پیش‌بینی بازارها
مالکیت انفرادی چیست؟
مالکیت انفرادی یک کسب‌وکار ثبت‌نشده با تنها یک مالک است که مالیات بر درآمد شخصی را بر سودهای کسب‌شده پرداخت می‌کند.
مالکیت انفرادی یک کسب‌وکار ثبت‌نشده است که توسط یک فرد اداره می‌شود و این فرد حق دریافت تمام سودها را دارد و مسئول تمام بدهی‌ها و تعهدات است، که آن را به ساده‌ترین شکل ساختار کسب‌وکار تبدیل می‌کند.
مالکیت انفرادی یک کسب‌وکار ثبت‌نشده با یک مالک است. هیچ جدایی قانونی بین شرکت و مالک وجود ندارد، که تمام سودها را دریافت می‌کند اما مسئول تمام بدهی‌ها و زیان‌ها نیز هست. مالکیت انفرادی ساده‌ترین نوع برای تأسیس است و انتخاب محبوبی برای کسب‌وکارهای کوچک، پیمانکاران مستقل و مشاوران است. اکثر کسب‌وکارهای کوچک به عنوان مالکیت انفرادی شروع می‌شوند و یا به همان شکل باقی می‌مانند یا گسترش می‌یابند و به یک نهاد با مسئولیت محدود یا شرکت تبدیل می‌شوند.
نکات کلیدی
- مالکیت انفرادی یک کسب‌وکار ثبت‌نشده با تنها یک مالک است که مالیات بر درآمد شخصی را بر سودهای کسب‌شده پرداخت می‌کند.
- مالکیت انفرادی برای تأسیس آسان است و در میان صاحبان کسب‌وکارهای کوچک و پیمانکاران محبوب است.
- اکثر کسب‌وکارهای کوچک به عنوان مالکیت انفرادی شروع می‌شوند و ممکن است با رشد شرکت به یک نهاد با مسئولیت محدود یا شرکت تبدیل شوند.
تأسیس مالکیت انفرادی
ساده‌ترین راه برای شروع یک کسب‌وکار تک‌مالکی از طریق مالکیت انفرادی است. بدهی‌های مالکیت انفرادی نیز بدهی‌های مالک هستند. با این حال، تمام سودها مستقیماً به مالک کسب‌وکار می‌رسد. مراحل خاصی وجود دارد که افراد باید برای شروع انجام دهند، از جمله:
- برخی ایالت‌ها الزام دارند که افراد برای مجوزهای تجاری یا اشغال درخواست دهند.
- ایالت‌ها ممکن است همچنین ملزم کنند که کسب‌وکارها یک نام «انجام کسب‌وکار به عنوان» (Doing Business As) ثبت کنند یا تحت یک نام فرضی فعالیت کنند، معمولاً مالک انفرادی.
- درخواست و دریافت شماره شناسایی کارفرما (EIN) برای کارکنان یا برای ثبت اظهارنامه مالیاتی. برخی مالکان انفرادی می‌توانند از شماره تأمین اجتماعی خود (SSN) استفاده کنند. مالکان ممکن است بخواهند با یک مشاور مالیاتی مشورت کنند تا مشخص کنند کدام گزینه بهتر است.
- برای فروش محصولات مشمول مالیات، کسب‌وکارها باید برای مجوز مالیات فروش در ایالت خود ثبت‌نام کنند.
33.3 میلیون تعداد کسب‌وکارهای کوچک در ایالات متحده در سال 2023. این کسب‌وکارها در مجموع 61.6 میلیون نفر را در سراسر کشور استخدام کردند.
مالکیت انفرادی در مقابل LLC در مقابل شراکت
مالکیت انفرادی بسیار متفاوت از یک شرکت، شرکت با مسئولیت محدود (LLC) یا شراکت با مسئولیت محدود (LLP) است، زیرا هیچ نهاد قانونی جداگانه‌ای ایجاد نمی‌شود. در نتیجه، مالک کسب‌وکار مالکیت انفرادی از بدهی‌های متحمل‌شده توسط نهاد معاف نیست.
هنگامی که یک مالک انفرادی به دنبال ثبت شرکت است، معمولاً آن را به یک LLC بازسازی می‌کند. برای این کار، مالک باید ابتدا اطمینان حاصل کند که نام شرکت در دسترس است. اگر نام مورد نظر آزاد باشد، باید اساسنامه سازمان در دفتر ایالتی که کسب‌وکار در آن مستقر خواهد بود، ثبت شود. مالک کسب‌وکار باید یک توافق‌نامه عملیاتی LLC ایجاد کند که ساختار کسب‌وکار را تعریف کند. در نهایت، شرکت جدید باید شماره شناسایی کارفرما (EIN) را از IRS دریافت کند.
مزایا و معایب
مالکیت انفرادی نیاز به کاغذبازی محدودی برای شروع دارد. فرآیند مالیاتی ساده‌تر است زیرا شماره شناسایی کارفرما (EIN) از سازمان درآمد داخلی (IRS) مورد نیاز نیست و مالکان می‌توانند از شماره تأمین اجتماعی خود (SSN) برای پرداخت مالیات استفاده کنند. درآمد حاصل از یک کسب‌وکار عبوری تنها مشمول یک لایه مالیات بر درآمد است و در برخی موارد، ممکن است تا سال 2026 واجد شرایط کسر مالیاتی 20 درصدی باشد.
یک نقطه ضعف مهم مالکیت انفرادی این است که هیچ حفاظت مسئولیتی برای مالک فراهم نمی‌کند. در مقابل، یک LLC دارایی‌های تجاری و شخصی را جدا می‌کند و مالک در برابر توقیف دارایی‌هایش، مانند خانه‌اش، توسط طلبکاران محافظت می‌شود. این مسئولیت نامحدود از نهاد تجاری به خود مالکان گسترش می‌یابد. مالکیت‌های انفرادی باید به منابع مالی استاندارد مانند وام‌های بانکی یا خطوط اعتباری وابسته باشند. بانک‌ها ممکن است یک کسب‌وکار جدید با ترازنامه کوچک را به عنوان وام‌گیرنده پرریسک در نظر بگیرند.
مزایا
- بدون نیاز به دریافت EIN از IRS
- راه‌اندازی سریع و آسان در مقایسه با سایر ساختارهای کسب‌وکار
- مزیت مالیاتی عبوری
معایب
- دارایی‌های شخصی از دارایی‌های تجاری جدا نیستند
- دشواری در جمع‌آوری سرمایه
- مالکان تمام بدهی‌ها و مسئولیت‌های مالیاتی را بر عهده می‌گیرند
مهم:
قانون کاهش مالیات و مشاغل (TCJA) سال 2017 یک تخفیف مالیاتی برای نهادهای عبوری اضافه کرد که اساساً به آن‌ها اجازه می‌دهد تا 20 درصد از درآمد تجاری واجد شرایط را کسر کنند. این کسر می‌تواند منجر به صرفه‌جویی‌های بزرگی شود و تا 1 ژانویه 2026 ادامه دارد—مگر اینکه توسط کنگره تمدید شود.
مالیات
مالک یک مالکیت انفرادی مالیات بر درآمد شخصی را بر سودهای کسب‌شده از کسب‌وکار پرداخت می‌کند. مالکان انفرادی درآمد و هزینه‌های خود را در اظهارنامه‌های مالیاتی خود گزارش می‌دهند و مالیات بر درآمد و مالیات خوداشتغالی را بر سودها پرداخت می‌کنند. فرم‌های مالیاتی شامل موارد زیر است:
فرم‌های مالیاتی برای مالکیت انفرادی
نمونه‌ای از مالکیت انفرادی چیست؟
عکاسان مستقل، شرکت‌های کوچک محوطه‌سازی، نویسندگان آزاد یا مربیان شخصی نمونه‌هایی از کسب‌وکارهای مالکیت انفرادی هستند.
آیا مالکیت انفرادی همان خوداشتغالی است؟
مالک انفرادی یک کسب‌وکار ثبت‌نشده را به طور مستقل و بدون شریک اداره می‌کند و تنها مسئول بدهی‌ها و پیامدهای مالیاتی کسب‌وکار است. مالک انفرادی همچنین خوداشتغال تلقی می‌شود، با این حال، «خوداشتغال» اصطلاح گسترده‌تری است که می‌تواند برای افرادی که به عنوان پیمانکاران مستقل، نویسندگان، تجار، وکلا، فروشندگان و نمایندگان بیمه کار می‌کنند، اعمال شود. افراد خوداشتغال معمولاً اظهارنامه مالیاتی سالانه ثبت می‌کنند و مالیات تخمینی را به صورت سه‌ماهه پرداخت می‌کنند.
آیا افراد باید شرکت با مسئولیت محدود یا مالکیت انفرادی را انتخاب کنند؟
مالکیت انفرادی برای کسب‌وکارهای کوچک با ریسک و سود کم مناسب است. به طور کلی، این کسب‌وکارها طیف گسترده‌ای از مشتریان ندارند بلکه گروه کوچکی از مشتریان وفادار دارند. مالکیت‌های انفرادی اغلب به عنوان سرگرمی‌هایی شروع می‌شوند که به کسب‌وکار تبدیل می‌شوند. دلایل شروع یک شرکت با مسئولیت محدود (LLC) این است که کسب‌وکار شامل برخی ریسک‌های مسئولیت، پتانسیل سودهای بزرگ و پایگاه مشتریان گسترده دارد و برای بهره‌مندی از ساختارهای مالیاتی خاص موقعیت خوبی دارد.
نتیجه‌گیری
مالکیت انفرادی یک راه ساده برای یک فرد برای شروع یک کسب‌وکار است. در اکثر موقعیت‌ها نیازی به ثبت در مقامات ایالتی ندارد و نیازی به دریافت EIN از IRS نیست. مزایای سادگی همراه با برخی معایب است، از جمله انتقال تمام مسئولیت‌ها از کسب‌وکار به فرد و دشواری در به دست آوردن بودجه.