اسپرد چیست؟

اسپرد در امور مالی معمولاً به تفاوت یا شکاف بین دو ارزش مرتبط اشاره دارد. در معاملات سهام، اسپرد عموماً به شکاف بین قیمت‌های خرید و فروش اشاره دارد. در اوراق قرضه، نشان‌دهنده تفاوت بازده بین دو اوراق بهادار است. معامله‌گران آپشن از اسپردها برای ایجاد استراتژی‌های پیچیده مدیریت ریسک استفاده می‌کنند، در حالی که معامله‌گران فارکس بر تفاوت‌های جفت ارزها تمرکز دارند.

قیمت پیشنهادی (bid) حداکثر قیمتی است که خریدار مایل به پرداخت آن است، قیمت درخواستی (ask) حداقل قیمتی است که فروشنده مایل به پذیرش آن است، و اسپرد تفاوت بین این دو قیمت است.

نکات کلیدی

• اصطلاح "اسپرد" در امور مالی به تفاوت بین دو ارزش مرتبط اشاره دارد، اما معنای خاص آن بسته به بازار و زمینه معاملاتی متفاوت است.
• در معاملات سهام، اسپرد bid-ask تفاوت بین بالاترین قیمت پیشنهادی خریدار و پایین‌ترین قیمت درخواستی فروشنده است که نشان‌دهنده نقدینگی است.
• اسپردهای اوراق قرضه معمولاً تفاوت بازده بین دو اوراق بهادار را اندازه‌گیری می‌کنند و برای ارزیابی ریسک نسبی یا ارزش بین سرمایه‌گذاری‌های درآمد ثابت استفاده می‌شوند.
• در معاملات آپشن، اسپردها به استراتژی‌هایی اشاره دارند که شامل چندین قرارداد آپشن هستند و برای مدیریت ریسک یا پیش‌بینی حرکات قیمت با ضرر محدود طراحی شده‌اند.

درک اسپردها

اسپردها حیاتی برای بازارهای مالی هستند. آن‌ها درباره نقدینگی، اشتهای ریسک و کارایی بازار اطلاعات می‌دهند. در ادامه انواع اصلی اسپردها توضیح داده می‌شوند:

• اوراق بهادار : رایج‌ترین اسپرد، اسپرد bid-ask است که تفاوت بین بالاترین قیمت پیشنهادی خریدار و پایین‌ترین قیمت درخواستی فروشنده است. اسپرد باریک برای سهام معمولاً نشان‌دهنده نقدینگی بالا و هزینه‌های معاملاتی پایین است، در حالی که اسپرد گسترده‌تر نشان‌دهنده برعکس است. اسپرد همچنین می‌تواند به شکاف بین موقعیت کوتاه (فروش) در یک قرارداد آتی یا ارز و موقعیت بلند (خرید) در دیگری اشاره داشته باشد، که به‌طور رسمی به‌عنوان معامله اسپرد شناخته می‌شود.
• اسپردهای بازار اوراق قرضه : اسپردهای بازده تفاوت بازده بین دو اوراق بهادار را اندازه‌گیری می‌کنند. معروف‌ترین آن‌ها اسپرد بازده است که نرخ‌های بهره دو اوراق قرضه با کیفیت اعتباری یا سررسیدهای متفاوت را مقایسه می‌کند. برای مثال، اسپرد بین اوراق خزانه‌داری ایالات متحده و اوراق قرضه شرکتی با سررسید یکسان، بازده اضافی را که سرمایه‌گذاران برای پذیرش ریسک بالاتر بدهی شرکتی طلب می‌کنند، نشان می‌دهد.
• وام‌دهی : اسپرد به قیمتی بالاتر از بازده معیار اشاره دارد که وام‌گیرنده برای دریافت وام پرداخت می‌کند. به عنوان مثال، اگر نرخ بهره اصلی 3٪ باشد و وام‌گیرنده برای وام مسکن 5٪ پرداخت کند، اسپرد 2٪ است. از دیدگاه مؤسسه، اسپرد تفاوت بین نرخ بهره‌ای است که برای وام‌ها دریافت می‌کند و نرخ بهره‌ای که برای سپرده‌ها پرداخت می‌کند. این اسپرد منبع اصلی سود برای بانک‌ها و سایر مؤسسات وام‌دهنده است.
• معاملات آپشن : اسپردها در آپشن‌ها به استراتژی‌هایی اشاره دارند که شامل چندین قرارداد آپشن هستند. این استراتژی‌ها، مانند اسپردهای صعودی یا پروانه‌ای، به معامله‌گران امکان می‌دهند تا ریسک خود را تنظیم کنند.
• بازارهای فارکس : در اینجا، اسپردها تفاوت بین قیمت‌های خرید و فروش جفت ارزها را نشان می‌دهند. این اسپردها می‌توانند بر اساس نوسانات بازار و نقدینگی تغییر کنند.

اسپردهای بازار سهام

اسپردهای Bid-Ask

بیشتر اوراق بهادار در بازاری دوطرفه معامله می‌شوند، مانند اکثر سهام، که در آن اسپرد bid-ask تفاوت بین بالاترین قیمت پیشنهادی و پایین‌ترین قیمت درخواستی را نشان می‌دهد. اسپرد bid-ask اغلب برای ارزیابی نقدینگی یک سهام استفاده می‌شود.

برای مثال، در بازار سهام، یک سهام با نقدینگی بالا مانند اپل (AAPL) ممکن است قیمت پیشنهادی 150.00 دلار و قیمت درخواستی 150.02 دلار داشته باشد، که منجر به اسپردی فقط 0.02 دلار می‌شود. این اسپرد باریک نشان‌دهنده بازار بسیار نقد با خریداران و فروشندگان زیاد است. در مقابل، یک سهام با معاملات کم، مانند یک شرکت با سرمایه کوچک، ممکن است قیمت پیشنهادی 10.00 دلار و قیمت درخواستی 10.50 دلار داشته باشد، که منجر به اسپرد بسیار بزرگ‌تر 0.50 دلار می‌شود.

این اسپرد گسترده‌تر نشان‌دهنده نقدینگی پایین‌تر، نوسانات بالاتر و هزینه‌های معاملاتی بیشتر برای معامله‌گران است. اسپرد bid-ask برای معامله‌گران با فرکانس بالا یا بازارسازان حیاتی است، زیرا حاشیه سود آن‌ها اغلب از این تفاوت‌های کوچک به دست می‌آید.

اسپرد قیمت بین اوراق بهادار

این اسپرد بین قیمت یک سهام و دیگری است. به عنوان مثال، اسپرد بین قیمت سهام عادی و سهام ممتاز یک شرکت می‌تواند ترجیحات و انتظارات سرمایه‌گذاران در مورد سود سهام، پتانسیل رشد و ریسک را نشان دهد.

به طور مشابه، اسپرد بین طبقات مختلف سهام (مانند سهام کلاس A و کلاس B) می‌تواند احساسات بازار در مورد حقوق رأی یا مسائل کنترلی را نشان دهد.

اسپردهای بازار اوراق قرضه

اسپردهای بازار اوراق قرضه شاخص‌های مهمی از ریسک، احساسات سرمایه‌گذار و شرایط اقتصادی هستند. این اسپردها تفاوت بین بازده دو اوراق قرضه را نشان می‌دهند که معمولاً نشان‌دهنده سطوح مختلف ریسک اعتباری، سررسید یا نقدینگی هستند. درک اسپردهای اوراق قرضه برای سرمایه‌گذارانی که به دنبال ارزیابی تعادل ریسک-پاداش در پرتفوی درآمد ثابت خود هستند ضروری است.

اسپردهای بازده

اسپردهای بازده یا نرخ بهره ناشی از تفاوت در بازده بین اوراق قرضه از انواع یا گروه‌های مختلف، تاریخ‌های سررسید یا صادرکنندگان است. یک مثال برجسته، اسپرد منحنی بازده است که بین اوراق قرضه دولتی بلندمدت و کوتاه‌مدت (مثلاً بازده اوراق خزانه‌داری 10 ساله منهای بازده 2 ساله) محاسبه می‌شود. این اسپردها با کسر بازده یک ابزار از دیگری محاسبه شده و معمولاً بر حسب نقاط پایه (bps) یا درصد بیان می‌شوند.

اسپردهای بازده به‌عنوان نقطه شروعی برای تعیین دلایل تفاوت در بازده به دلیل سررسید، صادرکننده یا شرایط اقتصادی استفاده می‌شوند. به عنوان مثال، گسترش منحنی بازده اغلب نشان‌دهنده انتظارات از رشد اقتصادی است، در حالی که کاهش اسپرد نگرانی‌هایی در مورد رکود اقتصادی را نشان می‌دهد.

اسپردهای اعتباری

نوعی از اسپرد منحنی بازده، این اسپردها تفاوت بازده بین دو اوراق قرضه با سررسید مشابه اما کیفیت اعتباری متفاوت را اندازه‌گیری می‌کنند، که اغلب به‌عنوان تفاوت بین یک اوراق قرضه شرکتی و یک اوراق قرضه دولتی بدون ریسک، مانند اوراق خزانه‌داری ایالات متحده، بیان می‌شود.

برای مثال، اگر یک اوراق خزانه‌داری 10 ساله بازده 3٪ داشته باشد و یک اوراق قرضه شرکتی 10 ساله صادرشده توسط شرکت XYZ بازده 5٪ داشته باشد، اسپرد اعتباری 2٪ است. این اسپرد به سرمایه‌گذاران برای ریسک بالاتر نکول مرتبط با اوراق قرضه شرکتی پاداش می‌دهد. اسپرد اعتباری گسترده‌تر نشان‌دهنده ریسک درک‌شده بالاتر، اغلب به دلیل رتبه‌بندی اعتباری پایین‌تر یا انتظارات از ناپایداری اقتصادی است.

در طول بحران مالی 2008، اسپردهای اعتباری به‌طور قابل‌توجهی گسترش یافتند زیرا سرمایه‌گذاران بازده بیشتری برای جبران ریسک افزایش‌یافته نکول شرکتی طلب کردند.

اسپردهای نقدینگی

این تفاوت در بازده بین دو اوراق قرضه است که در غیر این صورت مشابه هستند اما در میزان معاملاتشان متفاوت‌اند. اوراق قرضه با نقدینگی پایین‌تر معمولاً بازده بالاتری دارند تا سرمایه‌گذاران را برای دشواری خرید یا فروش سریع اوراق بدون تأثیر بر قیمت آن جبران کنند.

اسپردهای نقدینگی در زمان استرس بازار، زمانی که سرمایه‌گذاران دارایی‌های نقدشونده‌تر را ترجیح می‌دهند، گسترش می‌یابد و در دوره‌های پایداری بازار کاهش می‌یابد.

اسپردهای سوآپ

اسپرد سوآپ تفاوت بین بازده یک اوراق قرضه با نرخ ثابت، مانند خزانه‌داری، و نرخ ثابت یک سوآپ نرخ بهره است. این اسپرد هزینه مبادله پرداخت‌های بهره ثابت با شناور را نشان می‌دهد و به‌عنوان معیاری از ریسک اعتباری در بازار بین‌بانکی استفاده می‌شود.

گسترش اسپرد سوآپ می‌تواند نشان‌دهنده نگرانی‌های فزاینده در مورد ریسک طرف مقابل (شانس نکول طرف دیگر) در سیستم مالی باشد.

حقیقت سریع : بازار بین‌بانکی شبکه‌ای جهانی است که در آن بانک‌ها به یکدیگر وام می‌دهند و از یکدیگر وام می‌گیرند، معمولاً به‌صورت کوتاه‌مدت. این بازار نقش مهمی در حفظ نقدینگی در سیستم مالی ایفا می‌کند و به بانک‌ها اجازه می‌دهد نیازهای مالی روزانه خود را مدیریت کرده و الزامات ذخیره را برآورده کنند. نرخ‌های بهره در بازار بین‌بانکی، مانند SOFR، همچنین به‌عنوان معیارهایی برای بسیاری از محصولات مالی دیگر عمل می‌کنند.

اسپرد Z

اسپرد Z (اسپرد بدون نوسان) اسپرد ثابتی است که باید به منحنی بازده خزانه‌داری بدون ریسک اضافه شود تا جریان‌های نقدی اوراق قرضه به قیمت بازار فعلی آن تنزیل شود. این اسپرد به‌ویژه برای اوراق قرضه با جریان‌های نقدی پیچیده، مانند اوراق بهادار با پشتوانه وام مسکن (MBS) یا اوراق قرضه با آپشن‌های تعبیه‌شده، مفید است.

به عنوان مثال، فرض کنید یک اوراق قرضه شرکتی با قیمت 105 دلار معامله می‌شود، با ارزش اسمی 100 دلار و نرخ کوپن 5٪. برای تعیین اسپرد Z، سرمایه‌گذار اسپرد مورد نیاز بر روی منحنی بازده خزانه‌داری را محاسبه می‌کند تا ارزش فعلی جریان‌های نقدی اوراق قرضه برابر با قیمت بازار آن شود. اگر اسپرد Z 1.5٪ باشد، این بدان معناست که در کل منحنی بازده خزانه‌داری، اوراق قرضه بازده اضافی 1.5٪ را برای جبران ریسک اعتباری و سایر عوامل ارائه می‌دهد.

اسپرد Z بنابراین معمولاً توسط معامله‌گران درآمد ثابت برای ارزیابی ارزش نسبی اوراق قرضه، به‌ویژه هنگام مقایسه اوراق قرضه با کیفیت اعتباری مشابه اما ساختارهای متفاوت، استفاده می‌شود.

اسپرد تنظیم‌شده با آپشن (OAS)

اسپرد تنظیم‌شده با آپشن (OAS) اسپرد Z را با در نظر گرفتن تأثیر آپشن‌های تعبیه‌شده بر ارزش اوراق قرضه اصلاح می‌کند. بنابراین، این اسپرد بازده‌ای است که سرمایه‌گذاران در صورتی که اوراق قرضه هیچ آپشن تعبیه‌شده‌ای، مانند آپشن‌های خرید یا فروش، نداشته باشد، نسبت به نرخ بدون ریسک دریافت می‌کنند.

فرض کنید اوراق قرضه قابل خرید (callable) توسط شرکت ABC با سررسید 10 ساله و کوپن 6٪ صادر شده است. این اوراق ممکن است با اسپرد Z 2٪ معامله شود، اما چون صادرکننده می‌تواند اوراق را پس از پنج سال بازخرید کند، OAS ممکن است کمتر باشد، مثلاً 1.5٪، پس از تنظیم برای ارزش آپشن خرید.

این به سرمایه‌گذاران تصویر واضح‌تری از ریسک اعتباری و نقدینگی واقعی اوراق قرضه، بدون تحریف‌های ناشی از آپشن‌های تعبیه‌شده، ارائه می‌دهد. سرمایه‌گذاران از OAS برای مقایسه اوراق قرضه با آپشن‌های تعبیه‌شده متفاوت استفاده می‌کنند.

اسپردهای وام‌دهی

اسپردهای وام‌دهی تفاوت بین نرخ بهره‌ای که وام‌دهنده از وام‌گیرندگان دریافت می‌کند و هزینه وجوه وام‌دهنده است. در حالی که اسپردهای اوراق قرضه قبلاً در این مقاله پوشش داده شده‌اند، اسپردهای وام‌دهی به‌طور خاص بر حاشیه‌های انواع مختلف وام‌ها، مانند وام‌های مسکن، شخصی و شرکتی، تمرکز دارند. این اسپردها معیار مهمی از سودآوری برای مؤسسات مالی هستند، زیرا حاشیه‌ای را که پس از محاسبه هزینه وام گرفتن پول برای تأمین مالی این وام‌ها به دست می‌آورند، نشان می‌دهند. انواع اصلی عبارتند از:

• اسپرد وام‌دهی بانکی : که به‌عنوان حاشیه بهره خالص نیز شناخته می‌شود، نرخ بهره وام‌های صادره توسط بانک‌ها (مانند وام‌های مسکن یا تجاری) را با نرخی که بانک وجوه را قرض می‌گیرد، که اغلب در برابر نرخ معیاری مانند نرخ وجوه فدرال اندازه‌گیری می‌شود، مقایسه می‌کند. اسپرد وام‌دهی بانکی گسترده‌تر سود بیشتری را نشان می‌دهد، زیرا بانک از وام‌های خود بیش از هزینه‌های استقراض خود درآمد کسب می‌کند. برعکس، اسپرد باریک‌تر رقابت افزایش‌یافته یا هزینه‌های تأمین مالی بالاتر را نشان می‌دهد که می‌تواند حاشیه‌ها را تحت فشار قرار دهد.
• اسپرد وام مسکن : در بازار وام مسکن، اسپرد بین نرخ‌های وام مسکن و نرخ‌های معیار (مانند بازده اوراق خزانه‌داری 10 ساله) نشان‌دهنده حق بیمه ریسک و هزینه ایجاد و خدمات‌رسانی به وام‌های مسکن است. ریسک اعتباری، نقدینگی بازار و شرایط اقتصادی همگی بر این اسپرد تأثیر می‌گذارند. اسپرد وام مسکن گسترده‌تر محیط وام‌دهی محتاطانه‌تری را نشان می‌دهد، زیرا وام‌دهندگان برای جبران ریسک‌های درک‌شده بیشتر دریافت می‌کنند.
• اسپرد وام شرکتی : این تفاوت بین نرخ‌های بهره‌ای که برای وام‌های شرکتی دریافت می‌شود و نرخ‌هایی که مؤسسه وام‌دهنده وجوه را قرض می‌گیرد را اندازه‌گیری می‌کند. گسترش اسپرد وام شرکتی نشان‌دهنده افزایش ریسک اعتباری یا عدم اطمینان اقتصادی است.

اسپردهای آپشن

اسپردهای آپشن استراتژی‌های معاملاتی هستند که شامل خرید و فروش همزمان دو یا چند قرارداد آپشن بر روی یک دارایی زیربنایی، معمولاً با قیمت‌های اعتصاب (strike prices)، تاریخ‌های انقضا یا هر دو متفاوت هستند. این استراتژی‌ها برای محدود کردن ریسک، کاهش هزینه ورود به معامله یا افزایش پتانسیل سود تحت شرایط خاص بازار طراحی شده‌اند. اسپردهای آپشن می‌توانند برای طیف کاملی از سناریوهای بازار استفاده شوند. برخی از این اسپردها عبارتند از:

اسپردهای کال (Call Spreads)

یکی از انواع اسپرد کال، اسپرد کال صعودی (bull call spread)، استراتژی معاملاتی آپشن است که برای معامله‌گرانی طراحی شده است که انتظار افزایش متوسط در قیمت دارایی زیربنایی را دارند. این استراتژی شامل خرید یک آپشن کال با قیمت اعتصاب پایین‌تر و فروش همزمان یک آپشن کال با قیمت اعتصاب بالاتر، هر دو با همان تاریخ انقضا است. آپشن کال خریداری‌شده حق خرید دارایی را به قیمت اعتصاب پایین‌تر فراهم می‌کند، در حالی که آپشن کال فروخته‌شده معامله‌گر را ملزم می‌کند که دارایی را به قیمت اعتصاب بالاتر در صورت اجرا بفروشد.

برای مثال، فرض کنید یک سهام با قیمت 50 دلار معامله می‌شود. سرمایه‌گذاری که انتظار دارد سهام افزایش یابد، ممکن است یک آپشن کال با قیمت اعتصاب 50 دلار به قیمت 3 دلار بخرد و یک آپشن کال با قیمت اعتصاب 55 دلار به قیمت 1 دلار بفروشد.

هزینه خالص اسپرد 2 دلار است (3 دلار پرداخت‌شده برای کال بلند منهای 1 دلار دریافت‌شده برای کال کوتاه). حداکثر سود 3 دلار است که اگر قیمت سهام در زمان انقضا در 55 دلار یا بالاتر باشد، رخ می‌دهد (تفاوت بین قیمت‌های اعتصاب منهای حق بیمه خالص پرداخت‌شده). حداکثر ضرر به حق بیمه خالص پرداخت‌شده 2 دلار محدود است، که اگر قیمت سهام در 50 دلار یا پایین‌تر باقی بماند، رخ می‌دهد.

این استراتژی به معامله‌گران امکان می‌دهد از افزایش قیمت سهام بهره‌مند شوند در حالی که ضررهای احتمالی را محدود می‌کنند، بنابراین در مقایسه با خرید مستقیم یک آپشن کال، متعادل‌تر است.

حقیقت مهم : اسپردهای آپشن اغلب به‌صورت یک واحد یا به‌صورت جفت در بورس‌های مشتقات قیمت‌گذاری می‌شوند تا اطمینان حاصل شود که خرید و فروش همزمان یک اوراق بهادار انجام می‌شود. این کار ریسک اجرا را حذف می‌کند در صورتی که یک بخش را اجرا کنید اما بخش دیگر را به درستی انجام ندهید.

اسپردهای پوت (Put Spreads)

اسپرد پوت نزولی (bear put spread) توسط معامله‌گرانی استفاده می‌شود که انتظار کاهش متوسط در قیمت دارایی زیربنایی را دارند. این شامل خرید یک آپشن پوت با قیمت اعتصاب بالاتر و فروش یک آپشن پوت با قیمت اعتصاب پایین‌تر، هر دو با همان تاریخ انقضا است. آپشن پوت بلند حق فروش دارایی را به قیمت اعتصاب بالاتر فراهم می‌کند، در حالی که آپشن پوت کوتاه معامله‌گر را ملزم می‌کند که دارایی را به قیمت اعتصاب پایین‌تر در صورت اجرا خریداری کند.

برای مثال، فرض کنید سرمایه‌گذار معتقد است که قیمت سهام شرکت XYZ، که در حال حاضر با قیمت 52 دلار معامله می‌شود، به زودی کاهش خواهد یافت. آن‌ها یک اسپرد پوت نزولی را برای سود بردن از این کاهش احتمالی اجرا می‌کنند. سرمایه‌گذار یک آپشن پوت با قیمت اعتصاب 50 دلار (اعتصاب بالاتر) می‌خرد و یک آپشن پوت با قیمت اعتصاب 45 دلار (اعتصاب پایین‌تر) می‌فروشد. هر دو آپشن تاریخ انقضای یکسانی دارند.

• حق بیمه دریافت‌شده برای فروش پوت 45 دلاری 1.00 دلار است.
• حق بیمه پرداخت‌شده برای خرید پوت 50 دلاری 5.00 دلار است.
• حق بیمه خالص پرداخت‌شده (دبیت) 4.00 دلار یا 400 دلار در کل (4.00 دلار × 100 سهم در هر قرارداد) است.

نتایج بالقوه در زیر آمده است:

اسپرد پوت صعودی (bull put spread) استراتژی معاملاتی آپشن است که سرمایه‌گذاران زمانی استفاده می‌کنند که دیدگاه نسبتاً صعودی نسبت به دارایی زیربنایی دارند. این اسپرد عمودی (آن‌هایی که آپشن‌های یک نوع را خرید و فروش می‌کنند) شامل فروش همزمان یک آپشن پوت با قیمت اعتصاب بالاتر و خرید یک آپشن پوت با قیمت اعتصاب پایین‌تر، با هر دو آپشن دارای تاریخ انقضای یکسان است. هدف سود بردن از افزایش قیمت دارایی زیربنایی یا ثابت ماندن بالای قیمت اعتصاب بالاتر است. این استراتژی به معامله‌گران امکان می‌دهد از طریق حق بیمه حاصل از فروش آپشن پوت درآمد کسب کنند، در حالی که پوت خریداری‌شده به‌عنوان محافظتی برای محدود کردن ضررهای احتمالی عمل می‌کند.

حداکثر سود برای اسپرد پوت صعودی زمانی حاصل می‌شود که قیمت دارایی زیربنایی در زمان انقضا بالای قیمت اعتصاب بالاتر بسته شود، که به هر دو آپشن اجازه می‌دهد بدون ارزش منقضی شوند و معامله‌گر کل حق بیمه خالص دریافت‌شده را حفظ کند. حداکثر ضرر در صورتی رخ می‌دهد که قیمت دارایی به زیر قیمت اعتصاب پایین‌تر سقوط کند، اما این ضرر محدود و از قبل مشخص است.

اسپرد پروانه‌ای بلند (Long Butterfly Spread)

اسپرد پروانه‌ای بلند ترکیبی از آپشن‌های کال و پوت است تا از نوسانات پایین در دارایی زیربنایی بهره ببرد. این با خرید یک آپشن در پول (in-the-money)، فروش دو آپشن در پول (at-the-money) و خرید یک آپشن خارج از پول (out-of-the-money)، همه با همان تاریخ انقضا، ساخته می‌شود. این استراتژی می‌تواند با استفاده از همه آپشن‌های کال یا همه آپشن‌های پوت اجرا شود.

برای مثال، فرض کنید سرمایه‌گذار انتظار دارد که قیمت سهام شرکت XYZ، که با قیمت 50 دلار معامله می‌شود، در آینده نزدیک نسبتاً پایدار بماند. آن‌ها استراتژی اسپرد پروانه‌ای بلند را برای سود بردن احتمالی از این پایداری به کار می‌گیرند.

سرمایه‌گذار یک آپشن پوت با قیمت اعتصاب 45 دلار می‌خرد، دو آپشن پوت با قیمت اعتصاب 50 دلار می‌فروشد و یک آپشن پوت با قیمت اعتصاب 55 دلار می‌خرد. همه آپشن‌ها تاریخ انقضای یکسانی دارند.

• حق بیمه دریافت‌شده برای فروش دو پوت 50 دلاری هر کدام 2.00 دلار، در مجموع 4.00 دلار است.
• حق بیمه پرداخت‌شده برای خرید پوت 45 دلاری 0.50 دلار است.
• حق بیمه پرداخت‌شده برای خرید پوت 55 دلاری 4.50 دلار است.
• حق بیمه خالص پرداخت‌شده (دبیت) 1.00 دلار یا 100 دلار در کل (1.00 دلار × 100 سهم در هر قرارداد) است.

نتایج بالقوه در زیر آمده است:

اسپرد تقویمی (Calendar Spread)

اسپرد تقویمی، که به‌عنوان اسپرد زمانی نیز شناخته می‌شود، شامل خرید و فروش آپشن‌هایی با همان قیمت اعتصاب اما تاریخ‌های انقضای متفاوت است. معمولاً، سرمایه‌گذار یک آپشن بلندمدت می‌خرد و یک آپشن کوتاه‌مدت می‌فروشد. این استراتژی از نرخ‌های متفاوت کاهش زمانی (کاهش ارزش یک آپشن با نزدیک شدن به انقضا) بین دو آپشن سود می‌برد. زمانی استفاده می‌شود که معامله‌گر انتظار حرکت کمی در قیمت دارایی در کوتاه‌مدت اما حرکت قابل‌توجهی در آینده را دارد.

برای مثال، فرض کنید سرمایه‌گذاری در حال معامله آپشن‌هایی روی سهام XYZ است که با قیمت 100 دلار معامله می‌شود. شما یک آپشن کال با قیمت اعتصاب 100 دلار که در شش ماه منقضی می‌شود به قیمت 8 دلار می‌خرید و همزمان یک آپشن کال کوتاه‌مدت با همان قیمت اعتصاب اما منقضی در یک ماه می‌فروشید. هزینه خالص آپشن‌ها 5 دلار است. این استراتژی سود می‌برد زیرا آپشن نزدیک‌مدت (پای کوتاه) سریع‌تر از آپشن بلندمدت کاهش می‌یابد، که اگر نوسانات افزایش یابد، می‌تواند ارزشش افزایش یابد.

حداکثر سود معمولاً زمانی رخ می‌دهد که دارایی زیربنایی در زمان انقضای آپشن کوتاه‌مدت در قیمت اعتصاب باشد، که به معامله‌گر اجازه می‌دهد از کاهش زمانی آپشن فروخته‌شده سود ببرد. با این حال، ریسکی وجود دارد که دارایی زیربنایی در کوتاه‌مدت به‌طور قابل‌توجهی تغییر کند، که باعث می‌شود معامله‌گر پای کوتاه را اجرا کند و منجر به ضرر شود.

اسپرد جعبه‌ای (Box Spread)

اسپرد جعبه‌ای یک استراتژی آربیتراژ است که شامل ایجاد یک اسپرد کال صعودی و یک اسپرد پوت نزولی بر روی همان دارایی زیربنایی است، که به‌طور مؤثر یک موقعیت بلند یا کوتاه مصنوعی بدون ریسک ایجاد می‌کند. این استراتژی برای بهره‌برداری از قیمت‌گذاری نادرست در بازار آپشن‌ها و قفل کردن سود بدون ریسک طراحی شده است. اسپرد جعبه‌ای صرف‌نظر از قیمت دارایی زیربنایی در زمان انقضا، مقدار ثابتی پرداخت می‌کند.

فرض کنید سرمایه‌گذار متوجه قیمت‌گذاری نادرست در بازار آپشن‌ها برای سهامی که با قیمت 50 دلار معامله می‌شود، می‌شود. آن‌ها ممکن است یک اسپرد جعبه‌ای با انجام موارد زیر ایجاد کنند:

• خرید یک آپشن کال با قیمت اعتصاب 50 دلار به قیمت 4 دلار
• فروش یک آپشن کال با قیمت اعتصاب 60 دلار به قیمت 2 دلار
• خرید یک آپشن پوت با قیمت اعتصاب 60 دلار به قیمت 9 دلار
• فروش یک آپشن پوت با قیمت اعتصاب 50 دلار به قیمت 7 دلار

هزینه خالص این اسپرد جعبه‌ای 4 دلار است (4 دلار + 9 دلار - 2 دلار - 7 دلار). پرداخت اسپرد جعبه‌ای در زمان انقضا تفاوت بین دو قیمت اعتصاب (60 دلار - 50 دلار = 10 دلار) است. از آنجا که هزینه ورود به موقعیت 4 دلار است، سود بدون ریسک 6 دلار است. با این حال، اسپردهای جعبه‌ای نیاز به اجرای دقیق دارند و اغلب توسط سرمایه‌گذاران نهادی استفاده می‌شوند به دلیل پیچیدگی و نیاز به سرمایه زیاد برای ارزشمند کردن استراتژی با توجه به هزینه‌های معاملاتی.

حقیقت مهم : اسپردهای جعبه‌ای مانند وام‌های مصنوعی هستند. مانند یک اوراق قرضه بدون کوپن، در ابتدا با تخفیف خریداری می‌شوند و قیمت به‌طور پیوسته تا زمان انقضا افزایش می‌یابد، زمانی که برابر با فاصله بین قیمت‌های اعتصاب می‌شود.

ریسک‌های اسپرد

مانند هر معامله دیگری در بازار، معاملات اسپرد با ریسک بازار همراه است، اثرات منفی در صورتی که قیمت سهام زیربنایی به سمت مورد انتظار شما حرکت نکند. برای مثال، اگر معامله‌گری وارد اسپرد کال صعودی شود و معتقد باشد که قیمت سهام افزایش خواهد یافت اما در عوض کاهش یابد، ممکن است در این استراتژی ضرر کند. ریسک بازار می‌تواند منجر به اجرای زودهنگام (حقی که با اجرای آپشن به دست می‌آید) شود، به‌ویژه با موقعیت‌های آپشن کوتاه. اجرای زودهنگام می‌تواند ساختار مورد نظر اسپرد شما را مختل کند و به‌طور بالقوه منجر به ضررهای غیرمنتظره یا پیچیدگی‌هایی در مدیریت موقعیت‌های شما شود.

ریسک‌های دیگر مرتبط با اسپردها عبارتند از:

• ریسک نقدینگی می‌تواند ورود یا خروج از موقعیت‌ها را برای معامله‌گران دشوارتر کند و منجر به اسپردهای گسترده‌تر و هزینه‌های افزایش‌یافته شود.
• ریسک نوسانات نقش مهمی در استراتژی‌های اسپرد ایفا می‌کند. تغییرات غیرمنتظره در نوسانات ضمنی می‌تواند به‌طور چشمگیری بر ارزش یک موقعیت اسپرد تأثیر بگذارد، گاهی به روش‌های غیرمنتظره. برای مثال، افزایش نوسانات ممکن است به نفع موقعیت‌های آپشن بلند باشد در حالی که به موقعیت‌های کوتاه در همان اسپرد آسیب برساند.
• همچنین ریسک سوءتفاهم یا مدیریت نادرست خود استراتژی وجود دارد. استراتژی‌های اسپرد می‌توانند پیچیده باشند و معامله‌گران ممکن است نقاط سربه‌سر، سناریوهای حداکثر ضرر یا الزامات حاشیه را اشتباه محاسبه کنند. این می‌تواند منجر به نتایج غیرمنتظره شود، به‌ویژه زمانی که شرایط بازار به‌سرعت تغییر می‌کند.

اسپردهای فارکس

اسپردهای فارکس تفاوت بین قیمت پیشنهادی (قیمتی که می‌توانید یک جفت ارز را بفروشید) و قیمت درخواستی (قیمتی که می‌توانید یک جفت ارز را بخرید) است. این اسپرد اساساً هزینه معامله است و راه اصلی کسب درآمد کارگزاران فارکس است. اندازه اسپرد به نقدینگی بازار، نوسانات و جفت ارز خاص مورد معامله بستگی دارد.

جفت‌های ارزی اصلی مانند EUR/USD معمولاً به دلیل نقدینگی بالا اسپردهای باریک‌تری دارند، در حالی که جفت‌های عجیب و غریب ممکن است اسپردهای گسترده‌تری داشته باشند. برای معامله‌گران، به‌ویژه کسانی که در استراتژی‌های کوتاه‌مدت مانند معاملات روزانه یا اسکالپینگ مشغول هستند، اسپرد ملاحظه مهمی است زیرا مستقیماً بر سودآوری هر معامله تأثیر می‌گذارد. اسپردهای گسترده‌تر به این معناست که معامله باید بیشتر به نفع معامله‌گر حرکت کند تا سربه‌سر شود. برخی کارگزاران اسپردهای ثابت ارائه می‌دهند، در حالی که دیگران اسپردهای متغیر ارائه می‌دهند که با شرایط بازار نوسان می‌کنند.

چگونه اسپرد را در امور مالی محاسبه کنیم؟

به‌طور اساسی، اسپرد به‌عنوان تفاوت بین دو قیمت محاسبه می‌شود. اسپرد bid-ask به‌عنوان قیمت درخواستی منهای قیمت پیشنهادی محاسبه می‌شود. اسپرد آپشن به‌عنوان قیمت یک آپشن منهای دیگری قیمت‌گذاری می‌شود و غیره.

اسپرد آتی چیست؟

اسپرد آتی استراتژی‌ای برای کسب سود با استفاده از مشتقات بر روی یک سرمایه‌گذاری زیربنایی است. هدف سود بردن از تغییر در تفاوت قیمت بین دو موقعیت است. مانند اسپردهای آپشن، اسپرد آتی نیازمند گرفتن دو موقعیت به‌طور همزمان با تاریخ‌های انقضای متفاوت برای بهره‌مندی از تغییر قیمت است. این دو موقعیت به‌صورت همزمان به‌عنوان یک واحد معامله می‌شوند، که هر طرف به‌عنوان یک پای معامله در نظر گرفته می‌شود.

اسپرد دبیت چیست؟

اسپرد دبیت نتیجه اولیه یک استراتژی آپشن است که در آن سرمایه‌گذار به‌طور همزمان آپشن‌هایی از یک نوع (چه کال یا پوت) و تاریخ انقضای یکسان اما با قیمت‌های اعتصاب متفاوت را خرید و فروش می‌کند. "دبیت" به این اشاره دارد که این استراتژی منجر به خروج خالص پول از حساب معامله‌گر هنگام باز شدن موقعیت می‌شود.

معمولاً، معامله‌گر آپشنی با قیمت اعتصاب مطلوب‌تر (نزدیک‌تر به قیمت فعلی سهام) می‌خرد و آپشنی با قیمت اعتصاب کمتر مطلوب می‌فروشد. هدف سود بردن از حرکت جهت‌دار در دارایی زیربنایی در حالی است که ضررهای احتمالی و تأثیر کاهش زمانی را محدود می‌کند.

نتیجه‌گیری

در امور مالی، اسپرد به تفاوت یا شکاف بین دو قیمت، نرخ یا بازده اشاره دارد. یکی از رایج‌ترین آن‌ها اسپرد bid-ask است که شکاف بین قیمت پیشنهادی (از خریداران) و قیمت درخواستی (از فروشندگان) یک اوراق بهادار، ارز یا دارایی دیگر است. اسپرد همچنین می‌تواند به تفاوت در یک موقعیت معاملاتی اشاره داشته باشد، مانند شکاف بین یک موقعیت کوتاه (فروش) در یک قرارداد آتی یا ارز و یک موقعیت بلند (خرید) در دیگری، که به‌عنوان معامله اسپرد شناخته می‌شود.

در وام‌دهی، اسپرد نرخ بهره بین آنچه بانک‌ها به سپرده‌گذاران پرداخت می‌کنند و آنچه از وام‌گیرندگان دریافت می‌کنند، تعیین‌کننده کلیدی سودآوری است. برای سرمایه‌گذاران، اسپردهای بازده بین اوراق قرضه مختلف، مانند اوراق قرضه شرکتی و اوراق دولتی، به ارزیابی ادراکات ریسک بازار کمک می‌کند. در همه این کاربردها، اسپردها به‌عنوان شاخص‌های ضروری شرایط بازار، ریسک و سودآوری بالقوه عمل می‌کنند و آن‌ها را به سنگ بنای تحلیل مالی تبدیل می‌کنند.