اخبار
دارایی مشهود چیست؟
دارایی‌های مشهود اقلامی با شکل فیزیکی واقعی هستند که ممکن است با گذشت زمان ارزششان کاهش یابد.
دارایی مشهود چیست؟
دارایی مشهود، دارایی‌ای است که ارزش پولی مشخصی دارد و معمولاً دارای شکل فیزیکی است. این دارایی‌ها معمولاً می‌توانند برای ارزش پولی معامله شوند، هرچند نقدشوندگی بازارهای مختلف برای آن‌ها متفاوت است. دارایی‌های مشهود در مقابل دارایی‌های نامشهود قرار دارند که ارزش آن‌ها به‌صورت نظری تعیین می‌شود و نه بر اساس ارزش تبادل در معامله.
نکات کلیدی
- دارایی‌های مشهود اقلامی با شکل فیزیکی واقعی هستند که ممکن است با گذشت زمان ارزششان کاهش یابد.
- دارایی‌های مشهود در ترازنامه، معمولاً به‌عنوان دارایی‌های بلندمدت، ثبت می‌شوند.
- دارایی‌های مشهود معمولاً نقدشوندگی کمتری نسبت به دارایی‌های نامشهود دارند که قابل لمس نیستند.
- اگرچه دارایی‌های مشهود معمولاً ارزش واقعی در دنیای واقعی دارند، اما با هزینه‌ها یا ریسک‌های احتمالی مانند ذخیره‌سازی، بیمه و منسوخ شدن همراه هستند.
- نمونه‌هایی از دارایی‌های مشهود شامل زمین، ساختمان‌ها، ماشین‌آلات یا موجودی کالا هستند.
درک دارایی‌های مشهود
ارزش خالص و عملیات اصلی یک کسب‌وکار به شدت به دارایی‌های آن وابسته است. مدیریت دارایی‌ها و تأثیرات آن‌ها یکی از دلایل اصلی نگهداری ترازنامه توسط شرکت‌هاست. دارایی‌ها در ترازنامه ثبت می‌شوند و باید در معادله ساده «دارایی‌ها منهای بدهی‌ها برابر با حقوق صاحبان سهام» که ترازنامه را تنظیم می‌کند، تعادل داشته باشند.
شرکت‌ها دو نوع دارایی دارند: مشهود و نامشهود. دارایی‌های مشهود، دارایی‌هایی با ارزش مشخص یا محدود و معمولاً دارای شکل فیزیکی هستند. این اقلام در عملیات شرکت استفاده می‌شوند و می‌توان آن‌ها را لمس کرد و در دنیای واقعی به کار برد. دارایی‌های مشهود معمولاً دارای ویژگی‌های مشترکی هستند:
- دارای شکل فیزیکی هستند که می‌توان آن‌ها را لمس کرد، تغییر داد یا دید.
- برای ایجاد مزایای اقتصادی آتی برای شرکت استفاده می‌شوند.
- ممکن است با گذشت زمان به دلیل فرسودگی فیزیکی، ارزششان کاهش یابد.
- اغلب می‌توانند به‌عنوان وثیقه برای دریافت وام یا بدهی استفاده شوند.
- ممکن است پس از اتمام عمر مفیدشان، ارزش باقی‌مانده داشته باشند.
انواع دارایی‌های مشهود
دارایی‌های مشهود می‌توانند دارایی‌های جاری یا بلندمدت باشند. دارایی‌های جاری ممکن است حضور فیزیکی در محل داشته یا نداشته باشند، اما ارزش معاملاتی مشخصی دارند.
دارایی‌های بلندمدت، که گاهی دارایی‌های ثابت نامیده می‌شوند، بخش دوم قسمت دارایی‌ها در ترازنامه را تشکیل می‌دهند. این دارایی‌های بلندمدت نقدشوندگی کمتری دارند و اغلب سرمایه‌بر هستند. دارایی‌های بلندمدت معمولاً دارایی‌های مشهود با اندازه بزرگ‌تر هستند.
دارایی‌های مشهود در ترازنامه به هزینه‌ای که برای به‌دست آوردن آن‌ها صرف شده، ثبت می‌شوند. دارایی‌های مشهود بلندمدت با گذشت زمان از طریق استهلاک کاهش ارزش می‌یابند. استهلاک یک یادداشت غیرنقدی در ترازنامه است که ارزش دارایی‌ها را به‌صورت برنامه‌ریزی‌شده در طول زمان کاهش می‌دهد. دارایی‌های جاری ظرف یک سال به نقد تبدیل می‌شوند و بنابراین نیازی به کاهش ارزش در طول زمان ندارند. برای مثال، موجودی کالا یک دارایی جاری است که معمولاً ظرف یک سال فروخته می‌شود.
موجودی کالا
اگر محصولی را بتوان لمس کرد، مشهود است. بنابراین، بسیاری از انواع موجودی کالا، دارایی‌های مشهود هستند. توجه داشته باشید که محصولات بسیار مشابه ممکن است ویژگی‌های متفاوتی داشته باشند. برای مثال، یک سی‌دی از هنرمند مورد علاقه شما می‌تواند موجودی فیزیکی باشد، در حالی که فایل‌های mp3 دیجیتال از همان آهنگ‌ها نامشهود هستند.
دارایی‌های موجودی مشهود، کل طیف تولید را پوشش می‌دهند. این شامل مواد خام اولیه، کالاهای در حال تولید که شرکت شروع به ساخت آن‌ها کرده، و محصولات نهایی که هنوز فروخته نشده‌اند و به‌عنوان موجودی گزارش می‌شوند.
تجهیزات/ماشین‌آلات
در یک شرکت تولیدی، تمام قطعات تجهیزات سنگین که برای پردازش اقلام موجودی استفاده می‌شوند، دارایی‌های مشهود هستند. این شامل هر بخش از خط تولید است که به‌صورت فیزیکی در مراحل آماده‌سازی، تولید، مونتاژ یا کنترل کیفیت تعامل دارد.
مبلمان و تجهیزات ثابت
وقتی به یک دفتر نگاه می‌کنید، تقریباً همه چیز در معرض دید، دارایی مشهود است. چه میزها، اتاقک‌ها، مجموعه‌های کامپیوتری، مبلمان دفتر برای بازدیدکنندگان، اجزای اتاق‌های جلسه، لوازم یا سایر تجهیزات، تقریباً همه جنبه‌های یک محل کار قابل لمس و تعامل است.
زمین
صرف‌نظر از اینکه زمین برای چه هدفی در نظر گرفته شده، یک دارایی مشهود است. این موضوع چه برای رشد سوداگرانه، بازسازی آینده یا برنامه‌های بلندمدت که هنوز مشخص نیستند، صدق می‌کند. این همچنین برای انواع زمین، چه روستایی و چه شهری، صادق است؛ زمین فیزیکی یک دارایی مشهود است. این در مقابل قطعات دیجیتالی مالکیت در پلتفرم‌های متاورس است. از آنجا که بخش املاک قابل لمس نیست، زمین دیجیتال دارایی مشهود نیست.
ساختمان‌ها
سازه‌های فیزیکی اغلب بزرگ‌ترین و آشکارترین نوع دارایی مشهود هستند. این ممکن است شامل دفاتر، انبارها، کارخانه‌های تولیدی یا سایر انواع املاک تجاری باشد. حتی اگر شرکتی به کار از راه دور روی آورده باشد، هر دفتر موجود (حتی اگر استفاده نشود) یک دارایی مشهود است. بهبودهای انجام‌شده در آن ساختمان نیز اغلب دارایی‌های مشهود هستند.
مهم: «دارایی‌های مشهود» دسته‌ای نیست که در صورت‌های مالی گزارش شود. در عوض، این دارایی‌ها در دسته‌های دارایی‌های جاری و بلندمدت پخش می‌شوند.
نحوه ارزش‌گذاری دارایی‌های مشهود
سه روش اصلی برای ارزش‌گذاری دارایی مشهود وجود دارد. ویژگی‌های منحصربه‌فرد، مکان و وضعیت دارایی مشهود، روش ارزش‌گذاری مناسب را تعیین می‌کند.
ارزیابی خاص
وقتی دقیق‌ترین ارزش دارایی مشهود مورد نیاز است، شرکت اغلب یک ارزیابی‌کننده خارجی و مستقل را استخدام می‌کند. ارزیابی‌کننده معمولاً در یک زمینه خاص (مانند یک متخصص در نوع خاصی از اشیای کلکسیونی یا املاک) تخصص دارد. ارزیابی‌کننده وضعیت دارایی مشهود را ارزیابی کرده و عوامل خارجی تأثیرگذار بر ارزش را در نظر می‌گیرد.
در پایان ارزیابی، ارزیابی‌کننده معمولاً گزارشی ارائه می‌دهد. این گزارش شرایط دارایی را مشخص می‌کند؛ برای املاک، بخش‌های خاصی اغلب برای شرایط داخلی و خارجی وجود دارد. گزارش به تلاش‌های نوسازی، کیفیت ساخت، شرایط بازار و هرگونه نقص قابل‌توجه در دارایی اشاره می‌کند.
قیمت تصفیه
می‌توان استدلال کرد که ارزش یک دارایی مشهود، پولی است که می‌توان در بازار آزاد برای آن به دست آورد. با این منطق، ارزش دارایی مشهود، قیمت تصفیه‌ای است که در صورت عرضه به بازار دریافت می‌کند. صرف‌نظر از ارزیابی خارجی یا گزارش بیمه، یک شرکت ممکن است دارایی مشهود را فقط به ارزشی که می‌تواند فوراً آن را بفروشد، در نظر بگیرد.
قیمت تصفیه اغلب کمتر از ارزش ارزیابی‌کننده است به دلایل متعدد. اول، معمولاً هزینه‌های قابل‌توجهی وجود دارد که شرکت ممکن است در قیمت تصفیه لحاظ کند. دوم، برخی دارایی‌های مشهود نقدشونده نیستند و ممکن است انتقال آن‌ها دشوار باشد. به همین دلیل، شرکت ممکن است مجبور شود با تخفیف‌های قیمتی قابل‌توجه خریداران را تشویق کند که ارزش واقعی دارایی را در یک فرآیند فروش عادی و دقیق منعکس نمی‌کند.
هزینه جایگزینی
سومین روش ارزش‌گذاری عمدتاً توسط شرکت‌های بیمه به‌عنوان بخشی از بیمه‌نامه استفاده می‌شود. شرکت‌های بیمه معمولاً از هزینه جایگزینی به‌عنوان پایه‌ای برای تعیین ارزش یک ساختمان استفاده می‌کنند. به همین دلیل، شرکت بیمه بیمه‌نامه را به‌گونه‌ای تنظیم می‌کند که در صورت وجود ادعا، مدعی بتواند وجوهی برای جایگزینی دارایی خود دریافت کند، نه لزوماً جبران ارزش واقعی کامل.
مزایا و معایب دارایی‌های مشهود
دارایی‌های مشهود ارزش «واقعی» دارند؛ ساختمان‌ها می‌توانند اشغال شوند، زمین می‌تواند استفاده شود و ماشین‌آلات می‌توانند به کار گرفته شوند. برخلاف سرمایه‌گذاری‌ها یا دارایی‌های نامشهود، دارایی‌های واقعی هدفی فراتر از ابزار سرمایه‌گذاری دارند.
به همین دلیل، برخی استدلال می‌کنند که دارایی‌های مشهود در شرایط سرمایه‌گذاری خاص منطقی‌تر هستند. برای مثال، زمین کشاورزی همیشه مورد تقاضاست، زیرا جهان به‌طور مداوم به کشاورزی و غذا نیاز دارد. در دوره‌های سرمایه‌گذاری نامطمئن، برخی مشاوران ممکن است ادعا کنند که این نوع دارایی مشهود به دلیل استفاده پایدار آن، سرمایه‌گذاری منطقی است. علاوه بر این، این کلاس دارایی ممکن است به‌طور کامل متفاوت از بازار سهام حرکت کند، زیرا نوع دارایی کاملاً متفاوتی است.
به‌طور گسترده، دارایی‌های مشهود معمولاً دو فرصت سرمایه‌گذاری دارند: افزایش ارزش و جریان نقدی عملیاتی. یک دفتر تجاری در یک مکان مطلوب در مرکز شهر را در نظر بگیرید. نه تنها ارزش ملک به احتمال زیاد در حال افزایش است، بلکه مالک ساختمان از مستأجران اجاره دریافت می‌کند. از آنجا که اموال مشهود می‌توانند استفاده شوند، می‌توانند علاوه بر افزایش ارزش، درآمد عملیاتی نیز تولید کنند.
نکته: سازمان‌های دولتی اغلب دستورالعمل‌ها و محدودیت‌هایی برای آنچه می‌تواند به‌عنوان دارایی‌های مشهود در نظر گرفته شود، دارند. همچنین ممکن است دارایی‌های مشهود را بر اساس دسته‌بندی تفکیک کنند، مانند دفترچه راهنمای مدیریت دولتی کالیفرنیا.
با این حال، همه چیز برای دارایی‌های مشهود کامل نیست. ریسک‌هایی مانند شرایط جوی نامناسب یا تکنیک‌های نادرست کشاورزی که قابلیت کشت زمین را کاهش می‌دهند را در نظر بگیرید. همچنین، ریسک منسوخ شدن ساختمان‌ها را در نظر بگیرید؛ در طول کووید-19، با انتقال کارگران به کار از راه دور، چنین دفاتری خالی و غیرضروری شدند.
دارایی‌های مشهود کوچک‌تر ممکن است هدف آسان‌تری برای سرقت باشند. سرقت دارایی‌های دیجیتال ممکن است نیاز به دانش فنی داشته باشد و اقدامات شما ممکن است به حساب‌های شخصی شما قابل ردیابی باشد. برای دارایی‌های مشهود مانند موجودی کالا، مالکیت غیرقانونی به عملکرد مالکیت فیزیکی بستگی دارد؛ اگر دزدی بتواند با یک هدفون جدید از فروشگاه خارج شود، مالکیت دارایی مشهود را ادعا می‌کند، حتی اگر به‌طور قانونی متعلق به او نباشد. بنابراین، ممکن است هزینه بیشتری برای حفاظت، ذخیره‌سازی و نظارت بر دارایی‌های مشهود لازم باشد.
دارایی‌های مشهود
مزایا
- ممکن است به دلیل استفاده مداوم زیربنایی، سرمایه‌گذاری پایدارتری باشند.
- اغلب کاربرد واقعی در جهان دارند که ارزش آن‌ها را افزایش می‌دهد.
- اگر برای استفاده اجاره داده شوند، می‌توانند جریان نقدی تولید کنند.
- ممکن است به دلیل تفاوت در پروفایل دارایی زیربنایی، همبستگی پایینی با سایر کلاس‌های دارایی داشته باشند.
معایب
- ممکن است در معرض آسیب‌های فیزیکی (از طریق طبیعت یا تخریب عمدی انسانی) قرار گیرند.
- اگر دارایی‌های مشهود پیشرفته‌تری معرفی شوند، ممکن است منسوخ شوند.
- به دلیل دسترسی آسان‌تر، ممکن است بیشتر در معرض سرقت باشند.
- اغلب نیاز به هزینه‌های اضافی برای ذخیره‌سازی، مدیریت و حفاظت از کالاها دارند.
دارایی‌های مشهود در مقابل نامشهود
ارزش دارایی‌ها برای مدیریت حقوق صاحبان سهام و معیار نسبت بازگشت سرمایه مهم است. دارایی‌های مشهود و نامشهود دو نوع دارایی هستند که فهرست کامل دارایی‌های یک شرکت را تشکیل می‌دهند. به همین ترتیب، هر دو ارزش در ترازنامه ثبت شده و در مدیریت عملکرد کلی تحلیل می‌شوند.
دارایی‌های نامشهود شامل دارایی‌های غیرفیزیکی هستند که معمولاً ارزش نظری تولیدشده توسط خود شرکت دارند. این دارایی‌ها شامل مواردی مانند حقوق کپی‌رایت، علائم تجاری، اختراعات، مجوزها و ارزش برند هستند. دارایی‌های نامشهود به‌عنوان دارایی‌های بلندمدت در ترازنامه ثبت می‌شوند.
برخی ارزش‌های تفکیکی مرتبط با دارایی‌های نامشهود وجود دارد که می‌تواند به تعیین ارزش ترازنامه آن‌ها کمک کند، مانند هزینه‌های ثبت و تمدید آن‌ها. به‌طور کلی، هزینه‌های مرتبط با دارایی‌های نامشهود تحت هزینه‌های عمومی قرار می‌گیرند و بخش زیادی از ارزش نامشهود باید توسط خود شرکت تعیین شود.
دارایی‌های نامشهود مانند حسن نیت معمولاً نمی‌توانند به‌صورت جداگانه در بازار آزاد فروخته شوند، اما در برخی موارد ممکن است از شرکت‌های دیگر خریداری شوند. همچنین ممکن است به‌عنوان بخشی از یک معامله خرید یا ادغام پرداخت و منتقل شوند. دارایی‌های نامشهود اگر در ترازنامه ثبت شوند، به ارزش خالص و کل ارزش شرکت کمک می‌کنند، اما این به شرکت بستگی دارد که ارزش حمل را تعیین کند.
انواع دارایی‌ها
دارایی‌های مشهود
- قابل لمس هستند.
- ممکن است کاربرد «جهان واقعی» مانند مصرف یا استفاده فیزیکی داشته باشند.
- ذخیره‌سازی، مدیریت و بیمه آن‌ها معمولاً دشوارتر است.
- ممکن است به دلیل نیاز زیربنایی در جامعه، ارزش پایدارتری داشته باشند.
- اگر نیاز به مالکیت فیزیکی باشد (مانند ارسال یک شیء کلکسیونی ظریف و نادر)، انتقال مالکیت ممکن است دشوار باشد.
دارایی‌های نامشهود
- قابل لمس نیستند.
- اغلب کاربرد «جهان واقعی» مانند مصرف یا استفاده فیزیکی ندارند.
- ذخیره‌سازی، مدیریت و بیمه آن‌ها معمولاً آسان‌تر است.
- ممکن است به دلیل نبود نیاز در جامعه، ارزش کمتری داشته باشند.
- انتقال مالکیت معمولاً آسان‌تر است، زیرا مالکیت فیزیکی مورد توجه نیست.
نمونه‌ای از دارایی مشهود چیست؟
مثال یک تولیدکننده خودرو را در نظر بگیرید که در حال آماده‌سازی مونتاژ و توزیع یک خودرو است. مواد خام به‌دست‌آمده دارایی‌های مشهود هستند و انباری که مواد خام در آن ذخیره می‌شوند نیز یک دارایی مشهود است. ساختمان تولیدی و تجهیزات، دارایی‌های مشهود هستند و خودروی نهایی برای فروش، موجودی مشهود است.
چه چیزی یک دارایی را مشهود می‌کند؟
یک قلم اگر قابل لمس باشد و حضور فیزیکی واقعی داشته باشد، مشهود است. برخی تعاریف از دارایی مشهود ممکن است شامل این توضیح باشد که دارایی قابل دیدن است، اما این توضیح می‌تواند برای اقلامی که نمی‌توان لمس کرد نیز استفاده شود (مانند موجودی ارز دیجیتال که روی مانیتور قابل دیدن است).
تفاوت بین دارایی مشهود و نامشهود چیست؟
دارایی‌های مشهود قابل لمس هستند، در حالی که دارایی‌های نامشهود این‌گونه نیستند. بسیاری از دارایی‌های نامشهود مفهومی هستند (مانند حسن نیت)، در حالی که دارایی‌های مشهود اقلامی هستند که واقعاً حضور فیزیکی و استفاده در دنیای واقعی دارند (مانند خودروی شرکت). اگرچه ذخیره‌سازی، حفاظت و انتقال دارایی‌های نامشهود ممکن است آسان‌تر باشد، دارایی‌های مشهود ممکن است کاربرد و نیاز واقعی در جهان داشته باشند.
مزیت اصلی دارایی‌های مشهود چیست؟
دارایی‌های مشهود به دلیل کاربردشان در زندگی، ارزش ذاتی دارند. برای مثال، زمین ارزش دارد زیرا می‌تواند برای ساختمان‌ها، پارک‌ها، کشاورزی، مدارس، مراکز اجتماعی، پارکینگ‌ها یا خانه‌های حیوانات استفاده شود.
این موضوع در مورد دارایی‌های نامشهود صدق نمی‌کند. ارزش یک سهم از سهام، مالکیتی است که آن را نمایندگی می‌کند. اگرچه ممکن است کاغذی دریافت کنید که مالکیت را نشان دهد، این دارایی نمی‌تواند برای چیزی فراتر از ابزار سرمایه‌گذاری استفاده شود.
نتیجه‌گیری
شرکت‌ها دارایی‌های مختلفی دارند و یکی از انواع دارایی‌هایی که یک شرکت ممکن است داشته باشد، دارایی مشهود است. دارایی‌های مشهود چیزهایی هستند که قابل لمس بوده و مزایای اقتصادی آتی برای شرکت فراهم می‌کنند. اگرچه دارایی‌های مشهود از مزیت استفاده واقعی در جهان برخوردارند، اما نیاز به مراقبت اضافی برای حفاظت و نگهداری فیزیکی دارند.