تحلیل تکنیکال
سهامدار فعال چیست؟
یک سهامدار فعال، فردی است که تلاش میکند از حقوق خود به عنوان سهامدار یک شرکت سهامی عام برای ایجاد تغییر در داخل شرکت یا به نفع شرکت استفاده کند.
یک سهامدار فعال، فردی است که تلاش میکند از حقوق خود به عنوان سهامدار یک شرکت سهامی عام برای ایجاد تغییر در داخل شرکت یا به نفع شرکت استفاده کند.
نکات کلیدی
- سهامداران فعال، سهامداران شرکتهایی هستند که تغییراتی در داخل شرکت یا به نفع شرکت ایجاد میکنند.
- این تغییرات دامنه وسیعی را در بر میگیرند، از نگرانیهای زیستمحیطی تا حاکمیت شرکتی، توزیع سود، فرهنگ داخلی و مدل کسبوکار شرکت.
- سهامداران فعال معمولاً سهام اقلیت قابل توجهی در یک شرکت خریداری میکنند و سپس از تاکتیکهای متنوعی، از فشار رسانهای تا تهدید به دعوی قضایی، برای اجبار به گفتگو و ایجاد تغییر استفاده میکنند.
درک سهامدار فعال
فعالیت سهامداری، راهی است که سهامداران میتوانند رفتار یک شرکت را با حقوق خود به عنوان مالکان جزئی تحت تأثیر قرار دهند. کلاسهای سهام اجازه میدهند تا حقوق رأیدهی متمایزی، علاوه بر حقوق سود سهام، وجود داشته باشد. در حالی که سهامداران اقلیت عملیات روزمره را مدیریت نمیکنند، چندین راه برای تأثیرگذاری بر هیئت مدیره شرکت و اقدامات مدیریت اجرایی وجود دارد. این روشها میتوانند از گفتگو با مدیران تا پیشنهادهای رسمی، که توسط همه سهامداران در مجمع سالانه شرکت رأیگیری میشود، متغیر باشند. سهامداران فعال همچنین از تاکتیکهای تهاجمی متنوعی برای اجبار به تغییرات استفاده میکنند. برای مثال، ممکن است از کانالهای رسانهای به طور استراتژیک استفاده کنند تا مطالبات خود را عمومی کنند و فشار بیشتری از سوی سایر سهامداران ایجاد نمایند. آنها همچنین ممکن است شرکتها را با دعاوی قضایی تهدید کنند اگر اجازه بیان نظر خود را نداشته باشند. برخی از مسائل مورد توجه سهامداران فعال برای تغییرات اجتماعی است، مانند الزام به خروج سرمایه از بخشهای حساس سیاسی جهان، برای مثال، حمایت بیشتر از حقوق کارگران (کارخانههای عرقریزان) و/یا مسئولیتپذیری بیشتر برای تخریب محیط زیست. اما این اصطلاح همچنین میتواند به سرمایهگذارانی اشاره کند که معتقدند مدیریت یک شرکت عملکرد ضعیفی دارد. این کلاس از سرمایهگذاران فعال اغلب تلاش میکنند کنترل شرکت را به دست گیرند و مدیریت را جایگزین کنند یا تغییر عمده شرکتی را اجبار نمایند.
استفاده از فعالیت سهامداری
در طول سالها، فعالیت سهامداری از نظر کل سرمایه مستقرشده و همچنین تعداد کمپینهای راهاندازیشده افزایش یافته است. بر اساس انجمن حقوق شرکتهای هاروارد، سال ۲۰۱۸ سال رکورددار برای سهامداران فعال بود. تقریباً ۶۵ میلیارد دلار سرمایه در طول سال مستقر شد، با افزایش کمپینهای راهاندازیشده به ۲۵۰، و افزایش تعداد سرمایهگذاران از ۱۱۰ در سال ۲۰۱۷ به ۱۳۰ در سال ۲۰۱۸.¹ این ارقام نشاندهنده افزایش "متوسط" نسبت به سال قبل، که سال دیگری برای کتاب رکوردها بود، است. سهامداران فعال همچنین برای انجام کمپینها به مرزها میرسند. همان گزارش اشاره کرد که ۶۰٪ کمپینها به شرکتهای آمریکایی، ۲۵٪ به شرکتهای اروپایی و ۱۰٪ به شرکتهای آسیا-اقیانوسیه هدفگیری شده بودند.¹
مثالهای سهامداران فعال
کارل آیکن یکی از مشهورترین سهامداران فعال در صنعت مالی است، همراه با فعالیتهایش به عنوان تاجر، سرمایهگذار سنتی و نیکوکار. در دهه ۱۹۸۰، آقای آیکن شهرت قوی به عنوان یک "غارتگر شرکتی" کسب کرد. این شهرت از تصاحب خصمانه شرکت هواپیمایی TWA در سال ۱۹۸۵، در میان نقاط عطف دیگر، ناشی شد. همراه با تکساکو و خطوط هوایی آمریکایی، TWA یکی از بزرگترین شرکتهای هواپیمایی کشور در آن زمان بود. آقای آیکن با موفقیت شرکت را تصاحب کرد و آن را از لبه ورشکستگی در طول دوره چندساله دور کرد. به طور مشابه، بیل آکمن خود را یک سرمایهگذار فعال میداند (هرچند برخی او را عمدتاً یک سرمایهگذار مخالف میدانند). یکی از برجستهترین موقعیتهای آکمن، موقعیت کوتاهفروشی و صدور کمپین روابط عمومی عظیمی علیه شرکت هربالایف در سال ۲۰۱۲ بود. در مقابل آقای آیکن و آقای آکمن، بسیاری از صندوقهای پوششی اخیراً برای تغییرات مرتبط با نگرانیهای زیستمحیطی، اجتماعی و حاکمیت شرکتی (ESG) شرکای خود فشار میآورند. Trian Partners، Blue Harbour Group، Red Mountain Capital Partners و ValueAct Capital از جمله صندوقهای برتر هستند که ESG را به اشکال مختلف اولویتبندی کردهاند. برخی از این صندوقها توسط سرمایهگذاران خودشان تحت فشار قرار میگیرند، که به دنبال مالکیت شرکتهایی هستند که تعهد به مسئولیت اجتماعی شرکتی را نشان میدهند. این مسئولیت میتواند به شکل نگرانیهای زیستمحیطی مانند تغییرات آب و هوایی یا نگرانیهای حاکمیتی، مانند تنوع هیئت مدیره، باشد. برای مثال، صندوق بازنشستگی NYC پروژه مسئولیتپذیری هیئت مدیره را در مورد تنوع هیئت مدیره آغاز کرد که شرکتها را ملزم به افشای نژاد، جنسیت و مهارتهای مدیران خود میکند.