تورم همراه با رکود چیست؟

رکود اقتصادی دوره‌ای است که با رشد کند یا بدون رشد مشخص می‌شود، اغلب همراه با بیکاری بالا، که در مقیاس‌های کلان اقتصادی و بخش‌های خاص تأثیر می‌گذارد. معمولاً با نرخ رشد تولید ناخالص داخلی (GDP) کمتر از ۲-۳٪ مشخص می‌شود، رکود می‌تواند نتیجه چرخه‌های اقتصادی، شوک‌های اقتصادی یا مسائل ساختاری در اقتصاد باشد. درک این پدیده برای شناسایی علل، ریسک‌های مرتبط و اقدامات سیاستی ممکن برای کاهش تأثیر آن حیاتی است.

نکات کلیدی

• رکود به دوره طولانی رشد اقتصادی کم یا بدون رشد اشاره دارد، که معمولاً به‌عنوان رشد سالانه GDP کمتر از ۲-۳٪، اغلب همراه با بیکاری بالا، تعریف می‌شود.
• این می‌تواند به دلیل شوک‌های اقتصادی موقتی، شرایط چرخه‌ای یا مسائل ساختاری بلندمدت در اقتصاد رخ دهد.
• دولت‌ها می‌توانند با افزایش هزینه‌ها، کاهش مالیات‌ها و پایین آوردن نرخ‌های بهره برای تحریک رشد اقتصادی با رکود مقابله کنند.
• رکود می‌تواند بر جنبه‌های مختلف اقتصاد تأثیر بگذارد، از جمله افزایش نرخ بیکاری، راکد ماندن دستمزدها و عملکرد ضعیف بازار سهام.
• درک تفاوت بین رکود، تورم همراه با رکود (stagflation) و رکود اقتصادی (recession) برای شناسایی شرایط اقتصادی متمایز و پیامدهای آن‌ها حیاتی است.

چگونه رکود بر رشد اقتصادی تأثیر می‌گذارد

رکود زمانی در اقتصاد رخ می‌دهد که تولید کل یا در حال کاهش است، یا ثابت است یا به کندی رشد می‌کند. بیکاری بالا، رشد شغلی ثابت، دستمزدهای راکد و عدم رونق بازار سهام نشانه‌های رکود هستند. هنگامی که اقتصادها بین دوره‌های رکود به رشد یا از رشد به رکود چرخه می‌کنند، ممکن است دوره‌ای از رکود را تجربه کنند.

شناسایی رکود چرخه‌ای در چرخه‌های اقتصادی

رکود می‌تواند به‌عنوان یک وضعیت موقتی در طول چرخه اقتصادی یا چرخه تجاری رخ دهد، زمانی که رکود در حال پایان یافتن و بهبود در حال آغاز است. در این زمان‌ها، سیاست‌های پولی و مالی ممکن است برای جلوگیری از رکود پایدار اعمال شوند.

چگونه شوک‌های اقتصادی به رکود منجر می‌شوند

رویدادهای خاص یا شوک‌های اقتصادی می‌توانند دوره‌های رکود را ایجاد کنند که ممکن است کوتاه‌مدت باشند یا تأثیرات پایداری داشته باشند، بسته به رویدادهای خاص و انعطاف‌پذیری اقتصاد.

درک رکود ساختاری و تأثیر آن

اقتصادی راکد می‌تواند نتیجه شرایط ساختاری بلندمدت در یک جامعه باشد. اقتصادهای بالغ با رشد جمعیت کندتر، نهادهای اقتصادی پایدار و نرخ‌های رشد کندتر مشخص می‌شوند. اقتصاددانان کلاسیک این نوع رکود را به‌عنوان حالت ایستا می‌نامند و اقتصاددانان کینزی آن را در یک اقتصاد پیشرفته رایج می‌دانند. عوامل نهادی، مانند قدرت ریشه‌دار در میان گروه‌های ذینفع خاص که با رقابت و باز بودن مخالفت می‌کنند، می‌توانند رکود اقتصادی را القا کنند. اروپای غربی در دهه‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ این نوع رکود اقتصادی را تجربه کرد که به آن یورواسکلروز (Eurosclerosis) می‌گفتند. رکود می‌تواند اقتصادهای نوظهور با سیستم‌های سیاسی یا اقتصادی منسوخ و سیاست‌های بازدارنده رشد را تحت تأثیر قرار دهد.

استراتژی‌هایی برای غلبه بر رکود اقتصادی

دولت‌ها معمولاً سیاست پولی یا مالی را برای تحریک رشد اقتصادی با استفاده از ابزارهایی مانند موارد زیر اجرا می‌کنند:

افزایش هزینه‌های دولتی

سرمایه‌گذاری دولتی در زیرساخت‌ها پروژه‌های تجاری جدید را تقویت می‌کند و شغل ایجاد می‌کند. دستمزدهای بالاتر به هزینه‌های بیشتر و افزایش تقاضا برای کالاها و خدمات منجر می‌شود و رشد اقتصادی را تقویت می‌کند.

کاهش مالیات‌ها و مقررات

مالیات‌ها و مقررات کمتر به کسب‌وکارها کمک می‌کند تا سرمایه را برای سرمایه‌گذاری و نوآوری حفظ کنند و رشد را تقویت کنند.

کاهش نرخ‌های بهره

نرخ‌های بهره پایین‌تر پس‌انداز را کمتر جذاب می‌کنند و افراد را به هزینه کردن یا سرمایه‌گذاری بیشتر سوق می‌دهند.

مقایسه رکود، تورم همراه با رکود و رکود اقتصادی

هنگامی که اقتصادها بین رشد و کاهش تغییر می‌کنند، ممکن است با رکود، تورم همراه با رکود یا رکود اقتصادی مواجه شوند.

• رکود دوره طولانی رشد اقتصادی کند است که با تولید ناخالص داخلی (GDP) اندازه‌گیری می‌شود و ممکن است با بیکاری بالا همراه باشد.
• تورم همراه با رکود (Stagflation) چرخه اقتصادی کندی است که شامل تورم بالا و همچنین بیکاری بالا است.
• رکود اقتصادی (Recession) کاهش قابل‌توجه و طولانی در فعالیت اقتصادی است که معمولاً با دو فصل متوالی تولید ناخالص داخلی (GDP) منفی اندازه‌گیری می‌شود.

نمونه واقعی از رکود

رکود بزرگ که در سال ۲۰۰۸ آغاز شد، دوره طولانی رکود اقتصادی را آغاز کرد که به دنبال آن از سال ۲۰۰۹ تا همه‌گیری کووید-۱۹ در سال ۲۰۲۰ گسترش آهسته‌ای رخ داد. رشد GDP در این دوره به‌طور متوسط ۲.۳٪ بود. در طول پس‌لرزه‌ها و بهبود رکود بزرگ، سیاست پولی فدرال رزرو شامل تسهیل کمی (quantitative easing) برای کمک به تحریک اقتصاد متوقف‌شده ایالات متحده بود.

میانگین GDP در دوره‌های رکود چقدر است؟

رکود دوره‌ای از رشد کند در اقتصاد است که با GDP زیر ۲٪ یا ۳٪ مشخص می‌شود.

چگونه سرمایه‌گذاران از رکود تأثیر می‌پذیرند؟

در دوره رکود، بازار سهام سود کمتری می‌بیند و قیمت‌های سهام، صندوق‌های سرمایه‌گذاری مشترک و ETF‌ها اغلب در طول رکود ثابت می‌مانند یا کمی کاهش می‌یابند.

چگونه کارگران از رکود تأثیر می‌پذیرند؟

رکود با بیکاری بالاتر و کاهش دستمزدها مشهود است و برای کارگران فردی رقابت برای شغل‌ها و دستمزدها را دشوار می‌کند.

نتیجه‌گیری

رکود نشان‌دهنده فاز طولانی رشد اقتصادی کم است، با رشد سالانه GDP کمتر از ۲-۳٪. این کندی اقتصادی می‌تواند از کاهش‌های چرخه‌ای، شوک‌های اقتصادی غیرمنتظره یا مسائل ساختاری در اقتصاد ناشی شود. در طول رکود، بیکاری بالا و دستمزدهای راکد غالب هستند. دولت‌ها از طریق استراتژی‌های پولی و مالی، مانند افزایش هزینه‌های زیرساختی، کاهش مالیات‌ها و پایین آوردن نرخ‌های بهره برای تحریک فعالیت اقتصادی و جلوگیری از رکود طولانی‌مدت تلاش می‌کنند.