تحلیل بنیادین
سند اعتماد چیست؟
سند اعتماد، توافقی حقوقی بین صادرکننده اوراق قرضه و امین است که حقوق و مسئولیت‌ها را برای حفاظت از منافع دارندگان اوراق مشخص می‌کند.
سند اعتماد چیست؟
سند اعتماد توافقی در قرارداد اوراق قرضه است که بین صادرکننده اوراق و یک امین، که نماینده منافع دارندگان اوراق است، منعقد می‌شود. این سند قوانین و مسئولیت‌هایی را که هر طرف باید رعایت کند، مشخص می‌کند و ممکن است منشأ جریان درآمدی اوراق قرضه را نیز نشان دهد.
نکات کلیدی
- سند اعتماد یک قرارداد حقوقی و الزام‌آور بین صادرکننده اوراق قرضه و امین است که برای حفاظت از منافع دارندگان اوراق تنظیم می‌شود.
- این سند ویژگی‌های اوراق قرضه و شرایط بازخرید آن را شرح می‌دهد. همچنین میزان بدهی اضافی که صادرکننده می‌تواند تقبل کند و شرایط و رویه‌ها در صورت نکول صادرکننده را مشخص می‌کند.
- برای اکثر اوراق قرضه شرکتی با ارزش بیش از ۵ میلیون دلار، تنظیم سند اعتماد الزامی است و نسخه‌ای از آن باید در کمیسیون بورس و اوراق بهادار (SEC) ثبت شود.
نحوه عملکرد سند اعتماد
اوراق قرضه برای جمع‌آوری سرمایه برای شرکت‌ها یا نهادهای دولتی به سرمایه‌گذاران یا وام‌دهندگان عرضه می‌شوند. برای صدور اوراق، صادرکننده یک امین شخص ثالث، معمولاً یک بانک یا شرکت امانی، را برای نمایندگی سرمایه‌گذارانی که اوراق را خریداری می‌کنند، استخدام می‌کند. توافق بین صادرکننده و امین به‌عنوان سند اعتماد شناخته می‌شود.
سند اعتماد یک قرارداد حقوقی و الزام‌آور است که برای حفاظت از منافع دارندگان اوراق تنظیم می‌شود. نام و اطلاعات تماس امین در این سند ذکر شده و شرایطی که صادرکننده، وام‌دهنده و امین باید در طول عمر اوراق رعایت کنند، مشخص می‌شود. بخش مربوط به نقش امین از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است، زیرا نشان می‌دهد که چگونه با مسائل غیرمنتظره برخورد خواهد شد. برای مثال، اگر تعارض منافعی در نقش امانی امین ایجاد شود، برخی اسناد اعتماد مقرر می‌دارند که این مسئله باید ظرف ۹۰ روز حل شود؛ در غیر این صورت، امین جدیدی جایگزین خواهد شد.
سند اعتماد همچنین شامل ویژگی‌های اوراق قرضه مانند تاریخ سررسید، ارزش اسمی، نرخ سود، برنامه پرداخت و هدف صدور اوراق است. بخشی از سند شرایط و فرآیندهای مربوط به نکول را مشخص می‌کند. این سند مکانیسمی برای اقدام جمعی ایجاد می‌کند که بر اساس آن، در صورت نکول صادرکننده، طلبکاران یا دارندگان اوراق می‌توانند به‌صورت عادلانه و منظم مطالبات خود را پیگیری کنند. دارندگان اوراق باید از ترتیب صحیح رویدادها آگاه باشند تا در صورت بروز چنین شرایطی، اقدامات مناسب را انجام دهند.
مفاد ویژه سند اعتماد
در سند اعتماد، شروط حفاظتی یا محدودکننده برجسته می‌شوند. برای مثال، ممکن است مشخص کند که آیا اوراق قرضه قابل بازخرید هستند یا خیر. اگر صادرکننده بتواند اوراق را بازخرید کند، سند شامل دوره حفاظت از بازخرید برای دارندگان اوراق است، یعنی دوره‌ای که طی آن صادرکننده نمی‌تواند اوراق را از بازار بازخرید کند. پس از پایان این دوره، سند ممکن است تاریخ‌های اولیه و بعدی بازخرید را که صادرکننده می‌تواند حق بازخرید را اعمال کند، فهرست کند. همچنین، پاداش بازخرید، یعنی قیمتی که در صورت بازخرید اوراق توسط صادرکننده پرداخت می‌شود، در سند اعتماد ذکر می‌شود.
تقریباً تمام اسناد اعتماد شامل بندهای تبعیت هستند که میزان بدهی اضافی قابل تحمل توسط صادرکننده را محدود می‌کنند و تعیین می‌کنند که تمام بدهی‌های بعدی نسبت به بدهی‌های پیشین در اولویت پایین‌تری قرار دارند. بدون این محدودیت‌ها، صادرکننده به‌صورت نظری می‌توانست بدهی نامحدودی ایجاد کند که خطر نکول را برای دارندگان اوراق افزایش می‌داد.
کدام اوراق قرضه دارای سند اعتماد هستند؟
سند اعتماد ممکن است در هر قرارداد اوراق قرضه گنجانده نشود، زیرا برخی اوراق قرضه دولتی اطلاعات مشابه (وظایف و حقوق صادرکننده و دارندگان اوراق) را در سندی به نام قطعنامه اوراق قرضه ارائه می‌دهند.
نکته: بسیاری از قوانین کنونی مربوط به اسناد اعتماد توسط قانون سند اعتماد (TIA) که در سال ۱۹۳۹ برای حفاظت از دارندگان اوراق و سرمایه‌گذاران تصویب شد، تعیین شده‌اند.
با این حال، اکثر عرضه‌های شرکتی باید شامل سند اعتماد باشند. نسخه‌ای از آن باید برای اوراق قرضه شرکتی با ارزش کل حداقل ۵ میلیون دلار در کمیسیون بورس و اوراق بهادار (SEC) ثبت شود. اوراق شرکتی با ارزش کمتر از ۵ میلیون دلار، اوراق شهری و اوراق صادرشده توسط دولت نیازی به ثبت سند اعتماد در SEC ندارند. البته، این نهادهای معاف ممکن است برای اطمینان‌بخشی به خریداران بالقوه اوراق، سند اعتماد تنظیم کنند، حتی اگر این کار به دلیل قوانین فدرال الزامی نباشد.