قانون ضد تراست شرمن چیست؟

قانون ضد تراست شرمن یک قانون ایالات متحده است که در سال 1890 تصویب شد و انحصارها را ممنوع کرده و به دنبال تقویت رقابت است.

قانون ضد تراست شرمن قانونی است که به حفظ عدالت در اقتصاد ایالات متحده کمک می‌کند. این قانون مانع از تشکیل انحصار توسط شرکت‌ها می‌شود تا آنها با تبانی و فریب مصرف‌کنندگان، قیمت‌ها را در یک بازار خاص دیکته، کنترل و دستکاری نکنند. این قانون، که توسط سناتور اوهایو، جان شرمن، پیشنهاد و در سال 1890 تصویب شد، توسط وزارت دادگستری نظارت می‌شود. هدف آن ترویج عدالت و رقابت در حالی که تجارت بین ایالتی را تنظیم می‌کند، است. این قانون اولین تلاش کنگره برای رسیدگی به استفاده از تراست‌ها به عنوان ابزاری بود که به تعداد محدودی از افراد امکان کنترل صنایع کلیدی را می‌داد.

نکات کلیدی

• قانون ضد تراست شرمن قانونی است که تراست‌ها، انحصارها و کارتل‌ها را ممنوع می‌کند.
• هدف آن ترویج عدالت و رقابت اقتصادی و تنظیم تجارت بین ایالتی بود.
• این قانون توسط سناتور اوهایو، جان شرمن، پیشنهاد و در سال 1890 تصویب شد.
• این قانون نشان‌دهنده تغییر مهمی در استراتژی نظارتی آمریکا نسبت به کسب‌وکار و بازارها بود.
• این قانون در سال 1914 توسط قانون ضد تراست کلیتون اصلاح شد که به شیوه‌های خاصی پرداخت که قانون شرمن آنها را ممنوع نکرده بود.

درک قانون ضد تراست شرمن

سناتور جان شرمن از اوهایو قانون ضد تراست شرمن را در سال 1890 پیشنهاد کرد. این اولین اقدامی بود که کنگره ایالات متحده برای ممنوعیت تراست‌ها، انحصارها و کارتل‌ها از تسلط بر بازار عمومی تصویب کرد. همچنین قراردادها، توطئه‌ها و سایر شیوه‌های تجاری که تجارت را محدود کرده و انحصارهایی در صنایع ایجاد می‌کردند، غیرقانونی اعلام کرد.

در آن زمان، خصومت عمومی نسبت به شرکت‌های بزرگ مانند استاندارد اویل و اتحادیه راه‌آهن آمریکا که به طور ناعادلانه برخی صنایع را در انحصار خود درآورده بودند، در حال افزایش بود. مصرف‌کنندگان احساس می‌کردند که به دلیل قیمت‌های بسیار بالای کالاهای ضروری تحت فشار هستند، در حالی که رقبا به دلیل تلاش‌های عمدی شرکت‌های بزرگ برای کنار زدن سایر شرکت‌ها از بازار، از رقابت محروم شده بودند.

این قانون نشان‌دهنده تغییر مهمی در استراتژی نظارتی آمریکا نسبت به کسب‌وکار و بازارها بود. پس از ظهور کسب‌وکارهای بزرگ در قرن نوزدهم، قانون‌گذاران آمریکایی با انگیزه‌ای برای تنظیم سخت‌گیرانه‌تر شیوه‌های تجاری واکنش نشان دادند. این قانون راه را برای قوانین خاص‌تر مانند قانون کلیتون هموار کرد. اقداماتی مانند این‌ها از حمایت گسترده مردمی برخوردار بودند، اما قانون‌گذاران واقعاً می‌خواستند اقتصاد بازار آمریکا را در برابر تغییرات شیوه‌های تجاری به طور گسترده رقابتی نگه دارند.

افراد یا کسب‌وکارهای رقیب اجازه ندارند قیمت‌ها را تثبیت کنند، بازارها را تقسیم کنند یا تلاش کنند تا مناقصه‌ها را دستکاری کنند. این قانون همچنین جریمه‌ها و مجازات‌های خاصی را برای شرکت‌هایی که این قوانین را نقض می‌کنند، تعیین کرده است. این قانون می‌تواند مجازات‌های مدنی و کیفری را برای شرکت‌هایی که رعایت نکنند، اعمال کند.

مهم:

قانون ضد تراست شرمن برای جلوگیری از رقابت انحصاری سالم طراحی نشده بود، بلکه انحصارهایی را هدف قرار می‌داد که از تلاش عمدی برای تسلط بر بازار ناشی می‌شدند.

ملاحظات ویژه

قوانین ضد تراست به طور کلی به گروهی از قوانین ایالتی و فدرال اشاره دارند که برای اطمینان از رقابت عادلانه کسب‌وکارها طراحی شده‌اند. این قوانین برای ترویج رقابت در میان فروشندگان، محدود کردن انحصارها و ارائه گزینه‌های بیشتر به مصرف‌کنندگان وجود دارند.

حامیان می‌گویند این قوانین برای وجود و شکوفایی یک بازار آزاد ضروری هستند. رقابت برای اقتصاد سالم تلقی می‌شود و به مصرف‌کنندگان قیمت‌های پایین‌تر، محصولات و خدمات با کیفیت بالاتر، انتخاب‌های بیشتر و نوآوری بیشتر ارائه می‌دهد.

با این حال، مخالفان استدلال می‌کنند که اجازه دادن به کسب‌وکارها برای رقابت به هر شکلی که مناسب می‌دانند به جای تنظیم رقابت در نهایت بهترین قیمت‌ها را به مصرف‌کنندگان ارائه می‌دهد.

بخش‌های قانون ضد تراست شرمن

قانون ضد تراست شرمن به سه بخش کلیدی تقسیم می‌شود:

• بخش 1 : این بخش وسایل خاص رفتار ضد رقابتی را تعریف کرده و ممنوع می‌کند.
• بخش 2 : این بخش به نتایج نهایی که به طور ذاتی ضد رقابتی هستند، می‌پردازد.
• بخش 3 : این بخش این دستورالعمل‌ها و مقررات را به ناحیه کلمبیا و قلمروهای ایالات متحده گسترش می‌دهد.

مسائل اولیه و اصلاحات

این قانون بلافاصله مورد تأیید عمومی قرار گرفت. اما، از آنجا که تعریف مفاهیمی مانند تراست‌ها، انحصارها و تبانی در این قانون به وضوح مشخص نشده بود، تعداد کمی از موجودیت‌های تجاری در واقع تحت اقدامات آن مورد پیگرد قرار گرفتند.

قانون ضد تراست شرمن در سال 1914 توسط قانون ضد تراست کلیتون اصلاح شد، که به شیوه‌های خاصی پرداخت که قانون شرمن آنها را ممنوع نکرده بود. همچنین خلأهایی را که قانون شرمن ایجاد کرده بود، بست، از جمله مواردی که به طور خاص به ادغام‌های ضد رقابتی، انحصارها و تبعیض قیمتی می‌پرداختند.

به عنوان مثال، قانون کلیتون انتصاب یک فرد برای تصمیم‌گیری‌های تجاری برای شرکت‌های رقیب را ممنوع می‌کند.

زمینه تاریخی قانون ضد تراست شرمن

قانون ضد تراست شرمن در پس‌زمینه‌ای از افزایش انحصارها و سوءاستفاده از قدرت توسط شرکت‌های بزرگ و کنسرسیوم‌های راه‌آهن متولد شد.

کمیسیون تجارت بین ایالتی (ICC)

کنگره در سال 1887 قانون تجارت بین ایالتی را در پاسخ به افزایش خشم عمومی نسبت به سوءاستفاده‌ها و تخلفات شرکت‌های راه‌آهن تصویب کرد. این قانون کمیسیون تجارت بین ایالتی (ICC) را ایجاد کرد. هدف آن تنظیم موجودیت‌های حمل‌ونقل بین ایالتی بود. ICC بر راه‌آهن‌های ایالات متحده و تمام حامل‌های عمومی نظارت داشت و آنها را ملزم به ارائه گزارش‌های سالانه و ممنوعیت شیوه‌های ناعادلانه مانند نرخ‌های تبعیض‌آمیز می‌کرد.

در نیمه اول قرن بیستم، کنگره به طور مداوم قدرت ICC را چنان گسترش داد که، با وجود هدف اولیه‌اش، برخی معتقد بودند که ICC اغلب به شرکت‌هایی که وظیفه تنظیم آنها را داشت کمک می‌کرد و با حمایت از ادغام‌هایی که انحصارهای ناعادلانه ایجاد می‌کردند، گناهکار بود.

عصر طلایی

کنگره قانون ضد تراست شرمن را در اوج دوره‌ای که مارک تواین آن را عصر طلایی تاریخ آمریکا نامید، تصویب کرد. عصر طلایی، که از دهه 1870 تا حدود سال 1900 ادامه داشت، تحت سلطه رسوایی‌های سیاسی و بارون‌های غارتگر، رشد راه‌آهن‌ها، گسترش نفت و برق و توسعه اولین شرکت‌های غول‌پیکر (ملی و بین‌المللی) آمریکا بود.

عصر طلایی دوره‌ای از رشد اقتصادی سریع بود. شرکت‌ها در این زمان به دلیل ثبت آسان و، برخلاف امروز، عدم نیاز به پرداخت هزینه‌های تأسیس، رشد چشمگیری داشتند.

تراست‌ها در قرن نوزدهم

درک قانون‌گذاران اواخر قرن نوزدهم از تراست‌ها با مفهوم امروزی ما از این اصطلاح متفاوت بود. در آن زمان، تراست‌ها اصطلاحی کلی برای هر نوع رفتار تبانی یا توطئه‌آمیز بود که رقابت را ناعادلانه می‌کرد. با این حال، اصطلاح تراست در طول سال‌ها تکامل یافته است. امروزه به یک رابطه مالی اشاره دارد که در آن یک طرف به دیگری حق نگهداری اموال یا دارایی‌ها برای شخص ثالث را می‌دهد.

مثال از قانون ضد تراست شرمن

در 20 اکتبر 2020، وزارت دادگستری ایالات متحده یک دعوای ضد تراست علیه گوگل تشکیل داد و ادعا کرد که این غول آنلاین در رفتارهای ضد رقابتی برای حفظ انحصارها در جستجو و تبلیغات جستجو شرکت کرده است. معاون دادستان کل، جفری روزن، این شکایت را با استفاده‌های گذشته از قانون شرمن برای متوقف کردن شیوه‌های انحصاری توسط شرکت‌ها مقایسه کرد.

وزارت دادگستری ایالات متحده: «وزارت دادگستری علیه انحصارگر گوگل به دلیل نقض قوانین ضد تراست شکایت کرد.»

«همان‌طور که در اقدامات ضد تراست تاریخی خود علیه AT&T در سال 1974 و مایکروسافت در سال 1998، وزارت بار دیگر قانون شرمن را برای بازگرداندن نقش رقابت و باز کردن در به موج بعدی نوآوری—این بار در بازارهای دیجیتال حیاتی—اجرا می‌کند»، روزن در یک بیانیه مطبوعاتی گفت.

قانون ضد تراست شرمن به زبان ساده چیست؟

قانون ضد تراست شرمن قانونی است که توسط کنگره برای ترویج رقابت در اقتصاد با ممنوعیت تبانی یا ادغام شرکت‌ها برای تشکیل انحصار تصویب شده است.

چرا قانون ضد تراست شرمن تصویب شد؟

قانون ضد تراست شرمن برای رسیدگی به نگرانی‌های مصرف‌کنندگان که احساس می‌کردند برای کالاهای ضروری قیمت‌های بالایی پرداخت می‌کنند و شرکت‌های رقیب که معتقد بودند توسط شرکت‌های بزرگ‌تر از صنایع خود کنار گذاشته شده‌اند، تصویب شد.

مجازات‌های نقض قانون شرمن چیست؟

کسانی که مجرم شناخته شوند به دلیل نقض قانون شرمن می‌توانند با مجازات سنگینی مواجه شوند. این همچنین یک قانون کیفری است و متخلفان ممکن است تا 10 سال زندان محکوم شوند. علاوه بر این، جریمه‌هایی نیز وجود دارد که می‌تواند تا 1 میلیون دلار برای یک فرد و تا 100 میلیون دلار برای یک شرکت باشد. در برخی موارد، جریمه‌های سنگین‌تری نیز ممکن است اعمال شود که ارزش آنها دو برابر مبلغی است که توطئه‌گران از اقدامات غیرقانونی به دست آورده‌اند یا دو برابر پولی که قربانیان از دست داده‌اند.

آیا شرکت‌های بزرگ امروزی متهم به نقض قانون شرمن شده‌اند؟

بسیاری از نام‌های شناخته‌شده با دعاوی ضد تراست مواجه شده‌اند که تا حدی مبتنی بر قانون شرمن است. علاوه بر گوگل، در سال‌های اخیر مایکروسافت و اپل هر دو با شکایاتی مواجه شده‌اند، اولی به دلیل تلاش برای ایجاد انحصار در نرم‌افزار مرورگر اینترنت و دومی به دلیل افزایش غیراخلاقی قیمت کتاب‌های الکترونیکی و در سال‌های بعد، بهره‌برداری از قدرت بازار فروشگاه اپلیکیشن خود.

تفاوت بین قانون شرمن و قانون کلیتون چیست؟

قانون کلیتون بعداً در سال 1914 معرفی شد تا به برخی از شیوه‌های خاصی بپردازد که قانون شرمن به وضوح ممنوع نکرده بود یا به درستی توضیح نداده بود. قانون شرمن، اولین در نوع خود، بیش از حد مبهم تلقی شد و به برخی شرکت‌ها اجازه داد راه‌هایی برای دور زدن آن پیدا کنند.

در اصل، قانون کلیتون به موضوعات مشابهی مانند ادغام‌های ضد رقابتی، انحصارها و تبعیض قیمتی می‌پردازد، اما جزئیات و دامنه بیشتری را برای حذف برخی از خلأهای قبلی اضافه می‌کند.

با گذشت سال‌ها، قوانین ضد تراست همچنان برای انعکاس محیط کسب‌وکار کنونی و مشاهدات جدید اصلاح می‌شوند.

نتیجه‌گیری قوانین ضد تراست برای ترویج عدالت و رقابت در بازار وجود دارند. آنها همچنین از مصرف‌کنندگان در برابر شیوه‌های ضد رقابتی و انحصارها محافظت می‌کنند. قانون ضد تراست شرمن توسط سناتور اوهایو، جان شرمن، برای رسیدگی به این مسائل معرفی شد و در سال 1890 به قانون تبدیل شد. این قانون به افزودن دو قانون ضد تراست فدرال جدید منجر شد—قانون ضد تراست کلیتون و قانون کمیسیون تجارت فدرال—برای تقویت قوانین موجود و دادن حق به مقامات فدرال برای تحقیق در مورد شیوه‌های تجاری ناعادلانه.