سرمایه‌گذاری بالا به پایین چیست؟

سرمایه‌گذاری بالا به پایین چیست؟

سرمایه‌گذاری بالا به پایین رویکردی در تحلیل سرمایه‌گذاری است که ابتدا بر عوامل کلان اقتصادی مانند تولید ناخالص داخلی، اشتغال، مالیات، نرخ بهره و غیره تمرکز می‌کند و سپس به عوامل خرد مانند بخش‌ها یا شرکت‌های خاص می‌پردازد.

نکات کلیدی

• سرمایه‌گذاری بالا به پایین بر عوامل کلان اقتصادی مانند تولید ناخالص داخلی تمرکز دارد و سپس به بخش‌ها یا شرکت‌های خاص می‌رسد.
• این رویکرد در مقابل سرمایه‌گذاری پایین به بالا قرار می‌گیرد که ابتدا به عملکرد و اصول بنیادی شرکت‌های خاص توجه می‌کند و سپس به عوامل کلان می‌پردازد.
• سرمایه‌گذاری بالا به پایین می‌تواند زمان و توجه سرمایه‌گذاران را بهینه کند، اما ممکن است فرصت‌های سودآور سرمایه‌گذاری در شرکت‌های خاص را از دست بدهد.

درک سرمایه‌گذاری بالا به پایین

سرمایه‌گذاری بالا به پایین به عوامل کلان اقتصادی، ملی یا سطح بازار اولویت می‌دهد. این رویکرد در مقابل روش پایین به بالا قرار می‌گیرد که ابتدا بر اصول بنیادی شرکت‌ها تمرکز دارد و سپس به سلسله‌مراتب ساختاری، یعنی عوامل کلان اقتصادی جهانی، توجه می‌کند، اگر اصلاً به آن‌ها توجه کند.

سرمایه‌گذاران در بررسی تصویر کلان از متغیرهای اقتصادی مانند تولید ناخالص داخلی، تراز تجاری، نوسانات ارزی، تورم، نرخ بهره و سایر جنبه‌های اقتصاد استفاده می‌کنند. پس از بررسی شرایط کلان جهانی، تحلیلگران شرایط عمومی بازار را بررسی می‌کنند تا بخش‌ها، صنایع یا مناطق با عملکرد بالا را در اقتصاد کلان شناسایی کنند. هدف، یافتن بخش‌های صنعتی خاصی است که پیش‌بینی می‌شود عملکرد بهتری نسبت به بازار داشته باشند.

بر اساس این عوامل، سرمایه‌گذاران بالا به پایین سرمایه‌گذاری‌های خود را به مناطق اقتصادی با عملکرد برتر اختصاص می‌دهند، به جای شرط‌بندی روی شرکت‌های خاص. برای مثال، اگر رشد اقتصادی در آسیا بهتر از رشد داخلی در ایالات متحده باشد، سرمایه‌گذار ممکن است دارایی‌های خود را به‌صورت بین‌المللی جابه‌جا کند و صندوق‌های قابل معامله در بورس (ETF) را خریداری کند که کشورهای خاص آسیایی را دنبال می‌کنند. از این نقطه، آن‌ها می‌توانند به شرکت‌های خاصی بپردازند و با بررسی اصول بنیادی آن‌ها، سرمایه‌گذاری‌های بالقوه موفق را انتخاب کنند.

سرمایه‌گذاری بالا به پایین می‌تواند استفاده مؤثرتری از زمان سرمایه‌گذار داشته باشد، زیرا ابتدا به مجموعه‌های اقتصادی در مقیاس بزرگ نگاه می‌کند، سپس مناطق یا بخش‌ها و بعد شرکت‌های خاص را انتخاب می‌کند، به جای شروع با کل مجموعه سهام شرکت‌های خاص. با این حال، این روش ممکن است فرصت‌های سودآور زیادی را از دست بدهد، زیرا شرکت‌های خاصی که عملکرد بهتری نسبت به بازار کلی دارند را حذف می‌کند.

سرمایه‌گذاری بالا به پایین در مقابل پایین به بالا

سرمایه‌گذاری پایین به بالا استراتژی مقابل بالا به پایین است. طرفداران رویکرد پایین به بالا عوامل کلان اقتصادی را نادیده می‌گیرند و در عوض به عوامل خرد اقتصادی که بر شرکت‌های خاصی که تحت نظر دارند اثر می‌گذارند، توجه می‌کنند.

سرمایه‌گذاری بالا به پایین ممکن است پرتفوی استراتژیک‌تر و بلندمدت‌تری ایجاد کند و از استراتژی‌های شاخص‌گذاری غیرفعال حمایت کند، در حالی که رویکرد پایین به بالا ممکن است به استراتژی‌های فعال‌تر و تاکتیکی منجر شود. پرتفوی‌های بالا به پایین اغلب شامل صندوق‌های شاخص هستند که مناطق یا بخش‌های صنعتی خاص را دنبال می‌کنند و ممکن است شامل کالاها، ارزها و برخی سهام‌های خاص باشند. پرتفوی‌های سبک پایین به بالا معمولاً سهم بسیار بیشتری از سهام‌های خاص دارند.

برای مثال، یک سرمایه‌گذار پایین به بالا شرکتی را انتخاب می‌کند و سپس سلامت مالی، عرضه، تقاضا و سایر عوامل آن را در یک دوره زمانی مشخص بررسی می‌کند. اگرچه بحث‌هایی درباره برتری رویکرد بالا به پایین نسبت به پایین به بالا وجود دارد، بسیاری از سرمایه‌گذاران استراتژی‌های بالا به پایین را برای شناسایی بخش‌های امیدوارکننده در یک بازار معین مفید یافته‌اند.

مثال سرمایه‌گذاری بالا به پایین

به‌عنوان نمونه‌ای از سرمایه‌گذاری بالا به پایین، گروه یوبی‌اس (UBS) در سال ۱۳۹۴ (۲۰۱۶ میلادی) در بورلی هیلز، کالیفرنیا، مجمع جهانی سی‌آی‌او یوبی‌اس را برگزار کرد تا به سرمایه‌گذاران کمک کند در محیط اقتصادی آن زمان حرکت کنند. این مجمع به عوامل کلان اقتصادی مؤثر بر بازارها، از جمله سیاست‌های بین‌المللی دولت، سیاست‌های بانک مرکزی، عملکرد بازارهای بین‌المللی و تأثیرات رأی برکسیت بر اقتصاد جهانی پرداخت. روشی که یوبی‌اس این عوامل اقتصادی را بررسی کرد، به استراتژی سرمایه‌گذاری بالا به پایین اشاره دارد.

جرمی زیرین، مدیر ثروت در بخش مدیریت ثروت یوبی‌اس آمریکا، در این مجمع درباره مزایای سرمایه‌گذاری بالا به پایین صحبت کرد. سهام‌های مصرفی اختیاری برای زیرین و تیمش جذاب به نظر می‌رسیدند. آن‌ها با استفاده از رویکرد بالا به پایین، سرمایه‌گذاری‌های قوی در بخش مصرفی اختیاری را شناسایی کردند. تیم او عوامل کلان اقتصادی ذکرشده را در نظر گرفت و دریافت که بخش مصرفی اختیاری از ریسک‌های بین‌المللی محافظت شده و از قدرت خرید مصرف‌کنندگان آمریکایی تقویت شده است. شناسایی این بخش به او و تیمش امکان داد تا در نهایت هوم دیپو (HD) را به‌عنوان یک سرمایه‌گذاری خوب انتخاب کنند.