اخبار
بخش سوم اقتصاد چیست؟
بخش سوم اقتصاد بخشی است که به جای تولید کالا، خدمات ارائه میدهد و شامل ارائهدهندگان خدمات پزشکی، آموزش، خدمات مالی و خدمات شخصی و غیره است.
بخش سوم اقتصاد چیست؟
بخش سوم اقتصاد نامی فنی برای بخش خدمات اقتصاد است که طیف گستردهای از کسبوکارها از جمله مؤسسات مالی، مدارس، هتلها و رستورانها را در بر میگیرد.
بخش سوم یکی از سه نوع اصلی صنعت در اقتصاد توسعهیافته است، دو نوع دیگر شامل بخش اولیه (یعنی مواد خام) و بخش ثانویه (یعنی تولید کالا) هستند. با توسعهیافتگی بیشتر یک اقتصاد، تمرکز آن از بخشهای اولیه به بخشهای ثانویه و سوم تغییر میکند.
نکات کلیدی
- بخش سوم را میتوان بهطور کلی به دو بخش سودآور و غیرانتفاعی تقسیم کرد.
- اقتصاددانان دریافتهاند که با رشد و توسعه اقتصاد یک کشور، بخش سوم بزرگتر میشود، در حالی که بخش اولیه که مواد خام تولید میکند، کوچکتر میشود.
- بخش خدمات اکنون بزرگترین بخش اقتصاد جهانی از نظر ارزش افزوده است و در اقتصادهای پیشرفتهتر اهمیت ویژهای دارد.
بخش سوم اقتصاد
بخش سوم اقتصاد جنبههای کلیدی زندگی را هدایت میکند و از حملونقل و مراقبتهای بهداشتی گرفته تا امور مالی و مهماننوازی را پشتیبانی میکند.
درک بخش سوم اقتصاد
بخش سوم اقتصاد به دو دسته اصلی تقسیم میشود. دسته اول شامل شرکتهایی است که برای کسب سود فعالیت میکنند، مانند مؤسسات فعال در صنعت مالی. دسته دوم شامل بخش غیرانتفاعی است که خدماتی مانند آموزش دولتی را در بر میگیرد.
بخش سوم اقتصاد اکثریت فرصتهای شغلی را تشکیل میدهد و تنها بر ارائه خدمات متمرکز است، نه تولید کالا برای مصرفکنندگان و سایر سازمانها. به همین دلیل، بهعنوان بخش خدمات نیز شناخته میشود.
این در تضاد با بخش اولیه است که مواد خام تولید میکند، و بخش ثانویه که مواد خام را به کار میگیرد تا کالاهای قابلفروش برای مصرفکنندگان تولید کند.
نکته مهم
اصطلاح بخش سوم اقتصاد میتواند برای توصیف یک سازمان خدماتی یا کل بخش صنعت به کار رود.
مثالهایی از سازمانهای بخش سوم
بخش سوم اقتصاد خدماتی ارائه میدهد و همچنین چارچوبهای عملیاتی برای فعالیتهای تجاری فراهم میکند. این میتواند شامل سازمانهایی باشد که در صنعت حملونقل مانند راهآهن یا شرکتهای ترابری فعالیت میکنند، جایی که تمرکز صرفاً بر فرآیند انتقال کالاهاست. همچنین میتواند شامل حملونقل افراد مانند خدمات تاکسی، سیستمهای اتوبوس شهری و مترو باشد.
صنایع مهماننوازی سنتی مانند هتلها و اقامتگاهها و همچنین ارائهدهندگان خدمات غذایی مانند رستورانها نیز بخشی از بخش سوم هستند. همه خدماتی که از مؤسسات مالی مانند بانکها و کارگزاران سرمایهگذاری دریافت میشود، ماهیتاً سوم هستند.
خدمات شخصی، از آرایش مو گرفته تا خالکوبی، و همچنین خدمات مربوط به حیوانات مانند آرایشگران حیوانات خانگی، پرورشدهندگان حیوانات و مراکز مراقبت از حیوانات ولگرد نیز در این دسته قرار میگیرند. بیمارستانها، کلینیکها، دامپزشکان و سایر مراکز خدمات پزشکی نیز ممکن است در این دسته جای گیرند.
چالشهای قیمتگذاری در بخش سوم اقتصاد
فروش خدمات در مقایسه با فروش یک محصول خاص اغلب چالشبرانگیز است. از آنجا که کالاها ملموس هستند، تعیین قیمت برای آنها آسان است. در مقابل، خدمات به دلیل نامشهود بودن، ارزشگذاری آنها دشوار است.
در این موارد، کیفیت خدمات به کیفیت فرد ارائهدهنده آن بستگی دارد و این کیفیت میتواند با توجه به مهارتها و شخصیت افراد متفاوت باشد. برای مثال، وقتی دو کارگزار مختلف خدماتی به ظاهر یکسان ارائه میدهند، چگونه یک مصرفکننده میتواند بین آنها انتخاب کند؟
گذار از بخش سوم به بخش چهارم
برخی خدمات فناوری که قبلاً بهعنوان خدمات سوم محسوب میشدند، با توجه به رشد صنعت، اکنون مناسب است که در بخش جدیدی دستهبندی شوند. این خدمات فناوری شامل ارائهدهندگان مخابرات، شرکتهای کابلی و ارائهدهندگان اینترنت هستند.
کسبوکارهای این بخش بهسرعت بر آنچه بهعنوان اقتصاد دانش شناخته میشود تمرکز میکنند، یعنی توانایی پیشی گرفتن از رقبا با درک خواستهها و نیازهای مشتریان هدف و فعالیت به گونهای که این خواستهها و نیازها را بهسرعت و با کمترین هزینه برآورده کند. اگرچه همه اینها خدماتی هستند، مانند بخش سوم، این خدمات جدا شده و به بخش چهارم اقتصاد طبقهبندی شدهاند.
کدام کشورها بالاترین خروجی خدمات سوم را دارند؟
طبق گزارش بانک جهانی، کشورهای زیر تا سال ۱۳۹۹ (۲۰۲۰) بهعنوان بزرگترین کشورها از نظر خروجی خدمات یا بخش سوم شناخته میشوند:
- ایالات متحده: ۱۶٫۷ میلیارد دلار
- چین: ۸٫۰ میلیارد دلار
- ژاپن: ۳٫۶ میلیارد دلار
- آلمان: ۲٫۴ میلیارد دلار
- بریتانیا: ۲٫۰ میلیارد دلار
- فرانسه: ۱٫۹ میلیارد دلار
- هند: ۱٫۳ میلیارد دلار
- ایتالیا: ۱٫۳ میلیارد دلار
- کانادا: ۱٫۱ میلیارد دلار