نرخ رشد پایدار (SGR) چیست؟

نرخ رشد پایدار (SGR) حداکثر نرخ رشدی است که یک شرکت یا شرکت اجتماعی می‌تواند بدون نیاز به تأمین مالی رشد با سهام اضافی یا بدهی حفظ کند. به عبارت دیگر، این نرخ رشدی است که شرکت می‌تواند با استفاده از درآمد داخلی خود بدون وام‌گیری از منابع خارجی، رشد کند. SGR شامل به حداکثر رساندن فروش و رشد درآمد بدون افزایش اهرم مالی است. دستیابی به SGR می‌تواند به شرکت کمک کند تا از اهرم بیش از حد جلوگیری کند و از پریشانی مالی اجتناب ورزد. ابتدا، بازده حقوق صاحبان سهام (ROE) شرکت را به دست آورید یا محاسبه کنید. ROE سودآوری شرکت را با مقایسه درآمد خالص با حقوق صاحبان سهام شرکت اندازه‌گیری می‌کند. سپس، نسبت پرداخت سود سهام شرکت را از ۱ کم کنید. نسبت پرداخت سود سهام درصدی از درآمد هر سهم است که به عنوان سود سهام به سهامداران پرداخت می‌شود. در نهایت، تفاوت را در ROE شرکت ضرب کنید.

نکات کلیدی

• نرخ رشد پایدار (SGR) حداکثر نرخ رشدی است که یک شرکت می‌تواند بدون نیاز به تأمین مالی رشد با سهام اضافی یا بدهی حفظ کند.
• شرکت‌هایی با SGR بالا معمولاً در به حداکثر رساندن تلاش‌های فروش خود، تمرکز بر محصولات با حاشیه سود بالا، و مدیریت موجودی، حساب‌های پرداختنی، و حساب‌های دریافتنی مؤثر هستند.
• SGR بالا در بلندمدت می‌تواند برای شرکت‌ها دشوار باشد به دلیل ورود رقابت به بازار، تغییرات در شرایط اقتصادی، و افزایش تحقیق و توسعه.
• SGR توسط کسب‌وکارها برای برنامه‌ریزی رشد بلندمدت، کسب سرمایه، پیش‌بینی جریان نقدی، و استراتژی‌های وام‌گیری استفاده می‌شود.
• شرکت‌هایی که به دنبال رشد بیشتر هستند می‌توانند سود سهام خود را کاهش دهند، اما این یک مانور بحث‌برانگیز است.

درک نرخ رشد پایدار (SGR)

SGR یک شرکت می‌تواند کمک کند تا مشخص شود آیا عملیات روزمره خود را به درستی مدیریت می‌کند، از جمله پرداخت قبوض و دریافت پرداخت‌ها به موقع. این نرخ یک نرخ بلندمدت است و برای تعیین مرحله‌ای که شرکت در آن قرار دارد، استفاده می‌شود. مدیریت حساب‌های پرداختنی باید به موقع انجام شود تا جریان نقدی به طور روان جریان یابد. برای اینکه یک شرکت بالاتر از SGR خود عمل کند، باید تلاش‌های فروش را به حداکثر برساند و بر محصولات و خدمات با حاشیه سود بالا تمرکز کند. همچنین، مدیریت موجودی مهم است و مدیریت باید درک درستی از موجودی مداوم مورد نیاز برای تطبیق و حفظ سطح فروش شرکت داشته باشد.

مهم: نرخ رشد پایدار (SGR) = نسبت نگهداری × بازده حقوق صاحبان سهام (ROE)

مدیریت حساب‌های دریافتنی

مدیریت جمع‌آوری حساب‌های دریافتنی نیز برای حفظ جریان نقدی و حاشیه‌های سود حیاتی است. حساب‌های دریافتنی نشان‌دهنده پولی است که مشتریان به شرکت بدهکار هستند. هرچه زمان بیشتری طول بکشد تا شرکت حساب‌های دریافتنی خود را جمع‌آوری کند، احتمال بیشتری وجود دارد که کمبود جریان نقدی داشته باشد و برای تأمین مالی عملیات خود با مشکل روبرو شود. در نتیجه، شرکت نیاز به بدهی یا سهام اضافی برای جبران کمبود جریان نقدی خواهد داشت. شرکت‌هایی با SGR پایین ممکن است حساب‌های پرداختنی و دریافتنی خود را به طور مؤثر مدیریت نکنند.

نرخ‌های رشد پایدار بالا

حفظ SGR بالا در بلندمدت می‌تواند برای اکثر شرکت‌ها دشوار باشد. با افزایش درآمد، شرکت تمایل دارد به نقطه اشباع فروش محصولات خود برسد. در نتیجه، برای حفظ نرخ رشد، شرکت‌ها نیاز به گسترش به محصولات جدید یا دیگر دارند، که ممکن است حاشیه سود پایین‌تری داشته باشند. حاشیه‌های پایین‌تر می‌تواند سودآوری را کاهش دهد، منابع مالی را تحت فشار قرار دهد، و بالقوه نیاز به تأمین مالی جدید برای حفظ رشد ایجاد کند. از سوی دیگر، شرکت‌هایی که به SGR خود نرسند، در معرض خطر رکود قرار می‌گیرند. محاسبه SGR فرض می‌کند که شرکت می‌خواهد ساختار سرمایه هدف از بدهی و سهام را حفظ کند، نسبت پرداخت سود سهام ثابت را حفظ کند، و فروش را به سرعت ممکن سازمانی تسریع کند. مواردی وجود دارد که رشد شرکت بیشتر از آنچه می‌تواند خودتأمین کند، می‌شود. در این موارد، شرکت باید استراتژی مالی طراحی کند که سرمایه مورد نیاز برای تأمین مالی رشد سریع خود را جمع‌آوری کند. شرکت می‌تواند سهام صادر کند، اهرم مالی را از طریق بدهی افزایش دهد، پرداخت سود سهام را کاهش دهد، یا حاشیه سود را با به حداکثر رساندن کارایی درآمد خود افزایش دهد. تمام این عوامل می‌تواند SGR شرکت را افزایش دهد.

حقیقت مهم: SGR یک شرکت همچنین می‌تواند توسط وام‌دهندگان برای تعیین اینکه آیا شرکت احتمالاً می‌تواند وام‌های خود را بازپرداخت کند، استفاده شود.۱

نرخ رشد پایدار در مقابل نسبت PEG

نسبت قیمت به درآمد به رشد (PEG) نسبت قیمت به درآمد (P/E) یک سهام تقسیم بر نرخ رشد درآمدهای آن برای یک دوره زمانی مشخص است. نسبت PEG برای تعیین ارزش سهام در حالی که رشد درآمد شرکت را در نظر می‌گیرد، استفاده می‌شود. نسبت PEG گفته می‌شود که تصویری کامل‌تر از نسبت P/E ارائه می‌دهد. SGR نرخ رشد شرکت را بدون در نظر گرفتن قیمت سهام شرکت شامل می‌شود، در حالی که نسبت PEG رشد را به عنوان مرتبط با قیمت سهام محاسبه می‌کند. در نتیجه، SGR معیاری است که قابلیت رشد را به عنوان مرتبط با بدهی و سهام آن ارزیابی می‌کند. نسبت PEG یک معیار ارزش‌گذاری است که برای تعیین اینکه آیا قیمت سهام کم‌ارزش یا بیش‌ارزش است، استفاده می‌شود.

محدودیت‌های استفاده از SGR

دستیابی به SGR هدف هر شرکتی است، اما برخی موانع می‌تواند جلوی رشد کسب‌وکار و دستیابی به SGR آن را بگیرد. روندهای مصرف‌کننده و شرایط اقتصادی می‌تواند به کسب‌وکار کمک کند تا رشد پایدار خود را دستیابی کند یا باعث شود شرکت کاملاً از آن بازماند. مصرف‌کنندگان با درآمد قابل تصرف کمتر سنتیاً محافظه‌کارتر در خرج کردن هستند و خریداران تبعیض‌آمیزی می‌شوند. شرکت‌ها برای کسب تجارت این مشتریان با کاهش قیمت‌ها رقابت می‌کنند و بالقوه رشد را مانع می‌شوند. شرکت‌ها همچنین پول را به توسعه محصول جدید سرمایه‌گذاری می‌کنند تا مشتریان موجود را حفظ کنند و سهم بازار را افزایش دهند، که می‌تواند توانایی شرکت برای رشد و دستیابی به SGR را کاهش دهد. پیش‌بینی و برنامه‌ریزی کسب‌وکار یک شرکت می‌تواند از توانایی آن برای دستیابی به رشد پایدار در بلندمدت بکاهد. شرکت‌ها گاهی استراتژی رشد خود را با قابلیت رشد اشتباه می‌گیرند و SGR بهینه خود را نادرست محاسبه می‌کنند. اگر برنامه‌ریزی بلندمدت ضعیف باشد، شرکت ممکن است رشد بالایی در کوتاه‌مدت دستیابی کند اما آن را در بلندمدت حفظ نکند. در بلندمدت، شرکت‌ها نیاز به سرمایه‌گذاری مجدد در خود از طریق خرید دارایی‌های ثابت دارند، که اموال، کارخانه، و تجهیزات (PP&E) هستند. در نتیجه، شرکت ممکن است نیاز به تأمین مالی برای تأمین مالی رشد بلندمدت خود از طریق سرمایه‌گذاری داشته باشد. صنایع سرمایه‌بر مانند نفت و گاز نیاز به استفاده از ترکیبی از تأمین مالی بدهی و سهام برای ادامه عملیات دارند زیرا تجهیزات آن‌ها، مانند ماشین‌های حفاری نفت و سکوهای نفتی، بسیار گران است. مهم است که SGR یک شرکت را با شرکت‌های مشابه در صنعت آن مقایسه کنید تا مقایسه عادلانه و معیار معنادار دستیابی شود.

چرا نرخ رشد پایدار مهم است؟

نرخ رشد پایدار اندازه‌گیری مهمی است زیرا تصویری دقیق از گسترش و الزامات سهام به شرکت می‌دهد. همه شرکت‌ها نمی‌خواهند شرکای اضافی یا تأمین مالی خارجی را بپذیرند، بنابراین SGR به شرکت اجازه می‌دهد تا "روی خط" باشد وقتی نوبت به رشد با استفاده از درآمد و سرمایه خود می‌رسد.

چگونه نرخ رشد پایدار را محاسبه می‌کنید؟

نرخ رشد پایدار را با ضرب بازده حقوق صاحبان سهام شرکت در نتیجه ۱ منهای نسبت پرداخت سود سهام محاسبه می‌کنید. راه دیگر برای محاسبه آن، ضرب نرخ نگهداری در بازده حقوق صاحبان سهام است. نرخ نگهداری درصدی از درآمدهایی را نشان می‌دهد که شرکت در سود سهام پرداخت نکرده است.۱ این همان فرمول است، با کلمات متفاوت بیان شده.

چگونه یک شرکت می‌تواند رشد را افزایش دهد؟

یک شرکت راه‌های مختلفی برای افزایش رشد دارد. یک مدیرعامل می‌تواند سخنرانی کلیدی ارائه دهد که مشتریان را جذب کند. شرکت می‌تواند راه‌اندازی محصولی طراحی کند که فروش را به حداکثر برساند، یا شرکت می‌تواند با کاهش هزینه‌هایی مانند سود سهام یا بخش‌های غیرسودآور، رشد را افزایش دهد.

خط پایانی

شرکت‌ها نیاز به نظارت بر نرخ‌های رشد خود دارند، بنابراین SGR چیزی است که به طور منظم محاسبه می‌شود. ممکن است نقطه‌ای وجود داشته باشد که نرخ در سطح بالایی حفظ شود، اما این شرکت را نازک می‌کند و ممکن است آن را بیش از حد به ذخایر نقدی خود فرو ببرد. در این نقطه، شرکت‌ها معمولاً تأمین مالی خارجی را در نظر می‌گیرند.