تحلیل تکنیکال
روش تاگوچی در کنترل کیفیت چیست؟
روش تاگوچی در کنترل کیفیت بر طراحی مستحکم و فرآیند محصول تأکید دارد تا کیفیت بالا و پایداری را تضمین کند و تغییرات غیرقابل‌کنترل را به حداقل برساند.
روش تاگوچی در کنترل کیفیت چیست؟
روش تاگوچی در کنترل کیفیت رویکردی مهندسی است که بر نقش تحقیق و توسعه (R&D) و طراحی و توسعه محصول در کاهش وقوع نقص‌ها و خرابی‌ها در کالاهای تولیدی تأکید دارد. این روش، که توسط مهندس و آماردان ژاپنی گنیچی تاگوچی توسعه یافته، طراحی را مهم‌تر از فرآیند تولید در کنترل کیفیت می‌داند و هدف آن حذف تغییرات در تولید پیش از وقوع آن‌هاست.
نکات کلیدی
- روش تاگوچی رویکردی در کنترل کیفیت است که بر طراحی و توسعه محصول برای اطمینان از کارایی، پایداری و قابلیت اطمینان تأکید دارد.
- این روش که توسط گنیچی تاگوچی توسعه یافته، طراحی مستحکم را بر بررسی‌های واکنشی کیفیت در طول تولید ترجیح می‌دهد و هدف آن پیشگیری از تغییرات در منبع است.
- فلسفه تاگوچی تأکید دارد که بهبود کیفیت در مرحله طراحی تأثیر بیشتری نسبت به اصلاح نقص‌ها در طول تولید دارد.
- این روش پیش‌فعال توسط شرکت‌های بزرگ جهانی مانند تویوتا، فورد، بوئینگ و زیراکس برای بهبود عملکرد محصول و کاهش هزینه‌های تولید با موفقیت اجرا شده است.
شناخت روش تاگوچی در کنترل کیفیت
روش تاگوچی کیفیت را به‌عنوان محاسبه زیان به جامعه ناشی از یک محصول ارزیابی می‌کند. به‌ویژه، زیان در یک محصول توسط تغییرات و انحرافات در عملکرد آن و همچنین اثرات جانبی زیان‌بار ناشی از محصول تعریف می‌شود.
زیان ناشی از تغییر در عملکرد، مقایسه‌ای است از اینکه هر واحد از محصول تا چه حد در عملکرد خود متفاوت است. هرچه این تغییر بیشتر باشد، زیان در عملکرد و کیفیت بیشتر خواهد بود. این می‌تواند به‌صورت یک رقم پولی نشان‌دهنده تأثیر نقص‌های محصول بر استفاده از آن باشد.
نمونه‌ای از روش تاگوچی در کنترل کیفیت
اگر محصول یک مته دقیق باشد که باید به‌طور مداوم سوراخ‌هایی با اندازه دقیق در همه مواد ایجاد کند، بخشی از کیفیت آن توسط میزان انحراف واحدهای محصول از این استانداردها تعیین می‌شود. با روش تاگوچی در کنترل کیفیت، تمرکز بر استفاده از تحقیق و طراحی برای اطمینان از این است که هر واحد از محصول به‌طور دقیق با مشخصات طراحی مطابقت داشته باشد و دقیقاً همان‌طور که طراحی شده عمل کند.
زیان ناشی از اثرات جانبی زیان‌بار بر جامعه به این اشاره دارد که آیا طراحی محصول به‌طور ذاتی می‌تواند به تأثیرات منفی منجر شود. برای مثال، اگر کار با مته دقیق به دلیل طراحی آن بتواند به اپراتور آسیب برساند، کیفیت محصول کاهش می‌یابد. در روش تاگوچی، کار انجام‌شده در مرحله طراحی محصول تلاش می‌کند تا احتمال طراحی مته به‌گونه‌ای که به اپراتور آسیب برساند را به حداقل برساند.
از منظری بالاتر، روش تاگوچی همچنین تلاش می‌کند تا هزینه استفاده از محصول برای جامعه را کاهش دهد، مانند طراحی کالاها برای کارایی بیشتر در عملکرد به‌جای تولید ضایعات. برای مثال، مته می‌تواند به‌گونه‌ای طراحی شود که نیاز به تعمیر و نگهداری منظم را به حداقل برساند.
تاریخچه روش تاگوچی در کنترل کیفیت
گنیچی تاگوچی، مهندس و آماردان ژاپنی، در دهه ۱۳۳۰ شمسی (۱۹۵۰ میلادی) هنگام توسعه یک سیستم سوئیچینگ تلفنی برای آزمایشگاه ارتباطات الکتریکی، یک شرکت ژاپنی، شروع به تدوین روش تاگوچی کرد. او با استفاده از آمار، هدف بهبود کیفیت کالاهای تولیدی را دنبال کرد.
تا دهه ۱۳۶۰ شمسی (۱۹۸۰ میلادی)، ایده‌های تاگوچی در دنیای غرب شروع به کسب شهرت کردند و او در ایالات متحده، پس از موفقیت در ژاپن، به چهره‌ای شناخته‌شده تبدیل شد.
نکته: شرکت‌های بزرگ جهانی مانند شرکت خودروسازی تویوتا، شرکت فورد، شرکت بوئینگ و شرکت زیراکس روش‌های او را پذیرفته‌اند.
نسبت سیگنال به نویز و طراحی مستحکم
مفهوم مرکزی در روش تاگوچی، نسبت سیگنال به نویز (S/N) است. این نسبت میزان برجستگی عملکرد موردنظر (سیگنال) را در برابر تغییرات یا نویز کمی‌سازی می‌کند. در مهندسی کیفیت، نسبت S/N بالاتر نشان‌دهنده محصول یا فرآیندی است که به‌طور مداوم نزدیک به هدف موردنظر خود عمل می‌کند.
تاگوچی انواع مختلفی از نسبت‌های S/N را بر اساس نتیجه موردنظر دسته‌بندی کرد. برای مثال، کاربران می‌توانند معیارهایی مانند «بزرگ‌تر بهتر است»، «کوچک‌تر بهتر است» یا «نامی بهترین است» را بر اساس ماهیت معیار عملکرد بخوانند.
مرتبط با این، مفهوم طراحی مستحکم است که هدف آن ایجاد محصولاتی است که نه‌تنها عملکرد بالایی دارند، بلکه به‌طور مداوم قابل‌اعتماد هستند. به‌جای تلاش برای حذف همه منابع تغییرات، طراحی مستحکم می‌پذیرد که عوامل نویز مانند تغییرات محیطی، فرسودگی یا استفاده کاربر اجتناب‌ناپذیر هستند. هدف، مهندسی محصول یا فرآیندی است که تحت تأثیر این تغییرات غیرقابل‌کنترل به حداقل برسد.
انتقادات به روش تاگوچی در کنترل کیفیت
یکی از انتقادات اصلی این است که این روش تحلیل آماری سیستم‌های پیچیده را ساده‌سازی می‌کند. منتقدان استدلال می‌کنند که استفاده تاگوچی از آرایه‌های خاص و نسبت‌ها ممکن است تعاملات عمیق‌تر بین متغیرها را پنهان کند. به همین دلیل، برخی ممکن است روش‌های دقیق‌تری مانند ANOVA یا تحلیل رگرسیون را ترجیح دهند.
انتقاد دیگر این است که روش تاگوچی فرض می‌کند تعاملات بین متغیرها یا کم اهمیت هستند یا بی‌ربط. این در کاربردهای دنیای واقعی همیشه صادق نیست. فرآیندهای پیچیده تولید و طراحی اغلب شامل وابستگی‌های پیچیده‌ای هستند که طرح‌های عاملی تاگوچی ممکن است نادیده بگیرند.
در نهایت، برخی از متخصصان معتقدند که ادغام روش تاگوچی در سیستم‌های مدیریت کیفیت مدرن دشوار است. اصطلاحات، مفروضات و تکنیک‌های آماری آن همیشه شهودی نیستند. در نتیجه، پذیرش و پیاده‌سازی آن ممکن است نیاز به آموزش یا تطبیق قابل‌توجهی داشته باشد.
روش تاگوچی در کنترل کیفیت چیست؟
روش تاگوچی رویکردی مبتنی بر مهندسی در کنترل کیفیت است که بر بهبود طراحی و توسعه محصول برای کاهش نقص‌ها و اطمینان از عملکرد مداوم در همه واحدهای تولیدی تأکید دارد.
چه کسی روش تاگوچی را توسعه داد؟
گنیچی تاگوچی، مهندس و آماردان ژاپنی، این روش را در دهه ۱۳۳۰ شمسی (۱۹۵۰ میلادی) برای بهبود کیفیت محصول با استفاده از تکنیک‌های آماری، به‌ویژه با تمرکز بر کاهش تغییرات در مرحله طراحی به‌جای تولید، توسعه داد.
روش تاگوچی چگونه از کنترل کیفیت سنتی متفاوت است؟
کنترل کیفیت سنتی اغلب بر شناسایی و اصلاح نقص‌ها در طول تولید تمرکز دارد. در مقابل، روش تاگوچی بر پیشگیری از تغییرات با بهینه‌سازی طراحی محصول و فرآیند از ابتدا تمرکز دارد.
روش تاگوچی زیان کیفیت را چگونه تعریف می‌کند؟
تاگوچی زیان کیفیت را به‌عنوان هزینه‌ای برای جامعه ناشی از انحراف از عملکرد ایده‌آل محصول تعریف می‌کند. این شامل کاهش عملکرد، نارضایتی مشتری و اثرات منفی مانند خطرات ایمنی یا ضایعات است.
نتیجه‌گیری
روش تاگوچی در کنترل کیفیت رویکردی مهندسی با تمرکز بر طراحی است که توسط گنیچی تاگوچی توسعه یافته است. این روش با بهبود طراحی محصول پیش از شروع تولید، به کاهش نقص‌ها و تغییرات کمک می‌کند. این روش از ابزارهای آماری برای ایجاد محصولاتی مستحکم استفاده می‌کند که تحت شرایط مختلف به‌طور مداوم عمل می‌کنند و زیان‌های اجتماعی ناشی از کیفیت پایین را به حداقل می‌رسانند.