماهانه بخش‌هایی از تمام پرداخت‌های بهرهٔ صاحبان خانه‌هایی است که وام مسکن‌شان در یک MBS خاص گنجانده شده است.
ساخت استراتژی‌های سرمایه‌گذاری با ترانش‌ها
کسانی که جریان نقدی بلندمدت و ثابت می‌خواهند در ترانش‌های با سررسید طولانی‌تر سرمایه‌گذاری می‌کنند، در حالی که کسانی که درآمد فوری و بالاتر می‌خواهند ترانش‌های با سررسید کوتاه‌تر را انتخاب می‌کنند.
همهٔ ترانش‌ها، صرف‌نظر از بهره و سررسید، به سرمایه‌گذاران اجازه می‌دهند استراتژی‌های سرمایه‌گذاری را به نیازهای خاص خود سفارشی کنند. برعکس، ترانش‌ها به بانک‌ها و سایر نهادهای مالی کمک می‌کنند تا سرمایه‌گذاران را در انواع پروفایل‌های مختلف جذب کنند.
ترانش‌ها پیچیدگی سرمایه‌گذاری بدهی را افزایش می‌دهند و ریسک‌هایی برای سرمایه‌گذاران ناآگاه ایجاد می‌کنند که ممکن است ترانش‌های نامناسب انتخاب کنند.
ترانش‌ها می‌توانند توسط آژانس‌های اعتباری اشتباه رتبه‌بندی شوند و سرمایه‌گذاران را به دارایی‌های پرریسک‌تر از قصد هدایت کنند، عاملی در فروپاشی وام مسکن ۲۰۰۷.
ترانش‌هایی با اوراق قرضهٔ آشغال یا وام‌های مسکن زیراستاندارد از طریق ناکارآمدی یا فساد ادعایی AAA رتبه‌بندی شدند و منجر به تحریف شدند.
چالش‌های قانونی در بحران مالی ۲۰۰۷-۲۰۰۹: دعاوی ترانش
پس از بحران مالی، موجی از دعاوی CMO، صادرکنندگان CDO و سرمایه‌گذاران را هدف قرار داد که توسط مطبوعات "جنگ ترانش" نامیده شد.
داستانی در آوریل ۲۰۰۸ در فایننشال تایمز اشاره کرد که سرمایه‌گذاران در ترانش‌های ارشد CDOهای شکست‌خورده از وضعیت اولویت خود برای تصاحب کنترل دارایی‌ها و قطع پرداخت‌ها به سایر دارندگان بدهی استفاده می‌کردند. امین‌های CDO مانند دویچه بانک و ولز فارگو دعاوی ثبت کردند تا اطمینان حاصل کنند همهٔ سرمایه‌گذاران ترانش همچنان سرمایه دریافت کنند.
و در ۲۰۰۹، مدیر صندوق هج گرینویچ، کان.-محور Carrington Investment Partners دعوایی علیه شرکت خدمات وام مسکن American Home Mortgage Servicing ثبت کرد. صندوق هج ترانش‌های جونیور اوراق بهادار پشتیبان وام مسکن را نگه می‌داشت که شامل وام‌هایی روی املاک سلب‌مالکیت‌شده بود که American Home (ادعایی) با قیمت‌های پایین می‌فروخت—بنابراین بازدهٔ ترانش را فلج می‌کرد. Carrington در شکایت استدلال کرد که منافعش به عنوان دارندهٔ ترانش جونیور با منافع دارندگان ترانش ارشد هم‌راستا است.
سه نوع ترانش چیست؟
اوراق بهادار مالی تجمیع‌شده عموماً به سه ترانش تقسیم می‌شوند: ارشد، میانی و جونیور. هر ترانش سطح ریسک متفاوت و بنابراین سطح بازدهٔ متفاوتی دارد. ترانش‌های ارشد کمترین ریسک و پایین‌ترین بازده را دارند در حالی که ترانش‌های جونیور بالاترین ریسک و بالاترین بازده را دارند. ترانش‌های میانی بین این دو قرار دارند.
مثال ترانش چیست؟
مثال ترانش به این صورت است. صدها وام مسکن به یک اوراق بهادار تجمیع می‌شوند: اوراق بهادار پشتیبان وام مسکن (MBS). وام‌های مسکن در این اوراق همه پروفایل‌های اعتباری متفاوتی بر اساس دارندهٔ وام مسکن دارند. برخی پروفایل‌های اعتباری عالی دارند و بنابراین وام‌های مسکن نرخ بهرهٔ پایینی دارند.
برخی از وام‌گیرندگان پروفایل‌های اعتباری بد دارند و وام‌های مسکن‌شان نرخ بهرهٔ بالایی دارد. این وام‌های مسکن متفاوت به ترانش‌ها تقسیم می‌شوند. هر ترانش پروفایل اعتباری متفاوتی را نشان می‌دهد. وام‌های مسکن کم‌ریسک به ترانش ارشد می‌روند در حالی که وام‌های مسکن پرریسک به ترانش جونیور می‌روند. سرمایه‌گذار می‌تواند بر اساس پروفایل ریسک خود انتخاب کند که در کدام ترانش سرمایه‌گذاری کند.
آیا CMO یک CDO است؟
تعهد وام مسکن تضمین‌شده (CMO) یک تعهد بدهی تضمین‌شده (CDO) ساخته‌شده از وام‌های مسکن زیرین است. CDOها اوراق بهادار سرمایه‌گذاری تجمیع‌شدهٔ هر دارایی درآمد ثابت هستند اما اغلب از وام‌ها تشکیل شده‌اند. CMO به طور خاص CDO است که وام‌ها وام‌های مسکن هستند.
ترانش AAA چیست؟
بیشتر سرمایه‌گذاری‌های درآمد ثابت تجمیع‌شده از ترانش‌ها تشکیل شده‌اند، هر کدام با رتبهٔ اعتباری اختصاص داده‌شده. ترانش‌هایی که رتبهٔ AAA اختصاص داده شده‌اند بهترین کیفیت هستند، یعنی کمترین ریسک را دارند اما پایین‌ترین بازده را نیز خواهند داشت. گاهی یک شرکت بزرگ، پروژه یا دولت مستقل ممکن است به مقادیر زیادی سرمایه نیاز داشته باشد. بانک‌ها ممکن است با هم کار کنند تا سرمایه ارائه دهند و ترانش‌های پرو-راتا ایجاد کنند. ترانش‌های پرو-راتا نیز رتبهٔ اعتباری اختصاص داده‌شده خواهند داشت.
نتیجه‌گیری: تصمیم‌گیری سرمایه‌گذاری با ترانش‌ها
ترانش‌ها، که اغلب در محصولات اوراق‌سازی‌شده مانند اوراق بهادار پشتیبان وام مسکن یافت می‌شوند، به سرمایه‌گذاران توانایی هم‌راستا کردن سرمایه‌گذاری‌هایشان با تحمل ریسک و اهداف مالی‌شان را می‌دهند. ترانش‌های ارشد ریسک پایین‌تر و بازده‌های امن‌تری ارائه می‌دهند، در حالی که ترانش‌های جونیور ریسک بالاتر و پاداش‌های بالقوهٔ بزرگ‌تری ارائه می‌دهند. درک تمایزها بین ترانش‌های ارشد، میانی و جونیور برای تدوین استراتژی سرمایه‌گذاری سفارشی حیاتی است. با این حال، سرمایه‌گذاران باید نسبت به رتبه‌بندی‌های نادرست احتمالی که می‌تواند آن‌ها را در معرض ریسک‌های ناخواسته قرار دهد، محتاط باشند، درسی که توسط بحران مالی ۲۰۰۷-۲۰۰۹ برجسته شد.