پیش‌بینی بازارها
نسبت حقوق صاحبان سهام چیست؟
نسبت حقوق صاحبان سهام نشان می‌دهد که چه میزان از دارایی‌های یک کسب‌وکار توسط حقوق صاحبان سهام تأمین مالی شده است.
نسبت حقوق صاحبان سهام بیان می‌کند که چه میزان از دارایی‌های یک شرکت از طریق انتشار سهام تأمین شده است و نه از طریق بدهی. هرچه این نسبت کمتر باشد، شرکت از بدهی بیشتری برای تأمین دارایی‌های خود استفاده کرده است. این نسبت همچنین نشان می‌دهد که در صورت مجبور شدن شرکت به انحلال، سهامداران چه میزان ممکن است دریافت کنند.
نسبت حقوق صاحبان سهام به صورت درصد بیان می‌شود و با تقسیم کل حقوق صاحبان سهام بر کل دارایی‌های شرکت محاسبه می‌گردد. نتیجه نشان‌دهنده میزان دارایی‌هایی است که سهامداران حق باقیمانده بر آنها دارند. اعداد مورد استفاده برای محاسبه این نسبت در ترازنامه شرکت ثبت شده‌اند.
نکات کلیدی
- نسبت حقوق صاحبان سهام نشان می‌دهد چه بخشی از دارایی‌های شرکت از مالکیت سرمایه‌گذاران تأمین شده است، نه از وام یا سایر بدهی‌ها.
- هرچه نتیجه نسبت به ۱۰۰٪ نزدیک‌تر باشد، دارایی‌های بیشتری با سهام تأمین شده‌اند و کمتر از بدهی استفاده شده است.
- این نسبت می‌تواند شاخصی از ثبات مالی بلندمدت شرکت باشد.
فرمول نسبت حقوق صاحبان سهام
نسبت حقوق صاحبان سهام = کل حقوق صاحبان سهام کل دارایی‌ها \text{نسبت حقوق صاحبان سهام} = \frac{\text{کل حقوق صاحبان سهام}}{\text{کل دارایی‌ها}} نسبت حقوق صاحبان سهام = کل دارایی‌ها کل حقوق صاحبان سهام
کل حقوق صاحبان سهام از ترازنامه استخراج می‌شود و از معادله حسابداری زیر پیروی می‌کند:
S E = A − L SE = A - L
که در آن:
- S E SE SE = حقوق صاحبان سهام
- A A A = دارایی‌ها
- L L L = بدهی‌ها
نسبت حقوق صاحبان سهام چه چیزی را نشان می‌دهد؟
اگر یک شرکت همه دارایی‌های خود را به پول نقد بفروشد و تمام بدهی‌هایش را پرداخت کند، هر پول نقد باقیمانده برابر با حقوق صاحبان سهام شرکت خواهد بود. حقوق صاحبان سهام شامل مجموع ارزش سهام عادی، سرمایه اضافی پرداخت‌شده و سود انباشته است. مجموع این اجزا به عنوان ارزش واقعی یک کسب‌وکار در نظر گرفته می‌شود.
وقتی نسبت حقوق صاحبان سهام برابر با ۱۰۰٪ باشد، به این معنی است که همه دارایی‌های شرکت با سرمایه سهامداران تأمین شده و از بدهی استفاده نشده است. این ممکن است به دلیل سودآوری قوی شرکت باشد که به مرور بدهی‌ها را پرداخت کرده و حقوق صاحبان سهام را افزایش داده است.
با این حال، طرفداران استفاده از اهرم مالی معتقدند که سطح بالای سرمایه سهام دارای معایبی نسبت به بدهی است، زیرا مزایای اهرم مالی، مانند هزینه کمتر سرمایه، کاهش رقیق شدن سهام و کاهش حقوق رأی‌دهی را از بین می‌برد. با این حال، داشتن نسبت بالای حقوق صاحبان سهام مشکل چندانی نیست و شرکت می‌تواند تصمیم بگیرد که این نسبت را حفظ کند یا با گرفتن بدهی آن را کاهش داده و در پروژه‌های رشد سرمایه‌گذاری کند.
نکته مهم: نسبت حقوق صاحبان سهام زمانی معنا پیدا می‌کند که با شرکت‌های هم‌رده یا رقبای صنعت مقایسه شود. هر صنعت سطح استاندارد یا نرمال خود از حقوق صاحبان سهام به دارایی‌ها را دارد.
مثال از نسبت حقوق صاحبان سهام
فرض کنید می‌خواهید در شرکت ABC Widgets، Inc سرمایه‌گذاری کنید و می‌خواهید وضعیت مالی و بدهی‌های آن را بررسی کنید. ابتدا نسبت حقوق صاحبان سهام را محاسبه می‌کنید.
از ترازنامه شرکت مشاهده می‌کنید:
- کل دارایی‌ها: ۳ میلیون دلار
- کل بدهی‌ها: ۷۵۰ هزار دلار
- کل حقوق صاحبان سهام: ۲٫۲۵ میلیون دلار
محاسبه نسبت:
نسبت حقوق صاحبان سهام = 2 , 250 , 000 3 , 000 , 000 = 0.75 یا ۷۵٪ \text{نسبت حقوق صاحبان سهام} = \frac{2,250,000}{3,000,000} = 0.75 \text{ یا } ۷۵٪
این بدان معناست که ABC Widgets ۷۵٪ دارایی‌های خود را با حقوق صاحبان سهام تأمین کرده و تنها ۲۵٪ با بدهی تأمین شده است.
به عبارت دیگر، اگر شرکت همه دارایی‌های خود را بفروشد و بدهی‌ها را پرداخت کند، سهامداران ۷۵٪ منابع مالی شرکت را در اختیار خواهند داشت.
هنگام انحلال شرکت
اگر یک کسب‌وکار تصمیم به انحلال بگیرد، تمام دارایی‌های شرکت فروخته می‌شوند و طلبکاران و سهامداران ادعاهایی بر دارایی‌ها دارند. طلبکاران تضمین‌شده اولویت دارند زیرا بدهی‌های آنها با دارایی‌های قابل فروش تضمین شده است.
سایر طلبکاران شامل تأمین‌کنندگان، دارندگان اوراق قرضه و سهامداران ممتاز قبل از سهامداران عادی پرداخت می‌شوند.
سطح پایین بدهی به این معناست که سهامداران شانس بیشتری برای دریافت بازپرداخت دارند، اگرچه مواردی وجود داشته که دارایی‌ها پیش از رسیدن به سهامداران به پایان رسیده است.